NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Zuivere democratie is het despotisme van het Grauw...( Voltaire)
  • September, gouden Roos...
  • De macht van de media...
  • Voornaamste schoolgebeurtenis: de 1ste vrije dag (Hugo Olaerts)
  • De rijke is niet gelukkiger dan hij die genoeg heeft... ( Solon)
    Welkom op mijn blog!

    Aan de  rechterkant kan je het Egidiuslied lezen van Jan Moritoen. Jan overleed te Brugge eind l416 of begin 1417  als lid van de gilde van de bontverwerkende lamwerkers. Hij was zelfs een bepaald moment schepen van de stad Brugge. In het Egidiuslied spreekt hij zijn overleden vriend en rivaal in de liefde lyrisch toe. Egidius en Jan Moritoen waren beiden verliefd op Mergriete. Na Egidius' dood trad zij in het klooster en liet de liefde van Jan Moritoen onbeantwoord.

    P.S. Egidius was een gewaardeerd zanger en musicus. Egidius is het latijn voor Gillis.

    Zoeken in blog

    Foto
    Zoeken met Google


    Foto
    Foto
    Foto

    Op de foto (1) zien we hoe Jan de tekens van een witchdoctor in Z.-Afrika intving. Op de 2de foto Jan en zijn vriend Norbert in Venetië

    Foto

    Bij bovenstaande foto: waar is de tijd ? Rustpauze tijdens de blok van 1959...Op de achtergrond het kerkje van " 't Vewt"...! 

    Foto

    Bij de start van de tekst over het boek van Dirk Musschoot staat een foto van het dorp waar Jan woont, Nkodusweni...

    Na de strijd
    door Pieter Nicolas Van Eyck

    't Abrupt geratel zwijgt in 't duin
    Vreemd-stil is 't. Luwte en vogelzang;
    En 't kalm gedruis uit gindse tuin
    Van maaien, heel de middag lang.-
    De strijd beslecht, ligt alles neer.
    Maar toch, dit diepe hunkren weer:

    Of 't hart,o, éénmaal voelen kon
    De milde, lieflijke zoen
    Van alle strijd in avondzon
    Door ceder-, roos- en berkengroen,
    En wolken, drijvend als een vlucht
    Van witte vogels door de lucht.
    Loon
    door Hélène Swarth

    Ik zong en zie! de beek gaf mij een dronk tot loning,
    De wijnstok, wijn, het koren, brood,
    Geen struik die mij geen bloem, geen bloem die mij geen honing,
    Geen boom die mij geen schaduw bood.

    De zon gaf mij haar goud, de morgen haar juwelen
    En de avond, al zijn hemelrood.
    Maar wie mij had beloofd, zijn ziel met mij te delen,
    Gaf haar voor liefde en steen voor brood.

    Nieuws Nieuwsblad
  • Lichaam van onbekende man gevonden in veld in Beerse
  • Bloedmooie goals in de Europa League: Senegalees en ex-Bruggeling dollen met kanonschoten
  • Lichaam van onbekende man gevonden in veld in Beerse
  • Influencer krijgt felle kritiek omdat ze “belachelijke” foto ensceneert
  • Na het drama met de bolderkar: hoe (on)veilig is zo’n bak? En moet er iets veranderen aan de regels?
  • Historisch huis verhuist naar andere kant van de stad
  • Opvallend beeld: vos neemt Brusselse metro “richting Vossenplein”
  • Bart De Wever wil harder optreden tegen transmigranten: “Neem die mensen hun smartphone af”
  • Genk wint vlotjes tegen ex-club Zlatan, Standard met de billen bloot in de Europa League
  • Choreografen bekennen schuld in open brief over Jan Fabre-heisa: “Wij zullen niet meer de andere kant opkijken”
    De Archaelogische Vondst
    door Marnix Gijsen

    Jacqemijne Bolats werd te Leuven begraven
    in 1520
    naast haar man en haar kind.
    Ze had bei met dezelfde liefde bemind,
    al haar dagen.

    Ik heb haar zerksteen gevonden,
    op een regennoen,
    onder wat mos en veel gele blaren.
    Kinderen spelen er rond,
    en bij zomernacht paren geliefden
    hier hun bevenden mond.

    Zij werd in Antwerpen  geboren,
    - o mijn sterke stad, -
    wie voerde haar de Brabantse heuvelen over?
    Daar vond zij een man en won zij een kind,
    en de rust, onder mos en wat herfstig lover.

    Want, toen God zag
    hoe volmaakt deze drie stonden
    in 't licht van rustig geluk,
    het jubelende kind,en dees vredige beiden,
    toen was hij als David, die wenend zijn zoon
    overwint.
    Hij kon deze kalme zielen niet scheiden
    en brak alle drie hun hulzen stuk.

    Zie, zo lange tijd is aan elk mens gegeven,
    dat zijn woord rijpe tot lied
    voor Gods aangezicht.
    Hoe vaak het hernomen , geaarzeld, getracht,
    tot duidlijk en klaar
    klinke het rhytme dat door elk leven vleit;
    God luistert en wacht,
    de zanger verdwijnt,
    maar het zingen ruist uit in Gods wezenheid.  

    Nieuws Volkskrant
  • Russisch antidopingbureau mag terugkeren van Wada, ondanks protesten
  • Elegante verdediger tussen rouwdouwers, een vergeten voetbalicoon
  • Vier zeges krikken imago in week tijd serieus op: de Lange Mannen zijn terug
  • Vanuit deze droommanege veroverden zij geleidelijk de paardensport
  • Oss rouwt om spoordrama: ‘Dit snijdt door je ziel’
  • Amerikaanse is snelste fietser ter wereld, bijna zo snel als Boeing op de startbaan: 296 km/h
  • Een dag van nationale voetbalstilte, want AZ en Feyenoord waren donderdag vrij
  • De Kamer als veredelde televisiestudio: met slim knippen en plakken staan alle politici er goed op
  • Deze kledder weefsel, het vroegste dier op aarde, werpt nieuw licht op evolutie van dieren
  • Nieuwe SGP-voorzitter ontvangt al 12 jaar wachtgeld, maar ‘kan daar niets aan doen’
    Berlijn
    door Hendrik Marsman

    De morgenlucht is een bezoedeld kleed
    een bladzij met een ezelsoor
    een vlek

    de stad
    een half ontverfde vrouw

    maar schokkend steigert zij den hemel in
    als een blauw paard  van Marc in 't luchtgareel

    Berlijn

    de zon is geel 

    Vader
    door Michel van der Plas

    Vader, wat zou ik ervoor willen geven
    als je er af en toe nog eens kon zijn
    en een zondag kwam zitten in mijn leven
    bij mijn werk en mijn boeken en mijn wijn.

    Soms zie ik mannen van vijfentachtig
    (je weet wel waar) met een gezicht vol zon
     en zin, en dan denk ik godallemachtig
    als ik hem zo nog eens meenemen kon.

    Want op de een of de andere manier
    leeft ik toch ook nog steeds voor lou: louw ogen
    wil ik, met hun aandacht, pret en mededogen
    bij mijn geploeter, mijn huis en mijn hier:
    en ik zag ze zo graag en keer genieten
    van al wat ze vol tranen achterlieten

    Gij wast aan mij gelijk de winde...
    door Karel van de Woestijne

    Gij wast aan mij gelijk de winde
    die wentelt om een koren-aar;
    dra zal ik aan mijn wang bevinden
    de zomer streling van uw haar.

    Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren
    tot waar mijn slapen komm'rend staan:
    zo ziet men, wild, een winde geuren
    naast 't wegend rijpen van het graan.

    o, 'k Ben geen sterke: moe-gedragen,
    verzwaart vaak de angst mijn levens-last;
    maar 't is mij  waar 'k uw wasdom schrage,
    of blijde een échte steun me omwast

    Zo reikt de liefde, o mijn beminde,
    verrijkt me uw liefde in vreze en vaar,
    - gelijk een geur'ge wentel-winde
    die sterkt en loont heur koren-aar.

    Paradise  Regained
    door
    Hendrik Marsman

    De zon en de zee springen fonteinen bliksemend open:
    waaiers van vuur en zij;
    langs  blauwe bergen van den morgen
    scheert de wind als een antilope
    voorbij

     zwervende tussen  fonteinen van licht
    en langs de stralende pleinen van 't water,
    voer ik een blonde vrouw aan mijn zij,
    die zorgeloos zingt langs het eeuwige water

    een held're, verruk'lijke wijs:

    'het schip van den wind ligt gereed voor de reis,
    de zon en de maan zijn sneeuwwitte rozen,
    de morgen en nacht twee blauwe matrozen -
    wij gaan terug naar 't Paradijs'

     
    Ida Gerhardt (1905-1997)
    De gestorvene
    door Ida Gerhardt

    Zeven maal om de aarde gaan,
    als het zou moeten op handen en voeten;
    zeven maal, om die éne te groeten
    die daar lachend te wachten zou staan.
    Zeven maal om de aarde te gaan.

    Zeven maal over de zeeën te gaan,
    schraal in de kleren, wat zou het mij deren,
    kon uit de dood ik die éne doen keren.
    Zeven maal over de zeeën te gaan --
    zeven maal, om met zijn tweeën te staan.

    De Zwerver
    door Jan van Nijlen

    Ik ben vermoeid. Toch ben ik nog gestegen
    Tot op de heuveltop in het late licht,
    en voor mij kronkelen de duistere wegen
    Van 't avonddorp, dat daar verlaten ligt.  

    Is nu de wereld zoveel eeuwen ouder?
    Alles lijkt mij zo vreemd en toch bekend.
    Ik mis alleen een vriendelijken schouder,
    Een lichaam, dat mijn lust voelt en herkent.

    Ik ben alleen voor gans mijn verder leven,
    Er is niets meer dat me aan deze aarde bindt.
    En toch, ik voel mijn hart onstuimig beven:
    Dààr staat een boom, dààr speelde ik als kind.


    Jan van Nijlen
    (1908-1975)

    Foto
    De klok ( zie boven rechts) tikt gestaag verder...Mijn  teller staat reeds op 72...!
    Om alle teksten op het BLOG te lezen klik je onderaan de laatste tekst op de naar links gerichte pijl...
    Foto
    De Axa-man met twee gezichten en dit na meer dan 50 jaar, toen hadden we de Krüger-man...! Wat goed is blijft dus goed...  

    Haiku

    De zon brandde  fel

    op het wit berijmde gras.

    Ver is de lente...
    (WVO)

    Dropbox

    Druk op onderstaande knop om je bestand naar mij te verzenden.

    Laatste commentaren
  • Een goede midweek middag en avond (informatietips)
        op De rijke is niet gelukkiger dan hij die genoeg heeft... ( Solon)
  • Flytox (Michel Guilmet)
        op De natuur doet niets zonder doel (Aristoteles)
  • school is... (christine)
        op School is bijkomen van het weekend...
  • IN OKTOBER VEEL REGEN..... (Christine)
        op IN OKTOBER VEEL REGEN, VOOR HET KERKHOF ALTIJD ZEGEN
  • - (joris vanhecke)
        op Wie geen vrede wil, zal oorlog krijgen...(Tarquato Tasso)
  • Het zwarte Schaap
    Groots en meeslepend leven
    18-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zuivere democratie is het despotisme van het Grauw...( Voltaire)

    Binnen een maand, eigenlijk binnen 32 dagen, zijn er gemeenteraards- en provincieverkiezingen. Het wordt weer leuk, want ze (...) gaan ons met allerlei gekke dinges rond de oren slaan en vooral zal er weer geen woord meer dan het woord  " democratie" verkracht worden. Hoewel er stenge  straffen op verkrachten staan, toch mag dat zo maar gebeuren. Democratie? Wat is dat eigenlijk...Het zou in Griekenland begonnen zijn al herinneren we ons nog de zin , die Prof Willy Peremans in zijn college " De Oudheid" uitsprak: " In Griekenland ( Hellas zei ie)  is de democratie wellicht geboren, maar echte  democratie was het toch niet" Athene was de bakermat, want in Sparta ging het er anders aan toe. Athene dus. Het volk ( demos) had het voor het zeggen of t.t.z de mannen ouder dan dertig jaar konden vanuit de ekklesia ( soort volksvergadering)  de stad besturen...De vrouwen telden niet mee, de metoiken ( vreemdelingen) ook niet, de perioiken ( de omwonenden, hadden weinig rechten en zwoegden op het veld...) en de slaven ( doulos) waren tenslotte voorwerpen...Naar het schijnt waren er zo'n 400 stemgerechtigden...Met die stemmingen liep het ook niet altijd vlot. Nemen we nu het ostracisme. Een Athener die zich misdroeg: de stemmers kerfden de naam van de slechterik op een potscherf  en bij meer dan de helft werd ie verbannen. Een anecdote: Toen in 471 v. Chr. Themistokles( 524-460 v. Chr. - vlootadmiraal er overwinnaar van de Perzen bij Salamis) in ongenade viel om zijn corruptie moest er gestemd worden...We weten dat er stemmers waren die niet eens wisten over   wie het ging, want ze moesten vragen : " Hoe spel je die naam"...Er waren ook stemmers die zich graag lieten betalen om te stemmen. De grote bloei van de democratie kwam er onder Perikles (495-429 v. Chr), de eeuw van Perikles, maar eigenlijk bestuurde Perikles als een zachte dictator, want hij was een  echte demagoog en vele van zijn tegenstrevers vielen ook te prooi aan het ostracisme. Hij stierf aan de pest en na zijn dood was het deerlijk gesteld met de democratie. Wat stelden we eigenlijk vast...dat de democratie best meeviel bij een vaste hand...De Romeinen benoemden zelfs in crisistijd , zoals bij de inval van Hannibal, voor een korte tijd een dictator die orde op zaken moest stellen. Kijken we naar de geschiedenis: de grote bloeiperiodes waren ook niet echt toppunten van democratie: Karel de Grote, Keizer Karel, Lodewijk XIV, Napoleon...USA is vandaag de dag het voorbeeld van een democratisch geleide staat. Kom zeg, een president die verkozen wordt door nog geen 50% van de bevolking, democratie...??? Poetin is ook een grote democraat, als je hem mag geloven...Zou de echte democratie eigenlijk wel bestaan en luister straks maar eens naar de politieke bonzen als ze weer de tv-studio's onveilig maken...In de Koningin der Badsteden komt er een partij op: recht door Zee. De lijst werd door loting vastgesteld met op de derde plaats een meneer die in al de teksten behoolrijk wat fouten schrijft..., maar toch democratisch. Wat wil Recht door Zee? Alle inwoners moeten mee beslissen over alle projecten van het bestuur ( dus de macht aan het Grauw...). Hoe kan dat nou?  Hoe zal het gebeuren? De vraag rijst of de mensen nog in staat zullen zijn om een serieuze dagtaak te vervullen..., want er zal wel altijd ergens een vergadering zijn over één of ander project waarover dient gedebateerd. Is er een zaal groot genoeg om al dat volk op te vangen  en is er tijd genoeg om elkeen aan het woord te laten...Moeten we nog doorgaan? We doen het niet, maar we vinden dat Recht door Zee de mensen blaasjes wijs maakt, want hun manier van besturen kan gewoon niet...Bovedien vooraan op de lijst staat een individu die zich uitgeeft als schrijver, historicus, heemkundige een geen tekst van drie regels kan schrijven zonder spelfouten...De politici verwijten dat ze de massa bedotten is één ding, maar het zelf vooraf doen is nog erger. Tot binnen drie weken. 

