Zondag 10 juni 2007
stage....
Alweer een hoogtepunt:
Wij eten onze boterhammen aan het Noordzee strand!
Midden: de auteur.
|
Het Betere Taoïstische Kwaliteits Blog voor de Totaal Ongeletterde Mens van Vandaag. |
Beste bezoeker, wie je ook bent: wees welkom. Deze site “TAOïsme voor TOTAAL ONGELETTERDE MENSEN” is één gezellige puinhoop, waaraan je de jouwe kunt toevoegen. Het leven is mooi, en daar mogen wij schoonheid aan toevoegen: bestijg de trein dus nooit zonder je valies met dromen. Maar tegelijkertijd is het leven ook één grote gestructureerde troep waaraan wij met overgave de onze toe voegen. In beide gevallen: veel plezier…Walter Marsoul.
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 3 juni 2007
op stage ????
Maandag 28 mei 2007
|
BOODSCHAP VAN ALGEMEEN NUT.
PLAATS TWEE VAN DEN SP
Beste kiezer, Weldra zal u ter stembus trekken. Vanwege haar babe gehalte zal ons Josée opkomen voor den SP, voor de kamer op plaats nummer twee. Deze week is Josée te zien te land, ter zee en in de lucht. Josée zal de Grote plus de Kleine Nete afzwemmen, ze zal uit de lucht vallen om de de Kyoto norm te halen. Ze zal in een duikboot (in Middelkerke) opduiken om de visserij te steunen en ik zal ze in een winkelkarretje rondrijden voor de naleving van de sluitingsuren. Afdeling hondenbrokken alwaar ze terloops de aandacht zal vestigen op kattenvoer. Verder loopt ze mee in stratenlopen alwaar ik ze sponsor per lopende meter. Ze doet mee aan de Slimste Mens en verder zal ze in alle TV programma’s op vrijwillige basis iedereen uit het beeld lopen alwaar men haar mening zal vragen over laders en lossers. Ze zit gecast in “Thuis” terwijl ze nota bene zelf nooit thuis is. Maar nu komt het fraais: in de slotfase zal Josée in volle dag, enkel gekleed in een burka uit de riolering opduiken om de aandacht te vestigen op de zwakke rioleergebruiker. Dieper kan ons Josée niet vallen.
Stem Josée! Op plaats twee!
 |
Vrijdag 25 mei 2007
|
OP HET TERRAS VAN CAFE SMEULDERS TE BERINGEN ONTSTAAN JUISTE GEDACHTEN. (In de wereld van het onjuiste gaat de auteur op zoek naar het juiste).
In de mood voor juiste gedachten.
Iedereen (behalve José en de auteur) leek de juiste looks te hebben of zijn ding te doen. Precies daar kreeg de auteur dan één juiste gedachte… Eén, bij wijze van proefproject. Ontoereikende gedachten ontstaan om de haverklap, tenminste in mijn geval, maar juiste gedachten ontstaan zelden en zeker niet omstreeks 11 minuten over 10. Juiste gedachten rijpen langzaam want zij zijn reeds geruime tijd sluimerend aanwezig vooraleer zij als een juiste gedachte gedetecteerd kunnen worden. Laten wij stellen dat mijn juiste gedachten tot dan toe het stadium van het proefproject nog niet hadden verlaten.
Een juiste gedachte.
“Elke morgen kruipt er ergens een idioot uit zijn bed die denkt dat hij dringend iets nodig heeft om gelukkig te zijn, en precies die idioot moet de commercie elke morgen zien te pakken te krijgen.” Dit dacht ik op het terras van café Smeulders, (bij den Smeulder dat ze daar in Beringen zeggen.) Bingo! Dag allemaal zeg… was dat even schrikken want ik besefte meteen dat deze juiste gedachte het stadium van het proefproject nu definitief had verlaten. Dit gaf een dubbel gevoel en ik probeerde dan ook mijn zenuwen onder controle te houden.
Paniek slaat de auteur om het hart.
Josée moeit zich er mee.
“Val nu toch dood. Josée, hou asjeblief op met uw slimme praat” zei ik. “Hou ermee op!!”
