NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Honderd jaar hypocrisie...
  • Helaas, waar is der Oudren fierheid nu gevaren (A. Rodenbach)
  • De waarheid is altijd paradoxaal (Henry David Thoreau)
  • Een leugenaar is altijd gul met eden ( Pierre Corneille)
  • Familie duurt het langst...(Harry Mulisch)
    Welkom op mijn blog!

    Aan de  rechterkant kan je het Egidiuslied lezen van Jan Moritoen. Jan overleed te Brugge eind l416 of begin 1417  als lid van de gilde van de bontverwerkende lamwerkers. Hij was zelfs een bepaald moment schepen van de stad Brugge. In het Egidiuslied spreekt hij zijn overleden vriend en rivaal in de liefde lyrisch toe. Egidius en Jan Moritoen waren beiden verliefd op Mergriete. Na Egidius' dood trad zij in het klooster en liet de liefde van Jan Moritoen onbeantwoord.

    P.S. Egidius was een gewaardeerd zanger en musicus. Egidius is het latijn voor Gillis.

    Zoeken in blog

    Foto
    Zoeken met Google


    Foto
    Foto
    Foto

    Op de foto (1) zien we hoe Jan de tekens van een witchdoctor in Z.-Afrika intving. Op de 2de foto Jan en zijn vriend Norbert in Venetië

    Foto

    Bij bovenstaande foto: waar is de tijd ? Rustpauze tijdens de blok van 1959...Op de achtergrond het kerkje van " 't Vewt"...! 

    Foto

    Bij de start van de tekst over het boek van Dirk Musschoot staat een foto van het dorp waar Jan woont, Nkodusweni...

    Na de strijd
    door Pieter Nicolas Van Eyck

    't Abrupt geratel zwijgt in 't duin
    Vreemd-stil is 't. Luwte en vogelzang;
    En 't kalm gedruis uit gindse tuin
    Van maaien, heel de middag lang.-
    De strijd beslecht, ligt alles neer.
    Maar toch, dit diepe hunkren weer:

    Of 't hart,o, éénmaal voelen kon
    De milde, lieflijke zoen
    Van alle strijd in avondzon
    Door ceder-, roos- en berkengroen,
    En wolken, drijvend als een vlucht
    Van witte vogels door de lucht.
    Loon
    door Hélène Swarth

    Ik zong en zie! de beek gaf mij een dronk tot loning,
    De wijnstok, wijn, het koren, brood,
    Geen struik die mij geen bloem, geen bloem die mij geen honing,
    Geen boom die mij geen schaduw bood.

    De zon gaf mij haar goud, de morgen haar juwelen
    En de avond, al zijn hemelrood.
    Maar wie mij had beloofd, zijn ziel met mij te delen,
    Gaf haar voor liefde en steen voor brood.

    Nieuws Nieuwsblad
  • “Nog niet gestrooid, want vrieskou was niet voorspeld”
  • Iedereen draagt zijn gordel, behalve chauffeurs van bestelwagens
  • Vlaams Bouwmeester wil ons landschap redden: “We hebben het platteland vermoord”
  • Alice in Wonderland: hoe een meisje met Down gewoon zichzelf kan zijn, in een gewone klas, in een gewone school
  • Eden Hazard is 10 jaar Rode Duivel: hoe een snotjong de Messi van België werd
  • Michael Van Peel staat voor zijn laatste jaaroverzicht: “Vorig jaar was ik cynisch, dit jaar ben ik kwáád”
  • Antibiotica nemen bij een hoestje? Denk maar twee keer na
  • Iedereen draagt zijn gordel, behalve chauffeurs van bestelwagens
  • Dochter van Kirsten woog 1,80 kilo bij geboorte: “Ik durfde niet meer te gaan kijken, uit schrik dat ze zou sterven”
  • “Nog niet gestrooid, want vrieskou was niet voorspeld”
    De Archaelogische Vondst
    door Marnix Gijsen

    Jacqemijne Bolats werd te Leuven begraven
    in 1520
    naast haar man en haar kind.
    Ze had bei met dezelfde liefde bemind,
    al haar dagen.

    Ik heb haar zerksteen gevonden,
    op een regennoen,
    onder wat mos en veel gele blaren.
    Kinderen spelen er rond,
    en bij zomernacht paren geliefden
    hier hun bevenden mond.

    Zij werd in Antwerpen  geboren,
    - o mijn sterke stad, -
    wie voerde haar de Brabantse heuvelen over?
    Daar vond zij een man en won zij een kind,
    en de rust, onder mos en wat herfstig lover.

    Want, toen God zag
    hoe volmaakt deze drie stonden
    in 't licht van rustig geluk,
    het jubelende kind,en dees vredige beiden,
    toen was hij als David, die wenend zijn zoon
    overwint.
    Hij kon deze kalme zielen niet scheiden
    en brak alle drie hun hulzen stuk.

    Zie, zo lange tijd is aan elk mens gegeven,
    dat zijn woord rijpe tot lied
    voor Gods aangezicht.
    Hoe vaak het hernomen , geaarzeld, getracht,
    tot duidlijk en klaar
    klinke het rhytme dat door elk leven vleit;
    God luistert en wacht,
    de zanger verdwijnt,
    maar het zingen ruist uit in Gods wezenheid.  

    Nieuws Volkskrant
  • Argentinië niet in staat om gezonken onderzeeër te bergen
  • Vier demonstranten haalden Den Helder. ‘Waar blijft je groepje nou?’
  • Hoe racistisch is de Nederlander nou echt? Harriët Duurvoort in gesprek met Herman Vuijsje
  • Hongarije helpt oud-premier Macedonië ontsnappen in diplomatieke auto’s
  • Ondanks verdeeldheid rustige intocht Sint in Zaanstad
  • Bus met Kick Out Zwarte Piet-demonstranten bij Alkmaar van de weg gehaald
  • 124.000 Fransen blokkeren door heel het land wegen uit protest tegen hoge brandstofprijzen
  • Fransen blokkeren wegen als protest tegen hoge brandstofprijzen
  • Fransen blokkeren wegen als protest tegen hoge brandstofprijzen
  • Een Piet die wit is? Voor kinderen geen probleem
    Berlijn
    door Hendrik Marsman

    De morgenlucht is een bezoedeld kleed
    een bladzij met een ezelsoor
    een vlek

    de stad
    een half ontverfde vrouw

    maar schokkend steigert zij den hemel in
    als een blauw paard  van Marc in 't luchtgareel

    Berlijn

    de zon is geel 

    Vader
    door Michel van der Plas

    Vader, wat zou ik ervoor willen geven
    als je er af en toe nog eens kon zijn
    en een zondag kwam zitten in mijn leven
    bij mijn werk en mijn boeken en mijn wijn.

    Soms zie ik mannen van vijfentachtig
    (je weet wel waar) met een gezicht vol zon
     en zin, en dan denk ik godallemachtig
    als ik hem zo nog eens meenemen kon.

    Want op de een of de andere manier
    leeft ik toch ook nog steeds voor lou: louw ogen
    wil ik, met hun aandacht, pret en mededogen
    bij mijn geploeter, mijn huis en mijn hier:
    en ik zag ze zo graag en keer genieten
    van al wat ze vol tranen achterlieten

    Gij wast aan mij gelijk de winde...
    door Karel van de Woestijne

    Gij wast aan mij gelijk de winde
    die wentelt om een koren-aar;
    dra zal ik aan mijn wang bevinden
    de zomer streling van uw haar.

    Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren
    tot waar mijn slapen komm'rend staan:
    zo ziet men, wild, een winde geuren
    naast 't wegend rijpen van het graan.

    o, 'k Ben geen sterke: moe-gedragen,
    verzwaart vaak de angst mijn levens-last;
    maar 't is mij  waar 'k uw wasdom schrage,
    of blijde een échte steun me omwast

    Zo reikt de liefde, o mijn beminde,
    verrijkt me uw liefde in vreze en vaar,
    - gelijk een geur'ge wentel-winde
    die sterkt en loont heur koren-aar.

    Paradise  Regained
    door
    Hendrik Marsman

    De zon en de zee springen fonteinen bliksemend open:
    waaiers van vuur en zij;
    langs  blauwe bergen van den morgen
    scheert de wind als een antilope
    voorbij

     zwervende tussen  fonteinen van licht
    en langs de stralende pleinen van 't water,
    voer ik een blonde vrouw aan mijn zij,
    die zorgeloos zingt langs het eeuwige water

    een held're, verruk'lijke wijs:

    'het schip van den wind ligt gereed voor de reis,
    de zon en de maan zijn sneeuwwitte rozen,
    de morgen en nacht twee blauwe matrozen -
    wij gaan terug naar 't Paradijs'

     
    Ida Gerhardt (1905-1997)
    De gestorvene
    door Ida Gerhardt

    Zeven maal om de aarde gaan,
    als het zou moeten op handen en voeten;
    zeven maal, om die éne te groeten
    die daar lachend te wachten zou staan.
    Zeven maal om de aarde te gaan.

    Zeven maal over de zeeën te gaan,
    schraal in de kleren, wat zou het mij deren,
    kon uit de dood ik die éne doen keren.
    Zeven maal over de zeeën te gaan --
    zeven maal, om met zijn tweeën te staan.

    De Zwerver
    door Jan van Nijlen

    Ik ben vermoeid. Toch ben ik nog gestegen
    Tot op de heuveltop in het late licht,
    en voor mij kronkelen de duistere wegen
    Van 't avonddorp, dat daar verlaten ligt.  

    Is nu de wereld zoveel eeuwen ouder?
    Alles lijkt mij zo vreemd en toch bekend.
    Ik mis alleen een vriendelijken schouder,
    Een lichaam, dat mijn lust voelt en herkent.

    Ik ben alleen voor gans mijn verder leven,
    Er is niets meer dat me aan deze aarde bindt.
    En toch, ik voel mijn hart onstuimig beven:
    Dààr staat een boom, dààr speelde ik als kind.


    Jan van Nijlen
    (1908-1975)

    Foto
    De klok ( zie boven rechts) tikt gestaag verder...Mijn  teller staat reeds op 72...!
    Om alle teksten op het BLOG te lezen klik je onderaan de laatste tekst op de naar links gerichte pijl...
    Foto
    De Axa-man met twee gezichten en dit na meer dan 50 jaar, toen hadden we de Krüger-man...! Wat goed is blijft dus goed...  

    Haiku

    De zon brandde  fel

    op het wit berijmde gras.

    Ver is de lente...
    (WVO)

    Dropbox

    Druk op onderstaande knop om je bestand naar mij te verzenden.

    Laatste commentaren
  • Helaas.... (Christine)
        op Helaas, waar is der Oudren fierheid nu gevaren (A. Rodenbach)
  • Een goede midweek middag en avond (informatietips)
        op De rijke is niet gelukkiger dan hij die genoeg heeft... ( Solon)
  • Flytox (Michel Guilmet)
        op De natuur doet niets zonder doel (Aristoteles)
  • school is... (christine)
        op School is bijkomen van het weekend...
  • IN OKTOBER VEEL REGEN..... (Christine)
        op IN OKTOBER VEEL REGEN, VOOR HET KERKHOF ALTIJD ZEGEN
  • Het zwarte Schaap
    Groots en meeslepend leven
    13-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Honderd jaar hypocrisie...

    Vanmiddag was het weer zo ver in het Eén middagjournaal...Joden en Palestijnen zaten mekaar weer duchtig in het haar om het eventjes braafjes te zeggen. We waren een beetje ( veel eigenlijk) onthutst  na een weekend vol van : " Nooit meer oorlog"...We konden het niet laten om naar de vele tv-prgramma's daarover te kijken, maar hoelanger we erover nadenken hoe hypocrieter we het vonden...zaten daar ( in Parijs...) ene Poetin en Trump op de eerste rij te luisteren naar ene Macron die voor een sterk Europsee leger pleitte en beide heren vinden oorlogje spelen best leuk. De ene in Syrië, de andere aan de Mexicaanse grens...Bah...Nooit meer oorlog en we hebben geeneens niet genoeg aan één hand om de oorlogshaarden op onze aardkloot te tellen. Eigenlijk hebben we iets met de Grote Oorlog, maar in den beginne was het ooit anders. We zouden kunnen spreken van een haat liefdes verhouding...een langzame evolutie. We wisten al heel vroeg wat oorlog was, want we waren amper vier toen WO II begon. De meidagen brachten we meestal in de kelder door...de herinnering daaraan bestaat uit flitsen. De eerste flits: met vader en een Belgisch officier naar de wandeling van de kerktoren om het front te bekijken, dan in de kelder moeder die roept, " de Belgen stelen vaders fiets". Toen we terugkwamen van Burkel na de verplichte vlucht, eiste een Duits soldaat moeders fiets op...Volgende flits: de kerk brand, ook onze stallingen. We stonden in de achterdeur naar de brand te kijken...de ijselijke schreeuwen van de varkens, de hoog fladderende duiven, vader die emmers water pompte en op het vuur goot. Laatste flits: we zaten samen met zus na de vlucht door het bovenvenster te kijken naar de dorpsstraat vol wagens met paarden. " 't Is vrede " zei ze, " Ja en morgen weer school", antwoordden we...!  De hele lange oorlog waren  er Duitse soldaten in het dorp gekazerneerd... niet te geloven het waren ( bijna) vrienden. Eind jaren vijftig is er zelfs één van die soldaten met de familie naar de dorpskermis in juli gekomen. Zijn dochter viel nogal in de smaak bij de dorpspubers... Na de oorlog herpakte zich het leven en wij vlogen de kostschool in, ook erg en elke elfde november  moesten we opstappen in de stoet naar het monument van de gesneuvelden in de provinciestad  en elk jaar hield de boer-burgemeester dezelfde speech van " onze dierbare grond is doordrenkt met hun bloed dat zij gaven voor onze vrijheid....". Dus de liefde voor de Grote Oorlog was ver weg..., maar toen we geschiedenis gingen studeren sijpelde de fascinatie langzaam de ziel binnen ( Jawadde...). We zouden moeten zeggen dat het begon eigenlijk al begon toen we op kostschool een vakantiewerk kregen : de IJzertoren . We verzamelden een beetje boeken als bron ( ze liggen hier voor ons), we gingen praten met oudstrijders...Hun enige bekommernis , herinneren we ons nog, was aan eten raken, tabak en een letsel oplopen om vrij van dienst te zijn en daarbij zelfverminking niet ontzien. De grote slag was een boek van Gaston Durnez : " Met een Bloem in het Geweer". Durnez ontleende die titel aan de opvatting van de gewone mensen indertijd. Ze trokken vrolijk naar de oorlog met een bloem in het geweer, want de oorlog zou niet lang duren...Gaston vertelde verhalen van de gewone man . Het meest spannende , tevens ontoerende :" Le temps passe, le souvenir reste"  In de zomer van 1964 komt een oud vrouwtje  met eeen briefje aan in Dranouter en vraagt aan de waard   van de herberg " De Hollemeersch " Vandeweghe of ie het graf van haar verloofde Emile Kesliek wist liggen. Hij las het brieje " Emile Kesliek, tué à Dranoutre , Belgique, soldat, le 25 avril 1918". Zo hebben ze het haar laten weten. Ze waren verloofd en zouden trouwen , maar de oorlog kwam er tussen. Ze is toen beginnen sparen om zijn graf te bezoeken. Mevrouw Colombat, zo heete ze,  is nooit getrouwd en heeft het graf niet gevonden. Emile ligt wellicht in het massafraf op de Kemmelberg...Toen een studievriend vanop kostschool,  Luc Schepens, documentaires over de Grote Oorlog begon te maken , waarin ie alleen gewone mensen aan het woord liet, waren we volledig verkocht. We zouden graag de hypocrisie uit de wereld willen helpen: laat alle, koningen, presidenten politici , militairen weg van de huligingen, laat de gewone mensen rouwen, want die weten wat oolog was, is en steeds zal zijn. De slogan: nooit meer oorlog zal er nooit komen  en onze wens ook niet...Laat ons hopen dat Eén of Canvas  in deze nadagen van 11 november de films van Schepens nog eens toont, maar we twijfelen.

