Categorie: Eeklo vroeger 09

Het is ook al van 1949 geleden dat mr. Herman De Buscher een bouwaanvraag indiende om op het einde van de Boelare (aan de spoorweg) een autobergplaats te bouwen. Tot op heden zijn die 'garageboxen' er nog maar zijn er in de loop der jaren wel wat veranderingen aangebracht. Helemaal rechts ziet men planken staan van houthandel Thaets  waar de jongste zoon lang mijn maat is geweest. Nu is daar aluminium Lippens.

Hier ziet men aan de rechtse kant de de garageboxen zoals ze er nu bij staan. De bomen en struiken zijn er nog niet op de oude foto. Op de rechtse foto de binnenkoer van de boxen waar er vroeger geen asfalt lag. Toch hebben we daar uren versleten en ik weet niet meer hoeveel rondjes gedraaid met onze fiets. Het gebouw aan de linkse kant is van aluminium Lippens. Vroeger waren dat ook autoboxen.

Zegge en schrijve : 1949. Op 24 februari van dat jaar komt er bij de Eeklose stadsdiensten een bouwaanvraag binnen van de heer Laude Pierre, Directeur-général S.A. Peignage d'Eecloo, om op de hoeken van de Moeie en de IJzerstraat 2x5 woonhuizen te bouwen. Op de bovenste foto de moment van aanvraag, op de onderste hoe de hoek Moeie - IJzerstraat er woensdag uitzag.

Het was Roger Rijckaert die op 02/12/1958 een bouwaanvraag indiende om de apotheek vooraan in de Boelare, die hier nog te zien is, om te bouwen naar een winkel voor naaimachines. Roger woonde toen een heel eind verder in de Boelare, straat waarin ik geboren ben, en verhuisde dus later naar hier vooraan waar hij nu nog altijd woont. De winkel die men rechts op de foto ziet is voedingswaren Baeten. Het is trouwens mr.Baeten die men in het midden van de foto ziet met zijn strakke kiel aan die in een typische houding zijn steeds uitdovende sigaret terug aansteekt.  Naast de apotheek is er de winkel van Meinrad Verschoote ook wel 'pier-re-bijn' genoemd. Daar kon men alles kopen om mee te werken : hamers, beitels, toernaviezen, nagels, vijzen, zagen enz. ge kon niet denken wat daar allemaal in die winkel lag. En 'Verscheutsjen' wist alles op een prik liggen. Daar dan naast nog een stuk van juwelier De Schrijver.

Ietsje vroeger, 1954, had juwelier De Schrijver een aanvraag gedaan om zijn winkel te veranderen. Deze foto is in feite een verlenging van de bovenste. Rechts ziet men beter de winkel van ' Verscheutsjen' en ziet men de zagen hangen. Links van De Schrijver ziet men het poortje van de drankhandel Desire Naessens.

Bij het neuzen in de Eeklose geschiedenis kwam ik de Heldenlaan tegen. Dit is de huidige Molenstraat. Daar ik van het bestaan niet af wist deed ik navraag en hierbij het antwoord. Met dank aan Guido.

Het was op 22 februari 1960 dat de Belgian Shell Company met zetel te Brussel bij het Eeklose stadsbestuur een bouwaanvraag indiende om een "dienststation met woning" te bouwen aan de Steenweg op Gent, nu de Gentsesteenweg. Het was achter deze haag dat de grond lag om deze bouw te realiseren.

Er was een klein probleem. De ingang van voetbalclub Kfc Eeklo moest verlegd worden. Men kwam daar schijnbaar goed uit en de oprit naar het voetbalveld werd gewoon naast de nieuwe werf gelegd. Ondertussen is dit ook al lang verdwenen en zit de Eeklose voetbalploeg al vele jaren op de Zandvleuge. Hier aan de Gentsesteenweg gingen de vrijgekomen gronden van het voetbalterrein verkaveld worden. Tot op heden is daar nog niets van in huis gekomen. In het café naast de ingang van het voetbalterrein woonde de familie Gaston Lievens. Hij zou later nog een collega van mij worden toen ik begon te werken.

