Gisteren sloeg ik een devote blogweg in, die ik nu nog even vervolg. Over Scherpenheuvel.
Lieve op de devote toer, onvoorstelbaar. Daarom voel ik nu al de neiging in me opborrelen om eerdaags wat wulpser en frivoler te gaan schrijven, zoals in het begin van mijn blogbestaan, toen geen kat mijn pikante verhaaltjes kwam lezen.
81 asielzoekertjes morgen voor het eerst naar school
In Scherpenheuvel huizen er nu 168 asielzoekers. In het Peeterskasteel. Die paar honderden die ergens in Scherpenheuvel illegaal ondergedoken zijn, niet meegerekend. De helft van de asielzoekers is jonger dan 18 jaar. Morgen gaan ze voor het eerst naar school. 17 middelbare scholieren zullen opgevangen worden door het Sint-Jozefinstituut in Betekom.
En dan rijst bij mij direct de vraag: die 64 lagere schoolkinderen, hoe gaan die passen in de bestaande schoolstructuren? Waarschijnlijk te koste van de Vlaamse leerlingen die er al al die tijd waren. Mogelijk komen ze terecht in onthaalklassen, maar dan nóg zal het imago van de school beschadigd worden.
Burgemeester Manu Claes (CD&V) bevestigt dat er geen nieuwe asielzoekers meer bijkomen in Scherpenheuvel. Maar hij vergeet dat er omheen Scherpenheuvel nog steeds geen grenzen gebouwd zijn, en muren ook al niet...
En dan maar hopen dat die asielzoekers niet gaan vechten met elkaar, zoals in Berlijn. Zet een hoop mensen bijeen, en er komt miserie van. Mensen moet je gescheiden houden, kijk maar naar huwelijken waar 2 mensen veel te dicht bijeen leven, dat geeft meer spanningen dan wellust. En in een huwelijk gaat het nog maar om twée mensen. Asielzoekers zijn met honderden op elkaar aangewezen, met uiteenlopende meningen, met verschillende overtuigingen, en niet van plan om dankbaar te zijn voor hun genereuze opvang gaan ze dan maar wat vechten en voor overlast zorgen. Dat was toch niet de bedoeling van hun natte Middellandse Zee-avontuur?
En dan kom ik nu tot het eigenlijke uitgangspunt van mijn bericht. Eindelijk, langs veel omwegen. De aanwezigheid van asielzoekers in Scherpenheuvel doet afbreuk aan het imago van Scherpenheuvel als befaamd bedevaartsoord waar pelgrims en andere bezoekers een thuishaven vinden. Ik voel de aanwezigheid van asielzoekers in een bedevaartsoord aan als een soort heiligschennis...


Suizebollend Tussendoortje














5 reacties op dit bericht
Alleee...
U weet wel dat ik U niks k)n weigeren, lieve Blogbazin, dààrom wil ik wél dat "brood" terugnemen èn Norman Mailer een schrijver noemen (die een "Pulitzer" gekregen heeft.)
Of het steeds de bèste is die een ereprijs krijgt, laat ik buiten de kwestie: Delphine Persoon werd ook geen "Sportvrouw van het jaar" (ondanks haar kampioengordelS in VIER verschillende boksverenigingen)... het ging naar een gekleurd loopstertje "omdat de juryleden hààr beter kenden."
Maar... toch neemt dat niet weg dat die Norman toch ook maar een vrouwminachtend auteur schijnt te zijn zoals degenen die men kan lezen in die pornoblaadjes van bij onze Noorderburen: Flirt, Chic, Orgas, Sex-up, en nog zoveel méér... zonder dan nog Jan Cremer niet te vergeten.
Is het nu wéér "koek-en-ei" tussen die lieve Blogbazin en die tegendraadse Fikken, of moet ik éérst nog driemaal op de borst kloppen èn "mea culpa" murmelen ?
Maar toch blijf ik erbij dat men een dame moet beschouwen als menselijk wezen mèt gevoelens, doch NIET als vuilbak waar men zo-maar een "klakje" in deponeert... tenslotte zijn wij toch géén fokstieren die een koe bespringen (alhoewel... rasfokstieren winnen toch ook rosettten-met-een lintje ?) (^_-)
@ Victor
Uw reactie is een vergissing. EERHERSTEL. Norman Mailer was een gerenommeerd schrijver, journalist, essayist, filmmaker... Heeft o.m. een Pullitzer Prijs gewonnen en zijn boek 'Armies of teh night' werd bekroond met een National Book Award.
Pure Quatch...
verteld door een broodschrijver.
Een sexueel genot van een paar spuitseconden is ènkel-maar voor onnozelaars.
Aan een "fatsoenlijk nummertje" gaat MINSTENS een half uur streling & manipulatie van de partner vooraf... een dame is géén vuilbak waarin men z'n "kwakje" loost.
ZIJ heeft EVENVEEL RECHT om... via een geestelijke ontploffing naar de zevende hemel te gaan. (èn dàt vraagt tijd, kennis en geduld van de man.)
Die broodschrijver is gewoon van naar de hoeren te gaan... en die laatsten kàn "het" niet vlug-genoeg gedaan zijn (meestàl omdat er NOG àndere klanten wachten èn voor hèn "de daad" maar een klein ambetant deel van hun job is.)
Indien een man eens "nààst de pot pist"... EN hij wil dàt nog eens meemaken bij diezelfde dame, dàn moet hij het zéker héél ànders aanpakken... Wees dààr maar zéker van.
Beste Liev
En dat noem jij een tussendoortje. Of is het tussen-Doortje


Jawadde....
Van de zwartgallige helaasheid der vluchtelingen-dingen ….naar de hitsige vleselijke geneugten des levens…
Ons Lieve , een vrouw van extremen ? Of een gezonde vrouw met een kinky mind ?