Groepsfoto

Vermits kikkers hun lichaamstemperatuur niet kunnen regelen zoals wij nemen ze elke gelegenheid te baat om in het zonnetje wat op te warmen. Zo is het de laatste week bij dit hoekje van de tuinvijver elke namiddag verzamelen geblazen.

Ribes is een sterke struik die bijna overal en op elke soort grond groeit. Ze bloeien uitbundig rond deze tijd van het jaar. Onderhoud hebben ze bijna niet nodig. Moesten ze toch te groot worden kan je ze snoeien in de winter. Indien nodig kunnen ze tot op 30 cm boven de grond gesnoeid worden. Je zal dan wel een jaar zonder bloemen zitten want ze bloeien op tweejarig hout. Beter is dus af en toe enkele takken terug te knippen. Schaduw of zon speelt ook geen grote rol. Hier krijgt de plant enkele uren zon in de late namiddag en blijkbaar is dat ok.

De alpenwatersalamander heeft evenveel met de Alpen te maken als u en ik. Het is onze grootste salamander in de lage landen en zeldzaam is ie ook niet. Met het zachte weer van de vorige dagen kwamen ze zonnen in de bovenste waterlagen van de vijver. Ze zijn ook al druk bezig met koppeltjes te vormen en voor het nageslacht te zorgen. Het is dan wel belangrijk dat er geen vis in de vijver zit want die eten alles op van eitjes tot dikkopjes en jonge dieren. En voor ik het vergeet, de astronomische lente is ondertussen ook begonnen, vanaf nu zijn de dagen langer dan de nachten. En volgende week mogen we de klok een uurtje doordraaien, het komt allemaal goed !

Ik ken geen enkel wasproduct dat zo'n smetteloos wit resultaat geeft als de bloemen van de stermagnolia. Met honderden hangen ze aan één struik en elke bloem is een kunstwerkje op zich. Niet slecht voor één van de oudst bloeiende plantenfamilies op aarde !

Nu alleen maar hopen dat ze tijdens het weekend niet bevriezen want daar kunnen ze echt niet tegen !

Een gevolg van Corona is o.a. dat de containerparken gesloten zijn en dat we dus ons tuinafval niet meer kwijtraken. Net nu in de drukste snoei- en opruimperiode van het jaar! Om alvast geen last meer te hebben van gazonmaaisel de volgende weken hebben we vandaag de gazonmat opgekuist en éénmalig met de gewone grasmaaier in fatsoen gebracht. En nu mag de maairobot het blijven netjes houden tot volgende winter! Onze kleinste Bernerspruit had nog nooit een maairobot in actie gezien en hij was uiteraard nieuwsgierig. Het ging er wel rustiger aan toe dan twee jaar geleden met grote zus die de robot aanviel en constant uitdaagde (zonder veel resultaat overigens).

Gisteren heeft onze kleinste Bernerspruit voor het eerst een ganse namiddag in de tuin kunnen rondhossen. En of dat leuk was. Met grote zus samen rond de vijver crossen. Grote zus die de kleine achterna zat en vice versa. Lekkere takjes en dennenappels composteren om de baas te helpen. En af en toe eens kiekeboe doen om de kippen te laten schrikken. Gisterenavond wist ik niet dat ik drie Berners in huis had, zo rustig !!!

Geen bijtje, wel een zweefvlieg. Maar de bedoeling is dezelfde: komen genieten van de schaarse nectar die er nu is. Gelukkig staan de Viburnums volop in bloei ! Ondertussen fladderden ook de eerste citroenvlinders voorbij maar die hadden geen tijd voor een fotoshoot.

Met wat fantasie lijken deze viooltjes wel lachende gezichtjes. Ondanks plensbuien en Corona blijven ze er vrolijk uitzien. Zullen wij dat ook maar doen zeker ?

De kikkers zijn terug wakker aan het worden. Ik had de afgelopen dagen al af en toe een plons gehoord en na wat zoeken zag ik deze knapperd in de tuinvijver (onder water) zitten.

Iris danfordiae is een miniatuur iris afkomstig uit het Taurusgebergte in Turkije. Daar groeien ze op hellingen tussen 1000-2000 m waar ze, heel vroeg in het seizoen, soms nog door de sneeuw, komen kijken. Ze worden maar een 5-tal cm hoog. De bolletjes hebben de onhebbelijke gewoonte uiteen te vallen waardoor je het jaar nadien geen bloei meer hebt. Je kan ze dan ook beter elk jaar opnieuw aanplanten. Zet ze dan een pak dieper dan normaal om het uiteenvallen tegen te gaan. Ze staan graag zonnig.