    18-09-2018 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.September, gouden Roos...

    Het is moeilijk te geloven, maar eigenlijk is september onze favoriete maand. Wie regelmatig onze stukjes op de Blog leest, weet dat we nooit zo graag schoolliepen en toch vonden ( vinden we nog steeds) september een heerlijke maand...Het verdriet dat we voelden toen we in september terug naar school moesten, werd later ruimschoots gecompenseerd  door onze heerlijke jaren in Leuven...

    Afbeeldingsresultaat voor September afbeelding

    Zoals zo dikwijls is onze liefde voor iets of iemand moeilijk onder woorden te brengen...We willen toch eventjes proberen en mocht het gaan vervelen met één klik is de tekst verdwenen nietwaar...Geef toe dat september soms heel mooie dagen levert  wat het weer betreft, bovendien is de zon dan ook heelwat beter te verdragen en geef toe  een septemberavond buiten is zo stil en rustig. Zelfs als we nog klein waren en de school (...) alweer was begonnen konden we ons hartje ophalen, want na school was er nog tijd genoeg om het aardappelloof in de fik te steken en alle "gevonden" aardappelen te roosteren zodat moeder niet begreep dat we zo weinig aten bij de avondboterham. Niet alleen de geroosterde aardappelen zorgden daarvoor, maar ook de appels en peren die bij het plukken in het gras waren gevallen zorgden voor de juiste afwisseling.Eigenlijk weten niet hoe het kwam, maar de mensen waren blijkbaar ook tot rust gekomen...De gejaagdheid van de lente, alles moest geplant en gezaaid worden, de druk  van de zomer, zou het weer om te oogsten meevalleen... het was voorbij en de rust van de winter wenkte. Niet dat er in september niet gewerkt werd, maar het weer liet het altijd toe en de aardappelen en de bieten werden rustig ingekuild. Wat meer was, het einde van de aardappeloogst werd steevast gevierd met een grote "pannenkoekenbak" en geef toe wat is er Vlaamser dan dat, want zelfs Marc Sleen had het begrepen...Dat bakken van pannenkoeken was bovendien een ritueel...Vader zorgde voor het nodige hout en vooral lange latten die dan in de lange buis van de langebuiskachel werden gestoken zodat de buis opwarmde. Moeder zonderde zich af naar een rustige plaats om   het deeg te maken...Emmers vol, ja zeker, we we wisten ooit dat er eens iemand zesentwintig pannenkoeken meester had gemaakt, maar hij moest stoppen, want ze wachten om te kaarten...!!!! Met het restje van het deeg goot moeder dan een vent op de buis: eerst een klein rondje als hoofd, dan een grote ronde buik en tenslotte  twee streepjes voor de benen . We hebben nooit geweten hoe ze erin slaagden het  hele geval te keren om de bovenzijde ook te bakken...maar elke keer opnieuw probeerden ze het. Na het eetfestijn, gingen de mannen kaarten en de vrouwen en kinderen spelen: vb: al wat vogel is vliegt, de duif vliegt, de mus vliegt , de hond vliegt...en wie dan vliegbewegingen maakte was eraan...en moest een straf ondergaan: Een suikerklontje van een draadje proberen te pakken...Toen je met open mond  bezig was goten ze een leper zout in je mond....!Na zo'n septemberavond zagen we het Noorderlicht...We waren voorop gegaan, wij en  de meester. We stonden te wachten aan de achterdeur op vader, moeder, broer en de zussen toen we het zagen. We wisten niet wat het was , maar de meester wel en legde het uit....Op school had een oud nonnetje gezegd dat in 1914 en 1940 ook het Noorderlicht was verschenen en dat het telkens het sein voor een oorlog was. De meester zei dat het larie was en we geloofden hem...en vreemd genoeg, als we eerlijk zijn, daar is het reeds begonnen, om aan alles te twijfelen wat niet tastbaar bewezen kon worden zelfs de lessen metafysica van Prof Gerard Verbeke in Leuven hebben  er niets kunnen aan veranderen...en Gerard  was dan nog een West-Vlaming met een heerlijke sk-uitspraak tot ergernis van de Signoren, maar Gerard nam dan wraak in juli...September , gouden roos en we hebben nog geeneens over de verkleuring vna het lover gespraken...Komt misschien nog!!!! 

      

    11-09-2018 om 16:03 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    04-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De macht van de media...

    Gisteravond keken we naar "Dank u dat je bij ons was"...De redactie van Eén wou op haar manier hulde brengen aan degene die door de jaren heen het nieuws ( nu is dat nws) hadden gebracht. Ooit waren we verplicht  om aan leerlingen uit te leggen wat nieuws was, want politici vinden steeds maar "nieuwe" vakken (1) uit en zo kwam plots PAV  op de proppen. Wie PAV? Project algemene vakken...Zo moest de leraar rond een bepaald thema alle algemene vakken aan bod laten komen: taal, wiskunde, aardrijkskunde, geschiedenis...Ga d' er maar tegenan...We waren met het thema pers bezig...dus wat is nieuws. We moeten toegeven dat  " Spoedbericht" een boek van Gaston Durnez ( uitgegeven door het Davidsfonds) me aardig op weg heeft gezet.Voor de lezer die zich Gaston niet (meer) herinnert, hij was de man die vaak aardig uit de hoek kon komen en zo vond ie dat nieuws op die manier kon worden verduidelijkt..." Hond bijt man desnoods de postbode , is géén nieuws, want een meerdere dagelijkse gebeurtenis,  maar man bijt hond is dan wel nieuws, want dat gebeurt niet zo vaak..." Volgens het boven genoemde programma  waren  er verder nog twee soorten nieuws: het nieuws wat de redactie belangrijk vond en het nieuws wat de kijker wenste te zien. VTM koos voor het laatste soort nieuws, met aanvankelijk succes, helaas of gelukkig ( kies maar) is de kijker wijzer geworden en Eén scoort nu ruim beter dan VTM,zelfs het laatavond journaal soort in komkommertijd beter dan VTM-nieuws. Wij vonden het allemaal leuk, de goeie dingen van weleer, doch  schrokken wakker  nadat we een interview met een sportman in "de Zondag " hadden gelezen...Daar beweerde de man dat de media beslissen over het welslagen in de sport en wij voegen er de politiek aan toe...Zo kunnen bepaalde trainers fouten opstapelen, maar aan boord blijven,  doch anderen daarentegen na de kleinste misstap ontslagen worden omdat de pers de eerste steeds blijft beschermen , de misstap van de tweede extra uitvergroot. Hij gaf voorbeelden: Michel Preud'homme en Hein Vanhaezebrouck. Dat Michel verliest tegen Eupen, niet erg, want " ze deden niet wat we zegden" ,  zei Michel en applaus op alle banken. Hein krijgt de Anderlechtspelers niet op dreef, maar dat is dan de schuld van de spelers, alweer applaus...De macht van de pers, het is zelfs zielig hoe de pers  Cercle doodzwijgt of ten hoogste eens iets negatief "verklapt"...Naar het schijnt zou de reden zijn omdat AS Monaco Cercle overnam..Chinezen, Russen, Maleisiërs , doe maar en zeker een Vlaamse tafelspringer. Een jonge Vlaamse ref , Nathan Verboomen, zorgde er  voor dat Cercle enkele jaren geleden uit Eerste vloog nadat ie in de slotminuten VK Mechelen( zo kon Cercle niet meer terugkomen...) uit buitenspel liet scoren en nu floot ie twee strafschoppen ondanks er duidelijk in het reglement staat dat de fout wordt bestraft waar de fout werd begaan en niet waar de speler valt. Nathan lapt reglement aan de laars, bovendien waren het nog niet zo'n duidelijke fouten. Een Cercle penaltyclaim lachte ie hooghartig weg. Noch in de maandagkranten, noch in Extratime werden er woorden vuil aangemaakt. Verboomen daarentegen wordt als een opkomend talent aangezien.We schreven dat het ook in de politiek zo is...Het is niet mooi meer hoe NVa steevast worden aangevallen. Laten we eerst duidelijk zijn: onze politieke voorkeur: opgegroeid in een CVP-nest,  later communist geworden ( ieder gelijk voor de wet), maar na de frapatsen van Jozef Stalin, het socialisme verkozen als het meest rechtvaardige systeem, doch Claes, Vandenbossche, di Rupo, De Baetselier, Gennez , Daerden, Spitaels, Janssen, de Keizer van Oostende maakten me een politiekdakloze.... Dus de NVa treft, volgens de pers, alle schuld. Geef toe nationalisten hebben uiteraard tonnen boter op het hoofd...Een voorbeeld : Ene Louis Tobback zegt in "de Zondag" (alweer ) " Vroeger bevoordeelden de ministers hun  partijburgemeesters in alle stilte, maar de NVa doet het open en bloot en dat is onaanvaardbaar" Denk je dat er één politiek correcte , ene analist, één krant, één weekblad daarop gereageerd heeft? Besluit foefelen mag alleen onder tafel, in achterkamertjes ( of bordelen...). We gaan hier niet alle socialistische schandalen opsommen. Om te kotsen. Zouden ze niet beter de muil houden met Crombez op kop? Bah! Stel dat je nu nog PAV moet doceren, dan breng je je  job in gevaar, want wie durft de pers dan nog onder handen nemen...?

