Vandaag 9 mei 2021 vieren we moederdag. Moederdag, een traditie die dreigt weg te deemsteren in de huidige maatschappelijke chaos.

Ik wens alle moeders over de hele globaliserende wereld een fijne moederdag!

Ook transmannen die een kind gebaard hebben worden vandaag in de bloemetjes gezet. Transvrouwen komen niet in aanmerking want die hebben geen baarmoeder. Ook geen moedergevoel.

En in een huishouden met twee mama's is het dubbel feest.

Waar geen moederdag gevierd wordt is in een 'gezin' met twee getrouwde mannen en een adoptiegeval. Dat kind zit met twee papa's en moet het stellen zonder moederfiguur.

Het is moeilijk om moederdag een plek te geven in warrige gezinssituaties die het natuurlijke onderscheid man/vrouw geweld aandoen.

De discussie over de pedagogische tik laait weer op. Om te beginnen, een pedagogische tik bestaat niet. Een tik kan nooit pedagogisch zijn.

Geweld plegen op een kind met een tik is in België nog altijd niet strafbaar, er is hier nog altijd geen wet die de pedagogische tik verbiedt. Toch heeft CD&V vier jaar geleden al een wetsvoorstel ingediend dat alle vormen van fysiek en psychisch geweld op kinderen wil verbieden: "Het slaan van een kind om het op te voeden haalt niets uit. De mishandeling kan bovendien zware gevolgen hebben voor de geestelijke ontwikkeling en de ouder-kindrelatie verstoren."

Erger nog: het systematisch gebruik van lichte geweldvormen zoals een tik of een oorveeg kan hetzelfde effect hebben op de hersenontwikkeling bij kinderen als zware mishandeling. Dat blijkt uit een studie van de Universiteit van Harvard... Het kan een nieuw element zijn in de discussie die in ons land al een tijdje aan de gang is. 

Uit eerder onderzoek bleek ook dat straffen met fysiek geweld op langere termijn bij het kind kan leiden tot angstgevoelens, emotionele problemen en een laag eigenwaardegevoel.

Recent hebben drie CD&V-Kamerleden een nieuw wetsvoorstel ingediend om geweld bij de opvoeding van kinderen te verbieden: "Kinderen hebben het recht om in een geweldloze omgeving op te groeien. De zogenaamde pedagogische tik hoort daar niet bij"... of letterlijk: "Elk kind heeft recht op verzorging en een geweldloze opvoeding. Hieronder wordt verstaan de zorg en de verantwoordelijkheid voor het geestelijk en lichamelijk welzijn en de veiligheid van het kind, alsmede het bevorderen van de ontwikkeling van zijn persoonlijkheid, zonder toepassing van enig geestelijk of lichamelijk geweld of andere vormen van onmenselijke of vernederende behandelingen of straffen."

Spelbreker Theo Francken (N-VA) minimaliseert de pedagogische tik door met persoonlijke ervaringen op de proppen te komen. Hij verwijt CD&V dat deze de pedagogische tik gelijk wil stellen aan kindermishandeling. En toen werd er gekibbeld over het wetsvoorstel van CD&V.

Pedagogische Tik als symbool van Pedagogische Onmacht! 

Mannen die leven op een fout toerental na een kortsluiting in hun hersenen, zijn geneigd om met hun hele gevoels- en seksleven te vallen op andere mannen. Gelijkgeslachtigden zeg maar. De verliefden willen hals-over-kop trouwen en zoeken een priester die hun onnatuurlijke huwelijk wil inzegenen.

Na enige tijd ontdekken ze dat de vurige vlammen van weleer geblust zijn. Toch blijft hun kinderwens nog altijd sluimeren. En dan ontdekken ze dat ze de nodige instrumenten niet in huis hebben om een baby te maken. Ze willen papa worden maar er is geen materiaal. Geen baarmoeder, geen vagina, geen borsten om te voeden, geen eicellen, niks. Misschien een beetje mannelijk zaad dat doelloos ergens zit rond te zwemmen, meer hebben ze niet. Homo's willen alles, trouwen, erkenning, gelijke rechten... zelfs kinderen.

Genoeg satire.

Het Kinderwens ExpertiseNetwerk (KEN) organiseert ontmoetingsdagen voor 'Regenboogkinderwensouders', om zo het taboe te doorbreken rond de onvervulde kinderwens van twee getrouwde mannens. Tijdens een reeks activiteiten kunnen LGBT-kinderwensouders hun angsten, twijfels en verdriet bespreekbaar maken.

'Regenboogkinderwensouders' is een term voor holebi's en transgenders met een kinderwens. Zij zijn vragende partij voor een wettelijke regeling voor draagmoederschap. Het draagmoederschap schrikt af omdat niets wettelijk geregeld is. Het is echter niet evident om een kinderwens te vervullen voor holebikoppels, ondanks hun sterke verlangen naar een kind. Voor binnenlandse adopties zijn er jarenlange wachttijden, en buitenlandse adoptieorganisaties weigeren vaak adoptie door LGBT'ers... Blijven wachten en hunkeren.

