Adventure2Care
EEN ULTIEME & AVONTUURLIJKE IS VAN BELGIE NAAR GAMBIA
ik, Tiny van adventure2care nodigt u van harte uit om een wandeling op mijn blog te maken en hoopt dat u met veel plezier mijn ervaringen leest. Een berichtje in het gastenboek wordt erg op prijs gesteld.
17-12-2005
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 33:
Klik op de afbeelding om de link te volgen

In de binnenplaats van het guesthouse zit Magreet en ik aan het ontbijt als Kebba komt binnengewandeld. Magreet verteld dat ze gisteren Jimmy ontmoet heeft hij heeft beloofd om haar om 10 uur de fiets van zijn broer te brengen, ze kan deze veel goedkoper huren dan ze tot nu toe betaald heeft. Jimmy komt op tijd maar zonder fiets, de ketting was gebroken..

Kebba kent Jimmy al, ik kijk hier al niet meer van op, hier schijnt iedereen iedereen te kennen. Nu Magreet niet kan gaan fietsen spreek ze af dat Jimmy haar gids naar het vogelpark zal zijn.

Samen met Kebba vertrek ik naar Serrekunda waar we de geïnteresseerde met zijn monteur bij de autodealer zullen treffen., na veel gehobbeld en gestommel zijn we er mooi op tijd maar er is nog geen geïnteresseerde te bekennen, er wordt getelefoneerd en ik hoor dat hij onderweg is. Na ½ uur nog niemand gezien en ik vraag waar hij blijf, er volgt weer een telefoontje, hij is hier in de buurt aan het wachten op zijn monteur, de dealer gaat erheen en komt terug met de boodschap dat ze zo komen. Weer een ½ uur later vind ik het wel welletjes en geef er de brui aan, ik ben niet Afrikaans genoeg om rustig zittend op het stoepje af te wachten.

 

We rijden maar weer eens naar Lana’s bar om van het leuke uitzicht te genieten, terwijl we op het terras van een koud pilsje genieten, wordt voor onze neus een fietser door een taxi aangereden. Niets aan de hand, vanwege de gaten in de weg is de snelheid zo langzaam dat de schade meevalt, een beetje mopperen en weer verder rijden en fietsen. Stress, wat is dat????

 

Na een tijdje word ik onrustig en wil wat gaan doen, Kebba heb je zin in je 2e autorijles vraag ik, jazeker is het antwoord.

Een vriend in het café legt ons uit waar een rustige plek zonder bomen is.

We vertrekken, na 2 km en 10 minuten hobbelen, moet ik stoppen omdat er een grote witte jeep achteruit de weg oprijdt. Kijk zeg ik hij heeft de Mauritanische vlag voorop, vandaag bezoekt de Mauritanische president Gambia zegt Kebba. Bij de 1e kruising gaat de witte jeep links, ik moet ook links en volg hem. De politie die op de kruising staat vertrouwt het schijnbaar niet en haalt me van de weg af.Hij vraagt om mijn Laissez-passer , ik snuffel door mijn autopapieren en geef hem dit, fout zegt hij dit is van Mali, ik weer zoeken, zoeken maar vind niks.

We moeten mee naar het bureau, de agent stapt in en wijs me de weg. Ik rij de binnenplaats van het bureau op en zie er enkele auto’s staan die schijnbaar in beslag zijn genomen, in gedachten zie ik de mijne hier ook al staan. Binnen in het bureau kiep ik mijn papieren uit op een tafel en vind het benodigde document in mijn paspoort. Dan vragen ze om het verzekeringsbewijs, in Mali hebben we een verzekering afgesloten die ook hier geldig is, alleen hij was maar tot 5 november en het is nu 10 november. Ik heb 2 papieren gekregen, 1 met einddatum deze heb ik in Gambia weggegooid en 1 waar geen einddatum op stond, nu volgt de vuurproef, ik krijg het er warm van. Gelukkig het wordt goed gekeurd en we kunnen weer vertrekken, nog even de politie terug naar de kruising brengen.

De zin in autorijles is bij ons beide over en we besluiten terug naar het guesthouse te gaan.

 

Kebba houd een siësta en ik ga wat lezen, Kebba wordt gewekt door een telefoontje van de dealer, hij komt met een ander geïnteresseerde om de auto te bekijken, deze brengt een bod uit maar we wijzen dit af omdat Kebba net een telefoontje gekregen heeft van iemand die de auto al gezien heeft en meer bied. Hij had ons eerder gevraagd om 2 dagen te wachten omdat hij de 20.000 Dalasi die hij te kort kwam dan zou ontvangen. Ik ben benieuwd, voor mij maakt het niets uit maar voor Kebba is het beter hij hoeft de dealer geen 5% te betalen. We brengen de dealer en geïnteresseerde terug naar Serrekunda en treffen daar weer een taxichauffeur, een rasta boy die ons naar iemand brengt die de auto wilt zien, soms heeft Kebba van alles geregeld zonder dat ik er erg in heb.