    (1) Straks komt er een nieuw vak...wat het ook mag zijn  het mag NOOIT  Nederlands vervangen, maar ja met ene madame Gennez als onderwijsspecialiste

     

     

     

    04-09-2018 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voornaamste schoolgebeurtenis: de 1ste vrije dag (Hugo Olaerts)

    Het regent...en dat is lang geleden . De herfst kondigt zich dus aan...en de eerste schooldag nadert weer. Eigenlijk weten we het al lang, want de warenhuizen zijn al bezig van midden juli om in de reclamefolders die "heuglijke" dag aan te kondigen. Vandaag is er dan nog extra  niet alleen de regen, maar in de krant komen dan "de kenners" goeie raad geven omtrent die eerste schooldag. Kinderen mogen niet wenen op die eerste dag, ouders moeten in het klaslokaal toegelaten worden...en zo gaat het lullen maar verder . Waarom zou een kind niet mogen wenen? Waarom moeten de ouders in de klas komen? Gaan de mensen ook mee naar een werkatelier op de eerste werkdag...Wat een gelul allemaal, maar wat wij het ergste vinden? We weten ons niet te herinneren hoe onze eerste schooldag verliep...

     

     Het is verbazend nochtans hoe we verre jeugdherinneringen kunnen oproepen, maar die eerste schooldag : noppes. Wat we wel weten, we gingen niet graag naar school. Een voorbeeld? Tijdens de achttiendaagse veldtocht in mei 1940 werd het dorp waar we woonden nogal bij het oorlogsgebeuren betrokken. Duitse stuka's voerden meerdere aanvallen uit op het dorp en de kerk werd met brandbommen getroffen en brandde uit. Ons woonhuis bleef overeind , maar de stallingen gingen ook in vlammen op. Nadat de Duisters dan het dorp hadden ingenomen  kwamen ze van deur tot deur de mensen aanmanen het dorp te verlaten, want ze verwachtten een tegenaanval van de Belgen ( verboden te lachen) . Echt nu, de Belgische legerleiding stuurde inderdaad een licht pantser voertuigje om  de situatie in het dorp te bekijken, doch de Duitse voorpost maakte het onschadelijk...de chauffeur en de co-chaufeur konden wel heelhuids ontsnappen...We  ( vader , moeder, broer en twee zussen ) trokken naar Groot Burkel en vonden onderdak op een boerderij. De Koning der Belgen vond ondertussen dat het allemaal al lang genoeg geduurd had en sloot vrede zodat we na één nacht al naar huis konden terugkeren. Fietsen van vader en moeder weg, stal met dieren  afgebrand, winkel geplunderd, maar pur le reste tout va bien madame la marquise...Na de thuiskomst zaten mijn jongste zus en ik door het raam van de slaapkamer te kijken  naar de dorpsstraat die vol met wagens en paarden stond. "De oorlog is voorbij" zei mijn zus en ik vroeg: " en morgen alweer school zeker"... Dus. Moeder heeft het steeds bevestgd dat het elke morgen een drama ( licht overdreven uiteraard) was van..." Welke dag is het vandaag?" Steeds antwoordden we : " 'k Ga niet naar school". Slechts als het zaterdag was zegden we " 'k Ga wel naar school..." 't Was maar een halve dag. Je moet niet vragen hoe graag we dan naar kostschool gingen...Amaai...Vier jaar Leuven daarentegen was dan wel een heerlijke tijd en eerlijk een carrière van meer dan 35 jaar als docent heeft me ook aardig bevallen en toegegeven, we konden aardig overweg met de leerlingen, want de reacties die we vandag de dag nog krijgen bevestigen het. De eerste schooldag daar herinneren we ons NIETS meer van, dus zal al de zever die de geleerden vandaag de dag over ons hoofd spuien  weer wel licht overdreven zijn. Tot slot: de verste herinnering van de dorpsschool  het zetten van de pokken . Het gebeurde in de sacristie van de kapel van de school door de huisarts die later de arts werd van het voetbalteam en dit laatste was leuker dan het eerste. We vinden, eerste school dag of niet, doe gewoon, maar dat is vandaag het grote probleem, de mensen kunnen niet meer gewoon doen en dat is eraan te merken. Tot slot, het is triestig als het regent in de herfst, bovendien het is geeneens herfst, je moet niet vragen...! 