En hier is dan het eerste moderne 'pompstation' dat Eeklo een 50 jaar geleden rijk was. Met twee pompen en een pompje voor de '2takt' brommers. Wie dit in het begin open hield weet ik niet. Misschien zijn er lezers die dit nog weten. Dit gebouw staat er nog steeds en men kan er nog altijd benzine tanken. Nu is het volledig omringd door groen. Door de jaren is er dan een garage bijgebouwd en nu worden er nog altijd auto's hersteld. Vroeger zei men : we hebben getankt bij de Shell. Na al die jaren zijn er nog mensen die spreken van 'de Shell'. Zoals altijd zijn er dingen die blijven hangen.........

Een gebouw waar de tijd schijnbaar geen vat op heeft is deze café op de hoek van de Eikelstraat en de Berkenstraat. Er is hier op het eerste zicht niet veel veranderd. Zelfs de naam is gelijk gebleven. Alleen het biermerk werd aangepast....

Menig Eeklonaar heeft hier zijn eerste danspassen gemaakt.  Heel lang geleden was er hier in Eeklo al een dancing, "De Cercle", wat in het Eeklo's als ' de sirkle' klonk. Men vertelde mij dat hier veel plezier gemaakt is. Dan ging men naar het 'bal' om te gaan dansen. Ondanks verschillende aanpassingen kreeg 'de sirkle' het moeilijker en moeilijker om te blijven bestaan. Na een tijdje te hebben leeggestaan werd, ik dacht begin de jaren '70, er een 'echte' moderne (in die tijd) dancing van gemaakt. Ook dit ging met wisselend succes en stilletjes verdween ook hier de belangstelling. Wanneer de appartementen gebouwd zijn die er nu staan weet ik niet juist meer. Ik dacht rond 1995.

Enkele huizen daar vandaan stond "Het Krugerhof". Dit was mijn gedacht een café-hotel maar naar het schijnt was er achteraan ook een zaaltje waar gedanst kon worden. En volgens mij heeft er daar in dat poortje op de linkse kant later nog een frituur geweest. Ook dit gebouw is al lang uit het stadsbeeld verdwenen.

Nu we stilaan naar de zomer gaan en de Huysmanhoeve terug open is blijven we eens stilstaan bij de laatste Huysman die op het hof verbleven heeft. Dit was Bernard (in Eeklo beter gekend als Noard) Huysman. Hij was de zoon van Bernard en Martha. Hij was een echte Eeklonaar en werd er geboren op 11/11/1927. Noeste werker in de harde boerenstiel.

Als 'Noard' echter zijn 'zondagse kostume' aantrok en eens 'op stap' ging was Noard een populaire figuur. Waar Noard verscheen was er plezier en leute. Noard was wel een sloeber (dat kan men zien aan zijn oogjes) en met zijn typische grote snor een aparte verschijning. Toen echter de symptomen van prostaatkanker opdoken werd het voor Noard een ongelijke strijd welke hij op 14/05/1998 verloor.

In de Snuifmolenstraat stond vroeger het cafeetje 't Snuifmoleken. Wel, dat cafeetje staat daar nog. En zo te zien is er daar in de loop der jaren, buiten de naam,  heel weinig aan veranderd. Let op het 'scheve' dak.

Wie kent Jenever Van Hoorebeke niet (voor mij een Hoorebeeksken madam). Dit was de ingang naar de distillerie vroeger. Dit moet ongeveer zijn waar nu de toegang naar De Herbakker is in de Boelare. In het groot herenhuis links was dokter De Keyser de laatste bewoner dacht ik. Op de voorgrond een 'gendarm' met hun hoge kepie. Als klein mannen hadden we daar schrik van.