NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • ...en dat zijn leuke dingen voor de mensen (Paul van Vliet)
  • Wil je dat men je eert? Doe het dan zelf niet.(Blaise Pascal)
  • Berouw is goed, maar onschuld is beter...(George Herbert)
  • De soldaten vechten en de koningen zijn helden ( Talmoed)
  • Wie van de herinneringen kan genieten, leeft tweemaal! (M.V. Martialis)
    Welkom op mijn blog!

    Aan de  rechterkant kan je het Egidiuslied lezen van Jan Moritoen. Jan overleed te Brugge eind l416 of begin 1417  als lid van de gilde van de bontverwerkende lamwerkers. Hij was zelfs een bepaald moment schepen van de stad Brugge. In het Egidiuslied spreekt hij zijn overleden vriend en rivaal in de liefde lyrisch toe. Egidius en Jan Moritoen waren beiden verliefd op Mergriete. Na Egidius' dood trad zij in het klooster en liet de liefde van Jan Moritoen onbeantwoord.

    P.S. Egidius was een gewaardeerd zanger en musicus. Egidius is het latijn voor Gillis.

    Zoeken in blog

    Foto
    Zoeken met Google


    Foto
    Foto
    Foto

    Op de foto (1) zien we hoe Jan de tekens van een witchdoctor in Z.-Afrika intving. Op de 2de foto Jan en zijn vriend Norbert in Venetië

    Foto

    Bij bovenstaande foto: waar is de tijd ? Rustpauze tijdens de blok van 1959...Op de achtergrond het kerkje van " 't Vewt"...! 

    Foto

    Bij de start van de tekst over het boek van Dirk Musschoot staat een foto van het dorp waar Jan woont, Nkodusweni...

    Na de strijd
    door Pieter Nicolas Van Eyck

    't Abrupt geratel zwijgt in 't duin
    Vreemd-stil is 't. Luwte en vogelzang;
    En 't kalm gedruis uit gindse tuin
    Van maaien, heel de middag lang.-
    De strijd beslecht, ligt alles neer.
    Maar toch, dit diepe hunkren weer:

    Of 't hart,o, éénmaal voelen kon
    De milde, lieflijke zoen
    Van alle strijd in avondzon
    Door ceder-, roos- en berkengroen,
    En wolken, drijvend als een vlucht
    Van witte vogels door de lucht.
    Loon
    door Hélène Swarth

    Ik zong en zie! de beek gaf mij een dronk tot loning,
    De wijnstok, wijn, het koren, brood,
    Geen struik die mij geen bloem, geen bloem die mij geen honing,
    Geen boom die mij geen schaduw bood.

    De zon gaf mij haar goud, de morgen haar juwelen
    En de avond, al zijn hemelrood.
    Maar wie mij had beloofd, zijn ziel met mij te delen,
    Gaf haar voor liefde en steen voor brood.

    Nieuws Nieuwsblad
  • Zware brand legt Proxy Delhaize volledig in de as
  • “689 feiten van agressie tegen Antwerpse politie op vier jaar tijd”
  • Nu verdient ze goed geld dankzij haar gelijkenis met Taylor Swift, maar die wierp jarenlang een donkere schaduw over haar leven
  • Het regent, maar sproeiverbod blijft gelden
  • Serena Williams poseert naakt met bolle buik, maar ze is niet de eerste
  • Was geld wel het echte motief van de grootschalige wereldwijde cyberaanval?
  • Was geld wel het echte motief van de grootschalige wereldwijde cyberaanval?
  • OPROEP. Is uw collega ook uw beste vriend? Laat het ons weten
  • Froome begint met drie uur vertraging aan zijn Tour de France
  • Peraïta en Mayeur verdienden elk voor meer dan 110.000 euro bij Samusocial
    De Archaelogische Vondst
    door Marnix Gijsen

    Jacqemijne Bolats werd te Leuven begraven
    in 1520
    naast haar man en haar kind.
    Ze had bei met dezelfde liefde bemind,
    al haar dagen.

    Ik heb haar zerksteen gevonden,
    op een regennoen,
    onder wat mos en veel gele blaren.
    Kinderen spelen er rond,
    en bij zomernacht paren geliefden
    hier hun bevenden mond.

    Zij werd in Antwerpen  geboren,
    - o mijn sterke stad, -
    wie voerde haar de Brabantse heuvelen over?
    Daar vond zij een man en won zij een kind,
    en de rust, onder mos en wat herfstig lover.

    Want, toen God zag
    hoe volmaakt deze drie stonden
    in 't licht van rustig geluk,
    het jubelende kind,en dees vredige beiden,
    toen was hij als David, die wenend zijn zoon
    overwint.
    Hij kon deze kalme zielen niet scheiden
    en brak alle drie hun hulzen stuk.

    Zie, zo lange tijd is aan elk mens gegeven,
    dat zijn woord rijpe tot lied
    voor Gods aangezicht.
    Hoe vaak het hernomen , geaarzeld, getracht,
    tot duidlijk en klaar
    klinke het rhytme dat door elk leven vleit;
    God luistert en wacht,
    de zanger verdwijnt,
    maar het zingen ruist uit in Gods wezenheid.  

    Nieuws Volkskrant
  • Trump op nepcovers Time in vier van zijn golfclubs: spijkers op laag water?
  • Zwarte kaketoes hebben een drumtalent vergelijkbaar met dat van een mens
  • Belangrijkste breuklijn door coalitie in wording loopt tussen D66 en CU, maar aan de secondanten zal het niet liggen
  • Surinaamse aanklager eist 20 jaar tegen president Bouterse in proces Decembermoorden
  • Trump staat op nepcover van Time in vier van zijn golfclubs: hing hij ze op?
  • Zes personen vervolgd voor Hillsborough-drama 1989, waaronder toenmalig politiechef
  • Het Binnenhof: 28 juni
  • Team MH17 intensiveert zoektocht naar getuigen met emotionele filmpjes van nabestaanden
  • Onvermoeibaar pleitbezorger van geschiedschrijving voor een groot publiek
  • 'Geneeskrachtige' skeletten van 800 gefokte leeuwen mogen van Zuid-Afrika naar Azië
    Berlijn
    door Hendrik Marsman

    De morgenlucht is een bezoedeld kleed
    een bladzij met een ezelsoor
    een vlek

    de stad
    een half ontverfde vrouw

    maar schokkend steigert zij den hemel in
    als een blauw paard  van Marc in 't luchtgareel

    Berlijn

    de zon is geel 

    Vader
    door Michel van der Plas

    Vader, wat zou ik ervoor willen geven
    als je er af en toe nog eens kon zijn
    en een zondag kwam zitten in mijn leven
    bij mijn werk en mijn boeken en mijn wijn.

    Soms zie ik mannen van vijfentachtig
    (je weet wel waar) met een gezicht vol zon
     en zin, en dan denk ik godallemachtig
    als ik hem zo nog eens meenemen kon.

    Want op de een of de andere manier
    leeft ik toch ook nog steeds voor lou: louw ogen
    wil ik, met hun aandacht, pret en mededogen
    bij mijn geploeter, mijn huis en mijn hier:
    en ik zag ze zo graag en keer genieten
    van al wat ze vol tranen achterlieten

    Gij wast aan mij gelijk de winde...
    door Karel van de Woestijne

    Gij wast aan mij gelijk de winde
    die wentelt om een koren-aar;
    dra zal ik aan mijn wang bevinden
    de zomer streling van uw haar.

    Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren
    tot waar mijn slapen komm'rend staan:
    zo ziet men, wild, een winde geuren
    naast 't wegend rijpen van het graan.

    o, 'k Ben geen sterke: moe-gedragen,
    verzwaart vaak de angst mijn levens-last;
    maar 't is mij  waar 'k uw wasdom schrage,
    of blijde een échte steun me omwast

    Zo reikt de liefde, o mijn beminde,
    verrijkt me uw liefde in vreze en vaar,
    - gelijk een geur'ge wentel-winde
    die sterkt en loont heur koren-aar.