     

    13-11-2018 om 17:20 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Helaas, waar is der Oudren fierheid nu gevaren (A. Rodenbach)

    We vernamen, een poosje geleden, dat ons geboortehuis gesloopt werd. Aanvankelijk lagen we daar echt niet wakker van, maar toen we op FB  foto's zagen van het  platgewalste pand, begonnen toch de vele herinneringen hun werk te doen...We dachten toen even aan "Jeugd" van Ernest Claes: hoe hij zijn geboortehuis beschreef, oud weliswaar, maar met vele hoekjes en plekjes waar van alles te beleven was, maar vooral geen moderne dingen, die de charme van een huis niet vooruit helpen. Ekektriciteit was er, maar heel primitief, dus de kaars met kaarsenpan was steeds bij de hand. Waterleiding kwam er later, maar toen waren we al naar kostschool vertrokken. Begin jaren zestig van de vorige eeuw verkochten moeder en vader het huis, want ze hadden genoeg gewerkt...Ze zochten rust in een buitenwijk van de stad en gelijk hadden ze. Velen begrepen niet dat een paar, dat ergens een heerlijk leven had opgebouwd, er zo maar van ondertrok. Wij weten het wel...Vader kon de bemoeizucht van de pastoor niet langer meer dulden, bovendien was ie dan dichter bij de abdij, waar zijn dochter moniale was, en waar hij "huishovenier" werd...Hij beleefde er een fantastische ouwe dag, veel te kort weliswaar...We hebben de verhuis helpen doen, een vrachtwagen overvol...Vooraleer we begonnen te laden , kwan vader plots met wat ons twee ijzeren buizen leken, opdagen. " Weet je wat het zijn?". We wisten het. Het waren twee lopen van  mitrailleurs, die de Duitsers op de vlucht in 1944 weggekeild hadden. Het was een woelige nacht geweest met steeds aanrollende voertuigen, een leger op de vlucht. Een Pool, in het Duitse leger verplicht ingelijfd, was van een tank over de omheining van een tuin gesprongen. Dus grote commotie des morgens en samen met broer hadden we alle tijd om weggeworpen dingen te zoeken. De twee lopen hadden we onder de pannen  van het oude duiventil , niet meer gebruikt tijdens de oorlog, gestoken. We hadden de speelgoedman in gedachte...Geregeld kwam ie aan de schoolpoort met speelgoed ( draaitollen, gewone tollen, bikkels, pezen, knikkers...uiteraard ook poppen) staan. Broer had ooit eens een pracht van een tol "gekocht" voor een schoendoos vol  hulzen en kogelkopjes. Wat zouden die lopen niet waard zijn, nietwaar? De hele verhuis  werden daardoor herinneringen op gehaald...en de twee lopen hebben alsnog dienst gedaan, want vader kon het niet laten, want in zijn nieuwe woonst fabriceerde hij een klein duiventilletjes en een rennetje voor een paar hoenders. De twee lopen dienden als paal om de draad aan vast te maken...Van de week werden de herinneringen nog scherper gesteld...Tijdens het wachten op het middagmaal zaten we aan de dis met een vork te "spelen" en plots zagen we op de rugzijde helemaal onderaan: het woord 'blancadur' geperst dan  een Duitse adelaar die een cirkel omklemde waarin een Swastika en dan de hoofdletter M. De aandacht voor het middagmaal was weg...Wat zou dat allemaal betekenen en hoe komt dat bij ons thuis...?

    Internet bracht uiteraard de oplossing. We zochten zelf, maar een aandachtige vriendin deed het ook en we kwamen tot het volgende: de M verwijst naar de Kriegsmarine  ( als de adelaar vliegt naar de Luftwaffe), bancadur is een zeer speciale legering die werd gebuikt in Nazi-Duitsland...Problemen opgelost...Ja en neen...Hoe zijn de drie lepels en twee vorken   in onze keuken terecht gekomen...en waarom zagen we het nu maar...? We weten het niet, maar vermoeden slechts. Toen de schoonouders gestorven waren , werd de huisraad onder de kinderen verdeeld...en gezien de schoonvader sedert juni 1940 in het verzet was ( Het Geheime Belgisch Leger) en op het einde deelnam aan de Slag van de Moerbrugge en in de omgeving van Knokke   vermoeden we dat hij bepaalde bezittingen van Duitse gevangenen meenam...Bij  de verdeling dan bij ons gekomen. Dat het niet vroeger gebeurde  is praktisch zeker, want Filip , de oudste ( nu reeds 11 jaar geleden gestorven,  was behept omtrent alles van WO II en zou het zeker gezien hebben...en we zouden de nazi-stukken slechts na zijn dood gekregen hebben. Wat een verhaal...ondertussen is ons geboortehuis gesloopt en zullen ze (...) er flats neerpoten. Niemand minder dan Wim Sonneveld zingt over het dorp...Thuis heb ik nog een ansichtkaart. Wij ook en wat meer is, mijn broer, zus en moeder staan erop. Het zegt jullie hoogst waarschijnlijk niets, maar het is waar ik geboren ben...Voorbij...en we krijgen tranen in de ogen...das oud worden! 

