Als het van Frank Vandenbroucke (Vooruit) afhangt, mag er straks niet meer gerookt worden op een caféterras... De horeca reageert in alle staten. “Wat is het volgende? Geen mayonaise meer bij de frieten?”

Terrassen van kroegen en restaurants worden aan de ketting gelegd. Dure rookruimtes met luchtafzuiging moeten opgedoekt worden. "Dit is waanzin", klinkt het in Vlaamse café's. Klanten zullen op de stoep of op straat gaan roken en hun peukjes zomaar wegsmijten. Omwonenden zullen klagen over overlast van wilde straatrokers die samenhokken voor hun deur.

Pinten tappen, bestellingen opnemen, weerpraatjes maken met de klanten... En nu ook nog rokers controleren? Ja, want cafébazen en restauranthouders zijn verantwoordelijk als een klant een sigaret opsteekt. Komt er een tijd dat er naast elk terrastafeltje een flik en een ober staat?... Om sigaretten af te pakken, aanstekers en luciferdoosjes in beslag te nemen?

Vandenbroucke houdt niet van mensen. In coronatijden pestte hij het volk met maatregelen rond "Knuffelcontact", een begrip door hemzelf uitgevonden. En dan had hij het ook nog over "Brandjes Blussen": "Het besmettingsvuur in het onderwijs moet geblust worden, het vuur brandt bijscholieren".

Vandenbroucke heeft een allergie voor vuur ontwikkeld, heeft een traumatisch complex overgehouden aan het verbrande smeergeld van weleer, een onverkwikkelijke zaak die hem de bijnaam 'Geldverbrander' gaf.

Roken op terras mag niet, geld verbranden mag wel.