Een hele grote Ice Creme

 Lekker zonnen met mijn hond
hier in de tuin.

Heb net een brief aangekregen van de overheid.
Binnenlandse zaken. 

Heb die brief aangekregen omdat de uren van het
Défilé zijn veranderd.
De uren zijn verlaat.
Op 21 Juli in Brussel.

Ik wens al mijn bezoekertjes een hele zonnige Dinsdag.
Geniet ervan zo hard je kan.
Lieve groetjes
Annie

Ben net gaan wandelen hier in de buurt.
We hebben een gezamelijke tuin.
En als het donker is lopen hier egels rond.
Ons Breezer mag normaal niet zonder lits lopen,
maar op een dag geraakte hij los.
En hij was aan't blaffen en ik ging zien,
en er zat een egel.
Op den duur kon ik Breezer pakken,
en hij hing vol bloed.
Van die egel zijn stekeltjes, de egel heeft groot gelijk.
Nu zat er weer ene buiten.


 Zie hoe lief:



Jong Egeltje

Was het kotsbeu dat die vliegen me bleven ampeteren,
dat ik dacht ik ga eens proberen met de spuitbus.
Ik spoot eerst in de keuken,
dat stinkt wel,
maar ik zag er veel terug buiten vliegen.
Heb dat nu in de living ook gedaan,
en met mijn hond Breezer gaan buiten zitten.
Een hele tijd.
 .......................................................

Nu ben ik terug binnen,
zit achter mijn computer.
Snikheet hier binnen zoals gewoonlijk,
terwijl de deur en raam openstaan,
wel een vliegendeur in mijn verandadeur.
En dan staat er ook nog een raam open in living.
Toch krijg ik hoofdpijn,
zou dat komen van die spuitbus of van
 de warmte hier binnen.
heb er anders wel geen last van,
van hoofdpijn.

Ik wens al mijn bezoekertjes
een gezellige en
ontspannende  avond.
Lieve groetjes
Annie

PS: Heb me vandaag drie vliegenmeppers aangeschaft. :
wink: 
Twee in de living en ene in de keuken.

Ik wens al mijn bezoekers een fijne nieuwe week.

ben vandaag niet naar Turnhout geweest.
Was nog te moe van gisteren.
één van de volgende dagen ga ik,
ofwel volgende week.
Die boek kan je kopen, 15 euro.

.................................................................

PS: Ik had hier gisteravond
 nog zo een plakstrip gehangen
voor die vervelende vliegen.
Die zijn slimmer dan ik.
Ze plagen me nog altijd,
er hangt nog geen enkele vlieg aan.
Die lachen in hun vuistje,
maar ik ooit ook hoor.
Als dat niet helpt,
 koop ik me een klopper eens zien wie dan lacht.

In Ravels kregen we bezoek
 van onze ouders.
Alle kindjes natuurlijk.
Maar mijn zus zegd ene keer per maand
 en ik zeg twee keer per maand.
Wa ist nu?
Mijn vader wou ons persé
komen bezoeken,
terwijl hij eigenlijk in het ziekenhuis
 moest liggen.
Hij vertelde ons. Ik ben gaan lopen
uit het ziekenhuis om jullie te zien.
Wij blij natuurlijk dat we hem zagen.
Ons pa (echte vader)
vroeg aan de hoofdzuster:
Mag ik Annie en bea eens mee
naar buiten nemen?
ja, natuurlijk zegd ze.
We wilden wat gaan wandelen
want ver mocht hij niet weg.
Aan de bureau's van de Hoofdzuster
begon mijn vader
 over te geven want hij was ziek.
Wij in paniek en heel hard huilen.
Wat is er, wat is er?
vraagt de Hoofdzuster?
ons pa is ziek.
ocharme zegd ze,
 kom maar gauw binnen.
Wie ooit zegd dat de Zusters slecht zijn
zoals Helmut Lotti deed,
krijgt met mij te maken,
want die leefden met ons mee.
Misschien waren er slechte Zusters
maar niet in Ravels
of je moet heel wat uitgehaalt hebben,
dan verdien je een straf,
he Helmuteke.

Juf Maria en Zuster Godelieva
koesteren zolang mogelijk.
Love you Godelieva,
Love you Maria
Rust zacht lieve Tarcicia
Rust zacht Jozeva
Rust zacht Fredeganda

Morgen ga ik weer op stap,
naar Turnhout deze keer.
Mijn fiets doe ik Dinsdag wel binnen.
Die Mevrouw van Heemkunde Poppel kreeg telefoon,
en ze zeiden: In Turnhout op het gemeentehuis
ligt een boek 400 jaar Gasthuiszusters van Turnhout.
Als daar niets tussen zit waar dan wel?
En trouwens het is mooi weer,
waarom zou ik thuis blijven? 

 

Voor al mijn bezoekers
 ik wens jullie allemaal
een fijne zonnige Zondag.
..........................................
Ik ga er niet zijn,
Ik ben op weg naar Poppel
als jullie dit lezen.
Lieve groetjes
Annie

Ben net thuis, 22.15u
Opgezwollen voeten en moe en teleurgesteld.
Ik ben om 11u vertrokken te morgend.
Bus genomen om 11.20u naar Turnhout,
dan de bus van Turnhout naar Poppel.
Daar aangekomen ben ik naar dat museum geweest.
Mevrouw was vriendelijk tegen mij,
die man minder vriendelijk.
Ze begon met mij te praten
 en wou weten wat ik moest hebben.
Foto's natuurlijk.
Maar zoals altijd foto's van de jaren 20.
Ik ben pas geboren in 1959,
iemand anders kwam daar ook binnen,
ziçj kende de directrice maar
 die Mevrouw is ook al 80 jaar,
maar toch ging ze vragen
of er foto's waren van 1964.
Dat is al goed nieuws maar ik ben,
 toch buiten gegaan met lege handen.

