Met spierpijnen over heel het lichaam fietst Pedro eerst naar de bakker. Hij heeft zin in een lekkere koffiekoek en stokbrood dat hij later op de dag zal verorberen met de worst die hij van Senor Herrera heeft gekregen...
De rit van vandaag gaat over Ponferrada, een druk industriestadje langs beide oevers van de Rio Sil. Ponferrada dankt haar naam aan een granieten brug, versterkt met ijzer en een leuning. Deze werd in vroegere eeuwen speciaal voor de pelgrims gebouwd door bisschop Osmundo van Astorga.De stad werd gebouwd rond het jaar 1000 op de resten van het 'Interamnium Flavium'. De Tempeliers bouwden er ook een bastion om de pelgrims te beschermen...
Via Camponaraja fietst Pedro door een groene fruitstreek naar Cacabelos en krijgt een 3 kilometer lange klim van 6% onder de wielen geschoven. Aan km31 bereikt hij Villafranca del Bierzo dat op een afstand van 209km van Santiago ligt. Vanaf dit punt bevindt Pedro zich in de provincie Galicia. Pedro haalt de rest van de baguette en de worst boven en drinkt een stevig glaasje Orujo. Orujo is een pittig drankje van ongeveer 40°...als dat maar niet in de benen slaat...
Nog 34km te fietsen tot Cebreiro, de volgende overnachtingsplaats. 34km klimmen, van op een hoogte van 510m naar 1300m met een gemiddeld percentage van 8%! Gelukkig slaat de Orujo niet op Pedro's benen want deze klim valt te vergelijken met de Roelandspas. De route verloopt steeds stijgend, via Pereje en Trabadelo. In Puerto Pedrafita wordt het Pedro even te veel en zet hij voet aan grond om uit te rusten. Toch een gevolg van de Orujo? Nog een 4km lange helling scheidt Pedro van zijn slaapplaats in Cebreiro...
Traject: Molinaseca - Ponferrada - Camponaraja - Cacabelos - Villafranca - Vega de Valcarce - Cebreiro. Afstand: 64 km (meer dan de helft in stijgende lijn)
Nachtrust in Cebreiro, men waant zich hier in de vroege middeleeuwen. Het dorpje bestaat uit ongeveer 20 woningen met een 10de eeuws kerkje. Cebreiro ligt op de hoogste bergrug tussen Léon en Galicia met fraaie panorama's. Cebreiro is een van de oudste rustplaatsen van de pelgrims. Volgens zeggen en schrijven bestond het al in de 9de eeuw...
PieterVé
Info: St. Jacobsfietsroute van Clemens Sweerman Foto's: Diverse Santiagosites
Het begon met een klassiek ontbijt in DE REKRUUT. Klassiek Ontbijt met vers fruitsap, assortiment broodjes, boter, confituur, choco, yoghurt met vers fruit, kaas en ham, eitjes naar keuze, koffiekoekjes. Koffie, thee en warme chocolademelk... Het weer zat echt niet mee...aanvankelijk was een promenade over de Meir gepland maar de regen spoelde ons naar IKEA in Wilrijk. Ikea-shoppen kan ook best gezellig zijn... Vervolgens ging het richting Zuiderdokken waar de tent van Cirque du Soleil is opgesteld. Het was nog veel te vroeg om het circus op te zoeken en zochten we onderdak in NICK'S CAFÉ. Kopje koffie, a double please...Best een leuk lunchcafé, al kennen de meeste Antwerpenaars dit eerder als een swingend adres voor dertigers... En dan het grote moment van de dag, le moment suprême. Cirque du Soleil met VAREKAI... Diep in het bos, op de top van een vulkaan, bestaat een uitzonderlijke wereld een wereld waar iets anders mogelijk is. Die wereld heet Varekai. Adembenemend, sensationeel, acrobatie ten top... Tenslotte werd ook aan de inwendige mens gedacht...PIZZA HUT werd verkozen tot hongerstiller van de avond. Ik bestelde er zelfs large pizza's...wat een pizzaflater...morgen eten we de rest op... Hoe eindigt zo een verhaal ook alweer? Moe maar voldaan... ...en merci Lewiske.
Tags: De Rekruut - IKEA - Nicks's Café - Resto.be - Cirque du Soleil - Pizza Hut
Eén van mijn fietsmaten is een vooruitziend man en bovendien een practicus. Onlangs mailde die fietsmaat me zijn gedachtengang over het ouder worden...op wielen...
