Vanaf de parking naar de Hermagorer bodenalm (3)

-hoogteligging: 1231 m

-bereikbaar via meerdere wandel- en mountainbikeroutes

-overnachtingsmogelijkheid

-webadres:http://www.hermagorer-bodenalm.at/

In natuurpark Weissensee vind men een grote variëteit aan zwammen.  Onderstaande foto's tonen, achtereenvolgend, de vliegenzwam; de koraalzwam en de inktzwam.

Elk exemplaar bij naam noemen is specialistenwerk.  Van de volgende ken ik alleen de eerste: de parasolzwam.

De anderen zijn er echter niet minder mooi om!

-hoogtemeter: 640 m

-wandeltijd heen: 2 u 15'.

                 terug: 1 u 45'.

-pittige wandeling: enige ervaring is aangeraden.

-vanaf de "Silbergraben" begint de klim rustig, doch al gauw wordt het terrein ruwer...

- Bladeren bemoeilijken het zicht op de ondergrond, boomwortels kunnen voor enige stabiliteit zorgen, maar eens nat worden ze gevaarlijk glad!!!

-Af en toe wordt de bodem rotsachtig.

-Ook onvoorziene hindernissen moeten overwonnen worden!

-Regelmatig kan je genieten van een prachtig panorama!

-De laatste 10 minuten van de wandeling verlopen redelijk vlak over de Forststrasse.

-Nabij de almhut staat soms een heus verwelkomingscommitee!

-Gelegen op een hoogte van 1573 m.

-Bereikbaar te voet of met de mountainbike.

-Geen webadres: voor openingsperiode zie link in rechter kolom: "almhutten"

Hoogtemeter: 350 m.

Wandeltijd heen: 1u 15'

                terug: 45'

Brede weg, rustige wandeling, overwegend in de schaduw.

Vanaf de "Silbergraben" volgen we richting "Mösslacher Alm"/"Neusacher Alm". We stappen tussen prachtige rotsmassieven en het snelstromend riviertje.

-We laten het riviertje achter ons, en wandelen door het tunneltje.

-Af en toe weet de natuur ons te verrassen met een onverwacht tafereel...

-Ook de plaatselijke fauna laat zich opmerken.

-Op een hoogte van ongeveer 1280 m bereiken we ons doel.

Hoogtemeter: 400 m.

Wandeltijd heen: 1u30'.

                 terug: 1u15'.

Redelijk steil, maar mooie en brede weg.

We varen eerst met de "Alpenperle" van Dolomitenblick tot Paterzipf.

We stappen richting Naggl; het blijft hier vlak, tot we linksaf slaan richting "Nagglerhof".

Voorbij het "Nagglerhof" volgen we de weg langs de weilanden.

Wat verder worden we in het bos geleid.

Af en toe een korte rustpauze, om te genieten van de prachtige panorama's, is welkom!

Zitbanken zijn regelmatig voorzien.

Druk bezochte almhut, gelegen op een hoogte van 1320 m.

Bereikbaar te voet of met de mountain bike via verschillende routes, of met de stoeltjeslift.

Webadres: http://www.naggleralmut.at/

Vandaag nemen we deel aan de groepswandeling naar  de restanten van het vroegere glasblazersdorp "Tscherniheim".  Het weer speelt positief mee: het is niet te warm, en droog. Aan een rustig tempo stappen we het "berengebied", aangeduid door een opvallend geel waarschuwingsbord, binnen.

We vervolgen onze weg over het erf van de "Fischer Alm", en een eind verder betreden we het grondgebied van de "Hermagorer Bodenalm".  Hier bereiken we de eerste restanten van het vroegere glasblazersdorp: een oven, die enkele jaren geleden door een archeologenteam opgegraven en gerestaureerd is.  Dan stappen we naar het goedbewaarde kerkje, waar een pauze ingelast wordt.  Ik maak van de gelegenheid gebruik om, door het traliewerk van de deur, een foto van de binnenzijde te nemen.

Na de rustpauze stappen we verder tot de "Hermagorer Bodenalm", waar we, bij een fris glas en een heerlijke maaltijd, terug op kracht komen.  Van hieruit vatten we, met nieuwe moed, de laatste etappe van onze tocht aan!.  De "Alpenperle" brengt ons vanaf "Paterzipf" terug naar de oostoever.

Marleen last een rustdag in vandaag: tijd voor mij om mijn conditie te testen!  Ik trek alleen naar de "Stosia", bijna 900 m hogerop.

Het terrein vereist goede schoenen, en een stok is geen overbodige luxe: nu eens vergen de boomwortels volle concentratie, dan weer bemoeilijkt een rotsige ondergrond de stabiliteit.  Af en toe hou ik even halt om wat interessants in de natuur te bewonderen.

Wandelen is ook genieten van wat de natuur aanbied.  Een afwisseling van zwammen en bloemen weet mij te boeien, en regelmatig pauzeer ik even om enkele foto's te nemen.

De route is goed gemarkeerd, en regelmatig tonen wegwijzers je de juiste richting.  Een laatste inspanning over een iets moeilijker begaanbaar traject brengt me, moe maar tevreden en na ongeveer 2 uur en een kwart stappen, bij mijn doel: het bord op de Stosia dat de hoogte aangeeft!