|
Patrick Charlier van het Gelijkekansencentrum neemt het op voor een Noord-Afrikaan die door uitlokking 'vernederend' behandeld werd bij een politiecontrole. Eigen schuld. Hij had zich maar deftig moeten scheren en zich netjes gedragen.
De jammerende Tunesiër kreeg verdacht veel aandacht op tv waar hij medelijden en medeleven opwekte bij beïnvloedbare tv-kijkers... Een allochtone acteur op tv die klaagt over racisme... Het prentje is compleet.
Nóg erger, Patrick Charlier beschuldigt de politieagenten van xenofobie en islamofobie. Zijn voorganger Jozef De Witte deed dat ook graag, het psychiatrische begrip 'fobie' misbruiken. Dat komt hen goed uit. Zo kunnen ze vreemdelingen en moslims beschermen, zo kunnen ze nog iets redden van het beschadigde imago van moslims, van de pathologische islam, de koran, én van Allah. De hele islamzooi is getekend en geschandvlekt.
En dán is er het Centrum om in te grijpen door ONS te beschuldigen van discriminatie en vijandigheid jegens vreemdelingen en moslims, terwijl de koran uitbulkt van agressie, discriminatie en moordlust.
'Islamofobie' is géén officieel woord, het is uitgevonden om anti-islammers wijs te maken dat ze niet goed snik zijn, dat ze op het verkeerde spoor zitten, en om hen te kunnen vervolgen. Dat komt ervan als je met psychiatrische termen begint te zwaaien.
Terug naar de politieagenten die de kwiet Zouzou Ben Chikha controleerden. Een defensieve opstelling van agenten tegenover alles wat vreemd en louche is, is noodzakelijk. Uit zelfbehoud en zelfverdediging. Eigenliefde mag blijkbaar niet meer in deze samenleving, een samenleving die eigen identiteit, het eigene, wil vernietigen, terwijl het exotisme bejubeld wordt. De 'weg-met-ons-mentaliteit'. En daarin speelt het Gelijkekansencentrum een grote rol.
Indien de agenten echt fobisch waren, zouden ze met een wijde boog omheen de allochtone aansteller/acteur gelopen zijn, gedreven door een 'onberedeneerbare angst', een 'onredelijke vrees'. Want dát is een fobie. Niét de 'fobieën' van het Centrum.
|