     

    29-08-2018 om 15:22 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De rijke is niet gelukkiger dan hij die genoeg heeft... ( Solon)

    We vragen ons af of de komkommertijd nog bestaat...? Je weet wel de tijd dat de journalist pijnlijk op zoek gaat naar het grote nieuws vandaar dat de zegswijze " man bijt hond" ontstaan is.Vandaag de dag is er blijkbaar geen gebrek aan nieuws of ze doen alsof het zo is, want sedert de "vercommercialisering " ( wat een woord...) moet een man geen hond meer bijten, want een welriekende sceet van één of andere babe is voldoende...In de weekendkrant  kon je een hele pagina lezen over de dochter van een voorzitter van een voetbalclub ( wie zou dat in godsnaam  kunnen zijn) die op haar elfde een handeltje in juwelen was begonnen. In onze tijd waren we op ons elfde nog met knikkers, bikkels en  hoepels bezig, maar de vader van ons was ook maar een gewone   duivenmelker, maar wel een goede, want we hebben hier wel nog het diploma: " Kampioen vluchten boven Parijs 1957". Vandaag lazen we dan als hotnews  dat vele werknemers die minder dan tien kilometers van het werk wonen  de auto nemen om er naartoe te rijden...Jawadde.We herinneren  ons nog steeds de eerste werkdag. Vooraleer we onze dienstplicht moesten doen ( Voor vaderland en Boudewijn) konden we een jaar latijn doceren in een nabij    -- 15 km ver --  college.Op een maandagmorgen  vertrokken we netjes gewassen en geschoren in een nieuw pak per fiets naar het werk zoals we fier konden zeggen. Onze buurman en notoir kastelein riep ons nog na : " Jij hebt nogal eens geluk, zo' schoon werk en bij de deur!" Juist toen was 15 km  bij de deur.Nu blijkt het  fietsen te lastig, niet op zondag, maar dan wel verkleed als sportman met dure fietshelm, extra sportkledij en een in-het-oog-springende -velo. Plots schiet ons een boutade van een politicus te binnen. Juist we lopen niet hoog op met politici en van de man die we nu bedoelen hebben we helemaal geen hoge pet op, want het is Kris Peeters extra voorbeeld van een windhaan , maar wellicht heeft hij deze keer wel gelijk...Wat zei Kris, die probeert burgervader van Antwerpen te worden? " We leven boven onze stand" Wie durft er te beweren dat Kris loog? Zeker de vakbonden niet, want er gaat geen maand, wat schrijven we week, wablief, dag voorbij of er wordt ergens gestaakt  , want we verdienen met zijn allen veel te weinig. Stel dat de vakbonden gelijk hebben, gemakkelijk praten van de vakbondbonzen met lonen van meer dan 500.000 euro plus ectra wagen en dito chauffeur...Maar goed, stel: hoe verklaar je dan dat de  weinig verdieners niet meer per fiets naar het werk peddelen, dat ze twee- tot driemaal per jaar op vakantie gaan, dat ze hele zomers lang van de ene festivalweide naar de andere hossen en niet ééns meer de moeite  doen om de kampeertent weer mee naar huis te  nemen..??? .Als je daar over nadenkt, dan krijg je toch de indruk dat de vakbonden niet dienen te staken, want "men" verdient genoeg...of moeten ze toch staken , maar we leven boven onze stand...? Wij weten het niet, maar gelukkig we dienen de problemen niet op te lossen, maar niet getreurd de heren Calvo, Crombez  of misschien wel weer ene di Rupo gaan het wel oplossen. Smeergeld zal weer normaal worden en dat is dan leuk voor sommige mensen!  

    21-08-2018 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    14-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De maneschijn der herinnering is mooier dan het zonlicht der realiteit (Peter Sirius)

    Morgen is het Onzel-Lieve-Vrouwehemelvaart of zoals ze in het dialect van ons geboortedorp zegden" Olf Oest". Als we er vandaag de dag over nadenken bleek dat de feestdag van het jaar te zijn. We weten het wel: Kerstmis en Pasen, waren ook belangrijke feestdagen, maar 15 augustus had , naar onze mening iets speciaal. Op het moment dat we het beleefden stonden we daar zo niet bij stil, maar nu we er over zijn gaan nadenken vinden we van wel...Waarom was het dan zo speciaal? De mensen trokken nog 's het beste pak aan en de mannen haalden, wellicht voor het laatst van het jaar, de strooien hoed met zwart lint boven.  Het kon behoorlijk warm zijn, want zo herinneren we ons dat tijdens de Maria Processie de kaarsen op de kandelaren, die we als koorknapen droegen, slapjes heen en weer hingen te slingeren. De processie dat was me wat.Weet je dat de pastoor ooit een wielerwedstrijd kon verbieden omdat ie over het parcours van de processie zou rijden...Op "Olf Oest" was er kermis in een wijk van het dorp en zeg nu zelf, een kermis in een Vlaams dorp dan moet er koers zijn, nietwaar...maar de koers kon niets anders dan over dezelfde weg van de processie komen, want het dorp was niet zo groot, maar dat was zonder de pastoor gerekend..., want die was blijkbaar niet" koersminded".De helft van het dorp stapte mee in de prcessie, verkleed als maagd of heilige, de andere helft stond te kijken en wiskundig bleef er niemand meer over, maar toch zaten er een paar in de herbergen en kattenkroegen. De huizen waren bevlagd met de driekleur, niemand durfde de Vlaamse Leeuw ophangen, want de oorlog was net voorbij. De straten waren met bloemen bestrooid, want de kinderen uit het dorp waren bossen en velden ingetrokken om " stooisel" te zoeken. Het dorp was mooi. Later, toen we in Zuid en Noord het stukje van Albert Helman (1) " Een Volksfeest in Spanje" lazen dan dachten we steeds met veel heimwee aan het dorp...en de processie. Aan het begin van de dorpsstraat en ook aan het einde was een altaar opgetrokken en daar werden dan door de pastoor de gelovigen met de monstrans gezegend. Het einde. Moeders gingen naar huis, vaders op café en de kinderen mochten het stooisel opruimen..."Olf Oest" was voorbij, september dreigde om de hoek, de aardappelen moesten gerooid, de bieten geoogst...en wij naar school. Was het de laatste stuiptrekking van de zomer, de vakantie die aan het feest een extra dimensie gaf?   Later kwam er nog iets bij: de voetbalcompetitie startte, nog niet echt, maar toch: de beker van West-Vlaanderen en dat was steeds leuk, want je kon een grote broer treffen uit een hogere reeks en dus een pandoering krijgen, maar ooit lukte het ook dat je " een prame" deed en de grote boer op de plek zette. De lezer zal wel vermoeden dat het allemaal niet makkelijk ging, want als de pastoor een wielerwedstrijd kon verbieden, dan kon ie dat ook met een voetbalmatch. Zo kwam ie ooit tegen moeder zeggen, toen ie van het voetballen had gehoord: " ...en dat het met Uw kinderen moet gebeuren"...Een doordenkertje, blijkbaar had me vader ook iets te zeggen thuis. Morgen weer "Old Oest"...we krijgen er koude rillingen van, maar 't is voorbij, want de poetsvrouw vindt het een dag als een anderen en komt doodgewoon poetsen. " Waarom ook niet" zei de vrouw. Waarom eigenlijk niet en zeggen dat de wijk van de Koningin der Badsteden waar we wonen toegewijd is aan Onze-Lieve- Vrouw...Vroeger was er zelf zeewijding en nu nog om 23 uur vuurwerk..." Om onze nachtrust te storen", zegt de vrouw. De tijden zijn veranderd,maar de maneschijn der dingen, daar houden we ons aan vast! 

     (1) Albert Helman (1903-1996)  schuilnaam van Lou Lichtveld uit de roman uit 1933 " Waarom niet?" - Volksfeest in Spanje:Zon over daken en gevels; over het rasterwerk der balkons en de tapijten , de veelkleurige doeken, de vlaggen en wimpels waarmee de ramen versierd zijn!

