Dag bezoekers,
Ik wens jullie allemaal
een fijne
Woensdag.


 

Vroeger in de jaren 60 wisten ze niet wat doen bij:
De vallande ziekte,
zo noemden ze dat toen.
In ons klikske hadden we een meisje die dat geregeld kreeg.
Zij lag dan op de grond.
De Zusters pakte haar dan op niet brutaal maar onwetend.
En ze zeiden tegen haar:
Sta recht en speel geen komedy.
maar zoals ik al zei: zij wisten niet beter,
ze dachten dat dat meisje aandacht wou.
Ik vond dat altijd erg als dat meisje
op de grond viel.
Dat zijn details die je niet meer vergeet.
Maar nochmaals die Zusters wisten toen niet beter.
Nu krijg je er pillen voor om het te voorkomen.

Dag bloggertjes,

 
 Wie van jullie woont in Turnhout?
Zuster Godelieva woont in:
 Herentalsstraat 66
Turnhout

Weten jullie misschien waar dat is?
Ze zei iets van de markt dacht ik.
Kan iemand me helpen aub?
Stuur de weg langs email of hier op dit bericht,
ke ziet maar.
bedankt op voorhand

Lieve groetjes
Annie

Ik ben net een kind dat een snoepje krijgt..............Zo gelukkig ben ik.
Dat ik Zuster Godelieva ga terug zien,
na al die jaren.
1964-1968
2013
49-45 jaar geleden
 

In het weekend is
-Vrijdag mijn slechtste dag.
Dan moet ik naar de specialist
voor mijn hevige hoest die niet wil weggaan.
 -Zaterdag komt mijn zus op vakantie,
ze verlaat even Blankenberge voor Mol.
Kan ze eens genieten van het zonnetje.
 -Zondag gaan we samen naar Ravels.
herinneringen ophalen.
Die koer (speelplaats) moet ze gezien hebben.

EERSTE HOOFDSTUK

Wauw, heb net Zuster Godelieva
aan de telefoon gehad
Ze wist nog wel dikwijls dingen van toen
maar soms vroeg ze wanneer was je in Ravels?
Dat kon ze niet goed onthouden.
 Ik heb afgesproken met haar dat ik
 Zondag naar haar ga komen.
Ik kan niet wachten om haar te zien.
Ze zei dat ze nog foto's had van toen
oohhh, die wil ik eens zien.
Dat gaat weer zo'n onvergetelijk dag worden
Ik ben blij dat Juffrouw Maria nog leeft
en Zuster Godelieva
Mijn weekend gaat fantastich zijn.
Ik kan deze mensen bezoeken dankzij seniorenblog,
zo ben ik erop gekomen om iets te schrijven over Ravels
Dan ben ik ernaar toe te gaan,
naar Ravels,
 Daar heb ik Juffrouw Maria Vanakkerveke
terug gezien na al die jaren ,
zo zou de Juffouw  Maria
heten met haar achternaam zei zuster Godelieva
Ik hoop dat ik ze nog herken,
gewoon haar grijze haren wegdenken,
alhoewel toen had ze alleen een kapje op,
weet niet wat kleur haar ze had.
Ik laat jullie weten wat we allemaal meegemaakt hebben.
Zo te zien gaan we veel lachen,
want ze kon het nog goed uitleggen

Blije Annie
Memories

Ik hoop dat ik erop sta op haar foto's en vraag of ik er copys van mag maken
gelukkig heeft ze foto's bewaard.

TWEEDE HOOFDSTUK

PS: Heb net met
 mijn zus Bea gebeld.
Zij komt Zaterdagmorgens
naar mij voor een weekend.

DERDE HOOFDSTUK

Zaterdag gaan we
samen naar Ravels
Zondag gaan we naar
Turnhout Zuster Godelieva bezoeken.
We gaan ons amuseren, dat weet ik nu al. 
  