Helaas hij zoekt een lichtere auto, een Suzuki Vitara of i.d. de rasta boy wilt in mijn auto terugrijden, forget it!! als er in deze wegen vol gaten iemand de auto stuk rijd zal ik het zelf zijn. We passeren weer een politiepost, deze keer willen ze de stempel in mijn pasport zien, alles o.k we kunnen verder rijden.

In Sene-Gambia aangekomen neemt Kebba een taxi naar Tujereng en ik ga verder in mijn boek.

Vol enthousiasme komt Magreet terug van het vogelpark, ze had een heel goede gids gehad en veel vogels gezien.

We spreken af om zodra de auto verkocht is er samen nog eens in alle vroegte heen te gaan

17-12-2005 om 21:56 geschreven door tiny  


12-12-2005
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 32: bezoek aan visserdorp
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Kebba is vannacht in zijn compound gaan slapen en dus rij ik na het ontbijt naar Tujereng om hem op te halen, het is 11 uur als ik er aankom, Kebba zit nog aan zijn ontbijt. 
Ik heb deze ochtend kleding uitgezocht en uitgedeeld vertelt hij, ik drink samen nog een kopje koffie met hem en dan vertrekken we maar niet voordat ik nog een meloen ,vers van het land en sinaasappelen, vers van de boom meekrijg.

Onderweg stoppen we bij zijn werkplaats, hij laat me kennismaken met zijn baas en de anderen  timmermannen die er werken een mooie gelegenheid om de baas te bedanken dat hij Kebba vrij heeft gegeven tijdens mijn verblijf in Gambia.( zie foto)
Dan stoppen we een dorp verder in Tanji, een visserdorp, ook hier kent Kebba weer verschillende mensen en ik krijg een rondleiding in de stokerij, drogerij etc.
De volgende stop is een hotel in aanbouw, hier heeft Kebba het dak gemaakt en vol trots leidt hij me in het gebouw rond en laat me alles zien wat hij gemaakt heeft.

De stap is Arriet ophalen, zij is de vriendin van Kebba, ze zit nog op school en leert naaien, de Singer handnaaimachine ( van Dikkie ) die ik meegebracht heb is voor haar. Arriet zit in haar examenjaar en  terwijl we samen ergens wat drinken, is ze vlijtig met haar examenstuk bezig.


S' middags gaan we naar Serrakunda, de taxichauffeur die ons zaterdag van de disco thuis bracht heeft iemand gevonden die geïnteresseerd is in de auto. als we in Serrakunda aankomen staat hij ons al op te wachten en we volgen hem door vele stoffige straatjes naar een autodealer. Ik ben benieuwd hoe dit afloop, volgens mij wordt het niets, want de taxichauffeur, de autodealer, en Kebba zullen een commissie willen, samen met de autodealer rijden we weer door een wirwar van straatjes naar de geïnteresseerde, deze bekijkt de auto en we spreken af morgen  om 11  uur weer bij de dealer te zijn, hij brengt dan zijn monteur mee.

 

We hebben nog even tijd en ik vraag Kebba wat hij graag zou willen, hij zegt dat hij wilt leren emaillen en auto rijden, nou kies maar wat wil je het liefste zeg ik.
Autorijden is het antwoord, o.k. dan krijg je nu je eerste les.
Ik leer hem schakelen, als hij dit een beetje onder de knie heeft, zeg ik rij maar een stukje, hij start de motor deze valt meteen uit, de 2e keer gaat het goed, hij zet hem in de 1e versnelling laat de koppeling komen en daar gaan we dan………….. recht op een boom af, remmen roep ik, phhhhhhhhhh net op tijd trap Kebba op de rem. Hij was zo geconcentreerd bezig met de koppeling en gaspedaal dat hij vergat te sturen.

Ik had nu wel even genoeg van lesgeven, een andere dag zoeken we een stille weg op zonder bomen zeg ik en dan proberen we nog eens.