    14-08-2018 om 16:53 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De natuur doet niets zonder doel (Aristoteles)

    Volgens Aristotels heeft alles wat erin de natuur gebeurt  een doel...Zo zou een hittegolf het muggen aantal decimeren..., want er zijn minder poelen en plassen zodat de mug de eitjes niet kwijt kan. Bij "zachte" winters overleven vele insecten zodat het aantal weer op peil komt. We weten niet of de Griekse filosoof het allemaal zo bedoelde , maar we dachten daaraan en zitten ondertusen wel met een hittegolf en dat is niet echt aan mij besteedt

    Grappige mug — stockillustratie

    We moeten dan ook denken aan vroegere tijden. Jongens dat was afzien ...We sliepen onder de dakpannen op zolder met ergens een piepklein dakvenstertje dat heel de dag wijdopen stond en dit tot groot jolijt van de muggen en wij wisten het wel des anderendaags morgen. We legden bladeren van de notenboom op ons kussen, of preibladen of wreven ons in met azijn...Juist, zoals bij de meeste huis- en keukenmiddels van vandaag de dag in " de boekskes" het hielp ook niet. Misschien weet seksuologe Madame Liekens een middeltje...Op zeker moment was het middel gevonden en de fietsenmaker in het dorp kwam de slaapkamers mug vrij spuiten. De mensen noemden het " Flieten" . We vermoeden dat op de doos of bus van het product " flies" stond ( meervoud van het Engelse fly) en dus vandaar de naam. Het hielp, echt waar, maar de groene jongens kwamen eraan en het bleek ongezond...en zoals steeds, die groene rakkers zijn tegen alles , maar vonden nog nooit een alternatief. Je kan het niet geloven, de hitte hield ons weer wakker en we dachten dus aan al die heerlijke dingen, maar braken ook ons hoofd op het feit dat we dankbaar moesten zijn. Hoe kwam het, wel de laatste tijd worden we nogal rond de oren gekletst met allerlei slogans ( of hoe heet het ook weer...?) De Rode Duivels zijn terug met zakken vol geld en..." Bedankt Rode Duivels..." Boudewijn I  is 25 jaar geleden gestorven  en wat horen wij: " We zijn dankbaar voor wat  die mens ( hoe durven ze...) toch allemaal voor ons gedaan heeft..." Dankbaar, zich verplicht voelende, erkentelijk voor genoten weldaden...De hitte duurt al lang de hittenachten ook en steevast liggen we te woelen en ons af te vragen: wat voor een onmens zijn we eigenlijk...kunnen we dan niet een beetje erkentelijk zijn. Maar we komen er niet uit en eerlijk  welke weldaden hebben de Rode Duivels verricht.? Gaan ze nu een deel van hun onethisch loon afstaan? We vermoeden het niet, want onlangs lazen we in de krant dat voetballers in het algemeen, dus ook Rode Duivels minder bijdragen aan het fonds van de maatschappelijk zekerheid dan, laat ons schrijven, mannen van de reiniginsdienst. Moeten we hen dan dankbaar zijn? Dat Boudewijn ons weldaden heeft bezorgd konden we ook niet achterhalen...Bij de vaste benoeming door het ministerie van onderwijs dienden we uiteraard een brief te ondertekenen dat we trouw bleven aan de koning, bovendien hadden we die trouw al een jaar bewezen bij het ABL ( ofte Armé Belge - Belgisch  Leger). De B deed twee diensten. Dat we daar dankbaar moesten voor zijn. We kennen  heelwat BV 's die  er alles aan deden om niet bij het ABL te moeten dienen. Moeten die niet dankbaar zijn? We zijn er dus nog niet uit...maar wellicht zal de hittegolf wel stoppen en dan kunnen we weer rustig slapen. Terloops zou de slimme rakker van een Aristoteles het probleem van onze dankbaarheid kunnen oplossen?"Ken je zelf", neen, dat was zijn voorganger Socrates. Ook n' slimme  

    06-08-2018 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    31-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wie gelukkig wil zijn, moet thuisblijven (Wim van Oostveld)

    De drukste dag op de Luchthaven van Zaventem is voorbij... meer dan 95.000 reizigers vertrokken of arriveerden er. Plezant. Eigenlijk hebben we het nooit begrepen en omgekeerd is het dan ook weer waar, de meesten begrijpen het ook niet dat we steeds willen thuisblijven!We hebben het van jongsaf aan. We vermoeden dat de kostschool er weer voor iets tussen zit ( Alweer). De vakanties waren  zo kort dat we van elke dag wilden profiteren...Wat zouden de therapeuten daarover denken of de politiek correcten? Wat...? Kan me gestolen worden. 

    Afbeeldingsresultaat voor afbeeldingen rond de Leuvens stoof

    Heerlijk thuis bij de lange buiskachel...

    Zo deden we er alles aan  om  tijdens de vakanties  niet mee te moeten op kamp of andere studiedagen...Al van die dingen waarbij je weer netjes in de lijn moest lopen en steeds met mes en vork diende te eten. We deden er alles aan. Helaas het lukte niet altijd. In 1953 besloot de KSA-leiding dat er een grote bedevaart naar Lourdes zou worden gehouden...wegens de 25ste verjaardag van de oprichting en bovendien was oom Silvaan, broer van moeder, daarbij betrokken geweest en had er een leidende rol ( tot aan zijn dood in 1949) gespeeld. We zwegen thuis  over die activitiet in alle talen, maar op een mooie zondag in juni, was er een ouderdag avant la lettre  en buiten alle verwachtingen kwamen vader en moeder op bezoek, wat ze voorheen nog nooit gedaan hadden. Daar haar broer leraar was geweest op die kostschool werden vader en moeder nogal plechtig ontvangen en daar vernamen ze alle gegevens over de Lourdesreis...Het eerste wat ze zegden toen ze me achteraf zagen was: " Waarom zei jij niks over de Lourdesreis? Natuurlijk ga je mee...ze is al betaald"...Weer 10 dagen vakantie kwijt waarvan dan nog 2 dagen op een muffe trein...Eerlijk, achteraf viel de reis nogal mee en zelfs stonden we op de frontpagina van een Franse krant, want die krant wijdde een hoofdartikel aan dat zilveren jubileum met een foto van marcherende  KSA'ers en liepen we toch wel op de eerste rij. Titel van het artikel: " Vlaanderen hernieuwen in Christus" . Juist,in het Nederlands, zal wel een primeur voor Frankrijk geweest zijn, bovendien wat we daar voor dienden te doen, dat hernieuwen , wisten we niet en nu nog niet...Soms moesten we harde maatregelen treffen om het kamp vroeg te kunnen verlaten. Het was in Westouter  een kamp van tien dagen  met een student in de rechten als kampleider. De eerste dag reeds maakten we het zo bond, koffiepot omgooien bij ontbijt, geschilde aardappelen hard in het spoelwater gooien, bij een zoekspel op de  hoofden van de zoekers urineren...Juist dat was de druppel ( sic) ...en de leiding zette me op de bus naar Torhout en daar stond de fiets en we konden naar huis peddelen...Heerlijk thuis. Opstaan als je wakker werd, de aardappelen schillen terwijl je naar Arbeidsvitamienen op Hilversum luisterde, met de fiets boodschappen doen naar Maldegem, Tielt, Aalter...Heerlijk des middags de aardappelen met veel jus prakken en na de middag door de velden en in de bossen rondstruien tot je moe aan de avonddis kwam...Waarom zou je op kamp gaan: altijd weer die regeltjes: bidden voor het eten, elke dag naar de mis en zwijgen, des middags platte rust en handen boven de dekens en na het avondgebed: bezinning. Je werd gek. Neen, het hoefde allemaal niet voor mij en nu nog niet, want de kampleiders of de reisleiders allemaal autoritaire  blaffers. We vrezen dat jullie het niet begrijpen...en is het eigenlijk te begrijpen? Waarschijnlijk niet...!