      

    06-11-2018 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    30-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De waarheid is altijd paradoxaal (Henry David Thoreau)

    Misschien heeft de 19de eeuwse Amerikaanse schrijver wel gelijk..., want tenslotte wat is de waarheid ? , zelfs Pontius Pilatus wisten het niet. Bovengenoemde schrijver kende tijdens het leven niet dermate succes, het is maar na de dood dat ie geroemd werd en zelfs "onze" Frederik van Eeden was een fervente fan en stichtte zelfs zijn eigen Walden naar analogie van wat de Amerikaan enkele jaren voordien had gerealiseerd. Goed we dwalen af...Wat is de waarheid?   We weten het niet, want wat sommige heren veertien dagen voordien verkondigd hebben, blijkt vandaag een leugen te zijn...of wat wellicht nog erger is, ze doen of dat ze het nooit uitgesproken hebben en in het ergste geval : " Het was maar om te lachen". De lezer weet wel dat het om de voorbije verkiezingen  gaat, nietwaar. Juist en inderdaad hoe dikwijls hoorden we niet met die partij NOOIT en als de postjes dienen verdeeld te worden is dat nooit, in waarom niet veranderd...Gisteren zagen we "onze" Rudi Vranckx in een praatprogramma op de Nederlandse TV gelauwerd worden en geef toe eer Nederlanders een Vlaming  lof toe zwaaien moet er iets aan de hand zijn...Je moet ze eens over de Rode Duivels horen grappen. Maar kom, het is vergeven. Rudy Vranckx dus.Vandaag  komt er een programma op Canvas van Rudi met als titel: "Voor de zonden van hun vader". Het is een reportage over ouders van Syriëstrijders  die op zoek zijn naar hun kleinkinderen. Uit de titel kan je afleiden dat die kinderen niet kunnen/mogen gestraft worden om wat hun vaders mispeuterd hebben. Natuurlijk is iedereen het daarmee hartsgrondig eens, maar nu komt de paradoxale waarheid van Thoreau om het hoekje kijken . Wie nu het luidst staat te roepen om die kinderen, brengt soms, om  niet te schrijven, altijd, een andere redenering naar voor. Als ze over bepaalde nationalistische Vlaamse partijen spreken dan verwijzen ze steevast naar het oorlogsverleden van de ouders van de leden van die nationalistische partijen...en eigenlijk gaat het dan nog meestal  over grootouders. Onze vraag : ook om de zonden van hun grootvaders, vaders? In feite als de ene niet mag gestraft om de zonden van de vaders, de anderen ook niet...Er zijn nog meerdere voorbeelden van paradoxale waarheden...Neem nu het oorlogsverleden van de Belgen...Blijkt dat slechts Vlamingen  gecollaboreerd hebben, nochtans is de waarheid enigszins anders, want procentueel was het aantal collaborerende Walen veel hoger dan collaborerende Vlamingen...Is er ooit een woord gezegd over ene José Happart, bij het toppunt (...) van "zijn" macht dat zijn vader een collaboreur was en aanhanger van " Le beau Léon Degrelle"? Zelfs onze Koning Philppe  wordt er niet over aangesproken dat zijn grootvader bij Dolf op de kofffie wou. Besluit de ene keer is iets waar, de andere keer niet en je gebruikt  het als het in het kraam past. Wij walgen er van

    Henry David Thoreau: Geboren in  1817 en is gestorven in 1862. Amerikaans schrijver die afstamde van Franse Hugenoten die in de 17de eeuw na het Edikt van Nantes Frankrijk ontvluchtten. Hij bouwde in 1845 een hut aan de oever van het meer  Walden Pond ( Massaachusetts) waar hij   2 1/2 jaar in eenzaamheid leefde. De ervaringen schreef hij neer in 1854 in het boek Walden . Het boek had wereldwijd veel invloed zoals bij Gandhi en Frederik van Eeden

    30-10-2018 om 16:36 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een leugenaar is altijd gul met eden ( Pierre Corneille)

    Ze ( de politici) hebben nog steeds geen akkoord in Oostende, want mietje wil niet met jantje en jantje niet met pietje, maar petje en mietje ook niet...de enig die wil met zichzelf is de Keizer, want hij is in onmisbaar en hij heeft altijd gelijk. Vreemd is  dat we  het -- spijtig genoeg -- niet over de socialisten hebben, maar over de Stadslijst. Vreemd en we begrijpen het ook niet dat nu al meteens de voorzitter van de SPa gaat onderhandelen in naam van de stadslijst. Eigenlijk is het allemaal wel prettig om mee te maken, want er wordt wat afgeluld vandaag de dag. Het was vroeger , we bedoelen voor de verkiezingen, ook al aardig bezig, maar nu staan ze ook met zijn allen te drummen en allemaal in ons belang, nochtans is er nooit één van die lullers ons persoonlijk komen vragen wat onze mening is. Voor de verkiezingen kwam de lijstttekker van de Open VLD van Antwerpen zeggen dat de burgemeester van Antwerpen ethisch  onbekwaam was om burgemeester te zijn, nu, na de stembusgang, nadat "zijn" partij drie (3) zetels haalde zwijgt ie in alle talen, of nee, kwijlt ie om weer met die onbekwame burgemeester in zee te gaan . In de Zevende Dag trok de burgervader (...) van Vilvoorde ook van leer, tegen -- alweer-- de onbekwame burgermeester van Antwerpen. " Het is een slecht acteur en straalt niets dan macht uit ( Hoe je zoiets kan zien, maar kom...)" Des anderendaags kiepert diezelfde Vilvoordenaar de kartelpartner, Groen, buiten en gaat in zee met CD&V en NVa . " Dat is democratie", zegt ie dan. We hadden er al lang op gewacht, want zoals de lezer weet  als het over politiek gaat, moet het woord democratie vallen en vooral verkracht worden. Eigenlijk vinden wij dat het woord democratie NIET meer zou mogen gebruikt worden. Neem nu Ninove...meer dan 40 procent van de Ninovieters stemden op een partij, maar het is een slechte partij zegt men...( Wie is men, de goeien...?) In hoeveel dorpen en/of steden    behaalt het Vlaams Belang behoorlijke cijfers, maar ze mogen niet mee besturen, want het zijn slechten...dus de mensen die op die partij stemden, zijn slecht...Wie denkt er het racht te h abben om te zeggen dat iemand slecht is? God de Vader? Maar volgens Etienne Vermeersch  bestaat ie geeneens, dus. Tenslotte als  vele mensen niet denken dat ze goed zijn...de mensen, het volk, demos ...democratie. Als je iemand uitsluit...is dat dan nog democratie...? In onze stad was er een nieuwe partij...Recht door Zee...Mooi. Eén van de heren op de lijst ijverde steeds voor Mariakerke ( een wijk). " Wij zullen ons met hart en ziel inzetten voor Mariakerke. Mariakerke MOET een containerpark hebben..." Het werd en flop voor hem en tevens voor de partij RDZ. Juist, want democratie is meer dan de eigen voordeur, stoep, straat. Achteraf was ie kwaad zelfs woest, want  hij trekt naar het buitenland...Naar Spanje, want daar heerst de democratie...Vraag het eens aan de Catalanen...Joepie

    23-10-2018 om 15:57 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Familie duurt het langst...(Harry Mulisch)