Rond deze tijd zie je af en toe een dikke aardhommel rondvliegen, meestal nogal laag bij de grond. Het zijn aardhommel koninginnen die ontwaakt zijn uit hun winterslaap. Ze zijn nu op zoek naar een plaats om een nieuwe kolonie te stichten. De rest van het hommelvolk heeft de winter niet overleefd. Natuurlijk moet onze koningin zo af en toe ook eens eten om terug op krachten te komen, zelfs "royals" doen dit. Wist je dat hommels deze tijd van het jaar 's morgens eerst "warm" moeten draaien vooraleer ze de lucht in kunnen. Door hun vleugels "stationair" te laten draaien verhogen ze hun lichaamstemperatuur en pas daarna kunnen ze het luchtruim kiezen.

Er is geen houden aan ! Of je 't nu wil of niet, de lente komt er aan. Nu ben ik nog niet veel mensen tegengekomen die dat niet willen, maar misschien zijn ze er wel ! Heerlijk toch als je uit je schoenen vriest van de kou en je op je buik van de voordeur naar de brievenbus glijdt. Ik vind sneeuw best mooi om even een paar foto's te nemen en op wintersport is dat witte goedje ook mooi meegenomen. Maar ik prefereer toch een lekker lentezonnetje en een tuin waar elke dag iets nieuw komt kijken en de vogeltjes de kriebels krijgen. Daar is toch ook niks mis mee ?  

De narcissen (paasbloemen bij ons) staan al enkele weken mooi te wezen. Of ze Pasen zelf nog gaan halen is hoogst twijfelachtig maar ik word er elk jaar alleszins blij van als ze tevoorschijn komen!

Gisteren hebben we in het oud gedeelte van de tuin het gazon opgeruimd en ontdaan van weggewaaide takken en twijgjes. Daarna met de grasmaaier alle bladeren en dennenappels opgeruimd en kalk gegeven. Voor donderdag wordt een plens water verwacht, da's goed want dan kunnen de kalkkorrels uiteenvallen en in de bodem opgenomen worden. Gazonmeststof volgt binnen enkele weken als de meeste kalksporen verdwenen zijn. Eerder heeft niet zoveel zin want de wortels van het gras kunnen weinig of geen meststoffen opnemen als de bodem te zuur is !   

Geur kan ik er niet bij leveren, een foto wel. Daphne odorata is een klein groenblijvend heestertje dat liefst in de halfschaduw groeit . Het grootste deel van het jaar is het vrij onopvallend maar deze tijd van het jaar is dat anders. De kleine witte bloempjes hebben een toefje roze tot paars en de reuk is hemels. Als ze in bloei komen ontdek je ze meestal eerst aan de geur en dan pas zie je ze staan ! Er bestaan tientallen cultivars van, zelfs bontbladige.

Sommige Camelia's bloeien al weken, andere wachten nog even af maar lang zal het niet meer duren. De winter kan nog even tegenpruttelen maar de lente is niet meer tegen te houden. Nog 3 weken en dan zijn de dagen langer dan de nachten ! laat maar komen ! 

Het verschil met gisterenmorgen kon niet groter zijn. De paasbloemen begonnen er toen aan te twijfelen of ze zich misschien toch van seizoen vergist hadden. Het pelletje ijs op de vijver is ondertussen al lang weg want deze morgen was het reeds 10°. 

Zonder woorden !

Hé kleine, wilt ge mijn tandjes eens bekijken ?

Is het nu volgende week Krokusvakantie of slaan we die dit jaar over en gaan we direct richting Paasvakantie? De natuur weet het ook niet meer heb ik de indruk.

Helleborus groeit hier bijna als onkruid. Met dat verschil dat onkruid ongewenst is en Helleborus meer dan welkom! Zo vanaf eind november tot in mei bloeien ze zonder ophouden. Noem mij eens een andere plant die zolang aan één stuk door bloeit? En dan nog op een tijdstip dat er weinig te beleven is in de tuin! Alhoewel ze graag wat kalk hebben doen ze het hier, op zure grond, meer dan prima. Ze hebben ooit wel eens wat kalk gehad bij het aan planten, zoveel jaar geleden, maar sindsdien moeten ze het maar zelf zien te beredderen. En dat doen ze! Regelmatig ontstaan er nieuwe uitlopers en zelfs zaailingen. Enige voorwaarde is blijkbaar dat er wat schaduw is. Dat laatste is vooral belangrijk in de zomermaanden zodat de ondergrondse delen niet te fel opwarmen of uitdrogen. Da's alvast mijn ervaring, je hoeft het daar niet mee eens te zijn. 

En nu ga ik nog even naar buiten, van de tuin genieten voor we er morgen uitgeblazen worden door de wind.