Speciale Suiker voor Moslimgemeenschap

Terrorist Abou Jahjah dient een klacht in tegen het nieuwe boek van Vlaams Belang-politica Anke Van dermeersch. Op de cover staat Anke met haar hakken op de koran. Volgens Abou Jahjah schoffeert het boek een hele gemeenschap en worden de anti-racisme- en anti-discriminatiewetten overtreden. Vooral met de cover, waarop de politica ’de islam een hak zet’ heeft hij moeite: „De koran is een heilig boek, dat plaatst men niet onder een schoen.”

Terrorist Boeboe Jaja ergert zich blauw aan de mooie benen van Anke. Omdat haar voet pal op een koran staat. En nog wel met een sierlijk hakje. Zij zet de islam een hak en treedt de koran met voeten. Dat is ons, als westerlingen gegund omdat de koran met ONZE voeten speelt en omdat die hier niet thuishoort.

Boeboe Jaja mag blij zijn dat Anke alleen maar haar voetje voorzichtig op het koranboekje zette. Ze had evengoed met haar puntige hakje de hele koran kunnen doorboren, met de kracht van een nietsontziende kogel en met de hevigheid van een schietend schotkanon. De hele koran verpulverd! Dat heeft ze niet gedaan, alleen maar het boekje geaaid met haar hakje. Meer niet.

In onze westerse middens is het ons toegelaten om onze minachting voor de islam te uiten met een verleidelijk schoenhakje. Als Boeboe d'r niet tegen kan moet ie maar terug naar Libië verhuizen, naar zijn islamitische roots waar de koran op handen gedragen wordt en niet vertrappeld wordt met de voeten, waar hij zijn hart naar believen kan luchten. Hier zijn WIJ de baas en mogen met de koran doen wat we willen en erover zeggen wat we willen. Die Vlaamse vrijheid van gevoelsuiting mag Boeboe ons niet ontnemen, hij is hier gast en moet onze visie op de islam accepteren. De cover en het hele boek van Anke moet hij aanvaarden, het is onze Vlaamse vrijheid die het ons gunt om onze vrije mening over de islam te uiten.      

Te weinig vluchtelingen in de aula's

Vlaamse universiteiten werken aan een plan om nieuwkomers aan een hoger diploma te helpen. Rectoren zeggen dat hun aula's te wit zijn. Ze willen er meer kleur in brengen door migrantenstudenten aan te trekken... Meer kleur in de aula? Wat is er mis met een witte aula? Zucht...

De Antwerpse rector Herman Van Goethem  zegt dat er te weinig vluchtelingen in de aula's zitten. Vluchtelingen zijn er haast niet te zien, en zo kunnen ze ook niet aan een hoger diploma geraken. Zucht, zucht...

Het is niet de eerste keer dat rector Van Goethem opkomt voor het welzijn van onze gekleurde medemensen. Vorig jaar pakte hij uit met een revolutionair pleidooi voor migrantenstudenten. Om meer migrantenstudenten aan boord van het hoger onderwijs te krijgen, stelde hij voor om hen halalmaaltijden aan te bieden, dan voelen ze zich beter thuis aan de universiteit. En extra begeleiding krijgen ze ook, en ook nog aparte gebedsruimtes. Hij pleitte ook voor bijlessen voor allochtone middelbare scholieren om hen voor te bereiden op de universiteit.  

Zijn toon is nu erg gemilderd, hij zal wellicht ingezien hebben dat allochtone aanwezigheid op universiteiten bijlange niet evident is. Recent had hij het enkel nog over "investeren in asielzoekers om hen in de aula's te krijgen" en over  "barrières wegnemen". Over halalmaaltijden en gebedsruimtes en zo, zweeg hij deze keer.

En dan is er ook nog professor Ides Nicaise (KU Leuven) die eveneens van mening is dat er te weinig nieuwkomers in de aula's zitten. Hij bracht in opdracht van de VLIR (Vlaamse Interuniversitaire Raad) de knelpunten in kaart: geschoolde nieuwkomers werken onder hun mogelijkheden, er is de moeizame erkenning van hun diploma's, ze zijn Nederlandsonkundig, ze zijn hun diploma's kwijt, hebben niet genoeg geld, of zijn compleet vereenzaamd, zij kennen het studie-aanbod niet... Nicaise spreekt ook nog over nieuwkomers als "hoogopgeleide mensen die snel onze taal kunnen leren". En hij wil dat het OCMW soepeler voorwaarden stelt voor nieuwkomers die willen studeren.

Beste lezers, zo gaan we d'r niet komen, met wereldvreemde exemplaren als Van Goethem en Nicaise. Zij doen alsof vluchtelingen ondergewaardeerde slimmeriken zijn die de top willen bereiken maar geen kansen krijgen. En ondertussen is er een massa Vlaams geld verslonden door de vergeefse pogingen van Vlaamse universiteiten om vluchtelingen in de aulabankjes te krijgen.

