Bos- en Zeeklassen

Wouter De Vriendt (Groen) heeft slecht geslapen. 't Is te zien aan de foto. Eerst wou het zandmannetje niet bij hem komen en toen hij eindelijk in slaap sukkelde belandde hij in een vreselijke nachtmerrie van waaruit hij nog altijd niet ontwaakt was toen hij in 'De Zondag' in slaapdronken toestand zijn gal spuwde: "Vlaams Belang effent het pad voor agressie en geweld en is een bedreiging voor onze open en tolerante samenleving"...

In de wazige zone tussen waken en slapen vervolgt Wouter raaskallend en onsamenhangend zijn warrige verhaal. Het succes van het Vlaams Belang ligt hem zwaar op de maag. Hij sleurt er zelfs Schild & Vrienden, Jürgen Conings en migratie bij om zijn giftige uitbraakselen meer kleur te geven.

Wouter mag terug naar school gaan om te leren wat 'agressie en geweld' precies betekenen. Er bestaat nl ook positieve agressiviteit, dat is opkomen voor jezelf, niet over je heen laten lopen. Een gezonde portie assertiviteit is noodzakelijk om je niet te laten overweldigen door anderen... of zoals professor R. Dellaert, hoogleraar psychopathologie het exact formuleerde: "Agressiviteit is de eigenschap waarmee we in staat zijn de obstakels te verwijderen die onze levensontplooiing in de weg staan. Daartegenover staat submissiviteit, het vermijden van obstakels, het zich schikken naar moeilijke omstandigheden."

Wat hebben we vandaag op school geleerd, Wouter?

Eerst dit: ‘Boobytrap’ van Jürgen C. blijkt onschuldige ‘Trip Flare’

En dan over radicalisering... De buiten alle proporties opgeklopte klopjacht op een eenzame vluchteling, een 'geradicaliseerde' militair, leidt onze aandacht af van radicaliserende moslims. 

Er is veel gezegd en geschreven over de aanpak van islamitisch radicalisme en terrorisme. Veel geleuter zonder de wortels van het probleem te raken. En die wortels zitten in het islamonderricht op school waar radicalisering ontkiemt. Islamonderwijs draagt bij tot radicalisering van moslimjongeren omdat in elke islamles radicale elementen zitten, radicalisme zit verweven in islamonderricht.

Radicalisering in de kiem smoren? Volledige afschaffing van islamlessen in het onderwijs, en alle koranscholen in de wijken platleggen! Het zou integratiebevorderend voor moslimleerlingen om ZONDER ISLAM deel te kunnen uitmaken van de gehele schoolbevolking. Islamleerkrachten hadden nooit ons Vlaamse onderwijs mogen binnendringen. Zij zijn verantwoordelijk voor een buitenmaats zelfbewustzijn bij moslimleerlingen die uitgroeien tot een zelfverzekerde moslimgemeenschap, stapvoets op weg naar een islamheerschappij.

Concentratiescholen - zwarte scholen in de volksmond - zijn een broeihaard van potentiële terroristen. Kleine onschuldige allochtoontjes worden forse islamitische volwassenen die gevaarlijk uit de hoek kunnen komen. Gevaarlijk gemáákt door het betuttelende onderwijs dat ze kregen, door de overdreven aandacht waardoor ze zich almachtig gingen voelen, ver verheven boven hun blanke klasgenootjes. Ja, die macht heeft het onderwijs hen zélf gegeven door ontelbare onderwijsprogramma's ineen te knutselen om hen wijzer te maken.

Controles van moskeeën, islamlessen en koranscholen moeten opgedreven worden in de strijd tegen terreur en radicalisering. Ook leerlingen die in de marge van 'religieuze' activiteiten taallessen volgen of huiswerkbegeleiding krijgen, moeten extra in de gaten gehouden worden, moeten geviseerd en gevolgd worden, op eenderwelke manier ook als is die 'onwaardig', ook als controles en inspecties 'hallucinant' zijn. Controles kunnen niet hallucinant genoeg zijn als men radicalisering wil bestrijden.

Zowat vier jaar geleden zwichtte Jan Jambon voor de vraag van PS'er Emir Kir om de controles van moskeeën minder streng te laten gebeuren. Hij deed toegevingen, met een buiging en een knieval. Ook de controles van moslimleerlingen zouden versoepeld worden. Toch moeten deze leerlingen streng geviseerd worden. Zij zijn ontvankelijk voor indoctrinerende boodschappen en daarom moeten zij in de strijd tegen radicalisering extra in de gaten gehouden worden.

Het Vlaamse onderwijs heeft de zware taak om radicale ideeën van moslimleerlingen om te buigen in westerse denkbeelden... om onze scholen te redden en te zuiveren van islamitisch gedachtegoed. Om het ongedierte te verdelgen.

