Avonturen met schooldirecties, leerkrachten, leerlingen, ouders, clb'ers.
22-04-2013
"Kinderarmoede blijft stijgen"
In Vlaanderen wordt 10% van de kinderen geboren in een kansarm gezin. Dat is op 10 jaar tijd bijna een verdubbeling van de cijfers rond kinderarmoede. Dat zegt de Vlaamse Armoedemonitor.
Voor minister Lieten van Armoedebestrijding is het daarom vijf voor twaalf. Naast een 'Vlaams actieplan' moet er voor de minister een Kinderarmoedefonds komen, een fonds gespijsd door overheden én bedrijven, een fonds dat projecten rond kinderarmoede structureel kan financieren. Zij zal nu onderzoeken of er een draagvlak is voor zo'n fonds.
Nu vraag ik me wel af wat er met de één miljoen euro gebeurd is die Lieten vorig jaar uittrok voor de strijd tegen kinderarmoede. Ik denk dat het fortuin ondertussen doorgesluisd is naar het 'Vlaams Actieplan Armoedebestrijding', waarvan vorig jaar sprake was. En omdat dat niet bleek te volstaan, moet er nu een Kinderarmoedefonds bijkomen. Wat nog allemaal?
Armoede in een tijd van welvaart? Vlaamse welvaart is op weg naar een diepe ravijn waaruit het niet meer ongeschonden kan klauteren. De schade is onomkeerbaar.
Er was eens een glorietijd toen onze samenleving zorgvuldig opgebouwd werd, goed gestructureerd, met stevige fundamenten voor een leefbare en gezonde samenleving, met uitgekiende sociale voorzieningen en systemen, een bloeiende economie, hoogstaand onderwijs, gezagdragers met gezag, controle over gezinsuitbreiding... kortom alles wat nodig was voor een kwaliteitsbeschaving.
En nu dreigen er barsten te komen in onze superieure beschaving die langzaam en haast onmerkbaar afbrokkelt door de import van inferieure mensensoorten, door de import van armoede, de import van intellectuele en fysieke minderwaardigheid, de import van hulpeloze nieuwkomers die onze bijstand afdwingen en zich opdringen als kwaadaardige tumoren in een gezond weefsel. Tumoren die zich onopvallend uitbreiden en in aantal toenemen... Ze werden getolereerd en niet bestreden, ze werden verzorgd, in stand gehouden en niet verjaagd.
Ik blijf nog altijd hopen op een radicale ingreep door onze beleidsmensen, hoewel twaalf uur allang gepasseerd is...
22-04-2013 om 09:17
geschreven door lieve vandenhoudt
Mechelen zit zonder OCMW. Ze hebben het woord 'OCMW' geschrapt. Voorzitter Koen Anciaux: "We willen af van de negatieve bijklank van het OCMW dat wordt gezien als geldschieter voor leefloners". Het schrappen van 'OCMW' past in een strategie om het uit te bouwen tot een volwaardig Sociaal Huis. De eerste stap daarvoor is al gezet: Mechelen heeft de consulenten voor o.a. welzijns- en sociaal beleid verhuisd naar het OCMW-gebouw. OCMW negatieve bijklank? Nog niet zo lang geleden vertelde de nieuwslezer: "Het aantal jongeren dat bij het OCMW komt aankloppen voor een leefloon blijft groeien"...
Woorden afschaffen, woorden die vastgeankerd zitten in het vaste patrimonium van een taalschat, verkrachting en aantasting van de klassieke woordenschat zijn een rage als uiting van persoonlijke zwakte en wankelbaarheid. Om linkse leugens als waarheid te doen klinken, om de multiculturele chaos te verdoezelen, om de effecten van de mosliminvasie te milderen, om niet-bestaande fobieën te creëren en ons alzo schuldgevoelens aan te smeren, om vreemde culturen als verrijkend voor te stellen, om criminele vreemdelingen te beschermen.... En als we nu eens het woord 'racisme' schrappen?
20-04-2013 om 20:36
geschreven door lieve vandenhoudt
Het is nu al meer dan een jaar geleden dat de sp.a een discussie startte over hoe we in Vlaanderen imams kunnen opleiden.Toen werd gezegd: "In plaats van geïmporteerde imams die geen Nederlands spreken, moeten wij onze eigen imams opleiden die vanuit onze leefwereld naar de islam kijken en die beter geïntegreerd zijn. Het is belangrijk dat imams onze taal en cultuur kennen". Onderwijsminister Pascal Smet (sp.a) beloofde toen geld vrij te maken... als islamgeldschieter.
En nu is het dan zover. Smet heeft al 100.000 euro opstartfinanciering voorzien en wil dat imamopleidingen snel van start gaan. Nadien gaat hij nadenken over een universitaire opleiding islamitische godsdienstwetenschappen.
Het is opvallend hoe dwangmatig-obsessief de sp.a zich inspant om de islam een plekje te geven in onze onderwijswereld. In Nederland is al gebleken dat kandidaat-imams gedreven werden door interesse voor de islam, en niet zozeer door een toekomst als imam, én dat imamopleidingen hoofdzakelijk vrouwelijk publiek aantrokken, tot 80% zelfs... Als dát geen aanleiding is om te twijfelen aan het succes van Vlaamse imamopleidingen?! Of... toekomstige Vlaamse imams zouden enkel geïnteresseerd zijn in hun loon dat door de Belgische staat betaald wordt?...
Onderwijsminister Smet zet door. Hij wil een snelle start van Vlaamse opleidingen voor imams en islamconsulenten. In de zomer wil hij al een concreet voorstel op tafel van een stuurgroep waarin ook Geert Bourgeois zetelt. Opgelet, Geert Bourgeois wiens hobby het is om moskeeën te erkennen! In de stuurgroep zitten vertegenwoordigers van de regering en Vlaamse onderwijsinstellingen, de Moslimexecutive en de moslimgemeenschap. Dat is de stuurgroep, een mengelmoes van hopelijk tegenstrijdige belangen en dus niets zal bakken van de concrete voorstellen die Smet tegen de zomer op tafel verwacht.