Met al die toestanden in zijn gedachten heeft hij zich een (brom)fiets aangeschaft. Hij wou iets economisch dat hem overal naartoe kon brengen om te winkelen en eventueel ook naar het centrum van de stad.
Espresso is veel meer dan een kop koffie met een zacht, zoet en vol aroma; het is een door de Italianen geperfectioneerde koffiezetmethode. Het woord 'espresso' is afgeleid van het Italiaanse woord 'snel'. Heet water wordt onder hoge druk snel door fijngemalen en stevige aangestampte koffie geperst...rechts ziet u een fantasy-coffee...
Info en foto: Piazza d'oro
Zwarte Piet ging uit fietsen, toen knapte zijn band. Toen moest hij gaan lopen, met de fiets aan zijn hand. Hij kwam in 'n dorpje, en zei tegen de smit: 'k Geloof dat er in mijn achterband een pepernootje zit.
De smid moest toen lachen en plakte zijn band. Toen kon Piet weer fietsen door heel Nederland. Och jongens en meisjes let nu toch eens op! Misschien zie je Piet wel fietsen met Sint achterop.
Info: Sinterklaasisjarig.nl Foto's by Lewiske
Na de extra rustdag is Pedro gewapend om de lastige etappe van Hospital de Orbigo naar Molinaseca aan te vangen. De schrik zit hem toch wel een beetje in de benen. Met zijn zwaargewichtklasse moet hij vandaag de Cruz de Ferro en de Irago-pas bedwingen. Aanvankelijk verloopt de route relatief vlak tot in Astorga (870m). Astorga is de kleine hoofdstad van de Maragateriastreek, die reeds in de 13de eeuw bij Léon gevoegd werd. In die tijd was het met 22 hospitals één van de belangrijkste stadjes op de pelgrimsroute.
Palacio de Gaudí
Kathedraal Astorga
Pedro volgt eigenlijk de Romeinse weg over de Montes de Léon. In Astorga heeft Pedro gelukkig wat proviand in gedaan, want in de kleine dorpjes die zijn pad kruisen is weinig te zien. In Murias de Rechivaldo (880m) krijgt Pedro de eerste serieuze klim onder de wielen geschoven om El Ganso (1030m) te bereiken. Hier heeft Pedro er 35km op zitten...bijna halfweg en het ergste moet nog komen. Montes de Léon, Castrillo de los Polvazares, Santa Colomba de Somoza, El Ganso zijn zo van die typische pelgrimdorpjes.
El Ganso
Typisch voor de streek
In Rabanal del Camino houdt Pedro even halt om de inwendige mens te versterken. Dit langgerekt dorpje is een etappeplaats voor de pelgrims. Het dorpje oogt middeleeuws. Na Rabanal klimt de weg gestaag naar Foncebadón (1440m). Het berglandschap wordt kaler. In de jaren tachtig woonde hier in de zomer alleen een schaapsherder. Nu is Foncebadón opnieuw iets levendiger geworden.
Rabanal links - Molinaseca rechts
Vanaf hier wordt het moeilijk voor Pedro. met een stijgingspercentage van 10% gaat het richting Cruz de Ferro (zie log dd 24/11). Zes kilometer verder fietst Pedro over de Iragopas op een hoogte van 1510m. Er volgt nu een spectaculaire afdaling tot in El Acebo. Pedro gooit zich al het ware naar zijn overnachtingsplaats in Molinaseca zo 'n goede 9 kilometer verder op een hoogte van 'slechts' 620m.
De 16 bochten van Molinaseca...
Pedro heeft vandaag 74km afgezien. Een echte peregrino op de fiets weliswaar, het was stoempen, stoempen, stoempen, trekken en duwen om er te geraken... Nog 240km te gaan met nog één grote hindernis, de Alto de poio...
PieterVé
Info: St. jacobsfietsroute deel 3 van Clemens Sweerman Foto's: diverse Camino-sites
Over mezelf... Ik ben Pierre V alias Pedro Op Sinterklaasdag, anno 1948, ben ik als Mechelaar de wereld op gezet. Nu al geruime tijd woonachtig in "mijn dorp in de Kempen". Hobby's: Fietsen in de vrije natuur Geocaching en koffieleut... Heb net een fietstocht als peregrino naar Santiago de Compostela achter de rug ten voordele van... LCH Belgium vzw (Langerhans Cel Histiocytose)