Bij de aanvang van de uitzending weigerde Ahrouch bovendien zich te laten schminken door een vrouw.

De reactie van Abdelhay Bakkali Tahiri, voorzitter van de partij Islam, getuigde van de minste integratiebereidheid van moslims om onze westerse geplogenheden over te nemen,: "Het verbaast me dat het debat herleid wordt tot een handdruk of oogcontact. We leven in een democratie, waar de vrijheid van meningsuiting geldt. Alleen focussen op iemands gedrag is provocatie. We zitten er niet om handen te schudden of naar iemand te kijken, maar om met hen te debatteren". Typisch eigenwijze moslimpraat...

En wat is er gebeurd met alle bergen geld om moslims te helpen integreren? Hun integratie is een mission impossible want ze kunnen hunne koran niet missen. Moslims kunnen niet integreren omdat ze moslims zijn. Zij passen niet in onze westerse samenleving!

Als onderwijsminister Crevits in beeld komt is ze telkens geld aan het uitdelen. En altijd aan dezelfde onderlaag van de schoolbevolking, aan achterblijvers en onbekwamen, zwakbegaafden en onderpresteerders, allochtonen en kansarmen, mindervaliden en kansarmen, anderstaligen, geradicaliseerden, achtergestelden, gedragsgestoorden, leergestoorden... Het hele zootje zit er altijd glansrijk op het podium te schitteren op de voorste rij, als er miljoenen uitgedeeld worden.

Nooit eens komen hoogbegaafden met superieure verstandelijke capaciteiten aan de beurt.

Slimmeriken en genieën komen niet tot volle ontplooiing in een gewone klas, ze worden er gediscrimineerd omdat alle aandacht naar de zwakkelingen gaat, naar achterblijvers die het lespeil doen dalen tot het gezakt is beneden alle peil en beneden alle waardigheid.

Er moet meer interesse komen voor intelligente, ambitieuze en gemotiveerde leerlingen, voor eigen talentvolle Vlaamse leerlingen. Er moeten aangepaste programma's komen voor hoogbegaafden, zij moeten extra taken krijgen om zich zo op hun eigen vlotte ritme te kunnen ontwikkelen tot bollebozen.

In elke school zitten er altijd wel zo enkele uitblinkers, maar ze verdrinken in de heterogene chaos van hun klas. Zet die genieën apart in een kwaliteitsschool voor elitair onderwijs. Kansrijke leerlingen hebben evenzeer recht op kansen als kansarme leerlingen. Alle energie besteed aan de elite is gegarandeerd rendabel is. En dat kunnen we niet zeggen van de miljoenen die in de zwakke onderlaag van de schoobevolking geïnvesteerd wordt: het zijn verloren miljoenen euro's die verkwanseld worden aan een hopeloze groep die altoos blijft achterop hinken en nooit hun begaafde klasgenoten zal kunnen bijbenen.

Links onderwijsbeleid met overdreven belangstelling voor buitenbeentjes en wanpresteerders, voert een strategie die van mensen een afgestompte domme massa maakt, makkelijk te manipuleren en te indoctrineren. Een domme kudde met makke schapen maakt de herders machtig en rijk.

Vroeger bezocht ik het liefst van alles de school van directeur Appelboom. Het was daar de hemel op aarde. Appelboom liet geen vreemde indringers binnen in zijn school, alleen maar kinderen van eigen bodem. Zoals in de appelgaard van Eden waar alleen Adam en Eva mochten vertoeven.

De school van Appelboom was omringd door tuinen en boomgaarden. Omheiningen en poorten zaten hermetisch op slot met prikkeldraad en stevig hekwerk. Vreemde indringers werden geweerd.

Net zoals in de dierenwereld beschermde Appelboom zijn eigendommen en bepaalde zelf wie in zijn school binnen mocht en wie niet. Zijn territoriumafbakening leek op wat beestjes doen bij zelfbescherming: grenzen sluiten! Om overrompeling te voorkomen door vreemde snuiters die het imago van zijn school besmeuren door gulzig mee te willen snoepen van de sappige appels in de appelgaard, zijn tuin van Eden!

Omdat Appelboom zijn eigen volk zo goed beschermde tegen slechte invloeden van buitenaf, mocht hij na zijn dood onvoorwaardelijk binnen in het hemelse paradijs, waar hij nu zit te genieten van verleidelijke engeltjes waarmee hij in zijn hemelbed stoeit. Eigenlijk is de hemel een oord van zinnelijk genot en sensuele geneugten. Eindeloze bacchanalen en uitzinnige orgieën wisselen elkaar af. Boordevolle bekers met bloedrode wijn, ontelbare biervaten, en kostbare trappistenbieren... Enkel verkrijgbaar in de hemel. En enkel voor de verdedigers van eigen volk!