Meisjes en wetenschap.
“Maar het omgekeerde is ook waar, wij kunnen onze gedachten naar de juiste richting keren, wij kunnen ons bekeren om zodoende niet enkel onszelf maar ook het universum te helen.”. “Voila” zei Josée toen.
Val nu toch dood.
Elk mens, ook al leeft die goed, sterft, en een ander mens wordt geboren. Niets blijft, tenzij onze ontoereikende of onnozele gedachten, maar het tegenovergestelde is ook waar. Wij kunnen elkaar het JUISTE toewensen. HET JUISTE. “Jeanine, geef die mannen aan de toog ook nog eens iets van ons! Maar dan wel in het juiste glas!” zei Josée!” Josée is een “ééél sluum weeef” dat altijd op scherp staat. Ze heeft zo van die superieure, bloedstollende en rustgevende gedachten die als een fameuze lel aankomen. Was ik blij dat ik even later niet op het terras zat van café Smeulders in Beringen. Komaan he zeg! |
Zondag 20 mei 2007
TAO VAN HET CD DOOSJE.
|
Het cd doosje is een doosje dat meestal van plastic gemaakt is, maar er zijn ook papierenversies van gesignaleerd, in dit soort doosjes worden meestal cd's bewaard. 1 - doe de duim van de linkerhand op 1 en de middelvinger op 2, op 3 doen we de duim van de rechterhand  3 - Als u de handen in neergaande beweging naar elkaar toe beweegt ziet u dat u nu het doosje sluit 
Om de cd uit het doosje te krijgen is geen cursus verkrijgbaar, alleen het volgen van deze simpele handleiding geeft u binnenkort de mogelijkheid om zelf de cd's uit de doosjes te krijgen en op feesten en partijen eens een andere cd op te zetten 1 - doe de duim op a, de wijsvinger op b en de middelvinger op c. met de andere hand houd u het doosje vast. Beweeg de duim (a) omhoog. u merkt nu dat de cd in het midden loslaat  2 - beweeg nu uw arm die de cd vast houd om hoog, u merkt nu dat de cd uit het doosje is gekomen, plaats deze in een cd speler en mocht het gaan om de cd rom, dan kunt u deze ook in de cd rom speler van de computer doen  3 - Als u de cd weer wilt terug plaatsen dan kunt u de cd gewoon weer op de plaats doen waar u de cd uithaalde, u kunt de cd aandrukken op het doorzichtige gedeelte in het midden  Soms lukt het de mens om zijn blik te openen maar de mens veronachtzaamt daarbij zijn CD doosje. Dit alles werd geschonken door Ria. Waarvoor hartelijk dank. |
Zondag 20 mei 2007
Cursus doen zonder te doen (Wuwei)
Cursus doen zonder te doen (Wuwei)
DE VAAT DOEN
Wuwei betekent : “doen zonder te doen”
Tijdens de cursus “Wuwei” gingen wij nog één stap verder: “Wij doen alsof wij doen dat wij doen zonder te doen.” En toch was de vaat reeds gedaan.
Felicitaties aan allen die dit mogelijk maakten.
Auteur: Walter Marsoul
Foto’s: Bob
Zaterdag 19 mei 2007
Lucebert
|
|
Vrijdag 18 mei 2007
La France
|
Ook dit jaar zullen Joseé en de auteur zich tot de franse natie richten…    
|
Donderdag 10 mei 2007
alweer een boodschap van algemeen nut.
|
Sommigen die weinig hebben slagen er in om Veel te zijn. |
Zaterdag 5 mei 2007
DE TAO VAN ONVERSCHILLIGHEID.
|
Annick,
Jij bent er niet meer, ik ben er vooralsnog.
Hoe zeer is de wereld van onze stad, de stad van onze wereld in die 50 jaar die ons van elkaar scheiden niet veranderd? Hoe ingewikkeld, hoe onverschillig, hoe onoverzichtelijk is die kleine wereld van onze stad in de loop der jaren niet geworden. Hoeveel gewelddadiger is onze straat geworden? Straks zullen er alweer politiek recupereerbare “wetenschappelijke” statistieken verschijnen, die opgesteld werden door een paar cynische onverschilligen die ergens in willen doctoreren en daarvoor hier en daar nog wat publiciteit nodig hebben en publiciteit voor de faculteit is ook meegenomen. Zij zullen dus het tegendeel aantonen, hoe cynisch.