 

Om 19.30 heb ik een afspraak met degene die de auto voor Wil verkocht heeft, Kebba neem ik natuurlijk mee.
Ik denk dat het tijd wordt om een meer ervaren iemand erbij te halen, tenslotte heb ik niet meer zoveel tijd voor dat ik weer naar België vertrek.
We hebben afgesproken in "The Garden" er ontwikkeld zich een leuk gesprek over van alles en nog wat, maar natuurlijk ook over de auto en we spreken af dat hij zijn winst met Kebba zal delen.
Op een gegeven moment zijn beide in het Mandinka met elkaar in gesprek, plotseling beginnen ze te lachen en vertellen dat ze net ontdekt hebben dat ze neven zijn, echte vraag ik, want hier noemt men iedereen brother/sister, Ja echte!!.
na een poosje nemen we afscheid ,Kebba neemt de bush taxi naar Serrekunda en overnacht bij zijn broer Osman en ik ga naar Kadjendo guesthouse
.

 

12-12-2005 om 20:42 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de vissers
Klik op de afbeelding om de link te volgen

12-12-2005 om 20:14 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het roken van de vis
Klik op de afbeelding om de link te volgen

12-12-2005 om 20:13 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het drogen van de vis
Klik op de afbeelding om de link te volgen

12-12-2005 om 20:12 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het zouten van de vis
Klik op de afbeelding om de link te volgen

12-12-2005 om 20:11 geschreven door tiny  


10-12-2005
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dag 31: winkelen in Serrekunda
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Vanochtend samen met Kebba weer naar Serrekunda gereden, naar iemand die geïnteresseerd is in de auto, hij doet een bod maar ik vind het wat weinig en wijs het bod af.

 

We gaan terug naar Sene-Gambia naar een internetcafé, Kebba wil me laten kennismaken met een vriendin van Dikkie  die hier werkt, ze is er niet.

Ik gebruik de tijd om wat op mijn blog te zetten, de verbinding is vreselijk langzaam als na 45 minuten ook nog de stroom uitvalt, geef ik dit op.

wel wil ik nog even de Letter of Transfer typen en printen, deze heb ik nodig voor de verkoop van de auto, helaas ook de  printer doet het niet, dus op naar een ander internetcafé dat wel werkt.

Als de letter of Transfer uitgeprint is gaan we terug naar het guesthouse om Magreet op te halen om samen naar de markt in Serrekunda te gaan. 

Serrekunda is een leuke stad is om te winkelen, maar de straten, vreselijk, Magreet heeft een oplossing voor het slechte wegdek, als iedereen nu elke dag een emmer steentjes meeneemt en in de gaten gooit, is het binnen no time stukken beter zegt ze.

In de stad ga ik op zoek naar een cap voor Dutch, maar wederom niets te vinden met Gambia erop, er is wel iemand die me verzekerd dit erop te kunnen drukken, hij laat me een T-shirt zien, “kijk zo wordt het “zegt hij. Ik vraag de prijs voor 4 stuks 1.1 met Gambia, 1 met Mauritanië, 1 met Senegal en1 met Mali erop.We onderhandelen en worden het eens over de prijs, ik doe een aanbetaling en hij gaat de caps bij een ander winkeltje halen en dan lopen we naar degene die het erop zal drukken. “Kom over 1 uurtje maar terug dan zijn ze klaar”.

 

Op het terras in Lana’s bar drinken we een koud pilsje en brengen de tijd door met het kijken naar het verkeer,het is nog leuker dan op het Vrijthof in Maastricht, auto’s trekken zich niets aan van verkeersregels en rijden kris kras door elkaar, dit kan ook niet anders want iedereen pronbeert de gaten te vermijden, dit lukt trouwens nooit helemaal, met wat geluk krijg je de kans om de kleinere te nemen .Veel mannen lopen met een kruiwagen en vervoeren zo hun spullen de vrouwen dragen het gewoon op hun hoofd.

 

Na 1 uur gaan we terug, wat blijkt de namen zijn gewoon op de caps geverfd en nog erg slecht ook.

Ik protesteer, dit is niet afgesproken, hier betaal ik niet voor zeg ik. Er volgt een hele discussie, degene die de caps aan de man verkocht heeft mengt zich ook in het gesprek.

Het is een drukte van jewelste de politie komt erbij, ik leg de situatie uit en vraag of de man het T-shirt wil halen om te laten zien wat de bedoeling was, deze doet dit niet en de politie wil dat ik aangifte doe.

De man die de caps aan hem verkocht heeft is helemaal kapot ervan, hij verwacht problemen met zijn baas. Om hem tegemoet te komen en omdat ik nog een afspraak heb met iemand die in de auto geïnteresseerd is betaal ik de caps.

Tja Dutch, jammer nu heb je alleen Marokko en Kenia voor je verzameling.

 

De man lijkt echt geïnteresseerd in de auto en zegt dat hij in 1 of 2 dagen wat laat horen, afwachten dus maar.

