Hallo bloggers,
Ik wens jullie allemaal een
Fijn weekend.
Hopelijk met wat zon
Zaterdag en Zondag.
Lieve groetjes
Annie

Sandie Shaw - Puppet On A String (1967)
 
Zie naar de datum:
Op dit liedje hebben we ooit een dansje moeten doen
in Ravels.
Was voor een feestje,
 "afscheid van iemand"
 ofzo.

Elk jaar in Ravels kwamen veel kinderen
 naar Ravels op vakantie,
dachten ze.
Ze hadden altijd een volgeladen koffer bij.
En ik en Bea moesten hen dan helpen uitpakken.
Wij waren daar het langst,
daarom mochten we helpen.
Wat dat die kinderen allemaal bij hadden.
Die kinderen werden voorgelogen
door hun ouders denk ik.
Sommige hadden een badpak bij.
Wij vroegen: Wat is dat?
Awel, een zwempak om te zwemmen.
Zwempak/zwemmen?
Wat is dat?
We hadden er nog nooit van gehoort.
Wij zeiden dat bestaat hier niet.
Ze hebben jullie wat voorgelogen..
Die kinderen wisten niet
 waar ze terecht gekomen waren.
Ouders die in die tijd liever alleen op reis gingen,
dan hun kinderen mee te nemen.
Of ouders met een eigen zaak.

Voor ons begon de Zomervakantie pas echt.
De nieuwe kinderen kenden de routine niet,
wij wel.
Veel meer kinderen betekende voor ons:
Geen bed,
 geen plaats om te slapen.
Dus kregen wij een slaapkamer
                                          voor mij mijn zus en ons klikske.     
5 a 6 man.
We moesten nog altijd een uurkes op rust rond 12u.
Na het middagmaal.
En waar wij sliepen waren enkele gasten
de vensters aan het schilderen.
Wij maar spreken met die mannen,
en lachen.
                            Want wij dachten dat we het rijk
               voor ons alleen hadden.
Tot op een dag we het erg bont hadden gemaakt.
veel te veel lawaai gemaakt.
komt ervan een kamertje de stem van een Zuster:
gaan jullie nu eens slapen?
Hou op met lawaai maken
en ga slapen.
                      Gedaan met plezier maken.
Maar ja,
het was vakantie
en dat betekende
                                     niet naar school gaan.                                    
ANNIE

Ik wens iedereen een prettige Donderdag
Lieve groetjes
Annie

Op dit filmpje kan je zien,
hoe je moet vaandel zwaaien.
Misschien herkennen veel Nederlanders dit filmpje.
maar ik vond niks beters om het te tonen.

Op een nacht moest ik dringend gaan plassen.
Maar daarvoor moest je de Zuster
 wakker maken
 om toestemming te krijgen.
Wij sliepen in een gezamelijke kamer.
En de Zuster van dienst sliep in een klein kamertje
 aan die slaapkamer.
 De Zuster zei: maak iemand wakker van de kinderen
 die met je mee moet gaan.
Dus, ik maakte iemand wakker
en ze kon er niet mee lachen.
We moesten buiten gaan plassen,
op de koer,
in den donkere.
Daarom de titel: Boehoe.
Gedaan met plassen,
terug naar boven en weer slapen.
Daarom moeten we met twee gaan,
Je weet nooit wat er kan gebeuren.
En zo moesten we dat doen:
Winter en Zomer.
En de winters konden heel streng
 zijn met veel sneeuw
en min. 20°.

We gingen bijna elke dag wandelen met de Zusters.
Allemaal in een rij,
twee per twee.
We moesten elkaars hand vast houden.
Zotte Guy was daar soms ook,
liep ons achterna.
Die stond daar altijd achter de bomen,
en als hij ons zag,
liet hij zijn broek zakken.
Nu zouden we zeggen: viespeuk-pedofiel.
Maar toen bestonden die namen nog niet.
En de Zusters joegen hem weg.
Maar hij kwam altijd terug.
We hadden daar een speeltuin.
Met een molen.
had ik schrik op.
Annie

Als we aan het spelen waren op de koer,
stonden er altijd Zuster op de koer,
om ons kinderen, in de gaten te houden.
Maar de Zuster waar ik over praat,
had haar handen altijd op haar rug.
Met een vuistje in haar hand.
En dan probeerden we
daar onze vinger in te steken.
In haar vuist, en als ons dat lukte neep ze,
en dan moesten wij altijd lachen. 

 

 Zo stonden we nog eens op de koer te spelen,
maar daar stonden veel bomen.
En Zuster ......haar kapje viel af.
Hylarisch was dat,
we lachten ermee.
Jaja, het was niet altijd wenen.
Ik denk dat ze heel lang opgestoken haar had,
mijn zus zegt dat ze heel korte haar had.
Wie heeft nu gelijk?

Ik en mijn zus en ons klikje,
vonden af en toe een vogeltje,
 uit de nest gevallen denk ik.
En dan glipten we weg van de speelkoer
naar een zandbak, ergens aan het gebouw.
en dan lieten we het daar achter.
s'Morgens glipten we opnieuw weg
om gaan te kijken naar het vogeltje.
Maar we wisten toen niet dat zo'n klein vogeltje
veel eten nodig had.
Zodus, daar aangekomen,
lag het dood in de zandbak.
Hoe wij weende voor dat vogeltje.
We hebben het later begraven maar weet niet waar.
Waarschijnlijk in de zandbak.

