Een jaartje ouder, 6 jaar jong,
mocht ik naar de grote school,
terug naar mijn zus.
Ik was een dolgelukkig kind.

Komt van internet,
wou maar een dolgelukkig kind tonen.
 

 

Aan de overkant van kleuterslpeelplaats,
waren ze een varken aan het slachten.
dat beestje maakte heel veel geluid,
hoe zou je zelf zijn?
Ik weet nog dat ze het varken,
in brand staken.
Ik hoo^p dat het toen al dood was,
anders is barbaars.
Maar van de jaren 60 moet ge niet meer verschieten.
daar hielden zez geen rekening met kinderen,
vooral niet met ons.
Wees-geplaatste kinderen.
Dit is nog het enige wat ik herinner van de kleuterschool,
alleen,
Ik mocht telkens  opschuiven naar een ander kleuterklasje,
nieuwe kindjes.
Lieve groetjes
Annie

Sinterklaas kwam op bezoek op 6 December.
Pieten gedroegen zich,
maar niet in de grote school,
vertel ik je later wel.

Aangekomen aan de kleuterschool,
wou ik al onmiddelijk terug keren.
Bea, Bea,Bea, kom terug.
Ik wil bij jou zijn.
hadden ze ons uiteen getrokken voor een jaar.
 Dat slapen gaf weer een probleem.
Wenen, wenen, wenen,
waar is mijn zus,

ik wil haar terug, nu !!!
Verzorgsters zijden: dat gaat niet jij moet hier blijven.
jij bent veel te jong,
voor de grote school.



Zo heb ik op een jaar tijd al de kleuterklasjes aangedaan.
Op een dag moesten we op de blote grond gaan zitten.
En opnieuw:
Ik begon te wenen:
Wat is er zei de kleuterverzorgster?
Ik ben mijn onderbroek vergeten aan te doen,
en nu heb ik het koud aan mijn .....!
Kom maar gauw, we gaan je gauw helpen.
En ik was weer te tevrden, 5 jaar oud he.
Heb al heel wat meegemaakt op één jaartje he,
In Ravels.
Wordt Vervolgd

Fijne Zondag gewenst lieve bezoekertjes.
Eigen creatie
 Lieve Groetjes
Annie

Na een tijdje begin je je leven in ravels,
gewoon te worden,
maar toch.
uw ouders mis je altijd.
Op een dag,
was toen nog 5 jaar.
Werd ik ziek,
Ik weet er niet zoveel van,
iemand anders heeft me dat verteld.
Alhoewel,
ons ma en pa,
mochten ons komen bezoeken
in de ziekenboeg.
 Ik zei tegen ons ma:
Wie ben jij?
Ik was zo ziek,
dat ik haar niet herkende.
ons ma was er ondersteboven van.
Na een week of twee,
was ik weer genezen.
En zonder dat ik het wist,
zat ik in de kleuterschool,
niet langer bij mijn zus.
Ik weende en riep om mijn zus.
mijn zus mocht me,
af en toe komen bezoeken.
Lieve groetjes
Annie

Wordt vervolgd.

Een prettige Zaterdag voor iedereen.

Neem de tijd en lees dit,
Het kan jullie ook overkomen !!!
laat een reactie achter op mijn gastenboek

het kan even goed bij jullie zijn.

Hallo, dag medebloggertjes,
Ik wens jullie een leuke Vrijdag,
en hopelijk voor het Weekend een heel zonnige.
Het maakt ons zoveel gelukkiger als de zon schijnt.
Dan hebben we zoveel meer energie,
en kunnen we bijna alles aan.
Zodus:
Allemaal een heel zonnig
 weekend gewenst,
blogmaatjes
Lieve groetjes
Annie

 ANNIE

Nu ga ik stoppen,
het is kuisdag hier op vrijdag.

Ik heb dit alleen horen vertellen,
van mijn tante, mijn adoptieouder.
ons pa was ondertussen wakker geworden.
Ik heb hem niet kunnen zien toen.
maar zoals hij van ons hield,
moet dat heel erg geweest zijn,
toen hij zag dat wij (zijn kinderen)
er niet meer waren.