    Schooljaar op kostschool : van 7 september tot 15 juli. Vakanties: van 1 november tot 2 november, kerstvakantie (25 december tot 6 januari), paasvakantie ( van Pasen tot Beloken Pasen) ,  van 28 juni tot 29 juni  (Paardenmarkt in Torhout) en dan de Grote Vakantie van 15 juli tot 7 september). Zou je de vrije dagen niet koesteren? 

       

    31-07-2018 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Liefde maakt dwazen, vaderlandsliefde domkoppen (Paul Léautaud)

    De Nationale feestdag is voorbij..en er zijn geen zekerheden meer in het leven, want de "drache nationale" bleef achterwege. We lagen nooit wakker van die nationale feestdag, integendeel en vooral dat gedoe er omheen  lag me helemaal niet. Nu we erover nadenken stellen we vast dat het vooral van huisuit kwam dat we niet met een echt Belgisch gevoel behept waren. Niet dat we naar het anti-Belgische gedreven werden, neen, maar het zat hem in kleine dingen zoals bijvoorbeeld: bij ons thuis stond altijd radio Hilversum aan..."Negen heit de klok", " De dinsdag bonte avondtrein", " Arbeidsvitaminen" ...Zo heeft moeder eens al haar overtuigingskracht moeten gebruiken om me naar school te krijgen, want op de radio hadden ze gezegd dat er een prinsesje was geboren en dat alle kinderen niet naar school moesten(1).

    Afbeeldingsresultaat voor afbeeldingen oud strijders

    Oud Strijder...met Blinkdozen

    ZO  ook bij de 11 novemberviering in het dorp..Op die dag verzamelden de oudstrijders op het kerkplein voor de hoogmis om daarna achter  "het muziek"  door het dorp te marcheren. Hoe langer de march duurde hoe valser het muziek klonk, want alle cafés van het dorp werden aangedaan, 13, en achteraf moest het nog beginnen, want toen kwam het diner in de parochiezaal, tomatensoep met balletjes, varkensgebraad met erwten en wortelen en kroketten om te eindigen met slagroom en ananas. Steevast kwamen de blinkdozen ofte medailles bij ons thuis ter spraken en de vaderlandsliefde kwam niet aan bod. Waar hielden we dan van? Van Briek Schotte bv niet omdat ie Belg was, maar omdat ie onze taal sprak...De Rode Duivels? Dat was me altijd wat, want veelal werden Walen als speler verkozen omdat ze Frans praatten : François Daenen, Louis Carré, Gilbert Tiryfays, Paul Anoul!!! Daar hielden we niet van. Toen we in Leuven studeerden, die mooie Vlaamse stad, daar zwaaiden de Walen de skepter, tenminste als ze met veel  waren al was dat na de Slag bij Matadi veranderd (2). In het leger was de leiding nog steeds franstalig en hoe erg het ook klink, we konden ons nooit thuis voelen in een land waarvan de "bazen" onze talen niet spreken. Vandaar  dat gedoe van de nationale feestdag, de gekte rond de Rode Duivels  gingen allemaal aan mij voorbij. België...? De kapitein van de Rode Duivels, franstalig uiteraard, steekt steevast de loftrompet over België, maar vernedert steeds 60% van de inwoners door hun taal NIET te spreken. Engels leerde ie wel, is Nederlands dan zoveel moeilijker...? Vele van de sportverdetten en andere sterren hebben steeds de mond vol over dat heerlijke België, maar wonen veilig in belastinspardijzen om geen belastingen te moeten betalen...Eén vraag, als je van iets of iemand houdt, dan heb je er toch iets voorover...Dus al hun gezwam over het dierbare België is gezwets, geleuter om niet te schrijven leugen.

    (1) op 18 februari 1947 werd Marijke, de jongste dochter van Juliana van Nedermand en prins Bernhard geboren

    (2) De Slag van Matadi 26 februari 1926. Een groep Walen had twee West-Vlaamse studenten in mekaar geslagen. Ze gingen hulp zoeken bij deWest-Vlaamse  gilde die juist een vergadering hield. Ze trokken er op uit en het kwam tot een slag bij de Leuvense wijk Matadi...sedert zijn de Walen iets rustiger geworden. Ken je nog het studentenlied: de Slag van Matadi: " Moeder West-Vlaamse was gedaan, al met een speech van vriend Stefaan... 

    23-07-2018 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 17/09-23/09 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 27/08-02/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 02/07-08/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 14/05-20/05 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 30/04-06/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 20/12-26/12 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 08/06-14/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 02/10-08/10 2006

    Egidius waer bestu bleven...

    Egidius, waer bestu bleven?
    Mi  lanct na di, gheselle mijn.
    Du coors die doot, du liets mi tleven.

    Dat was gheselescap goet ende fijn,
    Het sceen teen moeste ghestorven sijn.
    Nu bestu in den troon verheven
    Claerre dan der zonnen scijn,
    Alle vruecht es di ghegheven.

    Egidius, waer bestu bleven?
    Mi lanct na di, gheselle mijn.
    Du coors de doot, du liets mi tleven.

    Nu bidt voor mi: ic moet nog sneven
    Ende in de weerelt liden pijn.
    Verware mijn stede di beneven:
    Ic moet noch zinghen een liedekijn .
    Nochtan moet emmer ghestorven sijn.

    Egidius, waer bestu bleven?
    Mi lanct na di, gheselle mijn.
    Du coors die doot, du liets mi tleven.

    Jan Moritoen



    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Laatste commentaren
  • Een goede midweek middag en avond (informatietips)
        op De rijke is niet gelukkiger dan hij die genoeg heeft... ( Solon)
  • Flytox (Michel Guilmet)
        op De natuur doet niets zonder doel (Aristoteles)
  • school is... (christine)
        op School is bijkomen van het weekend...
  • IN OKTOBER VEEL REGEN..... (Christine)
        op IN OKTOBER VEEL REGEN, VOOR HET KERKHOF ALTIJD ZEGEN
  • - (joris vanhecke)
        op Wie geen vrede wil, zal oorlog krijgen...(Tarquato Tasso)
  • soms is er niets zo onnatuurlijk als .... (Christine)
        op Somtijds is er niets zo onnatuurlijk als de natuur...(Carolyn Wells)
  • Wie van herinnering kan genieten... (christine)
        op Wie van de herinneringen kan genieten, leeft tweemaal! (M.V. Martialis)
  • De taal.... (christine)
        op De taal is de mens gegeven om zijn gedachten te verbergen (Molière)
  • de herinnering is een kerkhof.... (Christine )
        op De herinnering is een kerkhof, waarop meer kruisen dan bloemen staan ( Peter Sirius)
  • Jeugd is geen leeftijd.... (Christine )
        op Jeugd is geen leeftijd, het is een geestestoestand (Samuel Ullman)
  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Inhoud blog
  • Zuivere democratie is het despotisme van het Grauw...( Voltaire)
  • September, gouden Roos...
  • De macht van de media...
  • Voornaamste schoolgebeurtenis: de 1ste vrije dag (Hugo Olaerts)
  • De rijke is niet gelukkiger dan hij die genoeg heeft... ( Solon)
  • De maneschijn der herinnering is mooier dan het zonlicht der realiteit (Peter Sirius)
  • De natuur doet niets zonder doel (Aristoteles)
  • Wie gelukkig wil zijn, moet thuisblijven (Wim van Oostveld)
  • Liefde maakt dwazen, vaderlandsliefde domkoppen (Paul Léautaud)
  • Wat is roem? Veel domheden over zich doen zeggen...(Gustave Flaubert)

    Laatste commentaren
  • Een goede midweek middag en avond (informatietips)
        op De rijke is niet gelukkiger dan hij die genoeg heeft... ( Solon)
  • Flytox (Michel Guilmet)
        op De natuur doet niets zonder doel (Aristoteles)
  • school is... (christine)
        op School is bijkomen van het weekend...
  • IN OKTOBER VEEL REGEN..... (Christine)
        op IN OKTOBER VEEL REGEN, VOOR HET KERKHOF ALTIJD ZEGEN
  • - (joris vanhecke)
        op Wie geen vrede wil, zal oorlog krijgen...(Tarquato Tasso)
  • Foto

    Zoeken in blog


    Foto

    Foto

    Foto

    Op de foto mijn familie: vader , moeder, mijn zussen Camilla en Maria, mijn broer Joris (+) en mezelf. Foto genomen tijdens  de oorlog in 1943. 
    Daaronder het gemeentehuis van Oedelem, mijn geboortedorp, Dr. Wyns noemde het één van de mooiste gemeentehuizen van Vlaanderen... 