 

VIJFDE HOOFDSTUK


Volgende week heeft ze opnieuw vakantie:
dan komt ze vanaf Donderdag tot Zondag/
Zondag Juli gaan we samen naar Poppel naar Heemkunde,
kijken of er enkele foto's van dat tehuis en van ons.  

Dag blogvrienden/bezoekers
Is er hier iemand van Turnhout?
Zuster Godelieve heeft gezegd hoe ik moet gaan
Ze woont in:

Herentalsstraat 66
Turnhout
In een groot huis.


Zondag is dan de tijd om naar Turnhout
te gaan, samen met mijn  zus.



Amai het giet hier.
Ik hoop dat ik geen water in mijn veranda krijg.
Ik woon hier al 12 jaar,
en elke zomer hetzelfde liedje.



De Molse bouwmaatschappij
wil dat wij alles zelf maken.
En dat kan zo maar ofwa?

Lieve groetjes
Annie

Hier werd ik dikwijls vernederd op deze plaats.
Waar de douches stonden.
Waar ik kon niet kon wachten met plassen 5a6 jaar jong.
Wat was ik blij toen ze zeiden:
Nu mag je jezelf proberen te wassen.
Ze stonden wel op de uitkijk als het te lang duurde.
Zeg, ben je nu nog niet gewassen,
doe eens voort?

De stagiair,
uitlachen waar haar collega's bijstonden,
ik begon te wenen.
Wat wil je !!!
juffrouw Maria trok nogal ogen
 toen ik het haar onlangs vertelde.

Dat staat in je geheugen gegrift.

Hier zijn nog meer foto's:

Juffrouw Maria haar klas:

Ik heb dan toch enkele foto's van de
Kinderkolonie in Ravels.
In de jaren 20-30 heette het:
OL Vrouw van de Kempen:
Open-lucht-school-
voor zwakke meisjes.
Ik heb ze laten zien aan:
Juffrouw Maria en ze zei ook:
Dat zijn oude foto's.
Maar deze koer herken ik wel:

 

Dit is de voorkant van de school,
Het achterste deel was nog net hetzelfde als hier op de foto.
Maar de kant met de ramen is in de jaren 60 vernieuwd.
Dit is dus een oudere foto, spijtig.

Natuurlijk deed ik daar ook dingen die op niks trokken,
maar als kind ben je nieuwsgierig.
We waren daar met Jongens en meisjes.
En we hadden elk onze eigen plaats om naar de wc te gaan.
Maar als kind ben je nieuwsgierig, ikke toch.
En zo gebeurde het dat ik bij de jongens ging kijken.
Maar ik hield altijd de Zusters in de gaten,
want natuurlijk mochten we daar als meisje niet komen.
Ik was altijd net op tijd weg maar vele meisjes niet.
En die werden dan gestraft.
Bij de jongens was dat zo een openbaar toilet, je weet wel een ....
Ik vind maar geen foto's van toen.  


Zoiets, maar dan niet in de bossen maar op de koer.
verschillende op een rij.
En dat was openbaar, daar konden wij meisjes langs.

Jongens mochten maar blijven tot hun 6 of 7 jaar.
Dus werden er weer tranen gelaten,
als ze daar waren met broers en zussen.
Jongens werden daar weggehaalt.
Ik hoop dat Juffrouw Maria dit niet leest.

Ik wens mijn bezoekers
een
Fijne
Zaterdag
Lieve groetjes
Annie

Wij moesten bijna elke dag gaan wandelen,
in zandwegen,
en dan kwam je uit op een wei met speeltuigen.
En als het tijd was om terug te gaan,
moesten we allemaal onze voeten wassen in zo'n voetbaden.
Ik weet nog waar ze stonden.
Op de koer van de grote school.