Smet wil ook nagaan in hoeverre het volgen van imamlessen invloed kan hebben op de erkenning van islamitische geloofsgemeenschappen. Het blijft dus niet bij de vorming van 'Vlaamse' imams, er is meer aan de hand. Ik heb nog geen duidelijke kijk op het islamgebeuren in ons onderwijs, maar mijn intuïtie zegt me dat er iets niet pluis is. We zullen afwachten. Misschien heeft de imamopleiding iets te maken met de aparte moslimscholen die men wil oprichten? Want daar waar moslims opgeleid worden zijn er imams nodig. Eerst laten ze de Vlaamse belastingbetaler geld ophoesten om mee te helpen aan hun integratie, en dan scheiden de moslims zich af om de zelfstandige toer op te gaan. Zelfstandig en apart. Maar wél met Vlaams geld...
19-04-2013 om 20:13
geschreven door lieve vandenhoudt
Getrouwde vrouwen hebben een speciale neus. Een neus voor geile zijsprongetjes en zondige binnenweggetjes die hun mannen ingeslagen hebben, verboden weggetjes die ze met plezier en met volle bewustzijn bewandeld hebben... Die vrouwen kunnen ook gedachten lezen. Ze weten álles over de wulpse dagdromen en intieme wensen van hun mannen...
Danny had ook zo'n vrouw met een bovennatuurlijk ontwikkeld reukorgaan. Als bediende werkte hij vroeger in een klein buitenschooltje, ver weg van het stadsgewoel. Hij werkte zich uit de naad om goede punten te halen bij zijn baas. Maar nóg meer deed hij zijn best om goed te scoren bij zijn vrouwtje. Het haalde allemaal niets uit. Zijn driften waren sterker dan hemzelf...
Thuis lag hij onder de sloef van een jaloerse en bazige vrouw, die precies wist wanneer Danny aan andere vrouwen zat te denken, of wanneer hij op een onfatsoenlijke plek had gezeten, of geflirt had met een collega... Alle geheimpjes kon ze van zijn gelaat aflezen, dankzij haar buitengewone gaven. Maar Danny was dan ook een wijdopen boek, niets kon hij verborgen houden of onder het tapijt vegen. Hij bloosde wanneer zijn vrouw hem weer eens aan het uitvragen was. Dan werd hij nerveus en begon ergens aan te friemelen of in de lucht te staren. Zijn hele lichaamstaal kende zijn vrouw rats vanbuiten. En elke avond moest Danny zijn vinger laten inspecteren om te zien of zijn trouwring er nog stevig genoeg rond zat. Slippertjes, stiekeme afspraakjes, geheime relaties... allemaal utopische toestanden voor Danny, die dagelijks door zijn vrouw herinnerd werd aan het zesde gebod: "Doe nooit wat onkuisheid is", of aan het negende gebod: "Wees steeds kuis in uw gemoed"... Het elfde gebod was niet van toepassing, want dat was de naam van zijn stamcafé: "Het Elfde Gebod". Daar vond hij begrip bij zijn collega-tooghangers...
En zoals Danny zijn er velen die hun kuis gemoed liever aan de kapstok willen hangen of in de wilgenboom, als 't maar heel ver weg is. Ik vind dat mannen met een bovenmatig libido, een gezonde levenslust en die massa's hormonen te koop hebben, gedeeld moeten worden onder meerdere vrouwen!... Bezitterige vrouwen weten niet wat ze missen als ze hun mannen eens een keertje afstaan, of 'uitlenen', dat klinkt veiliger want dan zijn ze 'm nog niet kwijt... Da's pas naastenliefde!...
18-04-2013 om 10:33
geschreven door lieve vandenhoudt
Einde jaren 90 maakte ik regelmatig gebruik van de gratis pendelbussen in het stadscentrum van Hasselt. Handig om korte afstanden af te leggen zonder veel tijd te verliezen en zonder parkeerproblemen. Wat mij toen opviel waren spijbelende scholieren die voor de lol rondjes meedraaiden met de bus doorheen de stad, een soort sightseeing maakten ze ervan, het was tóch allemaal gratis. Voor andere reizigers waren ze een overlast door hun kabaal en de vele zitplaatsen die ze in beslag namen... Geen wonder dat buschauffeurs soms afgeleid worden en over hun toeren geraken door het gejengel en getier van onbesuisde passagiertjes!!!
Was dát de bedoeling van Steve Stevaert toen hij in 1997 zijn 'gratisproject' voor Hasseltse stadsbussen lanceerde? Toen hij de gratis bussen uitvond om in het stadscentrum en langs de boulevards te toeren, gratis vervoer waarvan de jeugd handig misbruik maakte. Voor een bezoek aan oma, om naar vriendjes te gaan, om te gaan winkelen, ze gingen niet meer tevoet of met de fiets, neen, ze wérden gereden door de gratis bus, de verwende snotneuzen die hun benen of hun fiets niet meer hoefden te gebruiken om zich te verplaatsen van punt A naar punt B.
En nu zijn de Hasseltse bussen niet langer meer gratis omdat er bespaard moet worden. Alleen jongeren tot 19 jaar moeten niets betalen.
"Alleen jongeren tot 19 jaar"???... SP.A-burgemeester Hilde Claes noemt hen de "doelgroep" die gratis mag blijven busrijden. Uitgerekend een doelgroep met de fitste benen en de soepelste gewrichten!
De vondst van Steve Stevaert om bussen gratis te laten rijden in Hasselt, leek aanvankelijk succesvol. Maar het duurde niet lang of de bussen die op gratis diesel reden, werden controversieel zodra naar het kostenplaatje gekeken werd. Het project kostte De Lijn destijds 967.000 euro per jaar. Tien jaar na de lancering van Steve's stunt had De Lijn al 3,5 miljoen euro moeten betalen. Het stadsbestuur zelf moest 1,75 miljoen euro bijleggen voor een jarenlange 'dienstverlening' die impulsief uit de duim van Steve Stevaert gezogen werd. Geen erg, zijn tijdelijke populariteit was mooi meegenomen.
16-04-2013 om 12:32
geschreven door lieve vandenhoudt
Lente! Tijd om het midlifegevoel van me af te schudden. Om mijn ego een glansbeurt te geven en om het wat op te krikken. En mezelf wijsmaken dat ik zo oud ben als ik me voel. Twintig dus, of dertig of zo... in het ergste geval veertig als ik slecht geslapen heb of de bloemetjes buiten gezet heb... In het voorjaar weegt mijn midlife'gevoel' zwaar door. En dan zwijg ik nog over midlife'crisis'!...