Hoe machteloos kwetsbaar staan jonge mensen die het goed bedoelen tegenover alle criminele en perverse cynische maatschappelijk brutaliteiten want deze samenleving in haar geheel is onverschillig geworden tegenover pijn. Drugs en pijnstillers kunnen maatschappelijke pijn niet verzachten, in tegendeel.
En toch, het tegendeel van pijn is vreugde, het tegendeel van onverschilligheid is engagement want als onverschilligheid de “waardemeter” van ons handelen wordt, dan maakt het niets uit hoeveel, waarom, wie, wat, waar wij elkaar vermoorden want dan worden mensen objecten voor elkaar. Dan geldt enkel : “mijn ik, nu en onmiddellijk”. Dan maakt het niets uit hoeveel pijn wij aan de anderen berokkenen.
Helaas, als mensen mekaar herleiden tot dingen, als onverschilligheid en cynisme de maatstaf worden, dan heeft niemand met niemand of met niets te maken. Dan zal de pijn blijven. Wij kunnen meer doen dan enkel een register ondertekenen, wij kunnen cynisme en onverschilligheid als maat der dingen weigeren te hanteren. Wij kunnen weigeren om mensen als dingen te beschouwen. Wij kunnen ons niet langer permitteren om voor onverschilligheid en cynisme psychologische oorzaken te zoeken want dit is reeds een bewijs van onverschilligheid en cynisme. Niet zozeer het individu, maar wel de ganse maatschappij is ziek en wij kunnen die op kleine schaal helen door te weigeren om cynisch of onverschillig te zijn of het te worden. Wij kunnen weigeren om mekaar als consumptiedingen te beschouwen. Wij kunnen weigeren om elkaar te “hebben”, zelfs indien wij daar in deze cynische samenleving een absurd hoge prijs voor moeten betalen.
|
Woensdag 25 april 2007
OVER HET GELIJK.
Anderen overtuigen.
|
Anderen overtuigen van eigen gelijk is nutteloos, men kan niemand overtuigen. . Anderen overtuigen is tijdverlies. Wij lijken immers moeilijk in staat te zijn om alle kanten van het gelijk gelijktijdig te zien en wel omdat de andere kant van het gelijk niet het ongelijk maar ook een deel van het gelijk blijkt te zijn. Het gelijk heeft trouwens vier kanten. Het heeft een voor-en een achterkant en een onder-en een bovenkant. Het gelijk heeft vier gelijken: ten eerste het gelijk en ten tweede het gelijk. Ten derde het gelijk en ten vierde het gelijk. Wie meent dat gelijk slechts één kant zou hebben, die heeft natuurlijk ook gelijk.
 |
De goede komiek heeft altijd gelijk; Vive le roi!
