Gisteravond verlaagde VRT zich waanzinnig diep in verloedering en verwording van de mens. Bij Goedele zat een non-binair persoon* met blauw gestifte lippen flauwtjes te glimlachen en te communiceren met Goedele. En Goedele meende het ook nog serieus. In alle ernst praatte ze met 'Iets' dat zich noch man noch vrouw voelt. Je moet het maar kunnen, met dat soort 'mannen' omgaan. Dan ben je toch zelf niet oké?... Neen, dat was geen man, dat was 'iets' dat zweefde tussen man en vrouw, 'iets' dat geen zin heeft in het leven, geen zin om te leven en daarom maar kiest voor de twilight zone tussen de traditioneel afgebakende geslachten man en vrouw. Te laf om zichzelf van kant te maken. Zo zit 'dat' daar de show te stelen op tv, en reclame te maken voor extreem gekleurde lippenstift en voor geslachtsloze ondingen.

* Een non-binaire persoon is iemand die zich niet thuis voelt in de binaire gendercategorieën van man of vrouw, en zich beter voelt bij een andere genderidentiteit. Non-binaire personen voelen zich vaak niet comfortabel bij de binaire "hij/zij, hem/haar, zijn/haar"-voornaamwoorden. Ze verkiezen eerder de voornaamwoorden "die, hen en hun".

Nu kunnen alle twijfelaars en besluitelozen op hun beide oren slapen. Zij die hele dagen piekeren "ben ik nu een man, of ben ik een vrouw?", en halve nachten wakker liggen om 's ochtends nog altijd niet te weten bij welk geslacht ze horen: M of V? V of M?...

Seksloze tussensoorten, labiele seksgevallen met een hele waaier van seksvariëteiten, zij die zichzelf niet aanvaarden, ontevreden zijn over hun eigen lichaam, in een ander lichaam willen wonen... alle sekseneutralen zonder identiteit en zonder nummerplaat kunnen nu terecht in het hokje 'X', het Binaire hokje. Om tenslotte nòg vast te zitten in een hokje.

Met 'X-Binair' kan je alle kanten uit, driemaal genieten van seks, seksgenot in het kwadraat. De pure binairen willen echter alle seks uit hun leven en uit hun lichaam bannen, compleet seksloos door het leven willen ze gaan. Zij willen geen M, geen V, geen X. In een nieuwe Y-groep zitten de penislozen, de baarmoederlozen, de clitorislozen... ze hebben enkel nog een lichaam, zoals geslachtsloze engelen... En nu maar hopen dat de Raad van Europa ook het vierde geslacht 'Y' erkent.

Vroeger was er in de nonnenschool één lesuur per week 'schoonschrift'. Als kind leerden we een pen vasthouden en leerden we letters keurig vormen. Tussen de lijntjes. Een correcte handgreep en mooi handschrift, de basisvaardigheden van schrijfvaardigheid. Zowat alle leerlingen slaagden erin deze vaardigheden te beheersen. We hoefden dan ook niet onze tijd te verlummelen met urenlang naar schermpjes staren en op knopjes klikken. De digitale wereld was toen nog veraf.

Maar met de digitalisering van het onderwijs verwaterde de aandacht voor het handschrift van de leerlingen en ging het holderdebolder bergafwaarts met schrijfmotoriek en leesbaar schrift. Steeds meer kinderen gingen onleesbaar schrijven en werden onhandig met potlood of pen. Schrijfproblemen swingen de pan uit. En het wordt alleen maar erger.

De afgoderij van digitaal onderwijs heb ik gigantische vormen zien aannemen. Zo was er vroeger in het Hasseltse lyceum directeur Wijsneus die dweepte met alles wat met computer te maken had. Het liefst zou hij pen en papier buiten zwieren en zoveel mogelijk computers en laptops in school halen. Leerkrachten met een aversie jegens de digitale wereld noemde hij 'analfabeten'.

In Nederland maken handschrift-deskundigen zich zorgen: steeds meer leerlingen schrijven slecht met een pen. Daarom is er een schrijftoets ontwikkeld voor alle basisschoolleerlingen, waaruit hun schrijfvaardigheid kan afgeleid worden. En met die informatie kunnen schrijflessen verbeterd worden.

Schrijfproblemen duiken wereldwijd op waar digitalisering van het onderwijs een flinke opmars maakt. Internet, schermpjes, knopjes... ze maken de schrijfvaardigheid kapot!