    Vorige zondag was een heerlijke dag...Neen, niet wegens de verkiezing, want daar hebben we een heel andere mening over. Vooraleer we eigenlijk definitief van start gaan, toch maar even onze mening...Verkiezing  heeft niets met democratie te maken, maar alles met gekonkelfoes, achterbaksheid, leugen en bedrog.  We zouden ze niet te eten willen vragen alle dames en/of heren die veruit de meeste voorkeurstemmen mochten begroeten, dus de populairsten van de stad of dorp waren, maar toch  netjes opzij worden geschoven.Dat heet dan politiek, zeggen de foefelaars en nemen meteen het woord democratie in de mond. Zielig, maar waarom was de zondag dan weer heerlijk? We zijn op bezoek geweest, wij, de twee jongste van de hoop, naar de oudste, lichtjes dementerende zus. We waren thuis met vier: twee zoons en twee dochters. Onze oudste broer is nu bijna dertig jaar geleden overleden...Juist, je kon het raden: kanker. De drie die overbleven onderhielden nog een behoorlijke band...de gebruikelijke ansichtkaarten sturen, wel 's samen eten, maar de jaren schreden voort en het werd hoe langer hoe duidelijker vooral des morgens bij het opstaan. Nu was er een neef, de zoon van de oudste zus, die vond dat we nog's samen moesten komen...verkiezing of geen verkiezing...en gelijk had ie . Het gebeurde in Ieper, de vredesstad, niet speciaal gekozen, alleen maar omdat zus daar woonde. Het Sint-Jozefshuis.Geef toe die Jozef moet nogal werk hebben gehad...als die huizen, kerken, instituten, straten...Een prachtig gebouw overigens, maar niet zo oud, de Grote Oorlog weet je wel...Maar wij vonden het er binnen allemaal zo akelig wit...voor de rest heerlijke koffie, malse koekjes voor de kunstgebitten..., maar vooral het babbelen, vertellen. Het was zo erg, om halfzes moest zus gaan souperen, maar het was halfzeven als ze haar kwamen halen..." We zouden de tafel willen opruimen"...We hadden geeneens de hele middag lang gevoeld, gezien dat zus dementeert...Achteraf stelden we vast dat vooral de oorlogstijd ons hechter aan mekaar had gelijmd, de vlucht uit het dorp, maar spijtig ook hoe alles ten einde kwam toen we naar kostschool werden gestuurd...zodat we een heel stuk van ons opgroeien, van kind naar volwassen niet samen hebben beleefd, wellicht de moeilijkste tijd. We kwamen wel tot het besluit dat we een heerlijke jeugd hadden gekend en vooral dat Mulisch gelijk heeft: " Familie duurt het langst". Naar het schijnt, zou, volgens de kenners, dementie ophouden als de patiënt over  het verleden kan praten. Het was zo, maar wat ook waar is? De nostalgie die je des anderdaags bespringt na zo'n heerlijke zondag. Daarom dat stukje, maar er is alweer een stukje jeugd weg, want verleden week vernamen we dat een echte jeugdvriend waarmee we opgroeiden in het dorp der dorpen gestorven. Hij ruste in vrede...

    16-10-2018 om 16:32 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    09-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We liegen nooit zo veel als voor de verkiezingen (Georges Clemenceau)

    Eigenlijk zijn het vervelende tijden..., want binnen een paar dagen zijn er verkiezingen en wat gebeurt er?: de ene helft vraagt om wat ze zelf voordien "vergaten" te realiseren en de andere helft belooft wat ze nooit zullen verwezellijken. Dit gezegd zijn duiken we toch maar even het verleden in...en stellen vast dat we dat vroeger eigenlijk eerder leuke tijden vonden. De eerste keer dat we ter stembus toogden, herinneren we ons nog zeer goed. Het is vandaag de dag bijna niet meer te geloven, maar we voelden een zekere fierheid over ons heen dalen. Aan de schoolpoort , het stemmen vond in de dorpsschool plaats, stonden meerdere kandidaten en allemaaal drukten ze ons de hand wat heel vreemd was, want iemand de hand drukken deden ze in een dorp niet zo vaak. Wel in de hand kletsen om een verkoop van een koe of paard te bevestigen, maar handjedruk? Zelden. Bovendien volgde er hier en daar een schouderklopje, een knipoog...of  " Je weet wel, eh"...In het stemlokaal  heerste een gezellige drukte, het kiesbureau bestond slechts uit gekende gezichten, groepjes kiezers stonden nog na te kletsen en de koddebeier stond aan een bierflesje te lurken. " Voor de goeie stemmen voor de  eerste keer," zei de voorzitter die onze postbode was, want hij kon lezen en schrijven. In het stemhokje maakten we het bolletje zwart ( toen nog) achter de naam van een marginale man, die op de lijst stond als laatste man om de hoop te vullen, de naam lijstduwer was nog niet uitgevonden en niet velen waren bereid om laatste te staan...We voelden ons fier dat we daar eens iets konden doen tegen alle geplogenheden in. Later hebben we nooit kunnen begrijpen dat mensen voor iemand kozen, want " We durfden niet anders"...Later zijn we dan nog  gaan plakken...en dat was leuk, want we plakten dan affiches van kandidaat A op de schuurgevel van kandidaat B en omgekeerd. Leuk, maar achteraf toch ook een beetje ontgoocheling, want we hadden de bizarre gezichten  willen zien en de vreemde commentaren..., naar echt waar, het bleef rustig in het dorp. Zouden we mogen besluiten dat al het geplak en gekalk niet zoveel indruk maakte...Toen we in Leuven studeerden, was er ook in oktober verkiezing. We vernamen dat je met je kiesbrief gratis een treinkaartje naar huis kon krijgen. We stelden dus de aanvraag van het jaarabonnement  een tijdje uit en spaarden alzo  ( voor een student een aardig sommetje) uit. Dus geloof je het nu, dat verkiezingen vroeger leuk waren..., maar nu...het verstoort heel onze zondag. Bah!

    09-10-2018 om 16:46 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een staatsman is een man op wie men geen staat kan maken (C.Buddingh)

    Je hebt zo van die dagen...er staat niet veel zinnigs in de krant, want er zijn verkiezingen op komst en dan weet je het wel. Er wordt geluld tot het niet mooi meer is en er blijken slechts fantastische mensen op onze aardkloot te leven. Bovendien hebben  die supermensen slechts één euvel, ze lijden aan geheugenverlies, want straks zalhet allemaal anders zijn, maar ze vergeten , schijnheilig, dat wat ze nu beloven , ze vroeger ooit hadden kunnen realiseren. Een slogan die het steeds opnieuw goed doet is: " De rijken moeten betalen", maar zo lang we reeds met slogans rond de oren werden geslagen om de juiste stem uit te brengen , al 61 jaar, werd boven genoemde kreet steeds geuit, maar geen partij die het realiseerde en één partij, ze zijn tenminste eerlijk, de liberale partij doen er alles aan om de rijken nog rijker te krijgen...en toegeven het lukt hen, hoe klein ze ook zijn , best aardig. Het in zo'n tijd dat een mens verpozing zoekt en wat gebeurde er...plots viel uit één van de boekenrekken een werk van de uitgeverij Athenaeum - Polak &  Van Gennep: " Rome in Verval" van  Gajus Sallustius Crispus  - " De samenzwering van Catilina" en " De Oorlog  tegen Jugurtha". Jawadde, de herinneringen borrelden weer op, want eerlijk in de derde latijnse lazen we graag Sallustius zoals ie meestal kort en bondig werd geheten, nochtans Romeinen hadden drie namen: de voornaam: Gajus,  de familienaam :Sallusius en tenslotte de toenaam: Crispus ofte Kroeskop...We lazen Sallustius dus graag, maar veel was het ook niet, want de schrijver leidde een nogal goor leventje en dat was uiteraard nog niet bestemd voor de brave oortjes van de scholieren in een bisschoppelijk college. Een beetje over Jugurtha Koning van Numidië (Welvarendkoninkrijk  in Noord-Afrika ( deel van huidig Noord-Algerije en stuk Tunesië ), maar Marius (1) ... wel raad mee wist en voor  Catilina moesten we wachten tot in de Retorika, toen ze Cicero op ons loslieten. Terug naar onze Kroeskop. Hij werd in 86 voor Chr. geboren in Amiterium, 80 kilometer noorsoostelijk van Rome in een gegoede familie en voelde zich van jongsaf aangetrokken tot de politiek en koos partij voor ene Clodius (2) , een tegenstander van Cicero. Hij stierf in 35 voor Chr in Rome.  Sallustius leidde een nogal liederlijk leven  en toen ie betrapt werd bij de dochter van Sulla (3) ,Fausta, bleek  zijn loopbaan gedaan, maar de sluwe Gajus sloot aan bij Caesar en dat legde hem geen windeieren. Caesar beloonde zijn discipel en hij werd  propraetor (4) in Afrika. Hij maakte het daar zo bond, buitte de bevolking zo uit  dat Caesar er zelf moeite mee had en toen zijn beschermheer in 44 werd vermoord , trok Sallustius zich uit de politiek terug en ging zich aan de geschiedschrijvinf wijden...en met succes.   Zijn korte politieke carrière had hem wel een fortuin opgeleverd, want hij liet een luxueus buitenverblijf buiten Rome optrekken wat later onder de naam " De tuinen van Sallustius" bekend werd. We zijn dan weer beginnen lezen in Sallustius en geloof het of niet, maar in feite voelden we onszelf weer een beetje meer gelukkig, want eigenlijk treffen we het nog wel met "onze" politici...Het zijn best aardige kerels, ze liegen veel, zijn een klein beetje corrupt ( maar in vergelijking met Rome is dat te verwaarlozen) , maar ze vermoorden elkaar toch niet al hadden de Romeinen daar ook wel hun mannetjes voor  om hetzelf niet te moeten doen . Al mogen we uiteraard de namen Cools en Vanderbiest hier niet vergeten, dus daarom schreven we: een beetje meer gelukkig. Besluit: voor de eerste keer gaan we blanco stemmen of toch voor PVDA...?