Het eenzijdige gelijk is ook een gelijk, maar het is tegelijk ook een reducerende grove leugen. Het eenzijdige gelijk kondigt zich aan als een komiek; zoals elke grote komiek moet die eerst door anderen aangekondigd worden:” Dames en heren, hier komt het, het gelijk en niets dan het gelijk!! Elke grote komiek belicht vervolgens overtuigend tot in het absurde één kant van het gelijk waardoor de andere kant van het gelijk voor iedereen langzaam zichtbaar wordt. Dan pas wordt ook duidelijk dat het zogenaamde gelijk enkel het gelijk van de komiek is en dat het zogenaamde grote gelijk slechts de persoonlijke frustraties van de komiek blijken te zijn. Daarna volgt de lach van herkenning wanneer de andere kant van het gelijk geleidelijk zichtbaar wordt. (Alle verpakte lucht op aarde moet wel vol lachgas zitten) Elke goede komiek tilt zodoende altijd één kant van het gelijk naar een nieuw niveau, het niveau van twee gelijken. De toeschouwers vervolledigen één en twee en zij lachen omdat ze het absurde van één gelijk herkennen: drie.... Nu is drie is een “heilig” getal. Elke komiek “heelt” door de andere kant van het gelijk aan het publiek te tonen en daarom dragen clowns en komieken een grotere verantwoordelijkheid dan koningen of ministers. Precies daarom hield elke wijze koning er een hofnar op na. Clowns en komieken helen de natie en precies daarom mogen wij ons gelukkig prijzen met onze huidige Koning-Komiek Albert de Tweede. Albert de Eerste was op komisch gebied niet veel snaaks. Kan iemand zich nu in volle ernst indenken dat onze koning bijvoorbeeld aan de Luxemburgse natie de oorlog zou verklaren zonder zelf in onbedaarlijk lachen uit te barsten? Hij, die zowat de enige echte Belgische komiek op niveau is die ons land rijk is, de enige komiek die naam waardig. Toegegeven, hij is niet goedkoop, maar elke verhouding prijs/kwaliteit heeft ook bij komieken zijn prijs. Het kost een cent, maar voor die prijs krijgen wij tenminste waar voor ons geld. Laten wij vooral niet vergeten dat het peil van onze komieken bepalend is voor de morele en intellectuele gezondheid van ons land en zijn bevolking. In Nazi- Duitsland viel er weinig te lachen... niemand toonde er aan niemand de andere kant van het gelijk. LANG LEVE ONZE KONING DER BELGEN en zelfs al leven wij morgen in een federale staat dan moeten wij die man gewoon terug kopen, want, wat voor voetballers kan, moet voor koningen ook mogelijk zijn. Wij willen deze komiek niet verliezen!
Uit “Tao van Winnen en Verliezen”
Auteur: Walter Marsoul.
Woensdag 25 april 2007
BOODSCHAP VAN ALGEMEEN NUT.
BOODSCHAP VAN ALGEMEEN NUT.
Niemand mag van anderen eisen rechtvaardig behandeld te worden, maar elk mens heeft de plicht om anderen rechtvaardig te behandelen. Dit is het moeilijkste dat wij aan kinderen kunnen leren.
Wij eisen rechtvaardigheid van anderen, maar zelf zijn wij maar af en toe in staat om rechtvaardig te handelen, en dan nog meestal voor mensen van wie wij houden. Dat is het moeilijkste wat wij aan kinderen kunnen maar moeten leren.
Auteur: Walter Marsoul |
Zondag 22 april 2007
Grandioos en grotendeels onsterfelijk.
| Over onsterfelijkheid. Uit "Tao van winnen en verliezen"
De Chinese Klasieken doen geheimzinnig over “de onsterfelijken van weleer”. Wie waren ze? Waar leefden ze en zijn alle mensen niet per definitie sterfelijk? Onsterfelijken bleken ook maar gewone sterfelijken te zijn die gewone dingen op een ongewone en vanzelfsprekende manier konden doen. Zij bleken buitengewoon gewoon. Vergeleken met vroeger zijn er tegenwoordig wel minder onsterfelijken. Zo heb ik eens persoonlijk een onsterfelijke ontmoet op een late zomermiddag in de Dordogne. De naam van het dorpje is mij ontschoten. Ik zie een leeg en moe dorps pleintje, ik ruik nog de geuren en ik zie nog de kleuren. Ik herinner mij dat het op een stille namiddag moet geweest zijn ergens midden augustus. Voor een Romaans kerkje uit de twaalfde eeuw en dan plots zag ik ze: de onsterfelijke van weleer. Zij, dat versleten kromme vrouwtje met