Archief

Na een reis, verdeeld over 2 dagen, zijn we kort na de middag op onze bestemming aan de "Weissensee" gearriveerd.  Na de aanmelding, en de hartelijke verwelkoming, stellen we de mobilhome op: pas zetten, het grondzeil uitspreiden en de luifel open draaien; dan alles vast maken en de stroomkabel aansluiten.  Hierna kunnen tafel en stoelen boven gehaald worden, en hebben we tijd om, met een glaasje wijn, te genieten van het mooie weer!

's Avonds zoeken we het campingrestaurant op, waar we "braadworst met zuurkool" bestellen.  De dag word afgesloten met een gezellig gesprek, waarna we, tijdig, ons bedje opzoeken!

De voorjaarsvakantie zit er op.  Na een heerlijke nachtrust gaan we douchen, en daarna ontbijten bij "Ronachers Einkehr".  De tafel staat reeds gedekt, en zodra de koffie ingeschonken is laten we het ons smaken!  Wanneer we voldaan zijn maken we nog tijd om van iedereen afscheid te nemen: we zijn niet gehaast, want we voorzien tijdens de terugreis nog een overnachting.

Het regent als we vertrekken, en op de bergflanken valt zelfs sneeuw, maar dat belet niet dat we, met spijt in het hart, ons vakantiestekje achterlaten...

Tussen Salzburg en Munchen leidt de snelweg ons langs de oever van de "Chiemsee".  Hier voorzien we een langere ruspauze: we kunnen genieten van een prachtig uitzicht over het water, waar de bootjes rustig verder dobberen.

Tevens is het leuk om de watervogels, die hier nabij de oever komen bedelen voor wat lekkers, te observeren!

We werpen nog een laatste blik op de watervogels, en vervolgen dan onze reis.  De volgende tussenstop levert ons een prachtig panorama over de Duitse wijngaarden op: een ideaal plaatje om te ontstressen van de eentonigheid van de autosnelweg...  Na een flinke pauze, gebruikt om de benen te strekken, en om een frisdrankje te nuttigen, vertrekken we voor onze laatste trip van vandaag.

Op een "autohof" vinden we, tegen een schappelijke prijs, een plekje om te overnachten.  We parkeren in de nabijheid van enkele andere mobilhomes, en zoeken het bed op.

's Ochtends gaan we ontbijten.  We kunnen hier zelfs ons parkeerticket in mindering laten brengen bij het afrekenen!  Daarna vertrekken we voor de laatste trips naar huis.

Vandaag is het reeds onze laatste dag van de voorjaarsvakantie!  We hebben de goede gewoonte aangenomen om , de dag voor de terugreis, geen zware inspanningen meer te doen.

's Morgens is het even opkijken: op de parking naast de camping staan verschillende brandweerwagens.  Geen probleem echter: ze zijn hier om duikoefeningen te houden!

Eerst houden we ons bezig met enkele zaken, die we niet meer nodig hebben, op te bergen.  Daarna maken we een kort ommetje in de omgeving: we genieten van het uitzicht over het meer, en werpen nog een blik op de besneeuwde bergtoppen...

Na het middageten, dat we in de mobilhome nuttigen, wandelen we naar "Gasthof Dolomitenblick", om reeds afscheid te nemen van de uitbater.  Marleen bestelt koffie met "Topfentorte", en ikzelf vraag een biertje.  We genieten nogmaals volop van de sfeer in de zaak.

Na een laatste drankje nemen we afscheid.  We wandelen rustig terug naar de camping, waar we eerst gaan douchen.

Het avondeten nuttigen we bij "Ronachers Einkehr", waar de tafels weer voorzien zijn van een leuk bloempje. We kiezen voor een slaschotel met asperges, in hesp gerold en gepaneerd: een geslaagde combinatie! 

Een gezellige babbel met de uitbater en het personeel sluit ook deze leuke avond af, en, na reservatie van het ontbijt, zoeken we ons bed op.

Bij het ontwaken hoor ik de regendruppels op het dak van de mobilhome tikken.  Geen reden tot klagen echter: de natuur heeft ook nood aan wat water!  Deze ochtend blijven we rustig binnen, en tegen de middag word het droger.  Marleen verkiest verder uit te rusten na de flinke trip van gisteren, maar ik wil er op uit trekken.  Voorzien van de nodige regenkledij (want het weer ziet er nog onbetrouwbaar uit), en gewapend met het foto-apparaat, ga ik op stap.

De natuur is opgefrist, wat reeds vlug enkele mooie plaatjes oplevert.

Ik ga het wat hogerop zoeken.  Het valt me op dat de stroming in de "silbergraben" redelijk ontstuimig is, in vergelijking met de vorige dagen.  De oorzaak ontdek ik wat later: boven het wolkendek merk ik dat het, op ongeveer 1600 m hoogte, gesneeuwd heeft.  Het smeltwater zoekt, via talrijke kleine watervalletjes, een weg naar beneden, waar het verzamelt tot een tot een steeds groter wordende,schuimende massa, welke zich verder haast naar nog lager gelegen oorden.

Op de terugweg krijgt de flora op de rotswanden mijn volle aandacht: verbazingwekkend hoe planten en bloemen, en zelfs bomen, zich weten te handhaven in deze steenmassa!