In diagonale vogelvlucht ving ik gisteravond flarden op van De Afspraak op Canvas. Uiteraard ging het over corona. Over de 'langdurige covid', oftewel 'long covid' in de volksmond.

Coronapatiënten die na besmetting nog maandenlang worstelen met geheugen- en concentratieproblemen, vermoeidheid en spraakproblemen, lijden aan long covid, zo werd het toch voorgesteld. Om de roep om zich te laten vaccineren luider te doen klinken?

Ann Li (Groen), een Chinees meiske met een zetel in het Vlaams Parlement, richtte een vereniging op van mensen die last hebben van after-covidklachten en ze trok naar Vandenbroucke om long covid te laten erkennen als aandoening. Er wordt dus al voorbarig een link gelegd tussen long covid en besmetting... Zo kunnen alle niet-erkende kwalen teruggebracht worden tot corona. Corona als schuldige van alles wat er voortaan mis zal gaan.

Het mooiste woord in de uitzending vond ik 'hersenmist' of 'brain fog', het heeft iets dromerigs en zweverigs, het klinkt ondefinieerbaar, wazig, ongevaarlijk. Het doet me denken aan hersenschimmen en hersenspinsels. Maar op tv dachten ze er anders over. Ze relateerden hersenmist aan long covid. Alsof er geen andere onderliggende problemen meespelen bij hersenmist. Na een coronabesmetting heeft Het Virus kunnen binnendringen in het brein waar het een en ander in de war stuurt. Met neurologische problemen als gevolg. Hersenmist.

Op een mooie dag vorig najaar schreef ik op m'n blog: "Zou het dan toch waar zijn dat corona de hersenen aantast?" Die vraag stelde ik me naar aanleiding van uitspraken van Van Ranst. Daarom zal ik er met mijn vermoeden misschien niet ver naast zitten?

Ayan Mohamud Yusuf (foto) is een 'Vlaamse' kabinetsmedewerker uit Somalië. Van Somalische vluchtelinge heeft ze het geschopt tot assistent van de premier... In de filmwereld gaan actrices met de regisseur naar bed om een filmrol te krijgen.

De Vlaamse regering reageerde geschokt bij het zien van een fragment uit 'De ideale wereld', waarin een negerinnetje de tafels ontsmette na een vergadering. Het fragment werd voorzien van satirische commentaar. Jan Jaap van der Wal kon op dat moment ook niet weten wie dat vrouwtje in werkelijkheid was. En achteraf zijn excuses aanbieden was voor niks nodig. Trouwens, wij hebben Yusuf nog nooit op tv gezien, behalve nu, om tafels te poetsen. En wie is zij, die nú zo ver de hemel in geprezen wordt?

Als je een negerinnetje aanneemt voor een job in de regering, mag je je verwachten aan allerlei commentaren, van gemompel tot wenkbrauwengefrons, van gegniffel tot afkeuring, en in het allerbeste geval maakt een satire het geheel tot een aannemelijk grapje dat we straks allang vergeten zijn. Toch is de regering geschokt.

En Yusuf zelf, een omhooggevallen Somalische vluchtelinge, voelt zich geroepen om het slachtoffer uit te hangen, vernederd en gekwetst door die verdomde westerse televisiemakers. Wat had ze anders verwacht?!

“Dus stel, je wilt vanuit België naar Nederland komen om even op een terras te gaan zitten, ja dan moet je minimaal 5 dagen in quarantaine, een test laten doen, en vervolgens kun je het terras op. Dat zou kunnen. En dan weer terug naar België na een paar pinten.”

De veel te lange zomervakantie heeft altijd al veel te lang geduurd. Ook in het pre-coronatijdperk. Maar nu leerachterstanden de spuigaten uitlopen, wordt het probleem van lange zomervakanties actueel. Véél te laat.

Lange vakanties en overvloedige vrije dagen schaden de onderwijskwaliteit. De voortgang van het schooljaar wordt telkens verstoord door onderbrekingen van het klasgebeuren. Er is geen continuïteit meer. Opschorting van lessen leidt tot leerachterstanden die zich opstapelen en geen kans krijgen om zich te herstellen want telkens kondigt nieuwe leerstof zich weer aan. Hele flarden van twee schooljaren zijn verloren gegaan.  

Na twee gehavende schooljaren zou je verwachten dat men kordaat zou gaan snoeien in vakanties, vrije dagen, schooltuitstappen, zee-, bos-, skiklassen, en meer van die niet-essentiële 'leerstof'. Neen, het blijft bij aarzelen en treuzelen, alsof niemand aan die heilige vakanties wil raken. Het kan toch niet dat het hele schooljaar één aaneenschakeling is van vakanties, vrije dagen en verlengde weekends?! Plus nu ook nog de coronasluitingen. Leerlingen zitten meer thuis, of liever op straat, dan in de klas.                 