De rest van de avond breng ik rustig lezend door in het guesthouse.

 

10-12-2005 om 00:00 geschreven door tiny  


09-12-2005
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 30: bezoek aan de basisschool in Tujereng
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Na het ontbijt vertrek ik met Kebba naar Serrekunda, naar iemand die geïnteresseerd is in de auto. Het blijkt familie van Kebba te zijn, iemand die in onderdelen handelt, hij weet wel iemand voor mijn auto en zal ons later bellen. Hij probeert mij zover te krijgen om thuis onderdelen te zoeken en te verschepen, jammer voor hem maar hier heb ik echt geen tijd voor.

 

We gaan naar Tujereng, naar de compound van Kebba waar we de schoolspullen inladen. Samen met Kebba en Osman, zijn broer gaan we naar de basisschool in het dorp waar ik in het kantoor van het schoolhoofd ontvangen wordt.

Ik geef de spullen af, hij is in de wolken van de bureauleggers met wereldkaart, niet om op zijn bureau te leggen maar om de kinderen te leren waar de landen liggen. Ook voor de pennen en schrijfmateriaal blijft hij maar bedanken. Hij legt uit dat er vele kinderen niet eens een pen kunnen betalen en hij zal zorgen dat het bij degene komt die het nodig heeft.

Dan geeft hij mij een rondleiding door de school, Kebba en Osman hebben hier ook op school gezeten en vooral Osman verteld honderd uit en laat me de plek zien waar hij als kind zat, toen waarschijnlijk zonder al de gaten in het golfplaten dak. Het moet geen pretje zijn om hier te zitten tijdens het regenseizoen. De bankjes en tafeltjes zijn stuk, op de muren kun je tussen de schimmelvlekken nog zien dat er lang geleden verf op gezeten heeft. Aan 2 kanten van het klaslokaal is een uitsparing in de muur voor een raam, maar er zit geen raamkozijn in, aan 1 kant is er een betonmat in geplaatst

 

Op het terrein is iemand bezig om oude golfplaten recht te slaan, deze worden als luik in een klaslokaal geplaatst. Zo blijft de regen buiten, ik bekijk het lokaal waar de lasser nog bezig is met dit karwei, er is pas 2/3 is klaar en zelf nu komt er nog maar weinig licht binnen en ziet het er donker en somber uit. Bij het hoofd van de school is van somberheid niets te merken vol overgave verteld hij hoe blij hij is dat dit door sponsorgeld mogelijk is gemaakt dan vraagt hij of ik het computerlokaal wil zien, en natuurlijk wil ik dit.dit is volgens mij het beste lokaal van de school, er zitten geen gaten in het dak er staan oude pc’s die door iemand uit de U.K.gesponsord zijn. De storm heeft schade aan de elektrische kabels aangericht en daarom is er nu geen internet. Ik vraag me af hoe snel het internet hier zal zijn, want zelfs in het toeristengebied werkt het slecht tot niet.

Ik vraag nog wat het kost om een kind 1 jaar naar school te laten gaan, dit kost € 100,00 hiervoor krijgen ze dan ook een uniform, schoenen en schoolmateriaal.Aan een zijde van het schoolplein staat een nieuw gebouwtje dat bijna af is, dit is eveneens gesponsord door mensen uit de U.K.  Hier krijgen ± 45 kinderen les en het is zeker goed voor 20 jaar verteld hij, kosten 3000 Euro. Ze zijn er hier zo blij mee dat ze de namen van de sponsors op de muur zetten.

Het hoofd is heel begaand met de kinderen en staat erop mij een bedankmail met een stukje geschiedenis van de school te sturen zodra het internet weer werkt.


Terug in de compound relaxen we even, Osman en zijn 2 zusjes moeten naar Serrekunda terug naar school, ik breng ze even zodat ze niet in de overvolle bustaxi hoeven. Dan gaan Kebba en ik terug naar het guesthouse, Magreet die vandaag een fiets gehuurd heeft komt ook net aan, ze heeft de tickets, hoera!!!!!!!
We frissen ons op en gaan naar Sene-Gambia naar “ The Garden” alwaar we onder het genot van een etentje afscheid nemen van Jos, Wil, Willem en Arjan die morgen terugvliegen naar Nederland.

Als Willem de foto’s van de school ziet zegt hij dat ik enkele oude pc’s van hem kan hebben, als ik thuis kom moet ik maar eens gaan zoeken naar een goed doel hiervoor en naar de mogelijkheden om deze te verschepen.

We maken het allen niet te laat en om 23.00 lig ik weer lekker in mijn bedje op het dak.

