Klein maar fijn

Uren liggen deze pluizenbollen te rollebollen en na afloop is er geen winnaar. Het is allemaal maar een vriendelijk spelletje waarbij er niemand pijn wordt gedaan. Het leuke is dat ze 's avonds alle twee compleet van de kaart zijn en ik een rustige avond heb ! 

Dit diertje ziet er schattig en pluizig uit maar schijn bedriegt in dit geval. Dit is een rover eerste klasse! Ik wist al langer dat er steenmarters in de tuin passeerden (lawaai, sporen, dode kippen) maar het is de eerste keer dat ik er daadwerkelijk eentje kon spotten. Gelukkig lag het fototoestel vlakbij klaar om foto's van de Berners te nemen. Dat deze op klaarlichte dag op pad is doet me vermoeden dat het een vrouwtje is met een nest jongen ergens in de buurt. Normaal zijn steenmarters nachtdieren !

Onze grootste en onze kleinste !

Dikke vrienden worden hoeft niet lang te duren. Minder dan een dag na zijn entree wordt er al vrolijk gespeeld tussen Scruffy en grote zus Qiana. Die grote zus mag je letterlijk nemen want ze hebben dezelfde papa ! En de mama van Scruffy is een zus van Qiana's mama ! Zodoende krijgt Qiana er niet alleen een broertje maar ook nog een neefje bij. Kun je nog volgen ?

Deze kleine pluizenbol is nu 8 weken oud en is vandaag bij ons ingetrokken. Samen met Laïka en Qiana zal Scruffy ongetwijfeld een goed team vormen. De volgende dagen zal iedereen mekaar ongetwijfeld nog wat beter leren kennen !

Beste wensen voor een goed tuinjaar in 2020 !

Dit was de Tetrapanax papyrifer in betere dagen, vorig weekend zag hij er nog zo uit. Na de laatste 2 nachtvorsten heeft het blad nu toch een tik van de vorst (niet onze Filip) gekregen. Geen paniek echter, volgend voorjaar komt deze exoot uit ZO-Azië gewoon terug in blad. De stam krijgt een isolerend jasje waarmee waterleidingen ook tegen de vriezeman beschermd worden. Het is dus enkel een winterslaap en niet het einde van deze plant. Datzelfde geldt overigens ook voor dit blogje. In de winter is het moeilijk om steeds nieuwsjes in de tuin te vergaren, we houden daarom ook een winterslaapje en komen terug rond einde maart als de tuin ontwaakt !

Zachtjes komt de winter dichterbij, en veegt de kleuren weg. Maar eerst nog deze laatste explosie van warme tinten om het jaar af te sluiten.

De bloemetjes van de Fatsia japonica zijn eindelijk volledig aan het opengaan. Als we nu nog enkele dagen zonder nachtvorst en een beetje zon mogen beleven zit het hier binnenkort vol met zweefvliegjes en hommeltjes. Duimen maar ! De Fatsia zelf is volledig winterhard, bij strenge vorst hangen de bladeren slap en gekruld net zoals Rododendrons dat ook doen. Eens de vorstperiode voorbij is er na 2 dagen niets meer van te zien.

Eind juni dit jaar. Het was zo'n 30° warmer dan deze morgen. Dit klein geaderd witje komt zich voltanken op de Verbena bonariensis.Hoe dit vlindertje aan zijn naam komt laatzich makkelijk raden als je naar de vleugels kijkt.

De Japanse esdoorn stond afgelopen weekend in vuur en vlam. Ondertussen beginnen de blaadjes te vallen met dank aan de 2 nachten vrieskou.

Ondanks de nachtvorst van gisteren zijn er nog steeds bijtjes actief. Ze profiteren van elk zonnestraaltje om de laatste nectar van het seizoen op te halen om zo de winter door te komen. Alhoewel de Hebe uit Nieuw-Zeeland komt doen onze zoemers daar niet moeilijk over en wordt de plant druk bezocht door zowel bijen als zweefvliegen. Die laatste familie wordt vertegenwoordigd door de blinde bijen.

     Boven: werkster honingbij                                                       

                                                                                                   Onder:blinde bij (zweefvlieg)

Vanmorgen werden we wakker in een deels witte wereld. De eerste echte nachtvorst van het seizoen deed zijn intrede. De buurman kon de ruiten van zijn wagen gaan afkrabben vooraleer naar de bakker te kunnen rijden. Het gras zag mooi wit op de open plekken. Op de voorgrond van de foto ziet alles nog groen maar daar was beschutting van de bomen. De blaadjes zullen de komende dagen ook wel in versneld tempo gaan vallen. En het loof van de dahlia's, die nog in bloei stonden, ziet nu ook zwart. Tijd dus om het te gaan afsnijden. Op beschutte plekken kan je tegenwoordig overwegen de knollen in de grond te laten zitten maar het blijft natuurlijk steeds een gok. 