Aangekomen in Ravels
kwamen we zusters tegen.
Ze vroegen heel vriendelijk:
Komen jullie hier wonen?
Ik was amper 5 jaar
en mijn zus was 6 jaar jong.
 Normaal moest ik naar de kleuterafdeling,
maar ik weende en riep:
nee, ik wil bij mijn zus blijven.
Politie en Madam waren terug weg,
en lieten ons achter in de Kolonie in Ravels.
We moesten direct in bad daar.
maar we hadden nog nooit een bad gezien,
laat staan erin gezeten.
het was een zitbad, dat weet ik nog.
En ik begon opnieuw te wenen,
toen ze met een spriet over mijn lichaam gingen.
Ik dacht letterlijk dat ze me gingen vermoorden.
We mochten dan gaan eten,
andere kinderen leren kennen.
En dan een rondleiding van de hele school.
De school of tehuis was heel groot:
De slaapzalen hadden elk een naam.
Ik denk dat we slieten in de Sint Jozef.
Andere namen herinner ik me niet meer.
Ene keer 20u moesten we gaan slapen.
En toen begon het pas voor ons.
Ik sliep aan de buitenkant en mijn zus ook.
ééns in ons bed, begon ik te roepen:
ma, ma, kom terug, ma ik mis je,
Ma ma ma, ik wil hier weg.
mama, mama, mama.
Kom onss halen.
Ik wil niet alleen zijn.
ma, mam, ma, ma.
En zo de hele avond en nacht.
De zuster die daar ergens sliep hoorde ons:
Wat is er?
Je moet stil zijn al de kindjes slapen.
Zo ging dat dagen lang.
Tot we ons een beetje hadden aangepast,
en vrienden hadden gemaakt.
Nu moet ik even stoppen,
te veel emoties komen op
als ik terug denk.
Daarom plaats ik af en toe
een bericht over mijn leven.
Ik vertel later meer.
Lieve groetjes
Annie

Op een dag kwam de politie
 met een vrouw naar ons huis.
Ons pa lag te slapen
 zei mijn zus tegen mij.
Ik wist toen niet wat ze kwamen doen,
maar ik zie mezelf nog altijd als kind.
Wenent, ons ma was er ook bij.
We gingen te voet naar het politiebureau.
Ze had mij in ene hand en mijn zus
 in haar andere hand.
En maar wenen dat we deden.
Ons ma zei:
je moet niet wenen,
hou eens op.
We komen aan, aan het politie bureau.
En daar moesten we in een auto stappen.
Aan het stuur zat een politie agent,
en daarnaast een vrouw.
Mevrouw Hermans.
Ik haat haar gewoon.

Ben net op tijd thuis want het begint hier te gieten.
Regen voor de rest van de dag denk ik.
En met de fiets blijf je niet droog, spijtig genoeg.
Het was heel de dag goed weer,
tot nu.
Ben naar den Hollander geweest Den Hijn,
 of hoe heet die winkel.
Daar hadden ze net dezelfde bloemen te koop,
als die ik hier geplant heb.
Heb mijn ratje Lucky begraven,
en daar planten we dan een bloempje op,
zodat we weten waar het ligt.

Deze namiddag moet ik weg
voor een uurtje naar het CLG,
gaan praten over mijn leven,
en nu met al dat verdriet kan ik het wel gebruiken.
Dan nog wat boodschappen doen.
Ik kom jullie vanavond een bezoekje brengen.
Lieve groetjes
Annie

Ik wens jullie allemaal,
 een zonnige gezellige Donderdag.
Lieve groetjes
Annie

 

Mijn zus is er ooit bij uit gekomen
dat ons ma een miskraam
gekregen heeft.
Het laken hing vol bloed.
Er moest een ziekenwagen bij gehaalt worden.
Ik herinner eer niks van,
ik was te jong om zoiets te snappen.
Mijn zus herinnert dingen,
die ik niet meer weet,
en andersom.