09-12-2005 om 14:19 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Osman en Kebba in hun oude klaslokaal
Klik op de afbeelding om de link te volgen

09-12-2005 om 14:12 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de kids en het hoofd van de school met Kebba en Osman
Klik op de afbeelding om de link te volgen

09-12-2005 om 14:11 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een van de klaslokalen
Klik op de afbeelding om de link te volgen

09-12-2005 om 14:09 geschreven door tiny  


08-12-2005
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dag 29: bezoek James Island
Klik op de afbeelding om de link te volgen

 

Als ik al vroeg naar beneden ga vind ik Lian in de keuken bezig met broodjes smeren.

We hebben als toeristen n.l. een reisje met lunch besteld, daar dit aan zo’n vriendenprijsje is besluit ik dat ze het wel verdiend heeft dat ik haar help.

We gaan eerst naar het dorp waar Saikou onze gids en de nieuwe en trotse eigenaar van de Defender woont.

Omdat Saikou zijn rijbewijs nog niet heeft rijdt Menno vandaag nog, we vertrekken naar Banjul om met de veerboot de Gambiarivier over te steken, net als we de poort inrijden zien we de boot vertrekken, jammer dat wordt dus ruim 1 uur wachten.

Arme Willem is weer ziek geworden en wordt in een taxi gezet en huiswaarts gestuurd.

 

Nou ik wacht hier liever 1 uur dan 5 minuten bij mijn tandarts, de tijd vliegt om, iedereen maakt een praatje met elkaar. Verkopers van cd’s, sieraden enz. proberen hun slag te slaan bij de toeristen.

Ik sla Kebba gade die de tijd benut om kopers voor de auto te vinden, hij komt met een geïnteresseerde aan en we raken in gesprek.

De man verteld dat we net 4 mannen gemist hebben zij hebben de kustroute gereden vanuit Zeist naar Gambia, hun auto’s heeft hij verkocht voor een schoolproject.

Ik had al van ze gehoord en vertel dat ik voor een gedeelte voor het ziekenhuis van dezelfde stichting rij.

Onmiddellijk pakt hij zijn telefoon en belt naar Nederland, hij krijgt Franka, voorzitter van de stichting Hand to Hand aan de lijn praat even met haar en geeft dan de telefoon door aan mij.

Dan laat hij mij nog kennismaken met enkele andere personen die eveneens op de boot wachten, een van hen blijkt Dr. Dollmann te zijn, de Duitse arts die het ziekenhuis steunt. Tja, zo blijkt maar weer hoe klein de wereld is.

 

In de verte zien we de veerboot terugkomen, nu de Defender geen dak meer heb je van hieruit een ruim overzicht, de overvolle boot legt aan en dan lijkt het of iedereen tegelijk de boot wilt verlaten, het is een drukte van jewelste.

Vrachtwagens, bussen, auto’s, ezels karren, handkarretjes, brommers en fietsen, fleurig geklede vrouwen met van alles en nog wat op hun hoofd, mannen en kinderen, ongelofelijk wat er allemaal op 1 boot past.

Als wij de boot oprijden kijk ik weer mijn ogen uit, het is een prachtig gezicht deze bedrijvigheid.

Op de boot ontdekt Lian dat ze alle autopapieren vergeten heeft, wat nu te doen het erop wagen of terugkeren, we besluiten het erop te wagen.

 

Aan de overkant van de rivier verlaten we de boot en krijgen we een flink stuk piste.

In de Defender is nu nog maar een provisorisch kussen gemaakt, de echte moeten nog komen. We voelen het dus goed die bulten en gaten in de weg.

Om het met de woorden van de Gambiaan te zeggen “ its a real Gambian expierience “

Kinderen komen uit het dorp gerend zodra ze ons zien en rennen vaak enorme stukken achter de auto aan, dit zijn echte kleine kampioenen, wat een tempo en dat in deze hitte.

Saikou gooit naar de kleinsten onder hen af en toe wat tennisballen die Lian uit Nederland heeft meegebracht.

Plotseling is er een politiepost, of we even de autopapieren willen laten zien. Tja nu heb je de poppen aan het dansen, Menno legt heel bescheiden de situatie uit maar de beambte is meedogenloos en wilt dat we teruggaan.

Rustig blijven staan en afwachten is het advies van Saikou en Kebba als Gambianen weten zij wat mogelijk is, enkele andere beambten komen langs en zeggen dat het wel goed komt ze lopen naar de meedogenloze beambte toe, deze zien we duidelijk nee gebaren. Na een poosje rustig afgewacht te hebben roept hij Menno bij zich, deze krijgt nog gauw het advies bovenal rustig en vriendelijk te blijven. Na korte tijd komt hij met een glimlach op zijn gezicht teruggewandeld naar de auto, ja hoor we kunnen weer verder.

