Daphne odorata

Sommige Camelia's bloeien al weken, andere wachten nog even af maar lang zal het niet meer duren. De winter kan nog even tegenpruttelen maar de lente is niet meer tegen te houden. Nog 3 weken en dan zijn de dagen langer dan de nachten ! laat maar komen ! 

Het verschil met gisterenmorgen kon niet groter zijn. De paasbloemen begonnen er toen aan te twijfelen of ze zich misschien toch van seizoen vergist hadden. Het pelletje ijs op de vijver is ondertussen al lang weg want deze morgen was het reeds 10°. 

Zonder woorden !

Hé kleine, wilt ge mijn tandjes eens bekijken ?

Is het nu volgende week Krokusvakantie of slaan we die dit jaar over en gaan we direct richting Paasvakantie? De natuur weet het ook niet meer heb ik de indruk.

Helleborus groeit hier bijna als onkruid. Met dat verschil dat onkruid ongewenst is en Helleborus meer dan welkom! Zo vanaf eind november tot in mei bloeien ze zonder ophouden. Noem mij eens een andere plant die zolang aan één stuk door bloeit? En dan nog op een tijdstip dat er weinig te beleven is in de tuin! Alhoewel ze graag wat kalk hebben doen ze het hier, op zure grond, meer dan prima. Ze hebben ooit wel eens wat kalk gehad bij het aan planten, zoveel jaar geleden, maar sindsdien moeten ze het maar zelf zien te beredderen. En dat doen ze! Regelmatig ontstaan er nieuwe uitlopers en zelfs zaailingen. Enige voorwaarde is blijkbaar dat er wat schaduw is. Dat laatste is vooral belangrijk in de zomermaanden zodat de ondergrondse delen niet te fel opwarmen of uitdrogen. Da's alvast mijn ervaring, je hoeft het daar niet mee eens te zijn. 

En nu ga ik nog even naar buiten, van de tuin genieten voor we er morgen uitgeblazen worden door de wind.

Nog geen 5 cm hoog zijn deze botanische krokusjes die elk jaar trouw terugkomen. Dat heeft als voordeel dat ze morgen weinig last van de storm zullen hebben ! Of ze de krokusvakantie gaan halen valt nog af te wachten want dat duurt nog een paar weken. Maar tegen dan is het aan de Camelia's om de boel op te vrolijken.

Uren liggen deze pluizenbollen te rollebollen en na afloop is er geen winnaar. Het is allemaal maar een vriendelijk spelletje waarbij er niemand pijn wordt gedaan. Het leuke is dat ze 's avonds alle twee compleet van de kaart zijn en ik een rustige avond heb ! 

Dit diertje ziet er schattig en pluizig uit maar schijn bedriegt in dit geval. Dit is een rover eerste klasse! Ik wist al langer dat er steenmarters in de tuin passeerden (lawaai, sporen, dode kippen) maar het is de eerste keer dat ik er daadwerkelijk eentje kon spotten. Gelukkig lag het fototoestel vlakbij klaar om foto's van de Berners te nemen. Dat deze op klaarlichte dag op pad is doet me vermoeden dat het een vrouwtje is met een nest jongen ergens in de buurt. Normaal zijn steenmarters nachtdieren !

Onze grootste en onze kleinste !

Dikke vrienden worden hoeft niet lang te duren. Minder dan een dag na zijn entree wordt er al vrolijk gespeeld tussen Scruffy en grote zus Qiana. Die grote zus mag je letterlijk nemen want ze hebben dezelfde papa ! En de mama van Scruffy is een zus van Qiana's mama ! Zodoende krijgt Qiana er niet alleen een broertje maar ook nog een neefje bij. Kun je nog volgen ?

Deze kleine pluizenbol is nu 8 weken oud en is vandaag bij ons ingetrokken. Samen met Laïka en Qiana zal Scruffy ongetwijfeld een goed team vormen. De volgende dagen zal iedereen mekaar ongetwijfeld nog wat beter leren kennen !

Beste wensen voor een goed tuinjaar in 2020 !

Dit was de Tetrapanax papyrifer in betere dagen, vorig weekend zag hij er nog zo uit. Na de laatste 2 nachtvorsten heeft het blad nu toch een tik van de vorst (niet onze Filip) gekregen. Geen paniek echter, volgend voorjaar komt deze exoot uit ZO-Azië gewoon terug in blad. De stam krijgt een isolerend jasje waarmee waterleidingen ook tegen de vriezeman beschermd worden. Het is dus enkel een winterslaap en niet het einde van deze plant. Datzelfde geldt overigens ook voor dit blogje. In de winter is het moeilijk om steeds nieuwsjes in de tuin te vergaren, we houden daarom ook een winterslaapje en komen terug rond einde maart als de tuin ontwaakt !

Zachtjes komt de winter dichterbij, en veegt de kleuren weg. Maar eerst nog deze laatste explosie van warme tinten om het jaar af te sluiten.

De bloemetjes van de Fatsia japonica zijn eindelijk volledig aan het opengaan. Als we nu nog enkele dagen zonder nachtvorst en een beetje zon mogen beleven zit het hier binnenkort vol met zweefvliegjes en hommeltjes. Duimen maar ! De Fatsia zelf is volledig winterhard, bij strenge vorst hangen de bladeren slap en gekruld net zoals Rododendrons dat ook doen. Eens de vorstperiode voorbij is er na 2 dagen niets meer van te zien.

Eind juni dit jaar. Het was zo'n 30° warmer dan deze morgen. Dit klein geaderd witje komt zich voltanken op de Verbena bonariensis.Hoe dit vlindertje aan zijn naam komt laatzich makkelijk raden als je naar de vleugels kijkt.

De Japanse esdoorn stond afgelopen weekend in vuur en vlam. Ondertussen beginnen de blaadjes te vallen met dank aan de 2 nachten vrieskou.

Ondanks de nachtvorst van gisteren zijn er nog steeds bijtjes actief. Ze profiteren van elk zonnestraaltje om de laatste nectar van het seizoen op te halen om zo de winter door te komen. Alhoewel de Hebe uit Nieuw-Zeeland komt doen onze zoemers daar niet moeilijk over en wordt de plant druk bezocht door zowel bijen als zweefvliegen. Die laatste familie wordt vertegenwoordigd door de blinde bijen.

     Boven: werkster honingbij                                                       

                                                                                                   Onder:blinde bij (zweefvlieg)

Vanmorgen werden we wakker in een deels witte wereld. De eerste echte nachtvorst van het seizoen deed zijn intrede. De buurman kon de ruiten van zijn wagen gaan afkrabben vooraleer naar de bakker te kunnen rijden. Het gras zag mooi wit op de open plekken. Op de voorgrond van de foto ziet alles nog groen maar daar was beschutting van de bomen. De blaadjes zullen de komende dagen ook wel in versneld tempo gaan vallen. En het loof van de dahlia's, die nog in bloei stonden, ziet nu ook zwart. Tijd dus om het te gaan afsnijden. Op beschutte plekken kan je tegenwoordig overwegen de knollen in de grond te laten zitten maar het blijft natuurlijk steeds een gok.