Annelies was gisteren weer in topvorm. Zij zei 'volstrekt verrast' te zijn door de vele steunbetuigingen aan Jürgen, en dat mensen die hem steunen gefrustreerd zijn. En dat die frustraties onderzocht moeten worden. Ook de initiatiefnemers van de steunbetuigingen moeten opgevolgd worden. En dat we Jürgens afscheidsbrieven moeten leren interpreteren. Eerder zei ze ook al dat mensen die van hem een held maken, zich vergissen.

WIJ vergissen ons? WIJ zijn gefrustreerd?!...

Kan een minister die niet door het volk verkozen is, de mensen zo denigrerend toespreken?

Annelies houdt niet van mensen, zij begrijpt hen niet. Ze zou toch moeten weten dat het verzet van het volk tegen de overheid gesymboliseerd wordt door Jürgen, dat de mensen in hun verzet tegen de overheid zichzelf herkennen in dappere Jürgen die slimmer is dan alle veiligheidsdiensten samen.            

Gisteravond verlaagde VRT zich waanzinnig diep in verloedering en verwording van de mens. Bij Goedele zat een non-binair persoon* met blauw gestifte lippen flauwtjes te glimlachen en te communiceren met Goedele. En Goedele meende het ook nog serieus. In alle ernst praatte ze met 'Iets' dat zich noch man noch vrouw voelt. Je moet het maar kunnen, met dat soort 'mannen' omgaan. Dan ben je toch zelf niet oké?... Neen, dat was geen man, dat was 'iets' dat zweefde tussen man en vrouw, 'iets' dat geen zin heeft in het leven, geen zin om te leven en daarom maar kiest voor de twilight zone tussen de traditioneel afgebakende geslachten man en vrouw. Te laf om zichzelf van kant te maken. Zo zit 'dat' daar de show te stelen op tv, en reclame te maken voor extreem gekleurde lippenstift en voor geslachtsloze ondingen.

* Een non-binaire persoon is iemand die zich niet thuis voelt in de binaire gendercategorieën van man of vrouw, en zich beter voelt bij een andere genderidentiteit. Non-binaire personen voelen zich vaak niet comfortabel bij de binaire "hij/zij, hem/haar, zijn/haar"-voornaamwoorden. Ze verkiezen eerder de voornaamwoorden "die, hen en hun".

Nu kunnen alle twijfelaars en besluitelozen op hun beide oren slapen. Zij die hele dagen piekeren "ben ik nu een man, of ben ik een vrouw?", en halve nachten wakker liggen om 's ochtends nog altijd niet te weten bij welk geslacht ze horen: M of V? V of M?...

Seksloze tussensoorten, labiele seksgevallen met een hele waaier van seksvariëteiten, zij die zichzelf niet aanvaarden, ontevreden zijn over hun eigen lichaam, in een ander lichaam willen wonen... alle sekseneutralen zonder identiteit en zonder nummerplaat kunnen nu terecht in het hokje 'X', het Binaire hokje. Om tenslotte nòg vast te zitten in een hokje.

Met 'X-Binair' kan je alle kanten uit, driemaal genieten van seks, seksgenot in het kwadraat. De pure binairen willen echter alle seks uit hun leven en uit hun lichaam bannen, compleet seksloos door het leven willen ze gaan. Zij willen geen M, geen V, geen X. In een nieuwe Y-groep zitten de penislozen, de baarmoederlozen, de clitorislozen... ze hebben enkel nog een lichaam, zoals geslachtsloze engelen... En nu maar hopen dat de Raad van Europa ook het vierde geslacht 'Y' erkent.

Vroeger was er in de nonnenschool één lesuur per week 'schoonschrift'. Als kind leerden we een pen vasthouden en leerden we letters keurig vormen. Tussen de lijntjes. Een correcte handgreep en mooi handschrift, de basisvaardigheden van schrijfvaardigheid. Zowat alle leerlingen slaagden erin deze vaardigheden te beheersen. We hoefden dan ook niet onze tijd te verlummelen met urenlang naar schermpjes staren en op knopjes klikken. De digitale wereld was toen nog veraf.

Maar met de digitalisering van het onderwijs verwaterde de aandacht voor het handschrift van de leerlingen en ging het holderdebolder bergafwaarts met schrijfmotoriek en leesbaar schrift. Steeds meer kinderen gingen onleesbaar schrijven en werden onhandig met potlood of pen. Schrijfproblemen swingen de pan uit. En het wordt alleen maar erger.