Ondanks dat het al november is weten de Pelargoniums van geen ophouden. Sinds vorige week staan ze in hun winterverblijf en daar genieten ze van warmere temperaturen en staan ze toch in het licht. Voorlopig hebben ze nog geen water nodig want de potten waren doorweekt van de regen van de laatste weken. Zodra de grond enigzins is opgedroogd krijgen ze terug wekelijks wat water. In het voorjaar krijgen ze nieuwe potgrond met meststof en wordt er terug wat model in de planten gebracht. Te lange waterscheuten gaan eraf en half mei kunnen ze terug het terras op. Meestal staan ze dan al terug in bloei! 

De koude serre nadert zijn voltooiing. Alle glaswerk is geplaatst en vastgezet met rubber afdichtingen. Enkel nog de deuren afwerken en de afvoer van de goot plaatsen en "finito". Het is nu wat laat op het seizoen om nog nieuwe planten te kopen. Deze serre zal dus de komende winter enkel dienen als tijdelijk onderdak voor de BBQ en de tuinstoelen. We gaan er ook een minimum/maximum thermometer hangen en eens kijken wat dat geeft als uitersten tot in het voorjaar. Uiteraard zijn we vooral geïnteresseerd in de minimum temperatuur. De automatische raamopener moet ook nog geplaatst worden maar die zullen we dit jaar toch niet meer afgeregeld krijgen. De kans dat het nog 25° en meer wordt lijkt me nogal klein ! Dat zal dus een klusje voor het voorjaar worden. Ik heb nog job genoeg. Hoe ik vroeger de tijd vond om ook nog te gaan werken voor de kost is me nu een raadsel!

Anemone hupehensis, ook wel Chinese anemoon genoemd, is een najaarsbloeier. Ze werd ergens tussen 1900 en 1910 in Europa ingevoerd in Nancy door een Italiaanse missionaris die hierin een bloeiend handeltje had opgezet.Ze zijn afkomstig uit de Chinese provincie Hebei. De botanische naam is afgeleid van de oude naam van deze provincie, Hupeh.

De literatuur vermeldt dat de planten in Midden- en West-Europa niet volledig winterhard zouden zijn. Persoonlijk heb ik daar nog niet veel van ondervonden, het zijn sowieso planten die halfschaduw prefereren zodat ze in de winter ook profiteren van de nabijheid van bomen. Zelfs onder een in de winter kale boom is het minder koud dan op een open vlakte ! Ze bloeien van augustus tot de eerste strenge vorst. Ze bloeien nu, begin november, nog steeds ondanks enkele nachten met lichte vorst afgelopen week. 

Net als je denkt dat er in de tuin niet veel meer te beleven valt komt deze Mahonia in actie. Mahonia x media, ook wel grootbladige druifstruik of mahoniestruik genoemd, is een vrij grote, wintergroene heester met lange geveerde bladeren, waarvan de vele deelblaadjes leerachtig, donkergroen en stekelig zijn. Zet ze dus niet net naast de zandbak van kleine kinderen. Van november tot april bloeit hij met trossen van geurende, heldergele bloemen, later in de lente gevolgd door blauwzwarte, eetbare bessen. Als eind januari de eerste hommels beginnen uit te vliegen kan je deze hier dikwijls aantreffen. Deze Mahonia behoeft weinig snoei, houdt niet van volle middagzon, prefereert een licht zure tot pH neutrale bodem, die goed doorlatend en voldoende vruchtbaar is. De plant is goed winterhard en redelijk droogte tolerant. Dat laatste is eerder een "understatement" want de afgelopen droge zomers werden goed doorstaan. 

Benieuwd of de veldridderzwammen die ik gisteren in de tuin vond er nog staan. Ze zouden eetbaar zijn maar ik ben geen kenner dus blijf ik er af. Misschien dat gisterenavond op Halloween één of andere heks er wel  een stoofpotje mee gemaakt heeft !

Alleszins was het gisteren een mooie, weliswaar koude, dag om eens door de tuin of in het bos te wandelen. En vandaag is het echt Allerheiligenweer, zacht maar somber en regenachtig.

All Hallows’ Even