    (1) Gaius Marius (157 v.Xus - 86 v.Xus) gekend Romeins generaal die in 102 met de Kimbren en Teutonen afrekende in Aquae Sextae 'Aix-en-Provence) en ook Jugurtha te grazen nam  . Behoorde tot de partij Populares( partij die de belangen van het plebs verdedigde) en na een nogal succesvolle politieke carrière trok ie zich ontgoocheld terug op zijn landgoed

    (2) Publius Clodius Pulcher ( de Schone) (93 v. Xus - 52 v.  voorvechter van de Populares  Xus), voorvechter van de partij Populares en verstoorde menige keer de openbare orde. Werd in een straat gevecht gedood

    (3) Lucius Cornelius Sulla (138 v.Xus - 78 v.Xus) generaal en behoorde tot de partij der Optimates ( verdedigde de belangen van de vooraanstaanden). Hij was zelf van 82 v.Xus - 79 v. Xus) dictator en hervormde nadrukkelijk het openbaar bestuur en gaf de senaat weer meer macht. Hij trad in 79 af en stierf kort daarna, sommige bronnen zegden dat ie aan een venerische ziekte overleed. Hij was vijfmaal  gehuwd

    (4) Propraetor: de praetor was een hooggeplaatste juridische ambtenaar in Rome en werd na de loopbaan stadhouder in een hem toegekende provincia met als titel propraetor...( bv Pontius Pilatus) 

     

     

    02-10-2018 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Koning, keizer admiraal...ze doen het allemaal( Reclameslogan)

    Een tijdje geleden was er op FB iemand die zich ergerde aan de beperkte kennis bij de meeste mensen wat de geschiedenis betreft. We waren van plan die mens toe te juichen, maar bij het verder lezen van zijn "boodschap" schrokken we ons een hoedje...Juist, want ie begon van ene Leopold II van Saksencoburg een heilige te maken, want hij ergerde zich alweer omdat vele mensen de tweede koning der Belgen als een onmens gingen voorstellen. Uiteraard  ergerden wij ons dan om de beperkte kennis der geschiedenis bij die man die zich tweemaal ergerde. Wie was hij eigenlijk en bij nader onderzoek kwam de aap uit de mouw: de ergeraar was een rijkswachter. Dus zijn kennis van de geschiedenis zal allesbehalve de historische kritiek kunnen doorstaan. Zoals in de lager school hoorden wij ook "niets" dan goeds omtrent de Coburgs en de rijkswachters zullen wel ook op die wijze gebrainwasht zijn. Nochtans...Leopold I kwam uitvoerig aanbod in de BBC-reeks over Queen Victoria: Uncle Leopold ! De grootste rokkenjager van de 19de eeuw, bovendien een gerenommeerd koppelaar opzoek voor alle Coburgers naar een rijke, machtige huwelijkspartner. Op alle Europese tronen zat nagenoeg een Coburger. Leopold II spande wellicht de kroon...Hij was verwant met Louis XIV, maar dan wel als bastaard nazaat van hem en Madame de Montespan...Daar kan ie zelf niets aan doen, maar ja, spijtig voor alle dappere Belgen, hun Koningshuis stamt dus af van bastaards...Zoals gezegd dat had Leopold II zelf niet in de hand, maar zijn eigen sexuele escapades dan weer wel, bovendien zijn zogezegde strijd tegen de slavernij was tamelijk hypocriet. Hij bestreed de Arabische slavendrijvers omdat ze in de weg stonden voor zijn ivoorsmokkel en later de rubberhandel. Hij schonk "zijn" kolonie aan België, want ze bracht niet genoeg op en was dat dus niet eerder een vergiftigd geschenk..?.Gelukkig is er nog Albert I, door zijn kordate houding heeft ie vele soldatenlevens gered...Zijn gemalin daarentegen was dan weer met andere zaken bezig al kon ze de schijn wel hooghouden. Zo komen we geluidloos bij Leopold III...Hij bedroog de model koningin, Astrid, reeds tijdens de verloving en idem dito prinses Lilian,  echte Vlaamse die het later vertikte nog Nederlands te spreken daarbij vergetend dat Vlaanderen de dynastie in 1950  redde...Terzijde Leopold III deed  er alles aan zelfs via zijn zus Marie-José om bij ene Adolf Hitler op de koffie te raken...Wel...Boudewijn daarentegen was een heilige , maar Rome blijkt het te vergeten en gelijk hebben ze , want hoe heilig zijn de vrienden van Mobutu en Franco..?Over Albert II weet iedereen dat ie niet de trouwste echtegoot was , maar naar het einde de meubels wist te redden en dan schijnheilige toespraken begon te houden. Over Koning Philippe zullen we de geschiedenis laten overdelen, maar wat de Coburgs betreft  is het al erg genoeg en we schreven geeneens over de roddels van Marche-les-Dames omtrent de dood van Albert I en het ongeluk in Küssnacht waar Astrid stierf. Stel dat de boven geciteerde rijkswacht dat allemaal leest, zou hij zich nog ergeren om de berperkte kennis der geschiedenis...?

    PS. Andere Europese vorstendommen doen het niet veel beter: Oranje  heeft zijn Willem III ( ofte Koning Gorilla) en Bernhard van Lippe Bietserfeld, Spanje Juan Carlos die niet alleen op olifanten joeg en de Hannovers van UK zijn ook befaamd...