Hallo medebloggers,
Ik ken iemand we praten langs email met elkaar.
Zij is ook in Ravels geweest voor twee maanden, 
in de vakanties. Kleuterschool.
Zij raadde me aan om er een boek over
 mijn verblijf in Ravels te schrijven.

Wat Denken jullie ervan?
Zou ik het doen?

Ik ken geen schrijver of iemand
 die boeken uitbrengt.
(Uitgever)

Een novelle is een lang uitgevallen kort verhaal,
of een korte roman.` ...

Wat denken jullie hierover? 

DIT IS EEN NOVELLE

 

Zo gauw ik de foto's heb van ravels-heemkunde,
dan moet ik er wel een slotje opzetten.
Dat zijn privéfoto's.
maar dat slotje helpt niks.
Die komen toch op google terecht,
 heb ik al gemerkt.
Typ jullie naam maar eens in
 op google,
dan vindt je je creas terug.
Slaapwel allemaal
Zou ik ook moeten doen.
 Lieve groetjes
Annie

Heb gisteren luidsprekers gekocht
 in de kringwinkel in Mol, 5 euro.
Ik sluit ze aan,
aan mijn computer
maar er komt geen geluid uit.
Ik ga eens kijken bij onze computerwinkel
hoeveel ze daar kosten.
Hopelijk niet te veel.
 Annie

Als we moesten gaan slapen
en het begon te onweren.
Kwamen de zusters in onze slaapkamer
En zij hadden een potje bij met wijwater en een
palmtakje.
En zij kwamen bed per bed,
en ik sliep aan de buitenkant en mijn zus ook.
Want elke keer als ze mij passeerden,
 kreeg ik water in mijn gezicht.
Ik kon pas slapen als de donder gedaan was.
Ze deden dat om ons te beschermen
tegen het kwade/onweer.
Annie

(Spijtig, ik kan niks vinden op google
 over palmtakje en wijwatervatje)

http://www.clarissen.be/kloosters/turnhout.htm 
Ik hoop dat Zuster Godelieva hier woont,
Juffrouw Maria zei:
Dat ze nog leeft.
Op hoop van Zegen.
Ik ga eerst bellen denk ik.

Ik heb nog zoveel te doen deze namiddag,
dat ik even stop met bloggen,
deze avond kom ik terug bloggen,
om te ontspannen.
Namiddag kijk ik eerst naar:

""THUIS"

En dan vlieg ik erin.
Eerst worden de kooien uitgekuist
 voor de ratjes,
zodat ze er weer tegen kunnen,
voor een week.
dan de living stofzuigen en opnemen.
de keuken en veranda worden geschuursd.
Stof afdoen.
En zo verder.
Doen jullie maar lekker verder,
en vergeet me niet he.
hele lieve groetjes
Annie




KLIK  HIER.

KLIK HIER
 

Ooit heb ik Engels willen leren op internet
met een programma,
 met menden van Engeland en Amerika.
 En die man zei:
 vertel eens wat meer dan kan ik er een novel,
 over schrijven van wat jij meegemaakt hebt:.
Maar ik durfde niet.
Mijn Engels/Amerikaans is niet 100%
Dan was ik al een beetje beroemd geweest.

Volgend Hoofdstuk

Eindelijk mocht ik terug
naar de grote school,
en zag ik mijn zus Bea bea opnieuw.
Ik was zo gelukkig.
Het was weer aanpassen,
maar met mijn zus in de buurt,
was ik snel weer aangepast.
Elke morgen om 7u opstaan,
ons wassen aan de lavabo,
en dan op weg naar de kapel,
bidden op nuchtere maag.
Dan op weg naar de refter, was beneden.
Eindelijk mochten we eten.
Na het eten hadden we een ander

RITUEEL

Op de koer gekomen,
moesten we allemaal in de rij gaan staan,
klas per klas.

Het eerste kind van elke klas
kreeg een vaandel (een vlag)
in hun handen.
En zo moesten we de koer over stappen,
en bijeen komen aan de

Hoodvlag.

Aan die vlag moesten we liedjes zingen
maar vraag niet welke liedjes
want ik zou het niet weten.
 We moesten die vlag omhoog hijsen.
Dan gingen we per klas naar de klaslokalen.
Ik zat toen in het 1é studiejaar.
Er volgd meer hoor.
Er valt nog zoveel te vertellen.
Nu moet ik echt gaan kuisen,
mijn mannetjes hun kooi
moet nog gebeuren.
Heel lieve groetjes
Annie

Dat is een vaandelvlag.

Wij gebruikte die om mee te zwieren, was heel leuk.

Dit is vaandelzwaaien,
 deze zijn professionels,
 wij waren maar kinderen.
Wij hielden die stevig vast en dan zwierden we daarmee,
zo helemaal rond je lichaam.
Sommige kinderen waren
daar heel handig in.
Ik kon dat ook maar niet zoals sommige kinderen.
Was leuk.

Lieve medebloggertjes,
Iemand heeft daarnet een bericht gestuurt en ze zei:
Ik heb rond dezelfde tijd als jij
in Ravels verbleven dan jij.
Mag ik met jou praten?
Natturlijk mag ze emails naar me sturen,
 heb heb niet liever.
iedereen die verbleven heeft in ravels
 is mijn beste vriendein.
Hoor je dat vera?
vertel maar honderduit, doe ik ook.
Lieve Vera,
jij zult altijd welkom
zijn in mijn leven.
Ik hoop dat je mee gaat naar ravels
 binnen 2 weken.
Lieve vriendin,
ga mee aub.
Lieve groetjes
Annie