Cultuursmakers geschiedenis (4)
100 jaar , een stukje geschiedenis : deel 4
De V van VTB.
De oprichting van VTB is onlosmakelijk verbonden met de Vlaamse problematiek tijdens en na de Eerste Wereldoorlog.
Toen duidelijk werd dat de naoorlogse beloften van taalgelijkheid in het leger, de administratie en het onderwijs slechts
zoethoudertjes waren, wakkerde dit de Vlaamse strijdvaardigheid aan.
Zo vulde de nieuwe organisatie VTB een hiaat op en werd ze een belangrijke spreekbuis van het Vlaamse gedachtegoed.
Ook de eerste Eeklose VTB-leden stonden bekend als Vlaamsgezinden.
Zo was er Zr. Marie-Elisabeth die de vernederlandsing van het onderwijs meer dan genegen was. Daar was toen in de
overwegend Fransgezinde congregatie van de Zusters van Liefde en in het hoofdzakelijk Franstalige Ten Doorn moed
voor nodig, zoals in haar in memoriam gesuggereerd wordt : "Ze kreeg geen gemakkelijke taak toegewezen.
Als directrice van het regentaat legde ze de grondslagen van het vervlaamst hoger onderwijs". De tijdsgeest stond aan
haar kant, maar de opdracht veronderstelde tegelijk beslistheid en voorzichtigheid.
Ogenschijnlijk onbenullige details krijgen soms kleur wanneer je ze in hun context ziet. Zo was het vertrekpunt van
de VTB-uitstappen vaak het standbeeld van Ledeganck, één van de negentiende-eeuwse
boegbeelden van de Vlaamsen Beweging.
Deze reeks over onze geschiedenis is gebaseerd op ons archief bij ADVN in Antwerpen en uit de reeks
'75 jaar VTB in Eeklo' Van Rita Van Hoecke verschenen in 'De Eeklose Dobbelgebakkene'.