Assita Kanko (foto) - een voormalige MR-politica - kwam in 2018 voor N-VA op voor de verkiezingen. Een negerinnetje in een Vlaamse partij? Daar moeten vodden van komen. Iemand noemde de N-VA eens een soft-rechtse partij. Het is nog veel erger. Er wordt flink geknabbeld aan de 'V' van N-VA. Ik kan me moeilijk voorstellen dat Vlamingen enige affiniteit voelen met een zwart exemplaar in een blanke partij.

Nu heeft het Europees Parlement een onderzoek geopend naar Assita na meldingen van grensoverschrijdend gedrag. Het zou gaan om psychologische intimidatie en ongepaste privéklusjes die zouden geleid hebben tot een angstcultuur. Zij reageert uitermate zelfverzekerd: "Ik sta sterk in mijn schoenen". Typisch.

Black Beauty, zoals ik haar destijds noemde, zou zich gaan inzetten in de strijd voor meer vrouwenrechten. Toen al kreeg haar rol in de politiek een agressief tintje. En veel feministenzwans mochten we van haar ook verwachten.

Er had bij N-VA een belletje moeten gaan rinkelen over de 'Vlaamse' integriteit van de gekleurde nieuwe Vlaming toen ze zei: "Ik ben nu een Vlaams-nationalist, ik heb de Belgische nationaliteit gekozen, en ik blijf loyaal aan de Belgische grondwaarden".

Assita werd een 'nieuwe Vlaming' genoemd, terwijl ze geboren en getogen is in Burkina Faso. Echte Vlamingen worden geboren op Vlaamse grond, onder eeuwenoude kerktorens, langs wiegende Vlaamse korenvelden, met Vlaamse voorouders en met Vlaams bloed dat door hun aderen stroomt.

'Nieuwe' Vlamingen bestaan niet. Als Vlaming word je geboren! 'Nieuwe' Vlamingen, Vlaming 'worden'?... Echte Vlamingen geven hun onvervalst Vlaming-gevoel niet zomaar prijs, dat eisen ze op voor zichzelf, als bescherming van hun identiteit en om hun Vlaamse wezen niet te verloochenen. Ons Vlaming-gevoel willen we niet delen met vreemdelingen, met nieuwelingen die omgedoopt worden tot Vlamingen, indringers die in Vlaanderen hun plekje veroverd hebben.