    Paradise  Regained
    door
    Hendrik Marsman

    De zon en de zee springen fonteinen bliksemend open:
    waaiers van vuur en zij;
    langs  blauwe bergen van den morgen
    scheert de wind als een antilope
    voorbij

     zwervende tussen  fonteinen van licht
    en langs de stralende pleinen van 't water,
    voer ik een blonde vrouw aan mijn zij,
    die zorgeloos zingt langs het eeuwige water

    een held're, verruk'lijke wijs:

    'het schip van den wind ligt gereed voor de reis,
    de zon en de maan zijn sneeuwwitte rozen,
    de morgen en nacht twee blauwe matrozen -
    wij gaan terug naar 't Paradijs'

     
    Ida Gerhardt (1905-1997)
    De gestorvene
    door Ida Gerhardt

    Zeven maal om de aarde gaan,
    als het zou moeten op handen en voeten;
    zeven maal, om die éne te groeten
    die daar lachend te wachten zou staan.
    Zeven maal om de aarde te gaan.

    Zeven maal over de zeeën te gaan,
    schraal in de kleren, wat zou het mij deren,
    kon uit de dood ik die éne doen keren.
    Zeven maal over de zeeën te gaan --
    zeven maal, om met zijn tweeën te staan.

    De Zwerver
    door Jan van Nijlen

    Ik ben vermoeid. Toch ben ik nog gestegen
    Tot op de heuveltop in het late licht,
    en voor mij kronkelen de duistere wegen
    Van 't avonddorp, dat daar verlaten ligt.  

    Is nu de wereld zoveel eeuwen ouder?
    Alles lijkt mij zo vreemd en toch bekend.
    Ik mis alleen een vriendelijken schouder,
    Een lichaam, dat mijn lust voelt en herkent.

    Ik ben alleen voor gans mijn verder leven,
    Er is niets meer dat me aan deze aarde bindt.
    En toch, ik voel mijn hart onstuimig beven:
    Dààr staat een boom, dààr speelde ik als kind.


    Jan van Nijlen
    (1908-1975)

    Foto
    De klok ( zie boven rechts) tikt gestaag verder...Mijn  teller staat reeds op 72...!
    Om alle teksten op het BLOG te lezen klik je onderaan de laatste tekst op de naar links gerichte pijl...
    Foto
    De Axa-man met twee gezichten en dit na meer dan 50 jaar, toen hadden we de Krüger-man...! Wat goed is blijft dus goed...  

    Haiku

    De zon brandde  fel

    op het wit berijmde gras.

    Ver is de lente...
    (WVO)

    Dropbox

    Druk op onderstaande knop om je bestand naar mij te verzenden.

    Laatste commentaren
  • Wie van herinnering kan genieten... (christine)
        op Wie van de herinneringen kan genieten, leeft tweemaal! (M.V. Martialis)
  • De taal.... (christine)
        op De taal is de mens gegeven om zijn gedachten te verbergen (Molière)
  • de herinnering is een kerkhof.... (Christine )
        op De herinnering is een kerkhof, waarop meer kruisen dan bloemen staan ( Peter Sirius)
  • Jeugd is geen leeftijd.... (Christine )
        op Jeugd is geen leeftijd, het is een geestestoestand (Samuel Ullman)
  • Alleen Elvis blijft bestaan... (Christine)
        op Alleen Elvis blijft bestaan...( Luc Devos)
  • Het zwarte Schaap
    Groots en meeslepend leven
    27-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen....en dat zijn leuke dingen voor de mensen (Paul van Vliet)

    Steeds weer jaagt dat zinnetje van Paul Van Vliet door ons hoofd: "...en dat zijn leuke dingen voor de mensen"...uit zijn act hoe ie een ouwe boer beschrijft die stadsmensen ( onwetende uiteraard ) wegwijs door het boerenleven leidt. " Boer, mogen we eens een bevruchting zien....?"  Hoe we nu plots op Van Vliet kwamen? Niet te geloven, maar dat kwam door het aanstellen van ene Gérard Linard als voorzitter van de KBVB...Juist.We waren meteen weer in de 19de eeuw beland en dus weten we (...) wat te doen...

     De nieuwe voorzitter van de KBVB...past in het kadertje van de geldwolven...en de rest is bijzaak

    Eigenlijk voelen we ons nu een beetje als Nest Claes...thuis werd er nooit aan "Grote Politiek" gedaan, maar het Davidsfonds zorgde voor de lektuur en al vlug lazen we Conscience, Jozef Simons ('Eer Vlaanderen vergaat'), Boschvogel, Weyts, Van Hemeldonck en bovendien  werd op familiebijeenkomsten nooit erg lovend over België gesproken. Steevast werd  over de "Brave Zoon" gesproken als de Brabaçonne bedoeld werd. De aangepaste en zeer triviale woorden die ze dan zongen laten we hier dan maar achterwege. Op kostschool, de school had de naam anti-Belgisch te zijn, dus deden ze er alles aan om die naam kwijt te raken, maar de Vlaamse drang groeide toch verder...In Leuven liep het nogal vlot, want de academische overheid had het mooi geregeld en de twee gemeenschappen leefden volledig naast elkaar en de tijd van weleer zoals bij de Slag van Matadi (26.02.1926) (1) was niet meer aan de orde...Eens per jaar bij de Sinterklaasstoet van de Walen kon het nogal 's uit de hand lopen, maar de meeste Vlamingen bleven dan binnenshuis ( clublokaal) en speelden met de kaart, want de meeste Walen waren toen toch te zat om te vechten. In het leger was het anders, want in de jaren zestig van de vorige eeuw was de legertop, ook in de Vlaamse eenheden, franstalig...Ze hadden ons goed in het oor geblazen sta op je rechten en bestudeer het militair wetboek... Bij de eerste wacht was het al prijs.Een peleton Walen marcheerde voorbij en wij kwamen in geef acht ( zoals het hoorde) en toen moest een Waal zeggen: " Comme il danse bien le Ménapien"Dat laatste woord  was een scheldwoord in Leuven dat we nooit over ons lieten heengaan en we trapten de Waal in de kont...Geen kwartier later stonden we reeds in het wachtlokaal met een hele vloot sterren en strepen achter de tafel en een KRO (2), Pecsteen, hield er een discours in het Frans NB...en wij zwegen, toen ie uitgeraasd was, zeiden we: " Als beklaagde eisen we dat het hier in het Nederlands verloopt"...Boeken  toe en " 't Ies kij kunt kaan". Nooit meer iets over gehoord. Terloops later hebben we die Pecsteen  als toerist op de dijk in Oostende nog teruggezien . Hij kon lachen met de hele zaak, wij niet en negeerden hem volledig...We willen maar bedoelen dat het inderdaad leuke tijden waren voor de mensen...In het ziekenhuis in Keulen was er een Waals KROO (3) dat sergeantje probeerde met de voeten van de miliciens te spelen...hij bulderde in het Frans, maar wij liepen rechtdoor...Eén keer kwam de zaak voor, maar wij dienden bevelen in het Frans niet op te volgen ( 1914-1918 was lang voorbij) en het sergeantje werd overgeplaatst naar een Waalse eenheid...Dus toch heerlijke tijden...Je kan je kostelijk amuseren. We hopen dat de Vlaamse journalisten  Gérard zoveel mogelijk voor schut zetten...

    (1) De Slag van Matadi: onder leiding van Stefaan Coene, praeses van Moeder Kortrijkse, de West-Vlaamse Gilde en de studentenfanfare namen op 26 februari 1926,  duizende Vlamingen wraak op de Walen die twee Vlaamse studenten gemolesteerd hadden...De Walen vluchten naar de bouwerf van de nieuwe woonwijk  Matadi...Deze 'veldslag' werd in menig cnatus herinnerd met het klassieke studentenlied: " Moeder West-Vlaamse was gedaan al met een speech van vriend Stefaan...etc..." We herinneren ons nog dat in onze studententijd  Stefaan Coene, toen ingenieur het verhaal omtrent de slag van Matadi op een studentenavond is komen vertellen... 

    (2) KRO staat voor Kandidaat Reserve officier, dus een dienstplichtige

    (3) KROO Kandiaat reserve onderofficier...