Mannen hebben het makkelijk. Die gooien hun postzegelverzameling aan de kant en beginnen rond te toeren op een zware motor, of ze gaan valschermspringen, of diepzeeduiken, of snoepen van groene blaadjes. Maar hoe moeten vrouwen vechten tegen het midlifegevoel?! Die zijn aangewezen op een grondige beurt in een beautyfarm voor body- en andere liftings, of ze gaan zich bezinnen in een of andere abdij, liefst eentje waar lieve paters bier brouwen, of ze kunnen gaan praten tegen de bomen en in een innige omhelzing hun diepste geheimen ontfutselen. Het is maar goed dat bomen niet kunnen praten, er zou nogal wat gekletst worden... Ofwel kan een vrouw in een cabrio gaan rijden en showend rondjes maken over het marktplein, zo van: "kijk mij!". Of haarextensies laten aanbrengen, zo van die wulpse losse haarsliertjes. Of zich hullen in frivole kledingstukken die de vetrolletjes camoufleren, kleding die verhult én uitdaagt tegelijk!... Dames die kampen met een storend midlifegevoel raad ik aan om zéker geen kookcursussen te gaan volgen, en ook geen cursus bloemschikken... anders stevenen ze regelrecht af op een échte midlife'crisis'!
15-04-2013 om 09:34
geschreven door lieve vandenhoudt
Victor is gisteren in een reactie een verhaal begonnen over een Afghaan die 5.000 euro moét krijgen van de belgische staat na een vonnis van de EU-rechtbank.
Nu heb ik zin om meer te vertellen over die Afghaanse gouddelver die naar België afgezakt is gekomen om op slinkse wijze geld af te troggelen van de Belgen.
Het begon enkele jaren geleden toen een Afghaanse asielzoeker zijn uitwijzing naar Athene weigerde en opgepakt werd. Na vier dagen kreeg zijn advocaat hem vrij, maar de asielzoeker zat nog vier maanden vast omdat de Dienst Vreemdelingenzaken in cassatie ging tegen zijn vrijlating. Het Hof van Cassatie overschreed de 15 dagen waarbinnen een cassatie-uitspraak moest vallen.
En dus heeft het Europees Hof voor de Rechten van de Mens ons land veroordeeld tot het betalen van 5.000 euro morele schadevergoeding aan de Afghaanse asielzoeker. Straatsburg oordeelde dat ons land in de fout ging op een artikel dat zegt dat "iedereen die van zijn vrijheid is beroofd, moet toegang hebben tot een rechter die binnen korte termijn uitspraak doet over de wettigheid ervan". "Iedereen die van zijn vrijheid is beroofd"... Een asielzoeker die zijn uitwijzing in de wind slaat, hoort die ook bij "iedereen"???
Mensenrechtenadvocaat Chihaoui noemt de Belgische cassatieprocedure "een schande voor onze rechtstaat". En als je 'Chihaoui' heet, dan kies je natuurlijk partij voor elke arme drommel die hier asiel zoekt en zet je het gastland voor schut.
Ik vind dat asielzoekers die hun uitwijzing weigeren, terecht opgepakt en opgesloten moeten worden. Ze verliezen hun rechten en het Hof van Cassatie zou zelf mogen beslissen over de duur van opsluiting. De Dienst Vreemdelingenzaken die zich tegen vrijlatingen van asielzoekers uitspreekt moet ook meer macht krijgen... Dan zouden we niet van die gekke toestanden krijgen als lotto-winnende asielzoekers.
13-04-2013 om 21:00
geschreven door lieve vandenhoudt
Gisteren lag er in mijn brievenbus een foldertje van het Vlaams Belang. Eerst staat er een duidelijke uitleg te lezen over de begrippen 'echt' en onafhankelijk' van de nieuwe slagzin. Daarna info over een ledenwervingscampagne. Een Vlaams Belanger die nieuwe leden werft krijgt leuke hebbedingetjes als beloning. Hoe meer leden je werft, hoe meer cadeautjes je ontvangt. Ook de nieuwe leden krijgen die VB-gadgets. Aanlokkelijk.
Mijn gedachten dwaalden af naar mogelijke kandidaten uit het duistere verleden om hen te overtuigen lid te worden van het Vlaams Belang. Niet zo moeilijk, kandidaten in overvloed. Zal ik ze nu allemaal eens gaan plagen met mijn overtuigingen? Ik heb nu toch niets meer te verliezen, ze kunnen me niéts meer maken. De tijd dat ik me moest verbergen voor de camera's van TVL op een nieuwjaarsreceptie, is voorgoed voorbij. Stel dat Horbert mij op TVL zou zien, dan hing mijn job wel aan een zijden draadje. Erg hé?
Vroeger, toen niemand mocht weten dat je lid was van het Vlaams Blok, werd ik omringd door anti-Vlaams-Blokkers. Thuis, op het werk, overal. Nergens een zielsverwant te vinden. Ze hielden allemaal van bruine velletjes, donkere krulletjes en hoofddoekjes. Op school sloofden ze zich uit voor het welzijn van migrantenkinderen. De nog aanwezige Vlaamse kinderen werden aan hun lot overgelaten. Het Vlaams Blok werd verguisd en veracht, en Vlaamsblokkers werden in de hoek van de outcasts geduwd.
Dwepen met alles wat vreemd was, dat maakte de migrantenpopulatie in de scholen sterk, vooral na de 'zwarte zondag' in 1991 na de verkiezingsoverwinning van het Vlaams Blok. Migrantjes werden vereerd en geprezen, kregen voorrang in de klas en op de speelplaats. Een voorkeursbehandeling die hen een machtsgevoel gaf. Jammer.
Schooldirecties Prutsmans, Mosselmans, Blauwbaard, Griezelmans, An Serpent, PMS-directeur Horbert, tolk Gülnür, maatschappelijk werksters en migrantenwerksters... allen waren ze geïndoctrineerd om de zogenaamde achtergestelde minderheden van onze samenleving te verdedigen. 'Discriminatie' en 'racisme' waren hun wapens om 'andersdenkenden' neer te sabelen en buiten spel te zetten.
