Er zijn mensen die bezorgd zijn om mij. Fijn om te weten. Ze maken zich zorgen over mijn gehoor, of ik alles nog wel goed hoor en geluiden kan onderscheiden.

Vanmiddag lag er in mijn brievenbus een persoonlijke uitnodiging om gratis en voorniks mijn gehoor te laten testen. De tweede uitnodiging al. Waarschijnlijk omdat ik op de eerste niet gereageerd heb.

Da's toch een teken van medeleven met mij, die bekommernis om m'n oren. 't Zou misschien kunnen dat vrouwen met oorringetjes minder goed horen? En mannen die één ringetje dragen? Die missen dan maar de helft van de geluiden om hen heen?

Alle Wegen leiden naar m'n Stamcafé

De oproep voor de Gratis Hoortest kwam van 'AudioNova', de naam van het Hoorcentrum.

Nu wil het toeval dat het Hoorcentrum gelegen is op de weg die regelrecht naar mijn cafébazin Bertie leidt. Dan zal ik morgen toch maar eens binnenwippen, in het Hoorcentrum, om te zien hoe ze daar werken en wat de bedoeling is van een hoortest.

Als ze maar niet gaan onderzoeken wat er tússen mijn twee oren zich allemaal afspeelt, ze zouden schrikken.

En dan laat ik mijn oordopjes en passant ook eens testen, om te zien of die nog goed werken. Want ik WIL helemaal niet goed horen! Mijn oren zijn voor mij écht van bijkomstig belang. Ik snap niet dat mensen zo nieuwsgierig kunnen zijn om alles rondom hen te willen horen.

Ik ga vragen in het Hoorcentrum of ze m'n oren niet selectief kunnen afstellen, zodat ik alleen nog maar naar aangename geluiden kan luisteren die ikzelf uitkies, en dat m'n oren zich vanzelf sluiten als het me niet bevalt.

Ik wil alleen maar vogeltjes horen fluiten, of brave hondjes in de verte horen blaffen, of koeien die loeien omdat ze gemolken moeten worden. Mooie muziek wil ik beluisteren, en genieten van het geluid van kabbelend water, van knisterend brandend hout in de open haard. Hypnotiserende geluiden, rustgevend en niet storend... en last but not least... zwoele mannenstemmen!

Dus beste lezer, morgen ga ik met mijn oordopjes naar het Hoorcentrum om te zien of die nog goed marcheren. Om mij te kunnen afschermen van alle storende geluiden om me heen. In die zin ben ik wel een beetje autistisch, maar zelf heb ik daar geen last van. Anderen wel.

Mijn oordopjes bewaar ik altijd dicht bij me, ze hebben een vast plekje op de bodem van mijn handtas. Ze zijn een relikwie die ik zorgvuldig koester, ik gebruikte ze vroeger op m'n werk, om me te beschermen tegen het gekakel van mijn kwakende collega's die mij stoorden in mijn bezinningsmomenten.

lieve Blogbazin, ook de oren dienen bij menig dames als een lustobject: zaaalig om eens aan de oorlellen geknabbelt te worden, gevolgd door gelik in de omtrek van het rotsbeen, afdalend naar de hals, om vérder te belanden op de borsten (mèt gesabbel aan de tepels) ---> beide hoor om hen niet te discrimineren

10-10-2015 om 19:53 geschreven door Victor Van Vosselaer

10-10-2015 om 10:48 geschreven door Dirk

... heb ik serieus last van mijn gehoor. Mijn echtgenote zegt me dat gans de bouw kan meeluisteren naar welk TV programma wij aan het kijken zijn. (dat valt dan mee, want 't is nooit VRT of VTM) Uiteindelijk ging in afgelopen week naar mijn huisarts (een knappe 37 jarige blondine) en die zei me dat ik stoppen in mijn oren had. Verdomme, dat was zeker al 20 jaar geleden dat mijn oren nog eens waren uitgespoten. Ik herinner mij zelfs de eerste keer nog als de dag van gisteren. Dat was in het Klein Kasteeltje toen ik mijn 3 dagen ging doen (toen nog maar 1 dag). Om verder te gaan, mijn huisarts gaf mij een voorschrift mee voor druppeltjes die ik tot 5 x toe op 1 dag in mijn oren moest doen, dit 4 dagen lang. Dat heb ik dan ook heel braaf gedaan, de dokter weet het best. Donderdag brak de grote dag aan voor het betere spuitwerk van mijn huisarts. Oortjes netjes uitgespoten, er zat nog wat water in dat van zelf zou wegtrekken, en dat was ook zo. Thuisgekomen begon mijn echtgenote van alles te vragen of het goed verlopen was, enz... Ik zei tegen haar "maar schat toch, waarom sta je zo te roepen tegen mij". En zij "ik spreek niet harder dan anders". Dus de buren zullen vanaf nu ook mijn TV programma moeten missen. Wat een opluchting, nog geen tijd voor een hoorapparaat, ook niet voor mijn oor met oorbel.

10-10-2015 om 08:43 geschreven door Walter F