    27-06-2017 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wil je dat men je eert? Doe het dan zelf niet.(Blaise Pascal)

    La Liekens deed een ferme uitspraak: " Het wordt hoog tijd dat de BV's in Vlaanderen afgeschaft worden..."We hadden het aanvankelijk niet zo goed begrepen en de enige BV's die wij kenden, waren de B(eroeps)V(rijwilligers) van tijdens onze legerdienst en eerlijk gezegd, die mochten ze van ons part afschaffen, want grote lichten waren het allemaal niet, maar ze konden wel sloten bier verzetten...en geef toe, in Vlaanderen de commercie moet draaien, nietwaar. Maar eigenlijk bedoelde madame Liekens met BV's de B(ekende) V(lamingen) en om niet uit de toon te vallen: die tweede soort BV's mogen voor ons inderdaad ook afgeschaft worden, want welke zoden brengt een Bv aan de sociale dijk?

    Afbeeldingsresultaat voor Afbeelding Goedele Liekens

    Goede Liekens...de BV's MOETEN verdwijnen

    .

    Neem nu, een notoire wielrenner, kan wellicht een aardig stukje fietsen, leuk, maar omdat ie goed kan fietsen wordt ie dan te pas en ( vooral) ten onpas in allerlei praatprogramma's gepresenteerd en dan moet ie zijn mening geven over de  opwarming van de aarde, het seksleven  van de bultrug, de toekomst van de ligusterheg als afsluiting van de tuin en vooral de onafhankelijkheid van Vlaanderen. Vooral bij dit laatste gaan ze steigeren, want ze hebben altijd een argument klaar: " Vlaaderen is al zo klein...etc..." De BV's weten nooit dat het precies die kleine landjes ( Monaco, Lichtenstein, Luxemburg, Vaticaanstad (?) Andorra...etc) zijn die zo goed boeren. Dus om een lang verhaal kort te maken, België MOET blijven bestaan. Juist. Laat het nu precies die BV's zijn die met heel hun hebben en houden naar die kleine landjes vertrekken en eigenlijk België in de steek laten, waarom moet het dan blijven bestaan? Dus Liekens heeft gelijk, de BV's moeten verdwijnen, zelf La Liekens zelf, want ze komt over alles haar mening zeggen en in haar eigen vakgebied kan ze het goed zeggen, maar de praktijk lijkt helemaal anders, want  ze kon geeneens een relatie in standhouden...Ons vragen ze nooit wat en al wisten vele kenners vroeger, dat we het niet ver zouden brengen,maar  ondertussen zijn we al 55 ( vijfenvijftig) jaar getrouwd...Om toch maar eens op die BV's terug te komen. Vandaag de dag is het mode om twee BV's in een zware wagen te deponeren, gevolgd met een heel konvooi, en daar dan zogenaamde interessante praat te vertellen...en een programma over te maken. Kan dat gewoon niet in een klein hokje met kaarslicht? Dat zou nog eens kosten besparend zijn...en misschien een beetje helpen om de opwarming van de aarde tegen te gaan, bovendien de armoede in de wereld zal ook niet opgelost raken zolang BV's in arme landen op bezoek gaan en geen afstand doen van hun onethische lonen...   

    20-06-2017 om 17:29 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Berouw is goed, maar onschuld is beter...(George Herbert)

    De politici deden tijdens het weekend weer van zich spreken. Ene Wouter Beke, burgermeester van Leopoldsburg, sprak de goegemeente toe vanuit een pretpark, want hij had daartoe het recht, vond ie, want "zijn partij", CD&V, is de enige partij in ons geliefd land (...) die het gezin ( de familie) op de eerste plaats stelt...We zijn zo vrij Wouter, om dit tegen te spreken, want we hebben al te vaak ondervonden dat het vaak anders was...

    Afbeeldingsresultaat voor wouter beke

     Wouter spreekt  halve waarheden...

    Toen we in 1955 ons laatste jaar humaniora doorworstelden, ontbrandde  in dat geliefde land de schoolstrijd. Ene Collard viseerde het vrije onderwijs en dat mocht niet, maar eigenlijk bedoelde Collard het niet zo slecht, maar ie wou de MACHT van de kerk onder controle krijgen en dat werd dus voor bepaalde heren gevaarlijk. Later hoorden we een notoire Nederlandse historicus zeggen dat de wet-Ccollard (1) niet zo slecht was en dat wij - toekomstige historici - het later wel zouden begrijpen ...Dit terzijde, maar in 1955 trok de kerk en de CD&V ( heette toen de CVP) ten oorlog, want de ziel van het kind en het gezin werden bedreigd...De vereniging "School en Gezin" (2) werd opgericht , maar er was meer. De laatste jaars van de humaniora werden gebrainwashed om zeker naar een Katholieke univ te gaan. Van onze klas trokken er twee naar Leuven, we hadden weinig andere keuze, maar de telgen wier vader op de barricades stonden tegen Collard en met groene CVP-vlaggen wapperden togen naar de rijksuniv  Gent...om zielen te redden zeker.Was het allemaal voor het gezin? We waren met zijn tweeeën in Leuven en beiden kwamen uit een gezin waar hard voor de centen diende geknokt , de Gentenaars kwamen uit gegoede families, die verdraaid niet aan  de ziel van het kind dachten, maar aan de portemonee, want Gent was veel goedkopere...Het ergste was dan nog dat vader en moeder nog eens extra bijdroegen toen tijdens de hoogmis jaarlijks een omhaling gebeurde voor de KU Leuven...Moeten we doorgaan? Nog eentje;  Na lang sparen konden we met het gezin eens met de diensten van CM een reis naar Zwitserland maken. Leysin was de bestemming. We kenden er niets dan tegenslag, de oudste zoon liep een zware knieblessure op, de jongste een zonnesteek en lag meerdere dagen in het ziekenhuis...De medereigers en het personeel van het hotel had medelijden en stelden voor om er een tweede periode te blijven..." De reis was toch betaald en een zestal mensen extra voeden in een grote hoop moest kunnen, bovendien kwam een kamer vrij..."  Met lood in de schoenen togen we naar de directeur...en hij vond dat we gelijk hadden, we hadden niks gehad aan onze reis, we mochten blijven, maar hij vroeg meer dan we al betaald hadden of m.a.w. we moesten het reisgeld nog eens ophoesten...Leve het gezin...We hadden ook vastgesteld dat het personeel in Leysin nogal bestond uit collega's en vroegen om een beetje uitleg.  "Maar natuurlijk, doet je aanvraag en je kan met je gezin een vakantie in Zwitserland verblijven mits een beetje werken..." We deden de aanvraag en kregen als antwoord: " Je gezin is te groot"...Foei Beke, hou dus maar je wafel over het gezin, nietwaar...Om te sluiten. Eindelijk hebben de mensen het begrepen, althans in Frankrijk, zei een Fransman op tv:" De meeste politici zitten al meer dan 20 jaar in de kamer en weten niet meer dat ze corrupt zijn . We hebben voor nieuwen gestemd"...Eindelijk. Gehoord , Beke? U bent niet corrupt: burgemeester van Leopoldsburg, Voorzitter CD&V en kamerlid...Wat schuitf dat af?  

    (1) De wet-Collard: leraren meten een erkend diploma hebben , leraren worden door de staat betaald, de staat wil leraren inspecteren,...Veel priester leraars hadden niet de erkende diploma's, de staat betaalde voordien de school en de directie betaalde de leraar... Moeten we de verhalen vertellen wat er in bepaalde scholen gebeurde toen ze de eerste keer door de staat betaald werden? De directie bepaalde hoeveel je verdiende...de gatlekkers het meest...!

    (2) De leden van School en Gezin deden maandelijks omhalingen bij de mensen om het vrij onderwijs te steunen...het geld verdween in de beurs van de bisschoppen, die dan nogmals Domus dei oprichtten om scholen te bouwen...Doe mij niet lachen!!