Het zou een geweldige genoegdoening voor me zijn wanneer ik de onverdraagzame griezels van vroeger nog eens kon lastig vallen met mijn mening over migranten in het onderwijs, en hen kon vragen wat ze ermee bereikt hebben met hun bekrompen visie op het migrantenonderwijs.
12-04-2013 om 00:00
geschreven door lieve vandenhoudt
"Antwerps basisonderwijs mikt op 1.536 extra plaatsen"
Antwerpen krijgt 29,4 miljoen van Vlaanderen om de capaciteitsproblemen in het basisonderwijs aan te pakken, maar of dat zal volstaan om elk kind een plaats te geven, is nog niet zeker. Het Antwerps basisonderwijs mikt op 1.536 extra plaatsen.
Voilà. Alweer een alarmkreet over plaatstekort op school. En dan blijf ik me afvragen: "Heeft iederéén wel recht op onderwijs?" Ik denk het niet. Ik weet wel zeker dat niet iederéén er recht op heeft. En nu viseer ik de allochtone gezinnen waar in een ongezien tempo nieuwe nakomelingetjes gekweekt en in stand gehouden worden. ZIJ zijn verantwoordelijk voor de huidige capaciteitsproblemen op school, niét onze Vlaamse kinderen, want er zijn genoeg scholen, er is voldoende capaciteit, maar er zijn teveel kinderen! Ofwel geïmporteerd, ofwel hier ongeremd gekweekt.
En nu wil ik graag een onopvallende alinea van een eerder berichtje herhalen om er meer glans aan te geven.
"Ik stel voor dat de ontembare vermenigvuldigingsdrang bij onze nieuwkomers gesanctioneerd wordt. Voor iedere nieuwe telg moet er een overlastboete, een GAS-boete, geïnd worden, omdat zij onmiskenbaar een overlast zijn! Kijk maar naar de regering die voortdurend miljoenen tekort komt om scholen bij te bouwen. En in de toekomst zullen er miljarden nodig zijn om elk kind om een plekje op school te geven. Iedereen recht op onderwijs? Dat refreintje kunnen we toch niet blijven herhalen tot ons land ontploft en de scholen uit hun voegen barsten van de kleine uitheemse koters?!... Naast de extra belasting op elke pasgeborene, moet de moslimgemeenschap aangesproken worden voor een financiële bijdrage in de oplossing van het plaatstekort in de scholen. Moslims zijn tenslotte toch niet alleen hier om geld te krijgen? Om hun imperium uit te bouwen? Om zich ongegeneerd voort te planten? Welke is hún bijdrage tot het lands welzijn?"
11-04-2013 om 09:13
geschreven door lieve vandenhoudt
Aartsbisschop Léonard, filosoof en theoloog, heeft mijn sympathie omdat hij onomwonden op geregelde tijdstippen zijn kritische mening verkondigt over het maatschappijgebeuren. Hij wordt aanzien als conservatief, straalt een krachtige persoonlijkheid uit en heeft gelukkig niét het 'pedofilantropische' charisma van zijn voorganger Godfried Danneels.
De meest recente uithaal van Léonard ging naar de crematoria. "Een macaber heiligdom van de doodsindustrie". Zo noemde poëet Léonard de plaats waar de doden een laatste rustplaats krijgen zonder kerkelijke dienst. Eigenlijk bedoelde Léonard dat de kerk er niets aan verdient als iemand overlijdt. Hij betreurt het dat de mensen 'niet meer met de kist naar de kerk' gaan. Tja, geen centjes voor de kerk dus.
In een interview met de krant Le Soir zei Léonard een paar weken geleden: "Homo's mogen geen seks hebben". Onbevreesd voor de tegenstand van de homowereld zei hij dat "homoseksuelen celibatair moeten blijven en in onthouding moeten leven". In het interview sprak hij zich ook uit tegen het homohuwelijk, hoewel hij er geen probleem mee heeft dat twee mannen of vrouwen samenleven. Anderzijds liet hij zich in 2006 opmerken door zijn bisschoppelijk paleis open te stellen voor mensen zonder papieren. Een mislukte uiting van naastenliefde, waarschijnlijk in een sentimentele bui van menslievende waanzin.
Eerdere omstreden uitspraken van Léonard deden de homogemeenschap steigeren. In het verleden haalde hij de woede van de homogemeenschap op de hals door enkele 'homofobe' uitspraken. En tóch had alles wat hij zei totaal niets te maken met een fobie. Maar dat wisten we al.
* "Aids is een vorm van immanente rechtvaardigheid" * "Wie hertrouwt na een echtscheiding is blijvend verstoken van de communie, dat geldt ook voor een vrijgezel die trouwt met een gescheiden partner" * "Homoseksuelen zijn niet normaal" * "Geen taak als leerkracht godsdienst of een directiefunctie voor gescheiden mensen in het katholiek onderwijs" * "Vrouwen mogen niet als priester gewijd worden"
Ik vond het jammer dat hij zich niet uitsprak over de wangedrochtige kerstboom op de Brusselse Grote Markt.
Vlak na zijn benoeming als aartsbisschop was de Belgische moslimgemeenschap de eerste om hem te feliciteren. Het Executief van Belgische moslims (EMB) hoopte daarmee dat Léonard het debat zou openen over het aanbieden van islamitische lessen in het katholiek onderwijs. Over de rol van Léonard is in het vervolgverhaal over de islamlessen niets bekend...
09-04-2013 om 06:51
geschreven door lieve vandenhoudt
Er is een toevloed van Brusselse kinderen in de basisscholen in de rand rond Brussel. En daarom moeten die scholen hoe langer hoe meer leerlingen weigeren. De instroom vanuit de hoofdstad neemt sterk toe en is verantwoordelijk voor het fenomeen, aldus 'De Standaard'. Maar volgens burgemeester De Knop is 'Capaciteit' het echte probleem: "Terwijl de aantallen toenemen, blijft de beschikbare oppervlakte aan schoolgebouwen gelijk". Recent trok de Vlaamse regering nochtans 46 miljoen euro uit voor scholenbouw, waarvan een kwart in de rand gepompt zal worden.
Wie zijn die 'Brusselse' kinderen die zich zó overvloedig in de randscholen aanmelden dat andere leerlingen geweigerd moeten worden? En wie zijn die 'andere' leerlingen die geweigerd moeten worden? We weten het allemaal maar het mag niet uitgesproken worden, omdat ras en afkomst voor iedereen gelijk zou moeten zijn.