     

    25-09-2018 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zuivere democratie is het despotisme van het Grauw...( Voltaire)

    Binnen een maand, eigenlijk binnen 32 dagen, zijn er gemeenteraards- en provincieverkiezingen. Het wordt weer leuk, want ze (...) gaan ons met allerlei gekke dinges rond de oren slaan en vooral zal er weer geen woord meer dan het woord  " democratie" verkracht worden. Hoewel er stenge  straffen op verkrachten staan, toch mag dat zo maar gebeuren. Democratie? Wat is dat eigenlijk...Het zou in Griekenland begonnen zijn al herinneren we ons nog de zin , die Prof Willy Peremans in zijn college " De Oudheid" uitsprak: " In Griekenland ( Hellas zei ie)  is de democratie wellicht geboren, maar echte  democratie was het toch niet" Athene was de bakermat, want in Sparta ging het er anders aan toe. Athene dus. Het volk ( demos) had het voor het zeggen of t.t.z de mannen ouder dan dertig jaar konden vanuit de ekklesia ( soort volksvergadering)  de stad besturen...De vrouwen telden niet mee, de metoiken ( vreemdelingen) ook niet, de perioiken ( de omwonenden, hadden weinig rechten en zwoegden op het veld...) en de slaven ( doulos) waren tenslotte voorwerpen...Naar het schijnt waren er zo'n 400 stemgerechtigden...Met die stemmingen liep het ook niet altijd vlot. Nemen we nu het ostracisme. Een Athener die zich misdroeg: de stemmers kerfden de naam van de slechterik op een potscherf  en bij meer dan de helft werd ie verbannen. Een anecdote: Toen in 471 v. Chr. Themistokles( 524-460 v. Chr. - vlootadmiraal er overwinnaar van de Perzen bij Salamis) in ongenade viel om zijn corruptie moest er gestemd worden...We weten dat er stemmers waren die niet eens wisten over   wie het ging, want ze moesten vragen : " Hoe spel je die naam"...Er waren ook stemmers die zich graag lieten betalen om te stemmen. De grote bloei van de democratie kwam er onder Perikles (495-429 v. Chr), de eeuw van Perikles, maar eigenlijk bestuurde Perikles als een zachte dictator, want hij was een  echte demagoog en vele van zijn tegenstrevers vielen ook te prooi aan het ostracisme. Hij stierf aan de pest en na zijn dood was het deerlijk gesteld met de democratie. Wat stelden we eigenlijk vast...dat de democratie best meeviel bij een vaste hand...De Romeinen benoemden zelfs in crisistijd , zoals bij de inval van Hannibal, voor een korte tijd een dictator die orde op zaken moest stellen. Kijken we naar de geschiedenis: de grote bloeiperiodes waren ook niet echt toppunten van democratie: Karel de Grote, Keizer Karel, Lodewijk XIV, Napoleon...USA is vandaag de dag het voorbeeld van een democratisch geleide staat. Kom zeg, een president die verkozen wordt door nog geen 50% van de bevolking, democratie...??? Poetin is ook een grote democraat, als je hem mag geloven...Zou de echte democratie eigenlijk wel bestaan en luister straks maar eens naar de politieke bonzen als ze weer de tv-studio's onveilig maken...In de Koningin der Badsteden komt er een partij op: recht door Zee. De lijst werd door loting vastgesteld met op de derde plaats een meneer die in al de teksten behoolrijk wat fouten schrijft..., maar toch democratisch. Wat wil Recht door Zee? Alle inwoners moeten mee beslissen over alle projecten van het bestuur ( dus de macht aan het Grauw...). Hoe kan dat nou?  Hoe zal het gebeuren? De vraag rijst of de mensen nog in staat zullen zijn om een serieuze dagtaak te vervullen..., want er zal wel altijd ergens een vergadering zijn over één of ander project waarover dient gedebateerd. Is er een zaal groot genoeg om al dat volk op te vangen  en is er tijd genoeg om elkeen aan het woord te laten...Moeten we nog doorgaan? We doen het niet, maar we vinden dat Recht door Zee de mensen blaasjes wijs maakt, want hun manier van besturen kan gewoon niet...Bovedien vooraan op de lijst staat een individu die zich uitgeeft als schrijver, historicus, heemkundige een geen tekst van drie regels kan schrijven zonder spelfouten...De politici verwijten dat ze de massa bedotten is één ding, maar het zelf vooraf doen is nog erger. Tot binnen drie weken. 

    18-09-2018 om 00:00 geschreven door Wim van Oostveld  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 12/11-18/11 2018
  • 05/11-11/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 01/10-07/10 2018
  • 24/09-30/09 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 27/08-02/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 02/07-08/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 14/05-20/05 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 30/04-06/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 20/12-26/12 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 08/06-14/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 02/07-08/07 2007
  • 02/10-08/10 2006

    Egidius waer bestu bleven...

    Egidius, waer bestu bleven?
    Mi  lanct na di, gheselle mijn.
    Du coors die doot, du liets mi tleven.

    Dat was gheselescap goet ende fijn,
    Het sceen teen moeste ghestorven sijn.
    Nu bestu in den troon verheven
    Claerre dan der zonnen scijn,
    Alle vruecht es di ghegheven.

    Egidius, waer bestu bleven?
    Mi lanct na di, gheselle mijn.
    Du coors de doot, du liets mi tleven.

    Nu bidt voor mi: ic moet nog sneven
    Ende in de weerelt liden pijn.
    Verware mijn stede di beneven:
    Ic moet noch zinghen een liedekijn .
    Nochtan moet emmer ghestorven sijn.

    Egidius, waer bestu bleven?
    Mi lanct na di, gheselle mijn.
    Du coors die doot, du liets mi tleven.

    Jan Moritoen



    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Laatste commentaren
  • Helaas.... (Christine)
        op Helaas, waar is der Oudren fierheid nu gevaren (A. Rodenbach)
  • Een goede midweek middag en avond (informatietips)
        op De rijke is niet gelukkiger dan hij die genoeg heeft... ( Solon)
  • Flytox (Michel Guilmet)
        op De natuur doet niets zonder doel (Aristoteles)
  • school is... (christine)
        op School is bijkomen van het weekend...
  • IN OKTOBER VEEL REGEN..... (Christine)
        op IN OKTOBER VEEL REGEN, VOOR HET KERKHOF ALTIJD ZEGEN
  • - (joris vanhecke)
        op Wie geen vrede wil, zal oorlog krijgen...(Tarquato Tasso)
  • soms is er niets zo onnatuurlijk als .... (Christine)
        op Somtijds is er niets zo onnatuurlijk als de natuur...(Carolyn Wells)
  • Wie van herinnering kan genieten... (christine)
        op Wie van de herinneringen kan genieten, leeft tweemaal! (M.V. Martialis)
  • De taal.... (christine)
        op De taal is de mens gegeven om zijn gedachten te verbergen (Molière)
  • de herinnering is een kerkhof.... (Christine )
        op De herinnering is een kerkhof, waarop meer kruisen dan bloemen staan ( Peter Sirius)
  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Inhoud blog
  • Honderd jaar hypocrisie...
  • Helaas, waar is der Oudren fierheid nu gevaren (A. Rodenbach)
  • De waarheid is altijd paradoxaal (Henry David Thoreau)
  • Een leugenaar is altijd gul met eden ( Pierre Corneille)
  • Familie duurt het langst...(Harry Mulisch)
  • We liegen nooit zo veel als voor de verkiezingen (Georges Clemenceau)
  • Een staatsman is een man op wie men geen staat kan maken (C.Buddingh)
  • Koning, keizer admiraal...ze doen het allemaal( Reclameslogan)
  • Zuivere democratie is het despotisme van het Grauw...( Voltaire)
  • September, gouden Roos...