    12-06-2017 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De soldaten vechten en de koningen zijn helden ( Talmoed)

    In de Westhoek was het weer feest, want de Britse Prins  William en de Belgische Prinses Astrid met een hele sliert elleboogwerkers kwam de honderdste verjaardag van de "Mijnenslag" van Mesen vieren. Of dat eigenlijk wel een feest was, daar denken we helemaal anders over. We zijn steeds geïnteresseerd  geweest in de Grote Oorlog, maar vonden het NIMMER een feest. Integendeel, bovendien moest de Grote Oorlog er nooit gekomen zijn, want toen Gavrilo Princip, in juli 1914  de Aartshertog van Oostenrtijk Frans Ferdinand neerknalde  moest het zo'n vaart niet gelopen zijn, want al die Europese gekroonde hoofden waren familie van mekaar en naar het schijnt waren ze allen aan het feest in de modaine Vlaamse badsteden, doch ene Graaf Leopold Berchtold, Oostenrijks minister van buitenlandse zaken, vond dat de eer ( wat dat ook mag zijn) Oostenrijk gekrengd was en dat moest gewroken, bovendien wou ie de Serviërs wel een lesje leren...en daarna begon er een Amerikaans opbod, van als jij dat doet, dan wij dat en 't spel zat op de wagen. België is het enige land ddat er zonder het zelf te willen ingerold is, want Duitsland had een Schlieffenplan en dat  hebben wij geweten...Waar de interesse voor mij dan vandaan kwam...Druppel per druppel . In ons leesboek in de dorpsschool lazen we het verhaal hoe een Vlaamse boertje, aan wie de Duitsers om  weiland vroegen , naar zijn eigen weide trok al vonden de Duitsers het gras op de weide ernaast veel mooier en malser, maar zei het boertje: " Dat is mijn wei en die daar naast is die van mijn buurman..." Dat trof me enorm...Daarna kwamen dan de winterkaartavonden bij ons thuis en na het kaarten, kwamen de verhalen. Nooit heldhaftige verhamen, maar steeds  over hoe de soldaten van alles probeerden om van het front weg te komen. Er was er zelfs één die bij de compagnie " sans floche" (1) ondergebracht was.

    Wellicht ligt Emile Kesliek hier in dit massagraf begraven

    Reeds als kind kregen we een afkeer van oorlog en daarom vinden we dat het stukje van Gaston Durnez in zijn boek :" Zeg mij waar de Bloemen zijn..." (2) over " Het Vrouwtje uit de Rue de la Paix"voor iedereen verplichte lectuur moet zijn en vooral voor de gekroonde hoofden. We vatten het verhaaltje samen:" In de zomer van 1964  komt een sjofel oude vrouwtje de horeca zaak De Hollemeersch op de flank van de Kemmelberg in Dranouter binnen. Ze vraagt aan de waard of ie weet waar de Franse soldaat Emile Kesliek begraven ligt. Ze toont een briefje: " Emile Kesliek, tué à Dranoutre, Belgique, soldat à la 9ième compagnie du 413ième d'infanterie , le 25 avril1918, n° matricule 1540" Ze hebben het me toen laten weten.Emile was haar verloofde en zesenveertig jaar had ze gespaard om hem te komen zoeken. Ze vonden het graf niet al deed de kastelein er alles aan...Madame Colombat keerde terug naar Troyes in Frankrijk waar ze in rue de la paix woonde en voor ze vertrok zei ze nog dat de Franse graven wel beter verzorgd mochten worden.  Op haar hotelkaart stond dat ze ongehuwd was en 64 jaar oud..." Was er een reden om feest te vieren in de Westhoek, zouden die gekroonde hoofden aan madama Colombat denken??? We betwijfelen het.

    (1)  De gestraften, vooral deserteurs maakten deel uit van deze compagnie. Al hun eretekens werden afgenomen...ook "de floche" die vooraan hun soldatenmuts ( sjako) bengelde. Ze moesten veel zeer gevaarlijke karweitjes opknappen

    (2) Gaston Durnez (° 1928 Wervik) Vlaams journalist bij de Standaard. " Zeg mij waar de Bloemen zijn" Davivdsfonds 1988

     

    08-06-2017 om 16:57 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wie van de herinneringen kan genieten, leeft tweemaal! (M.V. Martialis)

    Gisteren was het Pinksteren, dus vandaag Tweede Pinksteren... Die tweede dag van een hoogdag was in het geboortedorp steeds een belangrijke dag indertijd, want op tweede paasdag waren er paardenwedrennen en op Tweede Pinksteren motorcross. Eigenlijk vonden we Pinksteren steeds een heerlijk feest en we weten geeneens waarom. Het verhaal met die vurige tongen maakte geen indruk, zou het dan toch de plechtige communie geweest zijn.?We weten het niet, we weten wel dat het nu precies zeventig jaar geleden is...Het was me wat. We waren de jongste van de hoop en moeder en vader hadden besloten een groot feest in te richten, tenslotte de oorlog was voorbij, nietwaar. Een hele week lang werd er geschrobd en geschuurd, geslacht, gesneden, gebraden en gekookt...Bezoek bij de kleermaker, voor een nieuw pak met golfbroek (1) in Engelse stof ( wat dat ook mag zijn...), maar ook veel te vaak in de kerk om op de dag voorbereid te worden. Eigenlijk hadden we  geluk, want er was zopas een nieuwe catechismus ingevoerd  en daarom was er geen tijd genoeg om hem volledig uit het hoofd te leren, wat vroeger met het oude geval wel moest gebeuren, maar dat nam niet weg dat de pastoor ons met alles over daadwerkelijke  tot heiligmakende genade om de oren sloeg.

    Afbeeldingsresultaat voor plechtige communicanten vroeger

    Zie ze stappen de communicanten...en als je goed kijkt, de ene kaars is mooier versierd dan de andere. Op de buitenste rij ( nummer zes) draagt een golfbroek

    Verder was er dan ook nog het gevecht met moeder wat we uiteraard verloren. Het was toen mode, ook bij de jongens, dat het haar in permanent werd gelegd. " Nooit", zei moeder en het was nooit. Wij kwaad, maar achteraf waren we wel gelukkig. We moesten ook een grote waskaars dragen in de optocht van school naar de kerk, maar aan die kaars werden kunstbloemen gevestigd." Niet nodig", vond moeder, maar onze doopmeter  vond van wel, " want wat gaan de mensen anders zeggen"...Dus....!Het ergste moest nog komen, want de broer en zussen hadden in de proeven voor de plechtige communie steeds de eerste plaats behaald, nu waren er geen proeven..., maar we werden alfabetisch gerangschikt, dus kwam het goed uit, nietwaar. Helaas...er was ook de zoon van een schepen en Moeder Overste vond dat die op de eerste plaats moest zitten en de nodige dingen, zoals hernieuwen van de doopgeloftes, moest doen. De hemel viel in boven het hoofd van moeder, wij voelden ons gelukkig...Weet je wat er ons het langs bijgebleven is? Een polshorloge en het missaal. Het horloge kochten we met ons eigen zakgeld en hebben het in  de lade van onze nachttafel gelegd...als de mobieltjes in zwang kwamen...Het missaal ligt hier ergens in het bureau...stille getuigen. Heerlijk toch...!

    (1) Golfbroek : de broekspijpen werden onder de knie  met een band vastgemaakt en " golfden"  naar beneden...Ze werden smalend drollenvangers geheten...We vermoeden dat ze in de vijftiger jaren van vorige eeuw uit de mode raakten...We zaten toen gevangen op kostschool en beleefden alles niet al te intens!

    05-06-2017 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    30-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moge je al de dagen van je leven leven.(Jonathan Swift)

    Het was weer warm de laatste tijd...maar wat kunnen ze daar een drama van maken.Vooral de media kunnen daar een drukte over maken. Zo kunnen we zien in de krant of zelfs nog erger : zien op tv dat de leerlingen in het vijfde studiejaar zitten te puffen in de klas de fles water bij de hand, want weerman Frank zegt dat we veel moeten drinken. Het kan nog erger, want een slimme leerkracht trok naar buiten met de klas en te pas ( en naar we denken vooral ten onpas)   konden de verhitte discipelen met het hoofd in een emmer water duiken om  weer op temperatuur te komen. We zijn geen weerman, verre van, maar we weten wel dat steeds einde juni begin juli de hitte toeslaat...Zelfs, we weten het nog goed de vlucht naar buiten moeten nemen  om door de Middeleeuwen van Prof Dr. Jan-Arthur Van  Houtte te moeten worstelen...Achter de kerk onder de lindenboom...We begrijpen nog steeds niet dat Jan-Arthur prof kon worden, want hij worstelden met een spraakprobleem en vooral de r lag hem niet goed...Als de studenten over "zijn" cursus spraken was het steeds  over: " lAfbeeldingsresultaat voor beelden van  lindeboom

    Onder de lindenboom...