die zwarte hoofddoek dat precies vier kerk drempels voor de toegangsdeur van haar dorps kerkje schoon veegde. Vier treden schoonvegen, één voor elk seizoen. Nu nog hoor ik het krassen van haar rieten bezem over het graniet van de drempels, ik zie nu nog haar naamloos gelaat. De naar binnen gekeerde breed uitgestreken meditatieve gebaren van haar vegen. Ik voel nu nog de aandacht waarmee ze haar bezem streek, het gestadig de weg schoonvegen voor al wie binnen zou gaan komen. Misschien veegde zij voor niemand of voor God in Frankrijk? Misschien veegde zij wel voor zichzelf dacht ik toen, misschien zullen anderen ze straks in haar eigen kist over dezelfde drempels die ze nu zo nauwgezet schoon veegt naar binnen dragen. Misschien. Och, het was geen spectaculaire ontmoeting. Meisjes uit vervlogen dagen zijn zelden spectaculair, ze zijn eerder afwezig aanwezig. Ze had mij niet eens opgemerkt, maar toch heeft precies dit meisje mijn belangstelling voor Romaanse kunst uit de twaalfde eeuw gewekt want zij alleen kon dit doen. Zij alleen mocht dit doen, en over Romaanse bouwkunst uit de twaalfde eeuw weet ik zo ongeveer alles. Zij, dat meisje uit vervlogen dagen, zij ligt ook aan de basis van mijn passie voor het concept “tijd”, zij gaf de aanzet tot mijn zoeken naar zin en betekenis. Zij heeft mij een dieper inzicht in Tao meegegeven dan mijn taichi leraars, die ik overigens zeer dankbaar ben. Zij heeft mij het woord "religie" leren begrijpen. Zij toonde stilte en verstilling. Zij was pure schoonheid, en hoe kan ik haar dan vergeten? Dat kan ik niet. Boeken zijn niet meer dan wat platte tekst en woorden, zwijg mij daar toch over, want er bestaat geen enkele taal die in één uur meer kan zeggen dan hetgeen zo'n meisje uit vervlogen dagen mij in één halve seconde kon tonen. Zij toonde inhoud die vorm geworden was, en voor mij is ze “het onsterfelijke meisje van weleer”. Voor dit leven is ze al lang verloren, maar ze heeft voor altijd mijn hart gewonnen. 
|
In het voetbalstadion van mijn stad werd einde jaren zestig van vorige eeuw een bescheiden bronzen gedenkplaat ingemetseld: “Jef Van Camp, stervoetballer uit de glansperiode van KFC Diest, toonbeeld van sportiviteit”. Jef was een voetballende volksjongen die in zijn grote dagen richting doel stormde om vervolgens verwoestend uit te halen. Klein maar dapper. Op het voetbalveld stak hij nooit een beschuldigend vingertje op, hij verloor nooit de zelfcontrole en vocht nooit één scheidsrechterlijke beslissing aan. Hij dacht niet aan transfereren, in het midden van vorige eeuw kwamen mijn stadsgenoten niet op zulke gedachten. Dat was het dan.
JEF voetbalde zich in mijn stadje onsterfelijk. Hij bleef bescheiden, maar nooit zo bescheiden dat hij zichzelf voor de voeten liep. Waarom wachten tot het laatste oordeel om iemand onsterfelijk te verklaren, het laatste oordeel vindt op alle dagen en op alle plaatsen plaats.
OVER GEWONE EN NIET GEWONE STERFELIJKE
ONSTERFELIJKE MENSEN.
 |
Gewone mensen zijn per definitie sterfelijk en niet gewone zijn dat ook. Maar toch zijn ze allebei onsterfelijk want als sterfelijkheid bestaat dan moet onsterfelijkheid ook bestaan. Alle mensen zijn dus onsterfelijk sterfelijk.
In de menselijke praktijk lijken gewone mensen gewone en zeer banale problemen te hebben, maar niet gewone mensen menen dat zij buitengewoon ongewone problemen hebben. Gewone mensen liggen wakker van problemen waar niet gewone mensen helemaal niet van wakker liggen en niet gewone mensen liggen wakker van problemen waarvan gewone mensen niet eens het bestaan vermoeden.
Voor gewone mensen lijkt het alsof niet gewone mensen geen problemen zouden hebben en omgekeerd is dit ook het geval. Nu rest nog de vraag:" Wie is er nu een gewoon mens en wie is er een ongewoon mens?" Tenslotte zijn alle mensen gewone en toch niet gewone , sterfelijke onsterfelijke mensen.
Auteur: Walter Marsoul.
Uit "Tao van winnen en verliezen”.
Woensdag 18 april 2007
|
Boodschappen van algemeen nut.
° Beter onvolmaakt dan volmaakt gemaakt.