Vanaf 9 juni mogen we vier mensen thuis uitnodigen als sociaal contact. Dat zegt Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA). Het is een versoepeling van de idiote maatregel die mensen mààndenlang uit elkaar dreef, hen isoleerde van medemensen en van de hun omringende wereld.

Annelies Verlinden zal huisbezoeken afleggen om de mensen te tellen die binnen aanwezig zijn. Zij krijgt ondersteuning van een stel politieagenten die ingrijpen als de volksgezondheid binnenshuis in gevaar is.

Jambon zegt dat met deze sociale versoepeling ook het begrip 'knuffelcontact' gaat verdwijnen. Hij bedoelt dat het nauwe fysieke contact tussen mensen dan niet meer bestaat, dat een ingeburgerd woord, verkozen tot 'Woord van het Jaar' weg moet. Zelfs een woord dat in een ministerieel besluit vastligt zal verdwijnen, aldus Jambon.

'Knuffelcontact' was een geniale vondst van Frank met de Grijnzende Glimlach (Achteruit), om de inperking van sociale contacten aannemelijk te maken en te verzachten. Maar dat is natuurlijk niet gelukt. De drang naar menselijke contacten kan je met geen enkele maatregel onderdrukken, die drang IS er, puur menselijk, instinctief, en is zeker niet te beteugelen. Samenkomsten van mensen om te feesten, alsof er geen corona bestaat, zijn daarom volkomen begrijpelijk... De regering heeft gefaald door maatregelen te verzinnen die indruisen tegen de menselijke natuur. En nog wel zonder juridische basis.

Het nieuwe charmante woord 'Knuffelcontact' mag nooit verdwijnen, het heeft iets liederlijks. 'Knuffelcontact' zal blijven bestaan, ook als Het Virus zich voor onbepaalde tijd teruggetrokken heeft. Na vakanties, festivals of andere samenkomsten zal het in volle glorie terug op dreef komen. En de varianten zullen een eindeloze inspiratiebron zijn voor vaccinatiebedenkers. We zullen geplaagd worden door nieuwe golven coronabesmettingen en jaarlijks terugkerende prikken. De experimentele fase van vaccinaties is nog niet voorbij, vrees ik.

En tot slot: gewone griep, snotvallingen, verkoudheden, hooikoorts... aandoeningen die niet meer bestaan, 't is allemaal corona. Eén ziektebeeld voor één wereld!

De vogeltjes floten vanochtend hun mooiste deuntje voor mij, om mij te begeleiden bij de moeizame start van de dag. Ik maakte me een beetje toonbaar voor de boze wereld buiten mijn veilige thuisplekje, om met tegenzin mijn wagen tot bij de autokeuring te rijden. Een karweitje dat echt geen feest is en urenlang kan duren. Kostbare verloren tijd. Met chagrijnig personeel dat zich verheven voelt boven de gewone-man-met-de-auto.

Rond 06.00 uur begaf ik me op weg naar het keuringsstation Hechtel-Eksel. Ondertussen genoot ik van het mooie ochtendgloren. Een verneveld zonnetje kwam bescheiden piepen aan de einder van uitgestrekte weilanden, een slaperig en bedauwd schilderijtje was het geheel.

Bij aankomst bleek dat er nog een heleboel andere mensen vroeg uit de veren gesprongen waren, om als eerste gekeurd te worden. Of afgekeurd.

Terwijl de rijen tergend langzaam opschoven, merkte ik een klein prompt madammeke met een klein zwart autootje dat op een lege rijstrook kwam aangereden alwaar ze zich klem reed. Na een klapke met de steward werd madam geloodst tot bij de poort om vóór haar beurt naar binnen te mogen rijden. Vóór haar beurt van vele anderen die al meer dan een uur aan het wachten waren. 

De asociale truc met de foute rijstrook was gelukt. Madam kreeg een voorkeursbehandeling. Toen de bestuurster uitstapte herkende ik haar meteen (foto)... Tja, eerst IK en dan alle andere mensen.

Vandaag 9 mei 2021 vieren we moederdag. Moederdag, een traditie die dreigt weg te deemsteren in de huidige maatschappelijke chaos.

Ik wens alle moeders over de hele globaliserende wereld een fijne moederdag!

Ook transmannen die een kind gebaard hebben worden vandaag in de bloemetjes gezet. Transvrouwen komen niet in aanmerking want die hebben geen baarmoeder. Ook geen moedergevoel.

En in een huishouden met twee mama's is het dubbel feest.

