|
In den beginne was er een klein islamlesje
Ik maakte voor het eerst kennis met de islam in 1976, toen er een islamleerkracht verscheen in het atheneum. Leraressen maakten reverances en die dweperige verwelkoming steeg hem naar zijn bol. Een arrogante man was het, die er niet in slaagde om één fatsoenlijke Nederlandse zin uit te kramen.
Kweek en Heers!
Ach, geen erg, het storende islamonderwijs zou toch maar iets van korte adem zijn, een pijnlijk gezwel dat morgen verdwijnt, een rage van voorbijgaande aard. Die gedachte leefde bij iedereen, en niemand kon toen vermoeden dat de moslimbevolking 30 jaar later een explosieve stijging zou kennen. Met de snelheid van een straaljager plant dat volk zich voort. Ontelbare nieuwe volgelingen van profeet Mohammed, dienaar en promotor van Allah, komen er dagelijks bij. Hoe meer nieuwe moslimpjes, hoe machtiger het islamitische leger hier wordt. Die bruin mannen schieten er niet naast, het zijn allemaal voltreffers, recht in de roos. Geboorteplanning of niet, ze zullen blijven kweken, en dan gaan WIJ uitsterven en komt er een machtsuitbreiding van moslims, asielzoekers en andere illegalen. Kweek en Heers!... Een overrompeling die onze samenleving ontwricht en al onze kostbaarheden vernietigt...
Het begon met één klein moskeetje
De uitvinders van de islamlessen én van de erkenning van de islam als godsdienst, hebben zich vergaloppeerd en verslikt in hun overmoedige en dwaze beslissingen met desastreuze gevolgen. De oprukkende islamisering in onderwijs, in het sociale en politieke leven, in alle vezels van onze samenleving zal voor velen een herinnering zijn aan de tolerantie en sympathie die we vroeger toonden jegens een kleine minderheid van moslims met hun ene moskeetje dat best wel te verdragen was.
Het hoofddoekenverbod kwam er nooit echt
Moslimmeisjes met een hoofddoekje waren vroeger uitzonderingen op school. Niemand stoorde er zich aan en iedereen was ervan overtuigd dat die paar afwijkende gevallen zich met de tijd wel zouden aanpassen. Maar de jaren gingen voorbij en er kwamen steeds meer moslimmeisjes met een kopvodje naar school. En de enige taal die ze spraken was Turks. Kwebbel, kwebbel... Onverstaanbaar gebral en getater. Een moslima met een hoofddoek maakt duidelijk dat ze niets met haar omgeving te maken wil hebben, dat ze geen deel wil uitmaken van onze samenleving met eigen cultuur, tradities en waarden... De hoofddoek als symbool van onwil om te integreren, van eigengereidheid, een teken van verhevenheid boven niet-moslims, om het moslimgevoel te versterken, om de moslimgemeenschap te ondersteunen...
Wat zijn wij waard als eigen volk als wij ons door islamaanhangers de les laten lezen? Welke waarde hebben wij als volk als wij ons laten overrompelen door vreemde eigenheden? Waar is ons zelfrespect gebleven?...
|