° Met make up van oor tot oor Stellen wij een ander voor.
Van Kooten.
°Eigenlijk zijn er niet veel dingen belangrijk; Hoogstens een of twee.
Walter Marsoul. |
Maandag 9 april 2007
DOSSIER VERVELING.
TAO en de kunst om zich te vervelen in de directe som van de Hilbertruimten.
De ontreddering tussen de mensen is groot, maar in november gaan Josée en ik alweer op pad met onze missie: Tao en De Kunst om zich te Vervelen, de volledige zeven dimensionale cursus waar iedereen zit op te wachten. Aldus willen Josée en ikzelf alweer wat fijne spirituele waren toebedelen, wezenlijkheden die hun omega dimensie vinden in de Clifden Notes en in de directe som van Hilbertruimten. Wij willen niet vervelend doen, maar concreet betekent dit het volgende; het ligt in onze bedoeling dat onze cursisten zichzelf in 10 lessen eens lekker leren vervelen en zulks onder de meest vervelende omstandigheden. Daar is nood aan en eer u in bedroefdheid verzinkt stellen Josée en ik dat de Boeddha zich als kind ook al mateloos verveelde omdat hij niet met de knikkers mocht spelen. Alles is één weet u, behalve dan de directe som van Hilbertruimten. Verveling hoeft dus niet persé verontrustend, zinloos of vervelend te zijn, want Josée en ik amuseren onszelf sedert jaren, voornamelijk met mekaar kostelijk te vervelen. “Dat heerlijke vervelende gevoel willen wij delen, al die vervelende toestanden” zegt José, “daar, en daar alleen doen wij het allemaal voor!” en zulks kan met instemmende inventiviteit beaamd worden. Nu het wetenschappelijk bewezen is dat God niet bestaat, rest nog wetenschappelijk te bewijzen dat wij bestaan: Mocht God bestaan dan heeft God geen bewijs van Josée en mij nodig maar toch: “Wij vervelen ons, dus wij bestaan .” En wij bestaan voornamelijk als directe som van Hilbertruimten.
Uiteraard is de ene verveling de andere nog niet . Uit verveling rammen verveelde weggebruikers bijvoorbeeld een benzinestation, enkel en alleen om de volgende dag het verslag van hun vervelende activiteiten in de krant er op na te kunnen lezen. Dat is dom, maar het precieze waarom dat kunt u in onze 10 lessenreeks vernemen.
Welke vervelende activiteiten zijn er van Josée en mijzelf tijdens onze 10 lessenbeurt nog meer te verwachten? Wij gaan samen met onze cursisten op zoek naar vervelende locaties om er vervelende dingen te doen of om elkaar samen te vervelen. Een mens kan niets alleen, wij hebben anderen nodig om onszelf te vervelen. Wij proberen om met gelijkgestemden samen vervelende boeken van Vlaamse auteurs te lezen. Wij oefenen om tijdens televisieprogramma’s uit verveling samen in slaap te sukkelen of wij kijken naar Vlaamse stand up komedianten waardoor wij het samen in Keulen horen donderen om even later alweer samen met de anderen naar vervelende oplossingen te zoeken.
Wij praten met vervelende mensen en wij zoeken samen met onze cursisten naar de meest vervelende jobs of wij maken verkeerde inschattingen waardoor wij samen in vervelende situaties belanden met zeer vervelende gevolgen. En ga zo maar door.
Josée en ik zijn in feite vervelingdeskundigen. Zo ondernamen wij samen vervelende reizen naar zeer vervelende landen, wij betrokken ontiegelijk vervelende woningen in stomvervelende dorpen, steden en gehuchten en in de directe som van Hilbertruimten. Heden resideren wij niet langer in Nancy, maar wij wonen in dit vervelende land, in een oervervelende stad, in een stomvervelende straat en dit alles in een afschuwelijk vervelende omstandigheden. Verveling is onze natuurlijke habitat, onze dagen zijn nog vervelender dan onze nachten, plus onze nakomelingen en plus de directe som van alle Hilbertruimten samen. Wij praten met vervelende tijdgenoten die op vervelende momenten ons vervelen met futiliteiten. Nog een geluk dat wij zelf ook vervelende mensen zijn: Josée en ik zijn vervelende personen zonder eigenschappen. Precies dat wensen wij met onze cursisten samen te delen. Tenslotte nog dit; het eeuwige TAO leert ons dat delen eigenlijk vermenigvuldigen is en optellen is eigenlijk aftrekken. Zich vervelen is eigenlijk zich amuseren.