    " De lol van  de Gelmanen in het Lomeinse Lijk". Misschien was het allemaal niet zo erg, want de professor werd naderhand zelfs nog voorzitter van de jury in een tv-programma....en wij vonden dat het er niet op verbeterd was. Maar goed, wij zochten ook de friste op om te blokken, nu moeten ze samen hokken in grote ruimtes, als dat maar niet te warm is...? Er was  vroeger nog meer: je diende alle examens (1)  mondeling in twee voormidagen af te leggen, bovendien moest je verschijnen in prachtige plusfour ( zoals de Hollanders zegden) met mooi gesteven hemd en das...Er werd meer dan één student huiswaarts gestuurd om de kledij aan te passen. Niet te vergeten datWe zijn geen weerman, verre van, maar het is wel een vast gegeven  dat de warmte steeds toesloeg einde juni toen het blokken begon...We herinneren ons nog dat we de buitenlucht opzochten: eenzaam en alleen achter de kerk onder die heerlijk brede lindenbomen met de zon veilig verborgen achter de grote kerk. Het staat ons, echt waar, nog fris voor de kop hoe we daar door de 600 pagina "Middeleeuwen" van Prof Dr. Jan-Arthur Van Houtte worstelden. We vragen ons vandaag de dag nog steeds af hoe die man ooit professor was geraakt, want hij sukkelde met een fameus spraakgebrek. Hij had nogal wat problemen met de "r"! Over zijn college "De Middeleeuwen" werd steevast één phrase geciteerd: " De lol   blikjes en andere verfrissingen nog niet bestonden, slechts kauwgom was een tijdelijke redding..., want waagde het niet kauwend binnen te gaan.We lukten er ooit eens in om het vak latijn van Reekmans een week vroeger te laten plaatsvinden: een wereldwonder...en we waren gelukkig, dus Swift heeft gelijk: profiteer elke dag van je leven...en wees gelukkig en maak er zeker geen drama van.

    (1) Het waren 11 vakken (gezien latijn voorop geplaatst werd): psychologie, geschiedenis Middeleeuwen, Moderne geschiedenis, Geschiedenis van de Oudheid, Historische Kritiek, Kunstgeschiedenis, Nederlandse letterkunde, Middelnederlands, Middeleeuws Latijn, Encyclopedie van de geschiedenis en aardrijkskunde.

    30-05-2017 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    24-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De domheid staat altijd klaar om zichzelf te bewonderen (Nicolas Boileau)

    De kritische 16de eeuwse Franse dichter moest wellicht nooit naar het Vier programma " Komen eten" kijken, wij daarentegen ook niet, maar op een druilerige meimiddag, wat meestal heerlijke lentedagen moeten zijn, werden we er toch mee geconfronteerd...We zaten te lezen in de biografie over Luc De Vos, toen het gebeurde...We beseffen nog  steeds niet hoe de tv op Vier was beland, maar eigenlijk wat doet het er toe. "Komen eten". Het lijkt een programma te zijn waar vier mensen , elk op beurt, de anderen bij hen thuis ontvangen  en een maal bereiden. In de achtergrond komt nu en dan een gastcommentator i.c. Herman Verbuggen, de nodige info spuien . Zo vernamen we dat deelnemers gewone mensen zijn: magazijnmeester, kapster, garagehouder, technicus  in de pretpark ( wat dat ook mag zijn)...maar eigenlijk wel goed boeren gezien hun nogal protserige interieurs en dito keukens...Of zou het ook allemaal  fake zijn...?Met zijn allen blijken ze geen al te hoge opleiding achter de rug te hebben, want ze spreken met zijn allen een stevig dialect...wat soms voor problemen zorgt, want ze begrepen mekaar niet altijd...Voor de kijker geen probleem, want er waren onderschriften. Maar toch, want bleek daar één van de deelnemers uit onze geboortestreek te komen...en de maker van de onderschriften kende blijkbaar het dialect niet zo goed, want ie sloeg de bal meer dan eens mis. Al vlug hadden we door dat ze met zijn allen deelnamen om de wedstrijd te winnen, want het was een wedstrijd en de beste kreeg een stevig mes...Zo zie je maar.

    Afbeeldingsresultaat voor Nicolas Boileau

    Nicolas Boileau

    De hele uitzending door zaten ze op mekaar te katten , sluwe kerels kunnen dat mooi verpakken, maar hier was het anders, het werd er dik overheen gesmeerd. Ze gebruikten woorden, waarvan ze dachten ze passen hier in het kraam, maar kenden er de juiste betekenis niet van...Het woord cuisson kwam veel aan bod, maar over de cuisson van een borrelhapje beginnen, klinkt wel vreemd...vooral als je weet dat couisson baktijd betekent en borrelhapje niet zo vaak gebakken worden... Toen een gastvrouw zei dat ze haar menu in Lingala had opgesteld , reageerde onze streekgenoot: " Ooit heb ik dat gegeten"...De commentator vroeg zich dan af of dat niet moeilijk was, want Lingala is de Bantoetaal...Stilte.Het woord  etiquette (viel ook meerdere keren, ze ) leken er alles van te weten, helaas bewezen ze steevast meerdere keren dat ze over het onderwerp niets afwisten. Meteen kwam de kostschooltijd weer opdagen. Elke zaterdagavond om zes uur in de studiezaal beklom de subregent zijn katheder om les etiquette te onderwijzen . We herinnerden ons nog veel: NOOIT je mes aflikken, niet zwaaien met het  bestek in de discussie, mond proper vegen voor het drinken, ook na het drinken etc...De gebruikers van het woord  overtraden de etiquetteregels , nog meer dan dat ze het woord gebruikten. Als het dan eens gebeurde dat ze een gerecht goed vonden dan zegden ze: " Een vier sterren restaurant waardig"...  Terloops in Vlaanderen zijn er geen vier sterren restaurants en dan nog hoe vaak zouden ze ooit in een sterren restaurant geweest zijn? Eigenlijk zaten ze daar voortdurend hun domheid te demonstreren en wie er soms leuk van achter de hoek kwam.? Herman, want we vrezen zelfs dat ie de teksten zelf niet schreef... Vele kijkers waarderen die domheid  , want we lazen van de week in een TV-blad dat het maar moest uit zijn met de dwaze commentaren van de heer Verbruggen, want hij stoorde de "interessante" gesprekken...Dwaas om te zeggen dat Lingala de Bantoetaal is, kom nou...Naar  het schijnt zou Komen eten niet meer zo succesrijk zijn, Vlaanderen toch slimmer dan je denkt..., maar Nicolas Boileau had toch gelijk , dwazen bewonderen zichzelf zo graag...

    (1) Niet de Fransen maar "onze" hertog van Bourgondië vond de etiquette uit. Filips van Bourgondië (1396-1467) , hij stichtte op 10 januari 1430 te Brugge ook het Gulden Vlies, gaf aan alle aanwezigen op zijn gala's een kaartje ( une etiquette) waarop de gedragregels stonden om hen te helpen geen "faux pas" te maken of m.a.w. te zondigen tegen de etiquette (juist)...!!

    P.S.Een  lezer deelde me mee dat het nog erger kon...Gisteren zei een deelnemer: " Lezen is tijdverlies", maar naast zijn haard waren de boekenplanken gevuld met gemaakte lege dozen met op de rand in gouden letters titels  van bekende meesterwerken ...om de schijn te redden. Zalig de armen van geest...!

     

    a

    24-05-2017 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geen onbeschaemder dier dan een ondanckbaer mensch (Joost van den Vondel)

     "Mijn kind, mooi kind" is blijkbaar een zegswijze die vandaag de dag nogal letterlijk opgevat wordt. Al waren de mensen vroeger meer met spreuken bezig al beseften ze ook dat het maar spreuken waren, nu is het allemaal anders. Naar het schijnt als zoon- en/of dochterlief op school een straf gekregen heeft en  moeder en/of vader, per mobiel verwittigd, staan reeds voor de schoolpoort... 

    Afbeeldingsresultaat voor schoolstraf afbeeldingen

    waar is de tijd toen de straffen nog binnen kamers bleven...