Ik zal het nóg eens proberen uit te leggen. Er zijn genoeg scholen, er is géén capaciteitsprobleem, maar er zijn teveel kinderen. De scholiertjes blijven uit de hemel vallen. Er is een niet te stuiten bevolkingsaangroei aan de gang binnen de allochtone huishoudens, een explosie die nog niet zal exploderen, ze is zich nog maar aan het opwarmen, tót... het geld van álle begrotingscontroles opgebruikt zal zijn. Een zwarte tunnel zonder einde.
Dus geen capaciteitsprobleem bij scholenbouw, wél een probleem bij de voortplantingsdrift van allochtonen. Ook als de Vlaamse regering eindeloos miljoenen en miljarden zal blijven doorsluizen naar scholenbouw, er zal nóóit genoeg geld zijn om de wildgroei in de bevolkingstoename te overmeesteren.
Ik stel voor dat de ontembare vermenigvuldigingsdrang bij onze nieuwkomers gesanctioneerd wordt. Voor iedere nieuwe telg moet er een overlastboete, een GAS-boete, geïnd worden. Ze zijn onmiskenbaar een overlast! Kijk maar naar de regering die voortdurend miljoenen tekort komt om scholen bij te bouwen. En in de toekomst zullen het miljarden zijn om elk kind een plekje op school te kunnen geven. Iedereen recht op onderwijs? Dat kunnen we toch niet blijven herhalen tot ons land ontploft en de scholen uit hun voegen barsten van de kleine uitheemse koters?
Naast de extra belasting voor elke pasgeborene, kan de regering ook nog de moslimgemeenschap aanspreken voor een financiële bijdrage in de oplossing voor het plaatstekort in de scholen. Moslims zijn tenslotte toch niet alleen hier om geld te krijgen? Om hun imperium uit te bouwen? Welke is hún bijdrage tot het lands welzijn?...
07-04-2013 om 17:39
geschreven door lieve vandenhoudt
Vanochtend zijn er liederlijke taferelen uit het verleden aan mij verschenen. Over ontrouw en ontucht, over gladde zijwegen en gevaarlijke bermen, over erotische uitschuivers en kromme schaatsen. De bekende verhalen over list en bedrog, wanneer bekoringen en verleidingen meester zijn. Juffrouw Rita gaf het vak zedenleer aan de laatstejaars van een middelbare school ergens op het platteland. Rita leek op een lief, frivool poppetje. Ze bracht het hoofd op hol van één van haar oudste leerlingen, waarna de jongeman met zijn beide verliefde voeten in de val trapte. Hij werd bezitterig en wilde zijn juffie voor zich alleen. Maar Rita wees hem af, bleef hem negeren, tot er een uitbarsting kwam in volle klas. De gesarde jongeman viel haar aan, en medeleerlingen moesten de twee scheiden.
Wulpse Annie, een collega die haar driften en verlangens niet onder controle kon houden, dat was haar handelsmerk op de werkvloer, geloofde in wichelroedes en handopleggingen. Op een dag bracht ze een bezoek aan de school van directeur Geilmans, voor een demonstratie. Hij zou haar genezen van een paar kwaaltjes door middel van handoplegging. Later vertelde Annie in de refter over haar 'overgave' aan haar genezer en weldoener. Zij vertelde over zijn manipulaties, over hoe hij hijgend van wellust over zijn 'patiënt' hing en haar smeuïge verhalen met sappige details in haar oor fluisterde.
Directeur Blauwbaard bracht in zijn school een emotionele aardverschuiving teweeg bij zijn leraresjes. Met een knappe snoet en pas gescheiden, gaf hij alle vrouwtjes de illusie dat ZIJ de uitverkorenen waren. Vele trouwringen begonnen te spannen, en juffrouw Lydie waande zich in een sprookje. Tegen haar man vertelde ze thuis niets over haar prins op het witte paard.
Juffrouw Vivi, een mannenverslindster, speelde graag met vuur. Deze keer had ze een invloedrijke man aan de haak geslagen. Vivi was berekenend, gevoelens telden voor haar niet. Ze was trots op haar nieuwe minnaar die een en ander kon regelen voor haar om hoger op de maatschappelijke ladder te geraken. In de leraarskamer vertelde ze tegen iedereen die het horen wilde, over alle pittige details van haar relatie.
Verpleegster Marie-Paule was verliefd op de schoolarts, dokter Zhivago. Op een keer werden beiden betrapt in een kleedhokje van het dokterskabinet toen ze elkander intens en innig omhelsden. Hun vurigheid was niet te stuiten. Het kleedhokje was te klein geworden... Het verpleegstertje verdedigde zoals in de film: "Het is een misverstand, ik kan het uitleggen, het is niet wat je denkt..."
05-04-2013 om 09:55
geschreven door lieve vandenhoudt
In het kader van de hervorming van het secundair onderwijs, wil onderwijsminister Pascal Smet middelbare scholieren helpen bij het kiezen van de juiste studierichting. Bedoeling is de lage slaagpercentages in het eerste jaar aan de universiteit aan te pakken. "Amper 40% van de studenten slaagt in het eerste jaar", zegt Kristiaan Versluys, directeur Onderwijsaangelegenheden aan de UGent, "Bedroevend weinig dus. Dat aantal moet omhoog. Vanaf het vijfde middelbaar zullen leerlingen begeleid worden naar het hoger onderwijs. En dat is nodig, want vaak hebben ze geen realistische kijk op wat latere studies inhouden. Het begeleidingstraject zal waarschijnlijk afgesloten worden met een oriëntatietest, om te zien of iemand in staat is een bepaalde richting aan te kunnen. Bedoeling is dat het traject volgend schooljaar ingevoerd zal worden."
Toen ik dit las, begon er iets in mij te steigeren en te protesteren. Vroeger, toen PMS nog geen CLB was, kregen de laatstejaars van het middelbaar uitvoerige voorlichting omtrent studie- en beroepskeuzemogelijkheden, werden ze geconfronteerd met álle mogelijke uitwegen na het secundair onderwijs. Deze begeleiding gebeurde zowel klassikaal als individueel, en was een jaarlijks terugkerende traditie. Nu doet men alsof het nieuw is en pas uitgevonden door minister Smet. Het enige verschil met de vroegere traditie is dat hij de begeleiding wil uitbreiden tot de héle derde graad middelbaar, niet alleen de zesdejaars maar ook de vijfdejaars. Een mogelijke oriëntatietest bij de afsluiting van het middelbaar zou ook een nieuw gegeven kunnen zijn.