Alle onnozele, simpele en waardeloze dingen zijn mij lief.
Auteur Walter Marsoul.
Woensdag 28 maart 2007
Moving as this one.
|
Boodschap van Algemeen Nut  Moving as this one  Beste,
Ik ben de grootste organisator van de wereld van Moving as this one en omstreken en ik organiseer vooral mijzelf in de omstreken.
Mochten er nog vragen zijn over “Tai Chi Moving as this one” en omstreken dan kan u zich wenden tot mij, ofwel tot me and my self en omstreken.
Tot dan en omstreken.
Omer Omstreken. |
Vrijdag 23 maart 2007
Wuwei
|
Tao en de kunst van het niets doen.
Vandaag heeft de auteur zich de ganse dag geamuseerd met niets te doen.
Dank voor uw aandacht. |
Vrijdag 23 maart 2007
De Kunst om Energie te Sparen.
Tao and the art of demonstrating Kinetic Energy.
Josée: “Far out man… hey yo… he’s like real… McDreamy
This Gdaddy is welcome to my HOOOOOOD tonight...
Groovy show… man..
"Zo is dat Josée, en heb je gezien hoe hij die Donna Carmella Gonzalez van kinetische energie voorzag? .............Impressionant, dat is toch dé oplossing voor al onze energieproblemen..."
Josée: "That guy is a blaze!"
Zondag 18 maart 2007
Vrouwvriendelijke verkiezingslijst
"Vrouw en vriendelijk"
| 1 |
|
 |
Ariël – voor de stilte
|
| 2 |
|
 |
Doornroosje – voor de rust
|
| 3 |
|
 |
Belle |
| 4 |
|
 |
Assepoester |
| 5 |
|
 |
Jasmine – prinses, |
| 6 |
|
 |
Sneeuwwitje |
| 7 |
|
 |
Freya Vandenbossche |
| 8 |
|
 |
Bill Clinton |
| 9 |
|
 |
Margaret Tatcher |
| 10 |
|
 |
Gie Kiesekoms als lijstduwer |
Stem vrouw voor een “lang en gelukkig” leven…
Vrijdag 16 maart 2007
Eindelijk
Reactie:
Het moest er eens van komen. De auteur moest zich ten aanzien van alle vrouwen verontschuldigen. Zijn macho houding wordt door zelfinzicht en reflexie terecht afgestraft. Het zal hem leren edele kunstwerken zoals de vier paarden in Herkenrode openlijk aan- en af te vallen. Deze publieke biecht kan alleen maar als een eerste stap in de goede richting worden gezien. We kunnen alleen maar hopen dat dit het begin is van een lange pelgrimage naar Lourdes. Of een andere locatie waar een der grote vrouwen eer wordt betuigd.
Gie Kiesekoms
1 reactie op dit bericht
Boulogne 2007
Wat gaat het dit jaar brengen??
Volgens Walter moeten we leren gehoorzamen!
O ja??? Tja.... misschien.... later??
Leren luisteren,... misschien moeten we dat "echt" wel wat beter.
Want een mooie open communicatie is toch zo heerlijk.
Alleen ...... heb het vandaag op 't werk nog gemerkt.
In theorie lukt alles véél beter.
Maar wat ik uit deze stage zeker heb geleerd.
Je zwoegt en zweet, en ziet het soms helemaal niet meer...
En ook daaruit wordt geleerd....
EN de "vriendschap" die uit zo'n stage groeit
die blijft .....
en hierin zit ook een stuk van de kracht van de innerlijke groei.
Daarom wil ik jullie "allemaal" bedanken voor deze stage!!
Zonder jullie was 't nooit gelukt!!
Bedankt
IP
Een héél nieuwe ervaring,....