    ...en de directie wordt op de juiste manier  belaagd , als volgt : " Mijn kind zal die straf niet ondergaan". Ze hadden er niet eens aan gedacht waarom de straf werd gegeven en dus slechts op het verhaal van het eigen kind ( want niet alleen mooi, doch ook wijs ) voortgegaan,. We schudden meewarig het hoofd, want wat was het vroeger anders. Geen haar op ons hoofd dacht eraan om thuis te melden dat we straf hadden gekregen, want straf op school bracht het verloop van de dag ernstig in diskrediet, dus zwijgen was de boodschap. Bovendien hadden we het nog moeilijker dan anderen, want een onderwijzer van de dorpsschool woonde bij ons thuis in...maar eerlijk, de brave man ( dat was ie) heeft thuis nooit iets over mijn schoolleven verklapt. Gelukkig maar en we zijn er hem nog steeds dankbaar voor . Later, beroepshalve, werden we uiteraard ook  met straf geven geconfronteerd. Kwam een boze vader op je afgestormd: " Wat is me dat, mijn zoon kreeg straf omdat ie zijn liniaal liet vallen..." Toen je de man uitlegde wat er gebeurd was, klaarde de hemel op. Eventjes het verhaal, je kwam  na het zwijgsignaal voor de rij en zoonlief moest nog een heel verhaal doen,  aanmerking, de trap op naar klas en zoonlief,  trapt op de hakken van de voorganger ( tweede aanmerking , iets luider) in klas zoonlief heeft huistaak vergeten en terwijl je de lesaankondiging op bord schrijft laat zoonlief met groot misbaar de liniaal vallen. Straf! Nu tegen de boze vader: " Je hebt gelijk, eigenlijk had ie driemaal meer straf dienen te krijgen..." De man liet me geeneens uitspreken, want hij had het meteen begrepen...We zijn later zelfs samen nog  een  glas gaan drinken. We willen slechts zeggen dat de ouders beter thuisblijven om vele misverstanden uit de weg te gaan...Laten we eerlijk zijn: hoe vaak kregen we in onze hele schoolcarrière  onverdiend straf en hoe vaak kregen we geen straf als we er WEL verdienden...Het laatste antwoord zal wel met een grootste cijfer zijn .In Leuven kregen we een onverdiende straf, alhoewel. De buurman van het kot waar een vriend logeerde, was me een nummer. Als Engelsman had ie de landing van Normandië meegmaakt en naderhand in Leuven blijven plakken...Hij kwam vaak een glas drinken met ons en dan vaak een  Engels lied  kwelen. De buren vonden dat minder leuk en wij moesten naar de vice-rector... het was nochtans de Engelsman die zong (...)...Natuurlijk zijn we niet gaan klagen bij vader en moeder omdat de vice-rector ...We kregen zelfs geeneens een staf, slechts een aansporing minder lawaai te maken. De Engelsman is nog triest aan het einde gekomen, althans voor iemand die D-day meemaakte. Op een avond kwam ie laat naar huis en wou via de regenpijp naar binnenklimmen...de pijp brak en hij viel, morsdood op de stoep... RIP.  Om te eindigen: beste ouders in 99% van de gevallen heeft zoon- en/of dochterlief een fout verhaal verteld...Blijf  dus thuis en voor de directie als vader en/of moeder vinden dat de straf niet moet gemaakt, stel ze voor de keuze: indien je je niet aan het schoolreglement wenst te onderwerpen, kies een andere school, maar hier zal weer het schoentje wringen, want elke leerling is geld...!!!

     

    17-05-2017 om 16:59 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MOEDERDAG

    Moederdag is voorbij...en de commercie maakt zich op voor de volgende hoogdag...al weten we zelf begot niet wat het zal zijn...Vaderdag toch niet? Wist de lezer, wellicht wel, maar toch, dat ze (wie...?) eigenlijk niet goed weten wanneer moederdag "begonnen " is? Het zou in Amerika begonnen zijn...in Philadelphia in 1915, maar toen hadden ze in Europa wel andere dingen aan het hoofd, nietwaar. Eigenlijk was Antwerpen al een tijdje eerder, want in 1913 had één of andere schepen ( zoek ' s op)  de gedachte om op 15 augustus ( O.-L.-Vrouwhemelvaart - het Mariafeest bij uitstek) niet alleen de Moeder van God, doch alle moeders te vieren.

    Afbeeldingsresultaat voor afbeelding van Frans Van Kuyck

    (Frans van Kuyck 1852-1915)  Liberaal schepen

    Hij voegde er aan toe dat Maria al sedert eeuwen( van 1124) de patrones van de Stad aan de Schelde was. Dus, vandaar uiteraard ook de O.-L.Vrouwkathedraal , waar ene La Esterella over "bromde" ...Bovendien de Signoren vieren moederdag nog steeds op Halfoogst. Daar de Nederlanders de zorgen van de Grote Oorlog niet zo intens dienden te beleven, zou moederdag  vanaf  de jaren twintig  van de vorige eeuw daar reeds gevierd worden...In België zou het vanaf 1930 gebeurd zijn al zijn er bronnen die vermelden dat het  in Wallonië ( Charleroi) vanaf 1927 begonnen zou zijn...!  Het klinkt vreemd dat we daaromtrent eigenlijk geen zekerheid hebben al weten wij met zekerheid dat in onze jeugd in ons geboortedorp moederdag niet gevierd werd...We vermoeden dat  het in de late vijftiger jaren begon...Iedereen moest verder studeren en in de  meisjesscholen zal er dan wel één of andere leerkracht  met die gekte begonnen zijn...Vermoeden we, maar schiet aub niet op de pianist. Eigenlijk vinden we moederdag niet kunnen: om het met een reuzengrote cliché te zeggen: moeder vieren we elke dag en dat deden wij dan ook, want we luisterden naar moeder en deden (meestal) wat ze vroeg of gebood...Nu lappen ze de raad van moeder en/of van vader aan de laars , maar een tuiltje bloemen de ene dag zou alles  alles goed maken ...Loop naar de pomp. Mijn schoonvader gaf nooit bloemen aan zijn vrouw , want zei ie:" Jij bent mijn moeder niet"...en nu jij. Las ik op FB: " Ik had zo graag bloemen gegeven aan mijn moeder, maar het is elf jaar te laat"...Zijn  moeder was elf jaar geleden gestorven...en de schrijver raakte het juiste punt: hij had zijn moeder meer moeten eren, waarderen tijdens haar leven en niet op de ene dag in mei...Terloops moederdag is één grote commercie geworden en daar krijgen we steeds het schijt van om Brusselmans eens te citeren. Dat de kindjes dan geen tekeningen meer mogen maken zoals in die Brusselse school daar krijgen we dan ook...Juist Brusselmans twee keer citeren is viermaal te veel. Besluit: weg met de commercie!

    16-05-2017 om 16:51 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    09-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leve het weekend...!!!!

    HHet was me weer het weekend en vooral "La douce France" kwam alweer op de voorgrond al dienen we toe te geven de meeste Fransen denken nog steeds dat ze op de eerste plaats komen, want geef toe, denken ze, wie won er de Grote oorlog en zelfs Wereldoorlog II...Wie, toch wel de grote Charles..., nietwaar.Nochtans  werden we op de TV met allerlei programma 's over Frankrijk overspoeld en daaruit leerden we heelwat anders. Wilfred de Bruijn leerde ons op VPRO  dat het niet zo vlot liep met Frankrijk en Andrew Graham vond in " The Art of France" dat zowel  Lodewijk de XIVde en Napoleon Frankrijk veel roem hadden bezorgd , maar dat ze naderhand door hun beider toedoen het land op de grond van de afgrond brachten...en ze nog steeds in de waan verkeren dat ze groot zijn, maar Amerika en  Duitsland namen het roer over...en vooral dat laatste is een Frnasman des duivels. Ook Eén deed een duit in het zakje, want daar konden we "La vie en rose" bewonderen van ene Annemie Struyf. Mevrouw Struyf heeft een stem om cokes mee te kloppen (1) en toch mag ze tv-prgramma's maken, bovendien moet ze steevast in beeld komen en de meest stupiede vragen stellen: in de aard van:" ' t Is wel erg om een kind te verliezen zeker?" en daarna doordrammen tot de geïnterviewde begint te janken. Joepie. Struyf overgoot het programma met een sausje wat is het heerlijk in Frankrijk, maar de goede kijker, al of niet beïnvloed  door de Bruijn of Graham en die tussen  de lijntjes luisterde hoorde hoe de kinderen zegden dat het toch heerlijk was bij oma in België, of dat het zo moeilijk was om administratief iets te verkrijgen in la douce France en bovendien dat het onderwijs niet zoveel voorstelde en dat de leraren opdaagden als het hen paste...Maar voor de rest geen problemen alleen maar dat boeren in bosjes zelfmoord pleegden...maar boeren klagen altijd, nietwaar. Struyf moet ingezien hebben dat ze de bal missloeg, want ze gaat een nieuw programma  maken over Spanje en Portugal, wellicht dromende van Franco en Salazar...