 


In de zomervakantie deden we veel spellekes buiten op de koer.
Maar op een dag zat gekke Guy op een klein dak.
Hij begon met stenen te smijten naar de koer.
En zo raakte hij een meisje met een steen.
De dokter moest erbij komen,
en zo kregen we bang van zotte Guy.
We noemden hem zo omdat er iets niet pluis was met hem.
Dat meisje moest al naar bed,
En ze hoorde die Guy roepen:
Ik krijg jullie nog wel.
Zo zat de schrik er goed in bij ons.
Elke avond als we spelletjes aan het
spelen waren.
Nu stop
Als ik aan iets denk moet ik het opschrijven,
of ik weet het niet meer.
En ik wil je zoveel mogelijk vertellen
over mijn kinderjaren.
Morgen opnieuw.
Lieve groetjes
Annie




Ravels Kinderkolonie is geen internaat maar een
TEHUIS
waar geplaatste kinderen worden ondergebracht.
De rechter besliste dat.
We konden niet naar huis.
De rechter besliste wat er
moest gebeuren met ons.
Ik had daar goede momente
 maar zeker ook slechte momenten.

Juffouw Maria en al de Zusters zorgde goed voor ons.
Er is maar één juffouw waar ik problemen mee had.
En dan veel van die stagiaires.
vele van hen lachte met mij, vernederde me.
En dan ben je een kind amper 5a6 jaar jong.


Die boek zou wel eens dik kunnen worden.
Lieve groetjes
 Annie

Hallo bloggers,
Ik wens jullie allemaal een
Fijn weekend.
Hopelijk met wat zon
Zaterdag en Zondag.
Lieve groetjes
Annie

Sandie Shaw - Puppet On A String (1967)
 
Zie naar de datum:
Op dit liedje hebben we ooit een dansje moeten doen
in Ravels.
Was voor een feestje,
 "afscheid van iemand"
 ofzo.

Elk jaar in Ravels kwamen veel kinderen
 naar Ravels op vakantie,
dachten ze.
Ze hadden altijd een volgeladen koffer bij.
En ik en Bea moesten hen dan helpen uitpakken.
Wij waren daar het langst,
daarom mochten we helpen.
Wat dat die kinderen allemaal bij hadden.
Die kinderen werden voorgelogen
door hun ouders denk ik.
Sommige hadden een badpak bij.
Wij vroegen: Wat is dat?
Awel, een zwempak om te zwemmen.
Zwempak/zwemmen?
Wat is dat?
We hadden er nog nooit van gehoort.
Wij zeiden dat bestaat hier niet.
Ze hebben jullie wat voorgelogen..
Die kinderen wisten niet
 waar ze terecht gekomen waren.
Ouders die in die tijd liever alleen op reis gingen,
dan hun kinderen mee te nemen.
Of ouders met een eigen zaak.

Voor ons begon de Zomervakantie pas echt.
De nieuwe kinderen kenden de routine niet,
wij wel.
Veel meer kinderen betekende voor ons:
Geen bed,
 geen plaats om te slapen.
Dus kregen wij een slaapkamer
                                          voor mij mijn zus en ons klikske.     
5 a 6 man.
We moesten nog altijd een uurkes op rust rond 12u.
Na het middagmaal.
En waar wij sliepen waren enkele gasten
de vensters aan het schilderen.
Wij maar spreken met die mannen,
en lachen.
                            Want wij dachten dat we het rijk
               voor ons alleen hadden.
Tot op een dag we het erg bont hadden gemaakt.
veel te veel lawaai gemaakt.
komt ervan een kamertje de stem van een Zuster:
gaan jullie nu eens slapen?
Hou op met lawaai maken
en ga slapen.
                      Gedaan met plezier maken.
Maar ja,
het was vakantie
en dat betekende
                                     niet naar school gaan.                                    
ANNIE

Ik wens iedereen een prettige Donderdag
Lieve groetjes
Annie

Op dit filmpje kan je zien,
hoe je moet vaandel zwaaien.
Misschien herkennen veel Nederlanders dit filmpje.
maar ik vond niks beters om het te tonen.