In
Albreda  steken we met een klein visserbootje de Gambiarivier over naar het, strategisch  gelegen  James Island waar de vele slaven verbleven nadat ze gevangen waren genomen.
In de ruines kun je nog zien hoe de mensen bij elkaar gepropt werden de gids verteld over de folteringen en verkrachtingen en over duizenden slaven die stierven aan allerlei ziektes nog voor ze per schip naar overzee vervoerd werden.
We zien nog de ruimte waar Kunta Kinteh met handen en voeten aan de muur vastgeketend gevangen werd gehouden.
Het was een heel indrukwekkend en aangrijpend bezoek, tijdens de terugvaart was het dan ook opvallend stil in het bootje.
Terug in Albreda, drinken we wat in het restaurantje en gaan dan op weg naar het museum, dit blijkt gesloten te zijn omdat de beheerder naar een begrafenis in zijn dorp was.
Er worden nog enkele houtsnijwerken gekocht van de plaatselijke bewoners/kunstenaar. We passeren de olifantboom, die inderdaad opvallend veel op een olifanten hoofd lijkt en vertrekken dan weer via dezelfde piste terug naar Banjul voor de veerboot die natuurlijk weer net vertrokken was.

Als een van de eerste rijden we de poort in en stellen we ons op in een van de  rijen, ook nu weer komen er verkopers op ons af en ook een schoenpoetser die Menno zijn boots als nieuw laat uitzien.
Het is al schemerig als we in de verte de veerboot zien komen.
De boot wordt ingeladen en als wij aan de beurt zijn komt iemand ons vertellen dat hij vol is en we op de volgende boot moeten wachten,dat wil zeggen ruim 2 uur.
Meteen beginnen we met z’n allen te protesteren, we waren hier een van de eerste,   jullie hebben de ene rij laten voorgaan, dit is niet eerlijk. Zonder auto kunnen we er nog op en Magreet en ik besluiten dit te doen en dan in Banjul een taxi naar ons guesthouse te nemen.
Als we op de boot zijn zien we dat er nog  druk overlegd tussen degene die de inscheping regelen, ons protest heeft schijnbaar gewerkt, auto’s brommers en mensen worden verschoven en de Defender rijdt de boot op, half op de klep weliswaar, maar dat schijnt niemand te deren. Enkele mensen en een geit nemen de gelegenheid te baat en springen ook nog snel op de boot.
Het is al laat als we in het guesthouse arriveren, tijd voor ons om het dak op te gaan om te zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

08-12-2005 om 00:00 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.veerboot Banjul
Klik op de afbeelding om de link te volgen

08-12-2005 om 00:00 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zwemmende kinderen in Albreda
Klik op de afbeelding om de link te volgen

08-12-2005 om 00:00 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.James Island
Klik op de afbeelding om de link te volgen

08-12-2005 om 00:00 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.olifant boom
Klik op de afbeelding om de link te volgen

08-12-2005 om 00:00 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.schoenenpoetser
Klik op de afbeelding om de link te volgen

08-12-2005 om 00:00 geschreven door tiny  


07-12-2005
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dag 28 : deel 2 Happy Kids
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Samen met Kebba sorteren we grofweg enkele dingen, dit is voor de basisschool, dit voor de kleuterschool, dit voor het ziekenhuis.

De doos met speelgoed wordt nu naar buiten gebracht en aan de vele kinderen die de toubak komen bekijken uitgedeeld.

Vooral de bellenblaas is een succes, maar de voetbal valt ook in goede aarde.

Het is een chaos van jewelste iedereen wilt vooraan staan, Kebba spreekt ze ernstig toe en ze gaan braaf in de rij staan. Kebba’s moeder staat er ook bij en neemt een teddybeer en nog iets in ontvangst, is dit voor haar kleinkind of vindt ze het zelf mooi???

Leuk om de kinderen zo blij te zien.

Na de kinderen komt de doos met cadeautjes voor de volwassenen aan de buurt, iedereen krijgt 2 mokken en 1 pakje thee, ook nu zijn er veel anderen uit het dorp aanwezig.

Dan brengen we de spullen voor het ziekenhuis naar Binta, de zus van Kebba die in een andere compound in hetzelfde dorp woont.
Binta werkte eerst in het ziekenhuis in Farafenni maar gaat nu samen met haar echtgenoot in het ziekenhuis in Serekunda  werken,d
it ziekenhuis opent einde november haar deuren.