    Laatste commentaren
  • Helaas.... (Christine)
        op Helaas, waar is der Oudren fierheid nu gevaren (A. Rodenbach)
  • Een goede midweek middag en avond (informatietips)
        op De rijke is niet gelukkiger dan hij die genoeg heeft... ( Solon)
  • Flytox (Michel Guilmet)
        op De natuur doet niets zonder doel (Aristoteles)
  • school is... (christine)
        op School is bijkomen van het weekend...
  • IN OKTOBER VEEL REGEN..... (Christine)
        op IN OKTOBER VEEL REGEN, VOOR HET KERKHOF ALTIJD ZEGEN
  • Foto

    Zoeken in blog


    Foto

    Foto

    Foto

    Op de foto mijn familie: vader , moeder, mijn zussen Camilla en Maria, mijn broer Joris (+) en mezelf. Foto genomen tijdens  de oorlog in 1943. 
    Daaronder het gemeentehuis van Oedelem, mijn geboortedorp, Dr. Wyns noemde het één van de mooiste gemeentehuizen van Vlaanderen... 


    Foto

    De vierde latijnse van het  Sint-Rembertscollege in 1953 met klastitularis Jozef 'Basiel' Verstraete ( achterste rij...)  op schoolreis in Brussel. Gehurkt helemaal rechts zit ikzelf.


    Foto

    In december 1958 speelden enkele Oedelemse jongeren het toneelstuk "Smidje Smee". De "acteurs" werden uiteraard voor het nageslacht op foto vastgelegd...Bovenste rij: (v.l.n.r.) Willy Beernaerts (souffleur), Antoine Dhaese(+), Antoine Depestel, kapelaan Demuynck, René Dewulf, Roger Vanhullebusch, (zittend v.l.n.r.): Roger Vandeweghe, Edward Gilliaert en Marcel Denaeghel


    Foto

    Mijn oude Roldersklacht (mei 1958) aan de Zoete Waters in Heverlee...Eern triest moment!



    We zijn de 46de week van 2018


    Herfstavond
    door Albert Verwey

    Op 't donkre buiten
    Boomkruinen ruisen;
    Stormwolken drijven:
    In 't lamplicht huis en
    Voor donkre ruiten,
    Zit 'n dromend beeld
    Woorden te schrijven,
    En 't kruinenruisen,
    En 't wolkendrijven
    Staat, een geluid,in
    Schrift gepenseeld.


    De Waterlelie
    door
    Frederik van Eeden

    Ik heb de witte waterlelie lief, 
    daar die zo blank is en zo stil haar kroon
    uitplooit in 't licht

     Rijzend uit donker koelen vijvergrond,
    heeft zij het licht gevonden en ontsloot
    toen blij het gouden hart.

    Nu rust zij  peinzend op het watervlak
    en wenst niet meer...

    Een vrucht die valt
    door Karel van de Woestijne

    Een vrucht, die valt...
                                  -- waar 'k wijle in 't onontwijde zwijgen,

    buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt. De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
    haar paarlen aan 't stramien   der roereloze twijgen.
    En geen gerucht, dan deze vrucht die valt

    Een vrucht.
                      -- En waar ik sta, ten zatten levens-zome,
    vol als de nacht maar even stil; blind als de lucht
    hoe rijk ook aan 't verholen van mijne dromen,
    voel 'k -- lomer dan in 't loof der luideloeze bomen
    een vrucht die valt, -- mijn hart, gelijk een vrucht
    die valt... 



    'k  Hore tuitend' hoornen....
    door
    Guido Gezelle

    'k Hore tuitend' hoornen en
    de navond is nabij
    voor mij:
    kinderen, blij en blonde kom,
    de navond is nabij,
    kom bij:
    zegene u de Allerhoogste, want
    de navond is nabij,
    kom bij:
    'k hore tuitend hoornen en
    de navond is nabij,
    voor mij!

    Nieuws De Morgen
  • Amper 5 van de 1.109 klachten bij Ethische Commissie Telecommunicatie leidden tot boete
  • Afrikaanse oorlogmisdadiger ‘Rambo’ naar Internationaal Strafhof
  • Vanaken en Wesley houden Club Brugge in de race voor de derde plaats
  • Speelbal in Bayats tentakels: met Fabien Camus zit ook eerste voetballer in cel
  • Ronde van Frankrijk 2019 start op Brusselse Grote Markt
  • Historisch: Belgische zonnewagen pakt goud in Chili
  • Anderlecht gooit 2-0-bonus te grabbel tegen Fenerbahce
  • Blauw-zwart overklast zwakke kustploeg op alle vlakken: game over na één helft
  • Nina Derwael op 40 seconden van WK-goud
  • De honderden afgeluisterde telefoontjes tussen Veljkovic en refs Vertenten en Delferière

    Delft
    door Hendrik Marsman
    Sluimer dood

    zacht
    verdronken
    donker

    nacht

    groene dood
    in de gracht
    verzonken

    blinde non
    waanzin
    spon
    zacht
    geflonker
    in de ogen

    donker

    pracht


    Nacht
    door Hermen Gorter

    Het gras heeft den nacht al begonnen,
    de tuin is stil bezonnen.
    De hemel is onbezonnen,
    licht nog zo ongeschonden.

    Bomen wit als boekweit
    hangen neer stil in schoonheid,
    maar de losse kastanjebladen
    zijn schichtig en overladen
    van wind...


    In memoriam amici J. Campert
    door Louis de Bourbon

    In de open dromen van den wreden dag
    heb ik jouw pijn gevoeld, jouw brandend leed,
    soms hoor ik in den nacht jouw stervenskreet
    en ik zie een blik die breekt, jouw laatste oogopslag.

    Ik hef het glas. Ik zie den roden gloed
    van 't heulsap dat ons beiden heeft verheugd
    in vroegere nachten luid en licht van jeugd,
    maar sinds jouw dood smaakt alle wijn naar bloed.

    En sinds jouw dood is alle licht te schel,
    elk vuur te heet, alle genot doet pijn
    en ik hoor in ieder lied dit bittere refrein:
    o, hart, jouw hart, o bloedrode rebel.

     
    Louis de Bourbon (1908-1975)
    Klik op de pijl onderaan laatste tekst om het archief op te roepen...

    Haiku

    Het jaar is gestart

    en we beloven weer veel,

    want we zijn zo dom!

    (WVO)


    Haiku

    Het ouder worden

    is zeker geen sinecuur

    en je doet 't alleen...

    (WVO)


    Haiku

    De vorst is weer weg,

    bakken regen stromen neer,

    helaas, godgeklaagd...

    (WVO)


    Haiku

    De minister spreekt:

    het zijn zeer droeve tijden,

    de riem dient gesnoerd...
    (WVO)


    Over mijzelf
    Ik ben Willy Beernaerts, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Wim van Oostveld .
    Ik ben een man en woon in Mariakerke-Oostende (Vlaanderen ) en mijn beroep is leraar Nederlands - geschiedenis aan het VTI in Oostende en freelance journalist bij de Zeewacht .
    Ik ben geboren op 26/04/1936 en ben nu dus 82 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: Lezen en schrijven.
    Schreef een roman " Het zwarte Schaap" die spijtig genoeg al uitverkocht is. Het vervolg staat op mijn Blog " De Tocht terug" Nu schrijf ik voor het Jaarboek " Bos en Beverveld" van de heemkundige kring van Beernem-Oedelem-St.-Joris .


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!