Terwijl de losbandige feestelijkheden aan de gang zijn, houdt Sinte Pieter de wacht bij de hemelpoort, gewapend met riek en schotkanon, om alle ongewenste bezoekers terug naar de aarde te kapatapulteren, of liever nog naar de hel. De hemelgrenzen moeten bewaakt worden om hemelse eigenheden te beschermen. Sinte Pieter zag de aardse chaos, hij zag overal grensopeningen, spleten en kieren waarlangs vreemd gespuis zich binnenwurmde op zoek naar een luilekker leventje. Hij zag Europa zo lek als een zeef, klaar om in beslag genomen te worden door alle merken van buitenlanders. Laat het niet gebeuren zoals op aarde waar open grenzen allesvernietigend werkt, zo redeneerde Sinte Pieter, geen welkomstbordjes en geen kom-maar-binnen-onthaal.

Onze samenleving is er voor ons alleen en die hoeven we niet te delen met anderen die zonder bagage hier komen aanstranden en niets te bieden hebben, en totaal niets bij zich hebben om ons te verrijken. Wij zijn rijk op onszelf, wij hebben geen behoefte aan 'verrijkers', laat ze zelf hun boontjes doppen. Wij hebben onze samenleving zelf en alleen opgebouwd, zonder 'verrijking' van buitenstaanders die er enkel op uit zijn om mee te smikkelen van een kant-en-klare maatschappij ineengeknutseld door eigen volk. En al die rijkdom en kostbaarheden moeten we kost wat kost beschermen tegen vijandelijke invloeden die ons naar onze ondergang leiden.

Het is niet genoeg dat asielzoekers hier opvang krijgen met onderdak, eten en drinken, zakgeld en een stel hangmatten. Nu vindt Theo Francken (N-VA) dat ze ook nog eens geestelijk in de watten gelegd moeten worden. Hij investeert daarom 2,3 miljoen euro in het psychisch welzijn en geestelijke opvang van nieuwkomers en andere geestelijk ontspoorde vreemdelingen.

Vanwaar die bekommernis? Het is toch al lang geweten dat migranten bij aankomst in een land dat niet het hunne is de kluts en het noorden verliezen, en dat complete desoriëntatie inherent is aan hun ontdekkingsreis naar onbekende verre streken... Mogelijk rekent Francken er op dat psychische ondersteuning hun geweten minder scheef zal trekken, hen een moraliteitsbesef zal bijbrengen waardoor ze minder zullen overhellen naar criminaliteit. Als asielzoekers minder labiel zijn, zich goed in hun vel voelen, zullen ze minder verkrachten, stelen, roven, moorden en meer van die gedragsafwijkingen waarmee onze nieuwe medeburgers behept zijn.

Ik heb sterk mijn twijfels over de efficiëntie van psychologische begeleiding van asielzoekers. Die mannen laten zich niet zomaar geestelijk opvangen of begeleiden, hoe geestelijk ontredderd ze ook mogen wezen. Ze zullen niet in hun hoofd laten kijken, en het is twijfelachtig of ze hun medewerking zullen verlenen aan psychologische bijstand. Hun overhoopgehaalde psyche maakt hen wantrouwig tegenover hun nieuwe omgeving, ondanks alle welkomstspandoeken waarmee ze overrompeld werden toen ze hier voet aan wal zetten. Hysterische spandoekvrouwen deden de aarde onder de voeten van  asielzoekers verschuiven. Een blijde inkomst in een diep tranendal...

2.3 miljoen euro worden er dus uitgetrokken om de negatieve impact van migratie op de geestelijke gezondheid tegen te gaan. Met het prijskaartje van migratie kan echt niet gelachen worden. En dan te bedenken dat de opgelopen psychische schade niet met geld op te lossen is, en dat de meeste euro's zullen blijven plakken aan de pollen van hulpverleners en organisaties allerhande.

In pathetische stijl zal ik nog eens schrijven over het trieste lot dat asielzoekers is beschoren. Empathisch als ik ben, zal dat wel lukken... Asielzoekers verlaten hun vertrouwde thuishaven waar ze hun wortels en hun geweten achterlieten om hier geestelijk verward rond te dolen, op zoek naar hun verloren identiteit, naar houvast dat ze niet vinden. De cultuurschok kwam er bij de bruuske overgang van hun vertrouwde heimat naar een onbekende bestemming. Ontheemd en ontredderd kijken ze om zich heen, op zoek naar iets herkenbaars, maar dat is er niet, ze verliezen zichzelf en hun identiteit in een onontwarbaar kluwen. Inzinkingen en ontwenningsverschijnselen wisselen elkaar af, ze belanden in een diep depressie-dal, een soort niemandsland, een twilight zone, een bi-culturele situatie waarin ze ambivalent balanceren tussen twee culturen. Zonder wortels belanden ze in een oord waarin ze rondzwerven zonder een vaste bodem te vinden. Als ontredderden en heimatlozen zijn ze vatbaar voor psychische stoornissen, voor depressies en ontwortelingsallergieeën. En daarna is de stap naar criminaliteit vlug gezet.