    Foto

    De vierde latijnse van het  Sint-Rembertscollege in 1953 met klastitularis Jozef 'Basiel' Verstraete ( achterste rij...)  op schoolreis in Brussel. Gehurkt helemaal rechts zit ikzelf.


    Foto

    In december 1958 speelden enkele Oedelemse jongeren het toneelstuk "Smidje Smee". De "acteurs" werden uiteraard voor het nageslacht op foto vastgelegd...Bovenste rij: (v.l.n.r.) Willy Beernaerts (souffleur), Antoine Dhaese(+), Antoine Depestel, kapelaan Demuynck, René Dewulf, Roger Vanhullebusch, (zittend v.l.n.r.): Roger Vandeweghe, Edward Gilliaert en Marcel Denaeghel


    Foto

    Mijn oude Roldersklacht (mei 1958) aan de Zoete Waters in Heverlee...Eern triest moment!



    We zijn de 38de week van 2018


    Herfstavond
    door Albert Verwey

    Op 't donkre buiten
    Boomkruinen ruisen;
    Stormwolken drijven:
    In 't lamplicht huis en
    Voor donkre ruiten,
    Zit 'n dromend beeld
    Woorden te schrijven,
    En 't kruinenruisen,
    En 't wolkendrijven
    Staat, een geluid,in
    Schrift gepenseeld.


    De Waterlelie
    door
    Frederik van Eeden

    Ik heb de witte waterlelie lief, 
    daar die zo blank is en zo stil haar kroon
    uitplooit in 't licht

     Rijzend uit donker koelen vijvergrond,
    heeft zij het licht gevonden en ontsloot
    toen blij het gouden hart.

    Nu rust zij  peinzend op het watervlak
    en wenst niet meer...

    Een vrucht die valt
    door Karel van de Woestijne

    Een vrucht, die valt...
                                  -- waar 'k wijle in 't onontwijde zwijgen,

    buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt. De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
    haar paarlen aan 't stramien   der roereloze twijgen.
    En geen gerucht, dan deze vrucht die valt

    Een vrucht.
                      -- En waar ik sta, ten zatten levens-zome,
    vol als de nacht maar even stil; blind als de lucht
    hoe rijk ook aan 't verholen van mijne dromen,
    voel 'k -- lomer dan in 't loof der luideloeze bomen
    een vrucht die valt, -- mijn hart, gelijk een vrucht
    die valt... 



    'k  Hore tuitend' hoornen....
    door
    Guido Gezelle

    'k Hore tuitend' hoornen en
    de navond is nabij
    voor mij:
    kinderen, blij en blonde kom,
    de navond is nabij,
    kom bij:
    zegene u de Allerhoogste, want
    de navond is nabij,
    kom bij:
    'k hore tuitend hoornen en
    de navond is nabij,
    voor mij!

    Nieuws De Morgen
  • Amerikaanse is snelste fietser ter wereld, bijna zo snel als Boeing op de startbaan
  • Te veel 'Star Wars'-films op te korte tijd: Disney gaat op de rem staan
  • Bart De Wever: "We spelen met de toekomst van Europa"
  • Schilderkunst is mooier met muziek: in het MSK krijgen 10 schilderijen een soundtrack
  • Vrees voor meer dan 200 doden na ramp met veerboot op Victoriameer in Tanzania
  • De Wever stelt voor om smartphone sans-papiers in beslag te nemen
  • Met de discussie winter- of zomertijd toont Europa dat er soms te veel politiek kan zijn
  • De integrale open brief van 150 Belgische burgemeesters die pleiten voor een kernwapenverbod
  • Pas op, hier komen de ‘burning boomers’
  • "Drie jaar geleden stond ik in Brussel alleen voor het rood licht, nu zwaai ik elke dag naar een andere fietser"

    Delft
    door Hendrik Marsman
    Sluimer dood

    zacht
    verdronken
    donker

    nacht

    groene dood
    in de gracht
    verzonken

    blinde non
    waanzin
    spon
    zacht
    geflonker
    in de ogen

    donker

    pracht


    Nacht
    door Hermen Gorter

    Het gras heeft den nacht al begonnen,
    de tuin is stil bezonnen.
    De hemel is onbezonnen,
    licht nog zo ongeschonden.

    Bomen wit als boekweit
    hangen neer stil in schoonheid,
    maar de losse kastanjebladen
    zijn schichtig en overladen
    van wind...


    In memoriam amici J. Campert
    door Louis de Bourbon

    In de open dromen van den wreden dag
    heb ik jouw pijn gevoeld, jouw brandend leed,
    soms hoor ik in den nacht jouw stervenskreet
    en ik zie een blik die breekt, jouw laatste oogopslag.

    Ik hef het glas. Ik zie den roden gloed
    van 't heulsap dat ons beiden heeft verheugd
    in vroegere nachten luid en licht van jeugd,
    maar sinds jouw dood smaakt alle wijn naar bloed.

    En sinds jouw dood is alle licht te schel,
    elk vuur te heet, alle genot doet pijn
    en ik hoor in ieder lied dit bittere refrein:
    o, hart, jouw hart, o bloedrode rebel.

     
    Louis de Bourbon (1908-1975)
    Klik op de pijl onderaan laatste tekst om het archief op te roepen...

    Haiku

    Het jaar is gestart

    en we beloven weer veel,

    want we zijn zo dom!

    (WVO)


    Haiku

    Het ouder worden

    is zeker geen sinecuur

    en je doet 't alleen...

    (WVO)


    Haiku

    De vorst is weer weg,

    bakken regen stromen neer,

    helaas, godgeklaagd...

    (WVO)


    Haiku

    De minister spreekt:

    het zijn zeer droeve tijden,

    de riem dient gesnoerd...
    (WVO)


    Over mijzelf
    Ik ben Willy Beernaerts, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Wim van Oostveld .
    Ik ben een man en woon in Mariakerke-Oostende (Vlaanderen ) en mijn beroep is leraar Nederlands - geschiedenis aan het VTI in Oostende en freelance journalist bij de Zeewacht .
    Ik ben geboren op 26/04/1936 en ben nu dus 82 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: Lezen en schrijven.
    Schreef een roman " Het zwarte Schaap" die spijtig genoeg al uitverkocht is. Het vervolg staat op mijn Blog " De Tocht terug" Nu schrijf ik voor het Jaarboek " Bos en Beverveld" van de heemkundige kring van Beernem-Oedelem-St.-Joris .


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!