Ik heb besloten om niet naar het ziekenhuis in Farafenni te rijden, omdat :

1e het geld al aan de stichting Hand to Hand in Nederland is overgemaakt

2e  de spullen die ik nog voor het ziekenhuis heb bestaat maar uit een kleine doos en een rollator,

3e   de weg erheen erg slechts moet zijn en ik mijn auto dit niet wil aandoen

4e  ik ben nu wel even aan wat rust toe


Na een gezellige kennismaking spreken we af dat wij een dag voor de familie gaan koken en dat Binta ons komt helpen.

 

Terug naar de compound van Kebba, men staat erop dat ik mijn vuile kleding achterlaat om te wassen, ik zeg dat hoeft echt niet, maar ze dringen zo aan dat ik instem, schijnbaar wilt men graag iets terug doen en het zou ook niet goed  zijn ze die kans te ontnemen, denk ik.

Na de hele familie goedendag gezegd te hebben gaan we terug naar Sene-Gambia en nemen onze intrek in het “ ”

Kadjendo Guesthous dankt  zijn naam  aan
Kadjendo een  traditioneel gereedschap van de Diola boeren in The Gambia

Het guesthouse wordt gerund door Lamin Badjie een Gambiaan die getrouwd is met Els,uit België.

Lian, Jos en Menno zijn hier gisteren al ingetrokken en we treffen hun aan de maaltijd, gelukkig is er nog genoeg en kunnen we meteen aan tafel, heerlijk!!

Toen ik de binnenplaats inreed zag ik de Defender van Lian staan met een kale kop, ze hebben hem vandaag van zijn dak beroofd en banken erin geplaatst, het ziet er wel goed, een prima toeristenwagen. Morgenochtend gaan we hem uitproberen, dan gaat een gedeelkte van onze groep ermee naar James eiland, het eiland waar men vroeger de gevangen slaven onderbracht totdat ze verscheept werden.

 

We nemen een 3 persoons slaapkamer, Kebba blijft ook hier, Magreet en ik besluiten op het dakterras te slapen en brengen vast ons matras en muskietennet erheen, Kebba vind het te koud en wilt op de kamer slapen.

Vanavond gaat de groep naar de Disco in Serrekunda, Jos heeft geen zin en blijf hier, ik heb ook niet veel zin hierin maar laat me overhalen omdat er live Afrikaanse muziek zou zijn.

Helaas er wordt alleen moderne muziek gedraaid en de DJ gaat niet op ons verzoek voor Afrikaanse muziek in.
Op de dansvloer wordt gedanst,  meestal door alleen maar mannen, hen gade te slaan geef nog wat vertier.
 Om 24.00 uur willen sommige nog ergens anders na toe, Magreet, Wil, Kebba en ik besluiten een taxi te nemen en lekker ons bed in te kruipen.

07-12-2005 om 00:00 geschreven door tiny  


06-12-2005
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Feyenoorders in dop
Klik op de afbeelding om de link te volgen

06-12-2005 om 00:00 geschreven door tiny  


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kids in Kebba's compound
Klik op de afbeelding om de link te volgen

06-12-2005 om 00:00 geschreven door tiny  




Foto

Mijn links
  • 2Care and 4Fun
  • site van willem ( tip)
  • benefiet muziekfestival
  • Kairakaffoo
  • alles wat je wilt weten over gambia
  • duurzaam bouwen in Gambia
  • jeugsentimenten
  • Het doel

  • Gastenboek
  • Bezoekje!
  • Wandelgroetjes uit Borgloon
  • een prettige dag Tiny
  • geniet alvast van een gezellig weekend Tiny !
  • rommelmarkt materiaal

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Oude foto's uit Gambia


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Zie hier het resultaat van 1 dagje toilet madam spelen.

    Toch een mooi gezicht hé!!

      Al met al een mooie opbrengst van het
    Boerderijpopfestival 2005 voor
     Adventure2Care


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per week
  • 04/12-10/12 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005

    Foto

    HRG4xx4, Borgloon/auto class clinic,Veldwezelt/ESPRIT, Maastricht/fam. Bout / SUZUKI Rekem/ fam. Hillekens / SNSbank / HANS ANDERS,, Maastricht / ETOS, MaastrichtKapsalon Albertz,Maastricht / Hermans verz. VeldwezeltArgenta, Lanaken / Dexia, Veldwezelt
    HET AFPRC ziekenhuis in Farafenni

    Mooi van buiten, van binnen helaas niet.

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Metamorfose van
    Range- Rover
    Naar
    Strange-Rover


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Wie kan mij helpen?
    Heeft u thuis nog iets liggen
    dat u kunt missen ?
    Ik heb nog voldoende ruimte
    over om wat van onze overvloed
    naar The Gambia te brengen.