En wat als een schooldirectie tegendraads reageert op de begeleiding van hun leerlingen naar het hoger onderwijs? Wel, ik heb zo'n geval gekend. Directeur Blauwbaard en zijn leerlingenbegeleider Robert weigerden op een keer alle informatie over studie- en beroepsmogelijkheden mee te delen aan hun laatstejaars. Die info zat vervat in de brochures 'Wat na het Secundair Onderwijs?' en 'Mijn Toekomst'. Het soort laatstejaars leerlingen leende er zich wel niet toe om utgebreid met hen de hele waaier studiemogelijkheden door te nemen, maar tóch hadden ze recht op die voorlichting, al was het maar om te vermijden dat ze rechtstreeks in de dopwereld terecht zouden komen. Ik beschuldig directeur Blauwbaard van medelichtigheid bij het loodsen van zijn leerlingen naar het stempellokaal! Zijn smoesjes en uitvluchten om aan de actie te ontsnappen, klonken kinderachtig : "heeft geen zin... haalt niets uit...is tijdverlies voor die mannen... die moeite is niet aan hen besteed..."
03-04-2013 om 06:12
geschreven door lieve vandenhoudt
Mijn tienerjaren heb ik verprutst en verklungeld in een nonnenschool waar de kapel en de meditatieruimte centraal stonden. Af en toe de refter ook nog eens. Alle ouders van mijn klasgenoten zijn er straffeloos onderuit gekomen, zij die de opvoeding van hun kinderen in handen gaven van wereldvreemde geestelijken, nonnen en godsdienstleraars die niets wisten over het wezen van pubermeisjes, hoe jonge meisjes reageren, hoe jonge meisjes het leven ervaren, hoe zij hun toekomstdromen beleven...
In mijn nonnenschool werden op geregelde tijdstippen ouderavonden georganiseerd. Stel u voor, nonnen die mensen van de wereld willen spreken!... Ouderavonden zijn gelegenheden bij uitstek om ouders te helpen en te ondersteunen bij de opvoeding van hun schoolgaande kinderen. Zo zou het moeten zijn. Maar na zonsondergang, tijdens de nachtelijke onderonsjes, kwam er van de mooie theorie niets in huis. Nonnen misbruikten de spreekuren om gebreken en tekortkomingen van hun leerlingen te bespreken met de ouders, pure vaststellingen, dat was alles. Geen adviezen of hulpmiddeltjes om de schoolse kwaaltjes te verhelpen. Enkel kritische negatieve opmerkingen.
Zo kwam mijn vader op een avond laat terug van zijn onderhoud met de nonnen. Oei, oei! Zijn blik stond op onweer en andere onheilspellende dingen. Hij somde al mijn fouten en missers op zoals de nonnen hem die voorgezegd hadden. Het ergste vond hij dat ik me niet liet kennen op school, dat ik me niet sociaal gedroeg tegenover medeleerlingen en leerkrachten, dat ik me teveel afzonderde en mij in mezelf keerde, dat het bij mij aan 'opvoeding' ontbrak... Doink!!!... Dat was de zwakke plek van mijn vader, die ervan overtuigd was dat hij mij de beste opvoeding van de hele wereld gaf. Niettemin ging hij door met zagen over al mijn slechte kwaliteiten.
Met een enorm gevoel van zelfvoldoening ging ik die avond naar bed. De nonnen en mijn opvoeding konden me gestolen worden!
01-04-2013 om 13:39
geschreven door lieve vandenhoudt
Antwerpen mag zich niet verdedigen tegen de massale toestroom van vreemdelingen. Het is verplicht zich te laten overspoelen door nieuwe overrompelaars uit alle windstreken en omstreken. Een verhoogde migrantentaks, als laatste redmiddel, als angstnoodgreep om de massa nieuwkomers in te dijken, is geschrapt.
Eerst was er het CGKR dat mopperde over de verhoogde lokettentaks voor vreemdelingen. "Discriminatie op grond van nationaliteit", zo luidde het. Dat argument raakte geen grond. Natuurlijk niet.
Nu verschijnen er vier (!) vrouwen op het toneel om met een oude wet uit 1968 te zwaaien, die zegt dat een stad geen verblijfsbelasting van vreemdelingen mag innen.
Gouverneur Cathy Berx: "Niet-vrijstelling van Europese onderdanen is problematisch en strijdig met het Europees recht". EU'ers hebben dus recht op vrij verkeer en vrije vestiging.
De beslissing van Cathy Berx om de vreemdelingentaks af te schaffen, kwam er na klachten van Yasmine Kherbache (SP.A) en Meyrem Almaci (Groen) tegen de gouverneur. Beide gemeenteraadsleden kozen uiteraard partij voor de vreemdelingen. En de Vlaming Cathy Berx trapte erin en gaf toe. Arme Vlamingen!
Dan is er ook nog Liesbeth Homans (N-VA), Antwerps schepen voor Loketten: "Juridische werkelijkheid heeft voorrang op feitelijke werkelijkheid". Daarmee doelend op de oude wet uit 1968 toen er nog geen 11.000 aanvragen per jaar waren... En tóch zou een wet onmiddellijk haar waarde moeten verliezen bij grondige wijziging van de realiteit.
Over vrouwen gesproken, eerder al pleitte Joëlle Milquet voor een maximumplafond voor de migrantentaks... Uit schrik dat er niet genoeg buitenlanders naar hier zouden komen?
Het wemelt hier van de migrantenliefhebbers met een ziekelijke weg-met-ons-mentaliteit. Zij maken van Vlaanderen een multicultureel pretpark met gratis inkom en attracties om van te zwijmelen. Zij zijn verantwoordelijk voor de teloorgang van onze waardevolle tradities, voor de afbrokkeling van onze sociale voorzieningen. Zij zijn een bedreiging voor ons persoonlijk welzijn en het maatschappelijk welzijn in het algemeen.