De afgoderij van digitaal onderwijs heb ik gigantische vormen zien aannemen. Zo was er vroeger in het Hasseltse lyceum directeur Wijsneus die dweepte met alles wat met computer te maken had. Het liefst zou hij pen en papier buiten zwieren en zoveel mogelijk computers en laptops in school halen. Leerkrachten met een aversie jegens de digitale wereld noemde hij 'analfabeten'.

In Nederland maken handschrift-deskundigen zich zorgen: steeds meer leerlingen schrijven slecht met een pen. Daarom is er een schrijftoets ontwikkeld voor alle basisschoolleerlingen, waaruit hun schrijfvaardigheid kan afgeleid worden. En met die informatie kunnen schrijflessen verbeterd worden.

Schrijfproblemen duiken wereldwijd op waar digitalisering van het onderwijs een flinke opmars maakt. Internet, schermpjes, knopjes... ze maken de schrijfvaardigheid kapot!

Vanaf 9 juni mogen we vier mensen thuis uitnodigen als sociaal contact. Dat zegt Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA). Het is een versoepeling van de idiote maatregel die mensen mààndenlang uit elkaar dreef, hen isoleerde van medemensen en van de hun omringende wereld.

Annelies Verlinden zal huisbezoeken afleggen om de mensen te tellen die binnen aanwezig zijn. Zij krijgt ondersteuning van een stel politieagenten die ingrijpen als de volksgezondheid binnenshuis in gevaar is.

Jambon zegt dat met deze sociale versoepeling ook het begrip 'knuffelcontact' gaat verdwijnen. Hij bedoelt dat het nauwe fysieke contact tussen mensen dan niet meer bestaat, dat een ingeburgerd woord, verkozen tot 'Woord van het Jaar' weg moet. Zelfs een woord dat in een ministerieel besluit vastligt zal verdwijnen, aldus Jambon.

'Knuffelcontact' was een geniale vondst van Frank met de Grijnzende Glimlach (Achteruit), om de inperking van sociale contacten aannemelijk te maken en te verzachten. Maar dat is natuurlijk niet gelukt. De drang naar menselijke contacten kan je met geen enkele maatregel onderdrukken, die drang IS er, puur menselijk, instinctief, en is zeker niet te beteugelen. Samenkomsten van mensen om te feesten, alsof er geen corona bestaat, zijn daarom volkomen begrijpelijk... De regering heeft gefaald door maatregelen te verzinnen die indruisen tegen de menselijke natuur. En nog wel zonder juridische basis.

Het nieuwe charmante woord 'Knuffelcontact' mag nooit verdwijnen, het heeft iets liederlijks. 'Knuffelcontact' zal blijven bestaan, ook als Het Virus zich voor onbepaalde tijd teruggetrokken heeft. Na vakanties, festivals of andere samenkomsten zal het in volle glorie terug op dreef komen. En de varianten zullen een eindeloze inspiratiebron zijn voor vaccinatiebedenkers. We zullen geplaagd worden door nieuwe golven coronabesmettingen en jaarlijks terugkerende prikken. De experimentele fase van vaccinaties is nog niet voorbij, vrees ik.

En tot slot: gewone griep, snotvallingen, verkoudheden, hooikoorts... aandoeningen die niet meer bestaan, 't is allemaal corona. Eén ziektebeeld voor één wereld!

De vogeltjes floten vanochtend hun mooiste deuntje voor mij, om mij te begeleiden bij de moeizame start van de dag. Ik maakte me een beetje toonbaar voor de boze wereld buiten mijn veilige thuisplekje, om met tegenzin mijn wagen tot bij de autokeuring te rijden. Een karweitje dat echt geen feest is en urenlang kan duren. Kostbare verloren tijd. Met chagrijnig personeel dat zich verheven voelt boven de gewone-man-met-de-auto.

Rond 06.00 uur begaf ik me op weg naar het keuringsstation Hechtel-Eksel. Ondertussen genoot ik van het mooie ochtendgloren. Een verneveld zonnetje kwam bescheiden piepen aan de einder van uitgestrekte weilanden, een slaperig en bedauwd schilderijtje was het geheel.

Bij aankomst bleek dat er nog een heleboel andere mensen vroeg uit de veren gesprongen waren, om als eerste gekeurd te worden. Of afgekeurd.

Terwijl de rijen tergend langzaam opschoven, merkte ik een klein prompt madammeke met een klein zwart autootje dat op een lege rijstrook kwam aangereden alwaar ze zich klem reed. Na een klapke met de steward werd madam geloodst tot bij de poort om vóór haar beurt naar binnen te mogen rijden. Vóór haar beurt van vele anderen die al meer dan een uur aan het wachten waren. 

De asociale truc met de foute rijstrook was gelukt. Madam kreeg een voorkeursbehandeling. Toen de bestuurster uitstapte herkende ik haar meteen (foto)... Tja, eerst IK en dan alle andere mensen.