Waar geen moederdag gevierd wordt is in een 'gezin' met twee getrouwde mannen en een adoptiegeval. Dat kind zit met twee papa's en moet het stellen zonder moederfiguur.

Het is moeilijk om moederdag een plek te geven in warrige gezinssituaties die het natuurlijke onderscheid man/vrouw geweld aandoen.

De discussie over de pedagogische tik laait weer op. Om te beginnen, een pedagogische tik bestaat niet. Een tik kan nooit pedagogisch zijn.

Geweld plegen op een kind met een tik is in België nog altijd niet strafbaar, er is hier nog altijd geen wet die de pedagogische tik verbiedt. Toch heeft CD&V vier jaar geleden al een wetsvoorstel ingediend dat alle vormen van fysiek en psychisch geweld op kinderen wil verbieden: "Het slaan van een kind om het op te voeden haalt niets uit. De mishandeling kan bovendien zware gevolgen hebben voor de geestelijke ontwikkeling en de ouder-kindrelatie verstoren."

Erger nog: het systematisch gebruik van lichte geweldvormen zoals een tik of een oorveeg kan hetzelfde effect hebben op de hersenontwikkeling bij kinderen als zware mishandeling. Dat blijkt uit een studie van de Universiteit van Harvard... Het kan een nieuw element zijn in de discussie die in ons land al een tijdje aan de gang is. 

Uit eerder onderzoek bleek ook dat straffen met fysiek geweld op langere termijn bij het kind kan leiden tot angstgevoelens, emotionele problemen en een laag eigenwaardegevoel.

Recent hebben drie CD&V-Kamerleden een nieuw wetsvoorstel ingediend om geweld bij de opvoeding van kinderen te verbieden: "Kinderen hebben het recht om in een geweldloze omgeving op te groeien. De zogenaamde pedagogische tik hoort daar niet bij"... of letterlijk: "Elk kind heeft recht op verzorging en een geweldloze opvoeding. Hieronder wordt verstaan de zorg en de verantwoordelijkheid voor het geestelijk en lichamelijk welzijn en de veiligheid van het kind, alsmede het bevorderen van de ontwikkeling van zijn persoonlijkheid, zonder toepassing van enig geestelijk of lichamelijk geweld of andere vormen van onmenselijke of vernederende behandelingen of straffen."

Spelbreker Theo Francken (N-VA) minimaliseert de pedagogische tik door met persoonlijke ervaringen op de proppen te komen. Hij verwijt CD&V dat deze de pedagogische tik gelijk wil stellen aan kindermishandeling. En toen werd er gekibbeld over het wetsvoorstel van CD&V.

Pedagogische Tik als symbool van Pedagogische Onmacht! 

Mannen die leven op een fout toerental na een kortsluiting in hun hersenen, zijn geneigd om met hun hele gevoels- en seksleven te vallen op andere mannen. Gelijkgeslachtigden zeg maar. De verliefden willen hals-over-kop trouwen en zoeken een priester die hun onnatuurlijke huwelijk wil inzegenen.

Na enige tijd ontdekken ze dat de vurige vlammen van weleer geblust zijn. Toch blijft hun kinderwens nog altijd sluimeren. En dan ontdekken ze dat ze de nodige instrumenten niet in huis hebben om een baby te maken. Ze willen papa worden maar er is geen materiaal. Geen baarmoeder, geen vagina, geen borsten om te voeden, geen eicellen, niks. Misschien een beetje mannelijk zaad dat doelloos ergens zit rond te zwemmen, meer hebben ze niet. Homo's willen alles, trouwen, erkenning, gelijke rechten... zelfs kinderen.

Genoeg satire.

Het Kinderwens ExpertiseNetwerk (KEN) organiseert ontmoetingsdagen voor 'Regenboogkinderwensouders', om zo het taboe te doorbreken rond de onvervulde kinderwens van twee getrouwde mannens. Tijdens een reeks activiteiten kunnen LGBT-kinderwensouders hun angsten, twijfels en verdriet bespreekbaar maken.

'Regenboogkinderwensouders' is een term voor holebi's en transgenders met een kinderwens. Zij zijn vragende partij voor een wettelijke regeling voor draagmoederschap. Het draagmoederschap schrikt af omdat niets wettelijk geregeld is. Het is echter niet evident om een kinderwens te vervullen voor holebikoppels, ondanks hun sterke verlangen naar een kind. Voor binnenlandse adopties zijn er jarenlange wachttijden, en buitenlandse adoptieorganisaties weigeren vaak adoptie door LGBT'ers... Blijven wachten en hunkeren.