    Voor mijn reis ben ik nog op zoek
    naar enkele jerycans,
    spanriemen,potkrik,roofrack,
    onderdelen van motor
     (diesel)RR 2500TD bj.'90

    Voor de Gambiaanse mannen
    (laat ze maar werken die mannen)
    oud handgereedschap
    .

    Voor de Gambiaanse vrouwen
    iets om zich eens lekker te verwennen,
     zeep. shampoo's, parfum e.d.

    Voor de kinderen: rugzakjes, schriften,
    pennen en ander schrijfmateriaal,
    wat om te spelen is natuurlijk ook heel fijn,
    maar dan liever geen knuffels maar ballen,
    geen elektrisch speelgoed
    maar blokken, ballonnen, bellenblaas enz
    .

    Voor het ziekenhuis te veel om op te noemen,
    van bedpannnen tot
    chirurgisch materiaal,
    van computers tot generators,
    op verzoek stuur ik u graag een lijst toe.

     

     


    Inhoud blog
  • En daar gaan we weer!!!
  • Dag 38: afscheid
  • Dag 37: het leven in de coumpound, deel 2
  • koken 1
  • koken 2
  • koken 3
  • vrouwenfeestje
  • Dag 37: het leven in de coumpound, deel1
  • 1.dame met malaria 2.uitzoeken verpakking matriaal
  • markt Tujereng
  • dag 36. bezoek banjul
  • Dag 35: Abuko Natural Reserve
  • Dag 34: een zak vol geld
  • Dag 33:
  • Dag 32: bezoek aan visserdorp
  • de vissers
  • het roken van de vis
  • het drogen van de vis
  • het zouten van de vis
  • dag 31: winkelen in Serrekunda
  • Dag 30: bezoek aan de basisschool in Tujereng
  • Osman en Kebba in hun oude klaslokaal
  • de kids en het hoofd van de school met Kebba en Osman
  • een van de klaslokalen
  • dag 29: bezoek James Island
  • veerboot Banjul
  • zwemmende kinderen in Albreda
  • James Island
  • olifant boom
  • schoenenpoetser
  • dag 28 : deel 2 Happy Kids
  • Feyenoorders in dop
  • Kids in Kebba's compound
  • dag 28: Deel 1
  • Is het niet een schatje !!
  • Dag 27 : eindbestemming bereikt
  • dag 26: leve het asfalt
  • dag 25: apenkoppen
  • Dag 24: het natuurpark Niokolo Koba
  • Dag 23: op weg naar Senegal
  • Dag 22: op weg naar Kayes
  • Dag. 21 Mali
  • dag 20 . kadavers
  • Dag 19. en nog eens reparatie van de auto
  • Dag 18. een onverwacht extra nachtje woestijn
  • dag 17. alleen op de camping
  • dag 16 . reparatie van de auto
  • dag 15: lang leve de asfaltweg!!!
  • Dag 14: Dromen zijn bedrog
  • dag 13: scheuren door de woestijn
  • Dag 12: voorbereiding op de piste
  • dag 11: Mauritanië, here we come!
  • Dag 10, monsteretappe
  • brrrrrrrr terug in het land
  • hallo allemaal,
  • dag 9: westelijke sahara
  • dag 8: even uitrusten ?!
  • dag 7: eerste schade
  • dag 6: even echt ruig 4X4
  • kashbah
  • kashbah
  • Dag 5 ( rusten) in Marrakech
  • dag 4,door het Atlasgebergte
  • Dag 3 : Marokko
  • Dag:2 Sahara temperaturen en eenzame opsluiting
  • een eerste nieuwsflash
  • Jawel de eerste tekenen van leven
  • nieuws?
  • Geen nieuws, goed nieuws.
  • Afscheidsfeestje
  • krantebericht
  • de laatste loodjes
  • STRESS!!!!
  • Nog wat freubelen
  • verzamelen
  • tijd voor de injecties
  • Super gezellig was het !!
  • geschenk
  • Back to the sixties!!!
  • hulp van mijn handyman
  • nog meer veranderingen
  • het spuitwerk
  • surfen naar onderdelen
  • De auto
  • BENEFIET FESTIVAL MAASTRICHT
  • vervolg Rommelmarkt
  • Rommelmarkt
  • bezoek ziekenhuis deel2
  • Dikkie's bezoek aan het ziekenhuis deel1
  • op zoek
  • Een drietal redenen om toch door te gaan,.
  • Mijn challenge 2005, hoe is het tot stand kwam
  • bericht voor alle bekende blogbezoekers

    Vogels in Gambia


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!