31-03-2013 om 15:33
geschreven door lieve vandenhoudt
Diep in ons erotische onderbewustzijn spelen seksuele fantasieën hun spelletjes. Hun wulpse scenario's banen zich een weg naar het bewustzijn waardoor geile en ondeugende gedachten in ons opkomen. Seksuele fantasieën kunnen ons onverwachts besluipen en ons in een seksuele dromerij doen wegzinken. Zij dirigeren en inspireren ons seksueel gedrag. Het is dan alsof we onszelf erotische verhalen aan het vertellen zijn.
Wat zijn seksuele fantasieën en welke functie hebben ze? Deze vraag was begin jaren 80 populair om te onderzoeken door seksuologen en psychologen. Hun uitgangspunt was dat fantaseren over seks heel gewoon en zelfs noodzakelijk is voor een gezond liefdeleven.
De befaamde dr. William Masters was toonaangevend met zijn studie over seksuele fantasieën. "De seksuele geaardheid heeft geen invloed op de fantasie. In hun verbeelding vrijen homo's met vrouwen, lesbiennes met mannen, heteroseksuelen met met andere mannen of met andere vrouwen... De ene fantasie gebruik je om een erectie te krijgen, een andere fantasie om een orgasme te krijgen..."
Dr. Wendy Stock: "Fantasieën bestaan in een wereld van grazige weiden en vlinders, die fladderende schaduwen werpen op de naakte, ineengestrengelde lichamen van mannen en vrouwen die bezig zijn met een affectieve, wederzijdse, gelijkwaardige seksuele uiting..."
Een patiënt van dr. Pierre Janet, in de greep van een obsessieve fantasie, vertelde: "Ik was zo dronken dat ik niet in haar kon komen, ik maakte er een waardeloos boeltje van. Maar zij was zo geil dat ze begon te vingeren, haar hand deed 'whap whap whap', alsof ze eieren stuksloeg. Het was het meest erotische dat ik ooit gezien had. Maanden later kon ik het beeld van haar op het bed, de rug gebogen en de vingers die met een snelheid van tien kilometer per minuut gingen, nog niet van me afschudden. Elke dag, de hele dag, achtervolgde het mij. Tenslotte huurde ik een hoer om de scène te reconstrueren. Het was niet hetzelfde..."
Dr. Schwartz: "Een seksuele fantasie is elke gedachte waardoor iemand een seksuele prikkel ervaart, of die een seksuele respons uitlokt. Deze gedachte moet stiekem en verboden zijn, dat maakt een fantasie aantrekkelijk."
Zal ik nu eens vertellen over mijn eigen fantasieën? Wel, een lichte prikkeling volstaat om overgeleverd te worden aan scènes die ik beleef in het gezelschap van Richard Gere. Het is alsof we geheimen delen, en dat maakt mijn bedenkseltjes bijzonder prikkelend. Wel, in de film 'Pretty Woman' begin ik met Julia Roberts aan de kant te gooien. IK neem haar plaats in, zwijmelend aan de zijde van Richard Gere. IK word Julia Roberts! De hele film lang mag ik bij hem zijn. En niet alleen om te smullen van champagne en aardbeien!...
29-03-2013 om 00:00
geschreven door lieve vandenhoudt
Het Centrum voor Leermoeilijkheden (CLM) was gehuisvest in het PMS-gebouw. Het was uit de grond gestampt door Horbert om leerlingen met leerachterstand individuele bijlesjes te geven.
Eén van de CLM-medewerkers was Roland S., een oelewapper, een leeghanger en een brulaap. Hij was de grootste bellenblazer van het hele CLM-team. Met hem ga ik nu een eitje pellen. Het liefst wou ik een hele eiermand boven op zijn dikke kop pletten, overgoten met paardenvijgen en koeienvlaaien, en dan in een betonmolen alles goed mixen.
Waarom zo wraakzuchtig? Wel, Roland S. stal mijn ideeën en deed alsof hij er de bedenker van was. Directies, leerkrachten en ouders geloofden hem. Leugenaars en roddelaars winnen het altijd. Liegen en roddelen, zo bracht Roland zijn tijd door op het Centrum. Hij hield van geleerde woorden en eindeloze volzinnen, en zijn stemvolume was overweldigend, met wel duizenden decibels.
Wanneer er niemand was die naar hem luisterde, was hij bezig met boeken fotokopiëren, dan leek het alsof hij ze zelf geschreven had. Hij was een kei in het bekladden van mensen, door hen in een slecht daglicht te stellen, door hun werk de grond in te boren. Anderen beschimpen, zichzelf de hemel in prijzen, je moet het maar kunnen en durven.
Roland S. was een hol vat, een lege ton, een leeg vat dat de grootste nonsens en de gekste prietpraat verspreidde met een ongelooflijke gewichtigdoenerij.
Deze onthullingen over Roland S. wil ik graag nog bezegeld zien met de klacht van ouders over de bijlessen van Roland. Ouders durfden niet rechtstreeks naar Roland gaan met hun klachten. Wél naar Lieve (Lieve, de pispaal). Moedertjes die hun leergestoorde kindjes toevertrouwden aan de indrukwekkende onderwijzer Roland, kwamen allemaal met dezelfde klacht: "Wij komen niéts te weten over de vorderingen van ons kind, meester Roland zwijgt daarover en gebruikt altijd zo'n moeilijke woorden!"...
28-03-2013 om 19:18
geschreven door lieve vandenhoudt
In een Genkse middenschool is een proefproject aan de gang dat de kloof tussen lager en middelbaar onderwijs wil dichten om de overgang tussen beiden vlotter te laten verlopen.
Daarom worden campusklassen opgericht waarbij leerlingen van het vijfde en zesde leerjaar lessen volgen in het eerste middelbaar. Zo maken ze kennis met nieuwe vakken, met vaklokalen en vakleerkrachten.
Onderwijsminister Pascal Smet ging op bezoek in de Genkse middenschool en volgde geïnteresseerd het ongewone proefproject dat de hele schoolcarrière verdeelt in 3 blokken van 4 jaren (in plaats van de gebruikelijke 2 blokken van 6 jaren). Door middel van het 3x4-principe wordt de kloof lager-middelbaar maximaal gedicht, aldus de schoolleiding.