Ik kom deze avond langs
om jullie een bezoekje te brengen.
Heb nog zoveel te doen.
Ik moet mijn ratjes hun kooi nog uitkuisen.
 




Had net mensen van de Jehova aan de deur.
Ik heb gezegd: Ik wil wel praten maar zal er nooit
onder gaan.
Was een jonge man met broertje denk ik.
We hebben nog zitten lachen.
Ze zijn welkom als ze me niet dwingen
om er onder te gaan.
Iedereen is WELKOM bij mij,
als ze geen slechte bedoelingen hebben.

Morgen ben ik niet thuis.
Ik ga naar Poppel
om te gaan zien of ze toch foto's hebben
van Ravels kinderkolonie in de jaren 60.
Heb een afspraak gemaakt,
ze weten dus dat ik kom.
het is Heemkunde Museum t'kaste in Poppel.
Ik ga dan als er nog tijd is,
naar Ravels terug naar de plaats waar
vroeger de kinderkolonie was.
Hopelijk hebben ze ernaast gekeken en zijn er toch foto's.
Ik mag in een boek kijken.
Lieve groetjes
Annie

PS: Ik ga nu te voet naar de aldi,
platte band, remember???

Ik zou zeggen,
Een aangename zonnige weekend gewenst. 

Maar zoals het er nu eruit ziet weet ik niet
wat ik moet zeggen van het weer.
We zullen de namiddag moeten afwachten.
Schijnt bij jullie de zon al? 

Lieve groetjes
Annie

 

De mensen van Ravels gaven ons geregeld
 kleren die ze niet meer droegen,
ik bedoel kinderkleding.
En die moesten wij dan aandoen.
Soms waren mijn kleren te groot.
Maar meestal waren het wel kleren die ik graag droeg.
Maar s'Zondags droegen we Zondagse kleren.
Kleding die we hadden van onze ouders.
Ik keek altijd uit naar s'Zondags.
s'Zondags betekende ook bezoek van de ouders.
Mijn zus zei dat we maar ene keer per maand bezoek kregen,
dat is ook heel weinig zeg.
Ik dacht twee keer per maand,
maar Bea is den boss.
één jaartje ouder he.

Sommige woningen zijn beschermd door de overheid.
Dat zijn niet alleen de grote monumenten zoals kastelen,
maar bijvoorbeeld ook woningen die deel uitmaken
 van een beschermd stads- of dorpszicht.
De beschermde status van deze woningen
 staat de verkoop ervan echter niet in de weg.

Ik wou dat de 
Kinderkolonie in Ravels
ook zo'n 
beschermd monument was.

Afscheid nemen
van 
uw
Kindertijd. 


Maanden het internet afschuimen om toch maar iets te vinden.
Kom je alleen maar foto's tegen van de jaren 20.
Wij betekenden niks toen.
Annie
 

Zo zag het gebouw eruit in de Jaren 20.

Mijn zus en ik mochten elk jaar
dat we in Ravels waren,
 met een zorgvuldig uitgekozen familie
een dagje op stap.
 Dat was een heel avontuur.
Zo hebben we eens Nonkel Bob ontmoet.
Ik zag hem al van ver,
en trok bijna de Mevrouw
die voor ons moest zorgen,
 haar arm eraf.
Ik kon niet snel genoeg bij hem (Nonkel Bob) zijn.
Er waren heel veel kindjes toen.
Spijtig dat ik daar ook geen foto's van heb.
Maar s'avonds moesten we terug naar het tehuis,
en toen hadden ze opnieuw problemen met ons.
We hadden het eens mogen voelen hoe het was,
in een familie op te groeien.
Grote mensen snapten dat toen niet,
alleen de kinderen.
Annie

Ik ben verleden week op bezoek geweest bij
Zuster Godelieva.
Met een A en niet E.
Zusters die binnen treden krijgen allemaal een naam,
hun geboortenaam wordt hen afgenomen.
Zo heet deze Zuster Godelieva.
(Als dat met die naamverandering niet klopt zeg het dan aub.)
Een hele lieve Zuster,
maar met zo een bende kinderen met hun eigen problemen,
was het wel eens moeilijk voor hen,
en moesten ze wel eens streng zijn.
Maar nu was ze heel vriendelijk tegen ons.
Ik vroeg haar:
Waarom hebben ze het gebouw niet gehouden,
en er een MONUMENT van gemaakt?
Dat bestond toen nog niet zei ze.
Spijtig,
Foto's van in de jaren 20 zijn er,
  maar niet van toen ik er was.
Hoe kun je dan ooit afscheid nemen van je kindertijd?
Ze had enkele foto's gemaakt,
en ze koestert ze.
Ik zag dat aan haar,
hoe ze haar foto's stevig vast hield.
Ik zag dat ze een foto van het gebouw had
zoals het er toen eruit zag.
Had ik ook graag gehad.
Maar durfde niks te vragen,
respect he.

Een geweldig en zonnig weekend aan mijn bezoekers.

Lieve groetjes
Annie