    Afbeeldingsresultaat voor l Annemie Struyf

    Dit alles om te zeggen  dat er zondag verkiezingen waren in Frankrijk...en de Belgische politici moesten dringend hun mening zeggen. Een tijd geleden mochten Turken dat niet doen, hun mening zeggen over Turkije, maar nu mogen de Belgen dat wel , maar wel over Frankrijk...In Parijs liggen ze wellicht wakker van die meningen. Toppunt van die meningen was wat Miet Smet uitkraamde..." François Fillon was te veel vroom-katholiek om te winnen, dat sjoemelen met geld dat wordt nog vergeven.." Miet kan het weten want ze trouwde met de grootste hypocriete katholiek van de 20ste eeuw, ene Wilfried Martens (2) want wij hebben hem in Leuven meegemaakt en zijn zedenpreken in " Ons Leven"  moeten doorworstelen. De leden van het Senioren Convent ( waaronder wij) misdroegen zich schromelijk vooral op "zedelijk" vlak ( wat dat ook moge wezen). De meeste SK'ers zijn later allemaal deftig getrouwd, de heer Martens deed het dan op zijn zedelijke manier. Eindelijk was er dan nog een antwoord over de pensioenen. We hadden niet verwacht dat er nog meer schijnheiligheid mogelijk was, maar jaweL. . Ene Van Quiceldinges vond de pensioenregeling slecht...Hij was zelf minister van pensioenen geweest. Waarom had ie ze niet goed gemaakt...Kwam dan nog madam Timmermans van de SPa...Ze gaf de Quick gelijk, maar haar partij had ons dierbaar land toch bijna een halve eeuw bestuurd, maar geen tijd gevonden om de zaken te regelen? We vragen ons af of de titel " Leve het weekdend" een goeie titel was? Beter ware wellicht " Leve de schijnheiligheid" en zo Annemie er geen programma kunnen over maken...Zij in close - up, zonder klank en met haar vijf spruitjes, die ze in de steel liet, in de achtergrond...Leve? Wie eigenlijk?

     (1) Spreuk uit ons geboortedorp over iemand met een afschuwelijke stem  na een nacht doorzakken

    (2) De vrome katholiek kreeg een standbeeld in het geboortedorp...zonder zijn drie vrouwen. Spijtig  

    09-05-2017 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.1 mei...

       We hebben eigenlijk altijd van 1 mei gehouden...al is het vandaag de dag niet meer wat het ooit geweest is...Voor zo ver we ons kunnen herinneren was 1 mei geen feestdag, maar er werd wel veel gewerkt. Als kind begreep je het eigenlijk niet zo goed, maar later ging je het wel beseffen, want de dorpsbewoners die uit werken gingen hadden een vrije dag, maar toen dacht men er niet aan  op stap te gaan, maar wel aan kwarweien doen: de deuren en ramen moesten in de verf, de boontjes geplant, want bonen moesten twee keer de mei zien (1) .

    Afbeeldingsresultaat voor mei afbeeldingen

    Toen we op kostschool zaten vertikte de directie het om op 1 mei een schoolvrije dag te geven  en daar hadden ze het volgende op gevonden: de schoolreis. Het was best indrukwekkend in het provinciestadje om een sliert van 30 bussen te zien vertrekken , naar Antwerpen, Brussel, Cap Gris Nez, De grotten van Han. Om het nuttige aan het aangename te paren ( of omgekeerd) vonden ze onder weg, het was immers 1 mei, start van de Mariamaand, een bedevaartsplaats waar om 3 uur een plechtg lof werd gebeden ( Tantum ergo Sacramentum)...Het is niet te begrijpen waar we overal de rozenkrans hebben gebeden...Helaas het sorteerde weinig effect.... In Leuven kwamen in mei de Bierkeekfeesten en de eindejaarsclubs ...met de Oude Roldersklachten ( O jerum, jerum jerum...). Een stap naar het echte leven en vandan af werd 1 mei de Dag van de Arbeid...Vandaag de dag is het genen vetten meer. In Oostende stond Crombez te liegen dat ie zwart zag, want alles wat ie aanklaagde werd de volgende dag in de Tijd tegengesproken. In Gent, de stad van vader Anseele, kwam er een madam voor de micrafoon en het eerste wat ze riep: " Het moet gedaan zijn met de graaicultuur..."  Waarschijnlijk was die mevrouw op wereldreis geweest en de graaicultuur van de socialistische familie gemist , maar om het nog erger te maken kwam de dochter van de koning der Graaiers, Freya , wat clichés, die ze ergens uit speeches van vroegere tijden had gesprokkeld, rondstrooien...en iedereen ging weer over naar de orde van de dag...Gelukkig was er nog een domme Turk die een mes in de dij van  de echte vriend van de arbeiders , Hedebouw, stak of 1 mei 2017 was een zaak voor niks geweest...Waar gaan we heen, zelfs de spreuk van in mei legt elke vogel een ei is lang voorbij, want in de tuin fladderen reeds volop jongen van de merelaan, des avonds als het duistert vogens Gezelle!

    (1) De bonen moeten tweemaal mei zien: ze worden begin mei geplant om dan eind mei boven te komen...Toegegeven dat de ondervinding ons leerde dat het anders ook kon... 

    02-05-2017 om 16:49 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 20/12-26/12 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 08/06-14/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 02/10-08/10 2006

    Egidius waer bestu bleven...

    Egidius, waer bestu bleven?
    Mi  lanct na di, gheselle mijn.
    Du coors die doot, du liets mi tleven.

    Dat was gheselescap goet ende fijn,
    Het sceen teen moeste ghestorven sijn.
    Nu bestu in den troon verheven
    Claerre dan der zonnen scijn,
    Alle vruecht es di ghegheven.

    Egidius, waer bestu bleven?
    Mi lanct na di, gheselle mijn.
    Du coors de doot, du liets mi tleven.

    Nu bidt voor mi: ic moet nog sneven
    Ende in de weerelt liden pijn.
    Verware mijn stede di beneven:
    Ic moet noch zinghen een liedekijn .
    Nochtan moet emmer ghestorven sijn.

    Egidius, waer bestu bleven?
    Mi lanct na di, gheselle mijn.
    Du coors die doot, du liets mi tleven.

    Jan Moritoen



    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Laatste commentaren
  • Wie van herinnering kan genieten... (christine)
        op Wie van de herinneringen kan genieten, leeft tweemaal! (M.V. Martialis)
  • De taal.... (christine)
        op De taal is de mens gegeven om zijn gedachten te verbergen (Molière)
  • de herinnering is een kerkhof.... (Christine )
        op De herinnering is een kerkhof, waarop meer kruisen dan bloemen staan ( Peter Sirius)
  • Jeugd is geen leeftijd.... (Christine )
        op Jeugd is geen leeftijd, het is een geestestoestand (Samuel Ullman)
  • Alleen Elvis blijft bestaan... (Christine)
        op Alleen Elvis blijft bestaan...( Luc Devos)
  • / (joris vanhecke)
        op Het rijke Vlaamse Wielerleven...( Karel Steyaert)
  • geef ons heden.... (christine)
        op Geef ons heden ons dagelijks zeewier (Madame Jaspers-Naessens)
  • iedereen beroemd (christine)
        op Iedereen Beroemd...
  • Godsdienst (Anny Holvoet)
        op God heeft het lastig...
  • Mooie foto (Pedro Sluiter)
        op HERFST
  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Inhoud blog
  • ...en dat zijn leuke dingen voor de mensen (Paul van Vliet)
  • Wil je dat men je eert? Doe het dan zelf niet.(Blaise Pascal)
  • Berouw is goed, maar onschuld is beter...(George Herbert)
  • De soldaten vechten en de koningen zijn helden ( Talmoed)
  • Wie van de herinneringen kan genieten, leeft tweemaal! (M.V. Martialis)
  • Moge je al de dagen van je leven leven.(Jonathan Swift)
  • De domheid staat altijd klaar om zichzelf te bewonderen (Nicolas Boileau)
  • Geen onbeschaemder dier dan een ondanckbaer mensch (Joost van den Vondel)
  • MOEDERDAG
  • Leve het weekend...!!!!