De eerste gratis paasvakantieweek, in het kader van de paaspauze, was een flop van jewelste. Op 2 april schreef ik mijn gedacht hierover.

Vroeger moesten we zaterdagvoormiddag naar school. Een hele week herfstvakantie? Bestond niet. Een hele week krokusvakantie? Ook niet. De uitbreiding van vakanties en vrije dagen is begonnen in de glorietijden van de samenleving en van het onderwijs. Maar een grondige herziening van vakanties en vrije dagen dringt zich op, nu meerdere scholensluitingen dreigen te volgen, misschien wel tot in 2022, 2023, of 2024... Of nog langer? Een virus laat zich niet zomaar onderdrukken. Als het z'n vrije gang niet kan gaan, zal het telkens weer opnieuw opduiken.

Hier en daar gaan er stemmen op om de zomervakantie in te korten, maar die worden afgeschoten, ondanks de hoge nood aan leerachterstanden wegwerken. Daarom pleit ik voor een complete afschaffing van de hele zomervakantie. Het huidige schooljaar kan dan naadloos overvloeien in het volgende schooljaar. We willen toch geen domme coronageneratie?!

"De vlaamsche tale is wonderzoet, voor die heur geen geweld en doet, maar rusten laat in 't herte"... Guido Gezelle zou zich omdraaien in zijn graf als hij wist welke onzin Kristien Hemmerechts gisteren in De Afspraak op tv uitkraamde over de Nederlandse taal. Zij was niet te beroerd om vervoegingen van werkwoorden in 't belachelijke te trekken en eenvoudigweg pleitte voor de afschaffing van de dt-regel. Geen fierheid, geen respect voor de Nederlandse taal. Haar heimelijke voorliefde voor vreemdelingen, voor anderstaligen die problemen hebben met de Nederlandse spelling, speelt haar parten. Zij wil dat die mensen zich schriftelijk uiten, en spellingfouten vindt ze daarbij toegelaten... En dat mens mag op VRT haar nonsens verkondigen? De mooie Nederlandse taal verkwanselen aan anderstaligen?

Het Vlaams Belang kaart een probleem aan dat al lang bekend is bij insiders in de onderwijswereld, maar waarover naar buiten toe niets gezegd mocht worden, zelfs niet op fluistertoon. Om het imago van 'de allochtoon' niet te schaden. Het toverwoord 'racisme' deed wonderen en beschermde probleemmigranten in een waterdichte cocon.

Vlaams Parlementslid Jan Laeremans (VB) vroeg aan minister Weyts cijfers op over klachten van leerkrachten aangaande gedragsproblemen in concentratiescholen in Brussel en de Vlaamse Rand. De minister gaf aan dat hij niet over die cijfers beschikte. Reactie van Laeremans: "Doofpotbeleid moet stoppen. Klachten moeten in kaart gebracht worden, gevolgd door maatregelen die orde en leerkwaliteit in de scholen moeten herstellen."     

Over de ellende en tragiek in het migrantenonderwijs heb ik me in het verleden bijna suf geschreven. De rode draad was dat migrantenleerlingen overlast en overdruk, miserie en chaos betekenden.

Het wangedrag van migrantenjongeren, vooral in het beroepsonderwijs, is in de loop der jaren geëscaleerd omdat men ervan uitging dat allochtone leerlingen meer tijd nodig hadden om zich aan te passen, een sentimenteel argument om hun problematisch gedrag te vergoelijken. En ondertussen stapelden incidenten en overlasttoestanden zich op. In de jaren 90 vierde het tolereren, gedogen en door de vingers zien van afwijkend gedrag hoogtij. De benamingen 'kwetsbaar' en 'kansarm' werden toen uitgevonden. Ze klinken betuttelend en nodigen niet uit tot sanctioneren. 

Het gevoel van straffeloosheid bij allochtone leerlingen was het sterkst in het atheneum van Meulenberg. De school was berucht om zijn oorlogszuchtige straatrellen, drughandel en politie-interventies. Leerkrachten durfden leerlingen niet straffen uit angst voor represailles, zoals autobanden kapotsteken en carrosserie beschadigen... De lakse aanpak door directie en leerkrachten was eveneens berucht... Minder agressief ging het eraan toe in andere scholen, maar ze bleven onhandelbaar, die bruin mannen met taal- en leerachterstand, slechte leerhouding en onbekwaamheid om klassikaal te functioneren... Ik heb eens gezien hoe een machteloze leraar zich rustig terugtrok achter zijn bureau met de krant, terwijl zijn Turkse leerlingen de klas op stelten zetten... En juffrouw Lydia liet alle Turkse meisjes slagen voor Nederlands, terwijl ze allemaal tetterden in het Turks, zowel in de klas als op de speelplaats... Onwettige afwezigheden werden met de mantel der tolerantie bedekt... Geen huiswerk woensdagnamiddag want dan moesten ze naar de koranles... Overspannen leerkrachten die geen steun kregen van hun directeur... enz... enz...

En wie commentaar had op deze wantoestanden werd geboycot of kreeg een blaam.