Naar de inhoud

Niet te bevatten

Een bijzonder mens
akke.beakke.be

Mario 41 Jaar oud

Mario

Deze blog wil ik als moeder wijden aan mijn lieve zoon Mario die na een bewogen leven met de nodige problemen Zondagmorgen 29 November plotseling overleed op de leeftijd van 41 Jaar. Mario laat ons als ouders zijn vriendin, zus Tamara schoonzoon Harm Jhinty en vooral ook Noah zijn zoontje van 10 jaar Esther zijn ex vrouw al de familieleden zijn vele vrienden enz met een onbeschrijflijk intens verdriet en leegte achter. Hij was een bijzonder mens, wat er ook was, hij wist met zijn ontwapende manier toch altijd weer iedereen voor zich in te nemen. Je kon niet boos op hem blijven.
Ook is er nog een schattig dochtertje Indya van 2 en half jaar zusje van Noah die haar papa niet echt nog kende. Voor mij als moeder is deze blog een stukje verwerking omdat ik samen met mijn man ons grote kind op Vrijdag 4 December de laatste eer moest bewijzen...het is  bijna onmenselijk..Het zou anders moeten zijn. De mens wikt en god beschikt.
 
Geschreven door verwerking om 21:56 Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Berta Dijk28 december 2009 om 22:54

MAILGROEP POWERPOINT

Ans,je kent me niet want ik ben nog maar kort bij de groep, maar wel leef ik met je mee, er is toch niks ergers dan een kind te verliezen, een stuk van je zelf. Ook gaat mijn gevoel naar je kleinkinderen uit,( ik heb zelf een gescheiden zoon met een zoontje van 6)nu zijn ze papa echt helemaal kwijt.Woorden schieten te kort,maar probeer er voor die kinderen te zijn ,ik wens je heel veel sterkte,Berta
Wim Beks28 december 2009 om 16:22

Sterkte gewenst

Dag alle familieleden van Mario.
Ik kom er nu net achter wat er gebeurd is.
Wat moet ik hier nou van zeggen, woorden schieten te kort.
Heel veel sterkte wensen is het enige wat in mijn macht ligt, en dat doe ik bij deze dan ook.
Dus heel veel morele kracht met dit zware verlies.
Groeten.
Wim Beks, lid van de PowerPoint-groep.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Gedicht voorgelezen in de kerk gemaakt door Mario's moeder Ans

Nooit meer

 

Lieve Zoon,

 

Zoveel liefde, zoveel pijn.

Het weten dat je nooit meer bij ons zult zijn.

 

Nooit meer Pap Mam ik heb eten voor jullie meegebracht.

Nooit meer je ontwapende humor en lach.

 

Nooit meer je belletjes elke dag

Ooh God, dit hadden we toch niet verwacht.

 

Het is voor ons niet te bevatten.

Toch vinden we troost in,

er zijn van jou nog 2 kleine schatten.

 

Jij zult in je kinderen voortleven

Dat zal ons toch weer een stukje moed  geven.

 

Lieve zoon rust zacht in vrede.

Neem al onze liefde voor jou met je mee.

 

Pap en Mam.

 

Geschreven door verwerking om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Niet te bevatten

↑ Terug naar de berichten