    Laatste commentaren
  • Wie van herinnering kan genieten... (christine)
        op Wie van de herinneringen kan genieten, leeft tweemaal! (M.V. Martialis)
  • De taal.... (christine)
        op De taal is de mens gegeven om zijn gedachten te verbergen (Molière)
  • de herinnering is een kerkhof.... (Christine )
        op De herinnering is een kerkhof, waarop meer kruisen dan bloemen staan ( Peter Sirius)
  • Jeugd is geen leeftijd.... (Christine )
        op Jeugd is geen leeftijd, het is een geestestoestand (Samuel Ullman)
  • Alleen Elvis blijft bestaan... (Christine)
        op Alleen Elvis blijft bestaan...( Luc Devos)
  • Foto

    Zoeken in blog


    Foto

    Foto

    Foto

    Op de foto mijn familie: vader , moeder, mijn zussen Camilla en Maria, mijn broer Joris (+) en mezelf. Foto genomen tijdens  de oorlog in 1943. 
    Daaronder het gemeentehuis van Oedelem, mijn geboortedorp, Dr. Wyns noemde het één van de mooiste gemeentehuizen van Vlaanderen... 


    Foto

    De vierde latijnse van het  Sint-Rembertscollege in 1953 met klastitularis Jozef 'Basiel' Verstraete ( achterste rij...)  op schoolreis in Brussel. Gehurkt helemaal rechts zit ikzelf.


    Foto

    In december 1958 speelden enkele Oedelemse jongeren het toneelstuk "Smidje Smee". De "acteurs" werden uiteraard voor het nageslacht op foto vastgelegd...Bovenste rij: (v.l.n.r.) Willy Beernaerts (souffleur), Antoine Dhaese(+), Antoine Depestel, kapelaan Demuynck, René Dewulf, Roger Vanhullebusch, (zittend v.l.n.r.): Roger Vandeweghe, Edward Gilliaert en Marcel Denaeghel


    Foto

    Mijn oude Roldersklacht (mei 1958) aan de Zoete Waters in Heverlee...Eern triest moment!



    We zijn de 26de week van 2017

    <bgsound src="http://blog.seniorennet.be/Music/chopin91.mid" loop="infinite">

    Herfstavond
    door Albert Verwey

    Op 't donkre buiten
    Boomkruinen ruisen;
    Stormwolken drijven:
    In 't lamplicht huis en
    Voor donkre ruiten,
    Zit 'n dromend beeld
    Woorden te schrijven,
    En 't kruinenruisen,
    En 't wolkendrijven
    Staat, een geluid,in
    Schrift gepenseeld.


    De Waterlelie
    door
    Frederik van Eeden

    Ik heb de witte waterlelie lief, 
    daar die zo blank is en zo stil haar kroon
    uitplooit in 't licht

     Rijzend uit donker koelen vijvergrond,
    heeft zij het licht gevonden en ontsloot
    toen blij het gouden hart.

    Nu rust zij  peinzend op het watervlak
    en wenst niet meer...

    Een vrucht die valt
    door Karel van de Woestijne

    Een vrucht, die valt...
                                  -- waar 'k wijle in 't onontwijde zwijgen,

    buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt. De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
    haar paarlen aan 't stramien   der roereloze twijgen.
    En geen gerucht, dan deze vrucht die valt

    Een vrucht.
                      -- En waar ik sta, ten zatten levens-zome,
    vol als de nacht maar even stil; blind als de lucht
    hoe rijk ook aan 't verholen van mijne dromen,
    voel 'k -- lomer dan in 't loof der luideloeze bomen
    een vrucht die valt, -- mijn hart, gelijk een vrucht
    die valt... 



    'k  Hore tuitend' hoornen....
    door
    Guido Gezelle

    'k Hore tuitend' hoornen en
    de navond is nabij
    voor mij:
    kinderen, blij en blonde kom,
    de navond is nabij,
    kom bij:
    zegene u de Allerhoogste, want
    de navond is nabij,
    kom bij:
    'k hore tuitend hoornen en
    de navond is nabij,
    voor mij!

    Nieuws De Morgen
  • Hét dilemma van de eerste Werchter-dag: de uppercuts van Savages of het aanstekelijke Whitney?
  • Italië dreigt ermee havens te sluiten voor schepen met geredde migranten
  • Geheimen voor de camera, hangmatten en een permanente schaduwplek: Rock Werchter is klaar voor de aftrap
  • Froome "in afrondende fase" voor contractverlenging bij Sky
  • Cyberterreur is wapen in Koude Wereldoorlog op het web
  • Bemelmans stoot door naar laatste kwalificatieronde
  • Kiezen tussen uppercuts of aanstekelijke deuntjes op de eerste Werchter-dag
  • Organisatoren GP Cerami mikken op kwaliteit in plaats van kwantiteit
  • Italië dreigt met verbod vluchtelingenboten
  • Fraternité, égalité, namasté

    Delft
    door Hendrik Marsman
    Sluimer dood

    zacht
    verdronken
    donker

    nacht

    groene dood
    in de gracht
    verzonken

    blinde non
    waanzin
    spon
    zacht
    geflonker
    in de ogen

    donker

    pracht


    Nacht
    door Hermen Gorter

    Het gras heeft den nacht al begonnen,
    de tuin is stil bezonnen.
    De hemel is onbezonnen,
    licht nog zo ongeschonden.

    Bomen wit als boekweit
    hangen neer stil in schoonheid,
    maar de losse kastanjebladen
    zijn schichtig en overladen
    van wind...


    In memoriam amici J. Campert
    door Louis de Bourbon

    In de open dromen van den wreden dag
    heb ik jouw pijn gevoeld, jouw brandend leed,
    soms hoor ik in den nacht jouw stervenskreet
    en ik zie een blik die breekt, jouw laatste oogopslag.

    Ik hef het glas. Ik zie den roden gloed
    van 't heulsap dat ons beiden heeft verheugd
    in vroegere nachten luid en licht van jeugd,
    maar sinds jouw dood smaakt alle wijn naar bloed.

    En sinds jouw dood is alle licht te schel,
    elk vuur te heet, alle genot doet pijn
    en ik hoor in ieder lied dit bittere refrein:
    o, hart, jouw hart, o bloedrode rebel.

     
    Louis de Bourbon (1908-1975)
    Klik op de pijl onderaan laatste tekst om het archief op te roepen...

    Haiku

    Het jaar is gestart

    en we beloven weer veel,

    want we zijn zo dom!

    (WVO)


    Haiku

    Het ouder worden

    is zeker geen sinecuur

    en je doet 't alleen...

    (WVO)


    Haiku

    De vorst is weer weg,

    bakken regen stromen neer,

    helaas, godgeklaagd...

    (WVO)


    Haiku

    De minister spreekt:

    het zijn zeer droeve tijden,

    de riem dient gesnoerd...
    (WVO)


    Over mijzelf
    Ik ben Willy Beernaerts, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Wim van Oostveld .
    Ik ben een man en woon in Mariakerke-Oostende (Vlaanderen ) en mijn beroep is leraar Nederlands - geschiedenis aan het VTI in Oostende en freelance journalist bij de Zeewacht .
    Ik ben geboren op 26/04/1936 en ben nu dus 81 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: Lezen en schrijven.
    Schreef een roman " Het zwarte Schaap" die spijtig genoeg al uitverkocht is. Het vervolg staat op mijn Blog " De Tocht terug" Nu schrijf ik voor het Jaarboek " Bos en Beverveld" van de heemkundige kring van Beernem-Oedelem-St.-Joris .
    <bgsound src="http://blog.seniorennet.be/Music/1950_tequila.mid" loop="infinite">

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!