Archief

Gedicht

Indya dochter van bijna
3 jaar oud van Mario
en Esther
Foto's en film gemaakt door Oma Ans
 


Original Video - More videos at TinyPic

Moederdag 2010

Zo verdrietig zo groot het gemis.
Zo'n dag waar de pijn er weer helemaal is.

Wat moet ik zeggen wat moet ik schrijven
het zal vast voorlopig zo blijven.

Voor het eerst sinds 42 jaar zonder onze zoon.

Onderstaand een heel mooi gedichtje
Mam Ans

De wind streelt als jouw hand mijn wang
De bladeren fluisteren je naam
zacht in mijn oor...
Ondanks de pijn van het gemis..
hoor ik je zeggen mam ga door... ga door...



 

Vandaag Maandag was Mario's vriend Rico op bezoek..hij belde ons vorige week al even op. Het was heel fijn en we waarderen het heel erg. Hartelijke dank Rico, we houden contact. Toch weer een stukje verwerking voor ons. We hebben met een lach en een traan heel fijn gepraat en het deed ons erg goed. Ook Henk heeft het heel fijn gevonden.
Mario zal nooit uit onze gedachten zijn..maar we hopen dat ooit het verdriet om hem wat draaglijker voor ons zal worden.
We hebben veel fijne mensen om ons heen die ons daar bij helpen.
Zaterdag waren we voor het eerst naar onze zwager man van mijn zus die 65 jaar werd, hij gaf een feestje. Eerst wilde we niet..maar je kunt je niet overal van blijven afsluiten . Zijn met onze dochter en schoonzoon gegaan het was gezellig iedereen was heel aardig en begripvol en we vonden het fijn dat we waren gegaan het had ons goed gedaan.
Lieve groet van Mario's moeder Ans, die dit even kwijt wilde.

• Ik zou willen, dat ons kind niet gestorven was. Ik zou willen dat ik hem terughad.
• Als ik huil of emotioneel word als je over ons kind spreekt, dan zou ik willen dat je weet dat het niet is omdat jij me hebt pijn gedaan. De dood van ons  kind is de oorzaak van onze tranen. Jij hebt over ons kind gesproken en daardoor heb je mij de kans gegeven mijn verdriet te delen. Dank je wel!
• Het is niet besmettelijk om ouders van een overleden kind te zijn, dus zou ik willen dat je me niet uit de weg gaat, we hebben iedereen nu meer dan ooit nodig.
• We  hebben best wel eens afleiding nodig en wil graag horen hoe het met iedereen is; maar ik wil ook graag dat iedereen weet hoe het met ons is. Het zou kunnen, dat we bedroefd zijn en misschien gaan huilen, maar ik zou willen, dat mensen ons over ons kind laten praten. Het is vaak elke dag ons onderwerp.
• We  weten, dat iedereen veel aan ons denkt; we  weten dat de dood van ons kind vele verdriet doet. Ik zou willen dat je ons die dingen zou laten weten door op te bellen, een kaartje of een brief te sturen, een arm om onze schouder te slaan.
• We zouden willen dat je niet verwacht dat ons verdriet na 6 maanden of 1 jaar over is. Deze eerste maanden, dit eerste jaar is traumatisch voor ons, maar ik zou willen dat je kon begrijpen dat ons verdriet nooit over zal gaan.We zullen verdriet hebben over de dood van ons kind wat voor leeftijd dan ook..tot de dag dat we zelf zullen sterven.
• We  werken erg hard om te herstellen, maar ik zou willen dat iedereen begrijpt dat we  nooit helemaal meer zul len herstellen. We zullen ons kind altijd missen en we zullen altijd rouwen om zijn dood.
• We  zouden willen, dat je niet van ons verwacht "er niet aan te denken" of om "gelukkig" te zijn. Het zal nog heel lang duren voor zoiets kan, dus houd jezelf niet voor de gek.
• We hoeven niet beklaagd te worden, maar ik zou willen, dat je ons de kans geeft om verdrietig te zijn. We moeten door het verdriet heen.
• Ik zou willen dat je begrijpt dat ons leven overhoop gehaald is. Ik weet dat het vervelend voor velen is om bij ons te zijn als we ons beroerd voelen. Wees alsjeblieft geduldig met ons, net zoals wij geduld hebben met een ieder.
• Als ik zeg "Het gaat goed", dan zou ik willen dat jullie begrijpen, dat ik me niet goed voel en dat we elke dag moeten vechten om op de been te blijven.
• Ik zou willen, dat je weet dat alle reacties van verdriet die we hebben, erg normaal zijn. Depressie, kwaadheid, hopeloosheid en overstelpend verdriet, je kunt het allemaal verwachten. Dus vergeef me alsjeblieft als ik rustig en teruggetrokken ben of prikkelbaar en humeurig.
• Je advies om "van dag tot dag" te leven is een uitstekend advies. Alleen op het ogenblik is een dag me soms zelfs te veel. Ik zou willen, dat iedereen kon begrijpen, dat het al heel wat is, als we "van uur tot uur" proberen te leven.
• Vergeef het me als ik onbeleefd ben, het is absoluut niet mijn bedoeling. Soms wordt alles me teveel en moet ik even alleen zijn. Als ik wegloop zou ik willen dat je me helpt een rustig plekje te vinden, zodat ik even alleen kan zijn.
• Ik zou willen, dat je begrijpt dat verdriet mensen verandert. Toen ons kind stierf, stierf een groot deel van ons met hem (of haar). Ik ben niet meer dezelfde persoon die ik was toen ons kind stierf en ik zal ook nooit meer dezelfde persoon worden.
• Ik zou heel graag willen, dat je me zou kunnen begrijpen. Dat je je zou kunnen indenken hoe het voelt: ons verlies en ons verdriet, onze stilte en onze tranen, onze leegte en onze pijn.
• Maar wij willen niet vergeten dat voor ons toch ook nog een kind dochter die we net zo lief hebben over is gebleven, en waaraan we net als ook aan al onze kleinkindjes onze  liefde willen geven.
• Het is dit waaraan ik veel denk ...het zijn schatten en een hemels geschenk.