Vreemde luizen die nooit gewerkt hebben en die wij moeten onderhouden... Daarover wil ik nu niet schrijven, maar over hoofdluizen, kriebelbeestjes en jeukende parasietjes die op kinderhoofdjes welig tieren en daar een paradijselijk leventje leiden.

De media hebben een listig verhaaltje de wereld ingestuurd om de aandacht van migranten af te leiden. Op foto's en beelden zien we uitsluitend blanke kindjes die de luizen aan elkaar doorgeven. "Meer selfies, meer luizen... luizen springen makkelijker van het ene hoofd naar het andere", klinkt aannemelijk, maar waar vandaan komen die kriebelparasietjes op de blanke kopjes?...

Het luizenprobleem ligt nog altijd gevoelig in de scholen. Iedereen in school weet waar de jeukbeestjes vandaan komen, maar er wordt over gezwegen. Niemand durft er iets over kwijt. Dat idiote 'racisme' weer.

Het is bekend dat na een schoolvakantie het luizenprobleem actueel wordt. En daarom moet de ongediertebestrijding aangepakt worden bij de doelgroep: de allochtone leerlingen. Vooral wanneer ze terugkeren van een vakantie in hun thuisland en de vieze beestjes mee transporteren naar de Vlaaamse kopjes. Zó werkt dat met ongedierte. Allochtoontjes op hoofdluis controleren, luizenplaag zó opgelost.

Het is niet juist dat CLB's nu meer meldingen van luizenplagen binnenkrijgen. Dat was vroeger evenzeer het geval, het hele schooljaar door, met serieuze pieken na een schoolvakantie. Toen de CLB's nog niet uitgevonden waren, maar simpelweg PMS-centra heetten (Toen PMS-centra CLB's werden, is 't gezeik begonnen)... En na elk alaramsignaal trokken verpleegsters Eufrasie en Eulalie met hun gereedschapskistje naar de getroffen scholen. Om alle kinderkopkes na te kijken en de ouders aan te spreken. Niet toevallig waren het vaak scholen met een groot aantal migrantenleerlingen waar luizenalarm geslagen werd...