De minister : "We moeten het basis- en secundair onderwijs beter op elkaar afstemmen, want we zien dat de kloof tussen zeer goede en minder goede studenten groter wordt."
Heer Smet, het verschil tussen goede en zwakke leerlingen zal in de toekomst onvermijdelijk nóg groter worden. Dat verschil IS er en zal nóóit weggewerkt kunnen worden, simpelweg omdat de allochtone en anderstalige schoolbevolking blijft groeien. Lager en middelbaar beter op elkaar afstemmen zal het probleem niét oplossen.
Meer over Mijn Gedacht. *Men wil de kloof dichten tussen lager en middelbaar? Wel, kloven moéten er zijn, kloven zijn er om te overbruggen, om te overwinnen. Waarom moet alles vlotter verlopen? Waarom moet alles beter op elkaar afgestemd zijn? Hindernissen overwinnen hoort toch ook bij de vorming van sterke karakters? *11- en 12-jarigen volgen dezelfde lessen als 13- en 14-jarigen? Het gevaar bestaat dat de moeilijkheidsgraad van de lessen aangepast wordt aan de jongere leerlingen, en dus wordt de leskwaliteit aangetast. Zijn er voordelen voor de oudste groep? Ik denk het niet. Zoals met alle soorten mengsels profiteert de onderlaag van het beste uit de mix, maar kan zich niet opwerken. En de bovenlaag wordt naar onder gezogen, omdat er geen profijt te rapen valt. De bekende nivellering! *De evaluatie van het Genkse proefproject gebeurt na de Paasvakantie. Ik kijk ernaar uit.
27-03-2013 om 16:35
geschreven door lieve vandenhoudt
Vandaag zal ik eens beginnen met op de pathetische toer te gaan.
Bij de geboorte van boosaardige kinderen nestelt 'Het Kwade' zich in het kleine lichaampje en blijft er levenslang in woekeren. Satans geest kruipt in bloed en genen, in ingewanden en luchtwegen, vereelt het zieltje en sluit een gevoelsleven uit. Als zuigeling is er nog niets aan de hand, hoogstens een pijnlijke beet in de moederborst, maar als de kleuter naar school gaat, worden de eerste tekenen van boosheid merkbaar.
Het geval 'Kim De Gelder' doet me denken aan de rotjochies die ik op school gekend heb en die erg leken op het huidige horror-exemplaar Kim De Gelder, maar dan in het klein.
Het 'DeGeldersyndroom' had vele varianten, meestal in gematigder vorm. Ik kende hen als gevoelsarme ettertjes, kil en contactgestoord, zonderling en sarcastisch. Ze hielden van zichzelf en wantrouwden hun omgeving. Een omgeving die ze gebruikten in functie van zichzelf, bewust afstevenend op het inspelen op het gemoed van anderen om hun zin te krijgen. En toch hadden ze geen enkele voeling met hun medeleerlingen. Zelf waanden ze zich het middelpunt van het hele schoolgebeuren.
Ik kende B.L. als een meisje met een ontoegankelijk gevoelsleven. Zij lachte nooit, weende nooit, had geen vriendinnetjes, zonderde zich steeds af. Snoep aftroggelen van klasgenootjes en hen mentaal en fysiek kwetsen, waren uitingen van haar boosaardigheid. De incidentjes op school onderging ze gewoon, zonder er iets bij te voelen. Ouders en school hoopten dat alle slechtheid er wel uit zou groeien, maar dat gebeurde niet. B.L. was een duivelskind dat opgroeide tot een volwassen psychopaat. Zij eindigde in de gevangenis wegens moord op haar echtgenoot.
L.D. was op school bekend als een karaktergestoorde jongen met zware gedragsafwijkingen. Hij leed aan grootheidswaanzin. Er waren geen woorden voor zijn totaal gemis aan empathie, zijn grenzeloze zelfverheerlijking en zelfoverschatting. Ziekelijk ingenomen met zichzelf, kon hij theatrale monologen afsteken, daarbij zijn toehoorders beschimpend en vernederend. Niemand had er vat op, begeleiding en sancties schampten af op de engerd. Uiteindelijk belandde L.D. in een centrum voor jonge delinquenten.
26-03-2013 om 10:22
geschreven door lieve vandenhoudt
"Gratenkut"! Prachtig woord voor een vrouw die haar radioprogramma misbruikt om haar assertiviteitstrucjes uit te testen. Met Carl Huybrechts aan de lijn ving ze echter bot. Annemie Peeters vroeg hem herhaaldelijk naar "de kleine kantjes" van de pas overleden Rik De Saedeleer. "Waarom ga je op zoek naar kleine kantjes Annemie? Zullen we ons gesprek afbreken? Wat ben je een gratenkut Annemie, godverdomme toch!", zei boze Huybrechts waarna hij correct reageerde en inhaakte. Annemie eindigde het radio-interview met: "Jammer". Wat had ze dan verwacht? Dat ze manipulerend de geïnterviewde tot ongepaste uitspraken kon dwingen? Moet ze eerst maar nadenken alvorens idiote vragen te stellen tijdens haar interview.
Een assertieve techniek om een gesprekspartner te imponeren en hem dáár te krijgen waar we zelf willen, is het steeds blijven herhalen van onze eigen gedachten, volhardend blijven zeggen wat we te zeggen hebben. Dat is de Truc met de Kapotte Grammofoonplaat, een assertiviteitstrucje, dat meestal wel lukt als de naald maar lang genoeg in dezelfde groef blijft steken, én als de gedupeerde het trucje niet doorheeft. Het trucje leek me echter misplaatst op de radio waar alle luisteraars getuigen waren van Annemie's 'gegoochel met mensen'. Mensen manipuleren doe je privé, om je te doen gelden, om je eisen in te willigen, om je zin door te drijven, zoiets doe je niet op de radio terwijl iedereen hoort hoe je de geïnterviewde te grazen neemt.
Het verwondert me dat de ruzie Huybrechts-Peeters bijgelegd is. Niet te geloven! De impact van het radio-incident is niet van die aard om te vergeven en te vergeten. De brutale lef om een idiote vraag te stellen én om die te blijven herhalen is beklijvend voor de betrokkene. Daar moet je toch echt een "gratenkut" voor zijn!
24-03-2013 om 16:41
geschreven door lieve vandenhoudt
