De Hermagorer Bodenalm(5)
We lassen hier een rustpauze in. We nemen plaats op een zitbank en geven onze spieren de tijd om even te ontspannen. Intussen genieten we van de nabije natuur, en van het prachtige uitzicht op het eeuwenoude kerkje!
De Hermagorer Bodenalm(6)
Het kwartiertje rust heeft ons goed gedaan: we kunnen weer, vol goede moed, verder. Na enkele kilometers stappen, betreden we het grondgebied van de "Hermagorer Bodenalm".
Het uitzicht op de hut, met op de achtergrond de besneeuwde toppen van de "Lienzer Dolomiten", is prachtig! Hier houden we halt, en willen we iets eten en drinken.
De Hermagorer Bodenalm(7)
De temperatuur is best aangenaam. Daarom nemen we buiten plaats: we kiezen een tafeltje dicht bij de ingangsdeur. Na een blik op de spijskaart kiezen we voor een "brettljause". Vergezeld van een fris biertje smaakt dit heerlijk.
Na het eten blijven we hier nog wat nagenieten, en terwijl we in gesprek zijn met de uitbaters, komt een gevleugeld insect de tafel afspeuren naar eventuele restjes!
De Hermagorer bodenalm (8)
Tegenover onze zitplaats valt mijn blik op een kunstig, uit hout gesneden " hertenkop", die dienst doet als bloempothanger. Dit doet me besluiten om even verder rond te speuren, en niet zonder resultaat: naast de inkomdeur staat nog meer fraai houtsnijwerk, en achter de hoek, waar de toiletten zijn, vind ik boven de brandhoutstapel, nog een echt juweeltje!
De Hermagorer Bodenalm (9)
Dan stap ik nog even binnen in de gastenruimte. Wat hier vooral opvalt zijn de vele jachttroffeeën: het zijn de stille getuigen van het talrijk voorkomende wild in deze omgeving!
De Hermagorer Bodenalm (10)
De honger is gestild en het vochtgehalte is weer op peil: hoog tijd om onze tocht verder te zetten!
Vanaf de almhut klimt het nog een kort stuk, waarna we de afdaling naar "Paterzipf" aanvatten. Eentonig wordt het nooit: nu eens kunnen we prachtige bloemen bewonderen, en dan krijgen we een adembenemend uitzicht op de "Lienzer Dolomiten".
De Hermagorer Bodenalm (11)
We stappen rustig verder, en hebben steeds oog voor de aangeboden natuurpracht: de route die we volgen toont ons een afwisseling van bos en rotswanden, en soms worden we verrast met kleurige bloemenvelden!
De Hermagorer Bodenalm (slot)
Ook aan deze tocht komt een einde: "Paterzipf", de plaats waar we op de boot zullen stappen die ons terug naar de Oostoever zal brengen, komt in zicht. Voor we op de steiger gaan neem ik nog een foto van de bijenkorven, die een plaatselijke imker hier opgesteld heeft.
Dan nemen we plaats op de zitbank, en wachten tot de "Austria" aanmeert. Dit was een heerlijke wandeling!
Rustige wandeling
Goed uitgerust maken we ons, na het ontbijt, klaar voor een eerste, rustige wandeling. Onder een blauwe hemel vertrekken we, om een tweetal uurtjes de spieren te laten wennen aan het stijgen en dalen, iets wat we thuis, in de "lage landen", niet gewoon zijn. De ervaring heeft ons geleerd dat dit "inlopertje", later, bij de "zwaardere" tochten, veel leed bespaart: de "verzuring" wordt hierdoor meestal vermeden!
We volgen het bospad, vanaf de camping. Haast onmiddelijk krijgen we de eerste paddestoelen in het vizier.
Wat verder komen we bij een open plek, waar een voederhut middenin een weelderige bloemenweide staat! Keuze te over om enkele "juweeltjes" te fotograferen...
Rustige wandeling (2)
Ook een broos uitziend bloemetje eist kranig zijn plaats op in de massa. Het zonlicht tovert een teder kleurcontrast op zijn fragile blaadjes!
Aan het einde van het pad slaan we linksaf, om een stuk de oever van de "Weissensee" te volgen. Een paddestoel krijgt hier onze aandacht: hij toont trots de prachtige lamellenstructuur onder zijn hoed: een foto waard!
Bij het meer hebben we dan weer bewondering voor een oude boomstronk: de grillige vormen, tegen de achtergrond van het water, zijn een waar kunstwerk van de natuur!
