Top 20 Week 28

Top 20 Week 28
Mijn Muziek-Canon 19
1964 - Françoise Hardy: Mon Amie La Rose.

We zijn nog altijd in 1964 en in Frankrijk was een zangeresje opgestaan die luisterde naar de naam Françoise Hardy. Met 'Tous les Garçons et les Filles' had zij al een monsterhit gehad. In dat jaar had zij ook al 3 albums op haar naam staan maar het was pas met haar, oorspronkelijk titelloze, vierde album dat zij bewees meer te zijn dan het zoveelste Franse tieneridool in de lange rij.
Zoals gezegd was het album oorspronkelijk zonder titel maar al snel werd het omgedoopt tot 'Mon Amie La Rose' naar het succesvolste nummer op de plaat. Op dit album staat ook 'Dans le Monde Entier'. Voor Hardy werd dit in de Angelsaksische wereld, onder de titel 'All over the World' haar bekendste nummer.
Met deze plaat ontpopte Hardy zich ook als een meer dan degelijk songschrijver. Liefst zes van de twaalf nummers zijn van haar hand. Op dit album staat ook een cover van het Italiaanse 'Non Aspetto Nessuno' met als titel 'Je N'attends Plus Personne'. Naar verluidt zou Jimmy Page hier de gitaar voor zijn rekening nemen.
Rating: 18%
Albums.De voorbije drie maanden luisterde ik het meest naar de volgende albums:
1. Warren Zevon: The Wind
2. Fleet Foxes: Helplessness Blues
3. C.W. Stoneking: Jungle Blues
4. Love: Forever Changes
5. Tom Rush: Tom Rush
6. Öysterband: The Shouting End Of Life
7. The Byrds: Sweetheart of the Rodeo
8. Raymond van het Groenewoud: Tot Morgen
9. The Clash: Sandinista!
10. The Rolling Stones: Aftermath
11. Townes Van Zandt: The Late Great Townes Van Zandt
12. Lucinda Williams: Essence
13. The Beatles: Magical Mystery Tour
14. Emiliana Torrini: Me and Armini
15. Bob Dylan: Bringing it all Back Home
16. Allen Toussaint: Southern Nights
17. Ray Charles: The Genius of Ray Charles
18. The White Stripes: De Stijl
19. Tim Hardin: Tim Hardin 1
20. The Abbysinians: Forward
Mijn Muziek-Canon 18
1964 - The Supremes: Where Did Our Love Go

In 1964 had het zwarte platenlabel Motown natuurlijk singlesgewijs al wat hits gehad maar als we het over albums hebben dan ging de grote massa pas overstag toen deze tweede plaat van de meisjes Florence Ballard, Mary Wilson en Diana Ross aka The Supremes op de wereld losgelaten werd.
12 songs waarvan er maar liefst 8 van de hand van het fameuze componistentrio Holland-Dozier-Holland kwamen waaronder liefst 3 nummer 1 hits, 2 Smokey Robinson composities en dan nog één Norman Whitfield song en ééntje van Motown stichter Gordy die het schreef samen met Harvey Fuqua. Inderdaad, 'Baby Love', 'Where did our love go' en 'Come see about me' werden alle drie gigantische hits. De stemmen van de drie meisjes samen met de muziek van The Funk Brothers, het Motown huisorkest en de prima productie van mensen als Holland, Robinson, Whitfield, Dozier en Gordy zelf zorgden er voor dat alles netjes op zijn plaats viel zodat het album in de VS op nummer 1 belandde en maar liefst 89 weken in die albumcharts vertoefde.
Rating: 42%
Top 20 Week 27
Bij de dood van Clarence Clemons
In Memoriam Clarence 'The Big Man' Clemons (11/1/1942 - 18/6/2011)

Pas op donderdag 23 juni in het holst van de nacht vernam ik de dood van Clarence Clemons. Het was ergens in een onooglijk gat in de Auvergne dat via het radioprogramma RTL Nocturne, weliswaar met vijf dagen vertraging maar dat hoeft niet te verwonderen in een streek waar de tijd geen vat op heeft, het nieuws tot mij kwam. Ik kreeg het helemaal koud en om de krop in de keel weg te krijgen schonk ik mij nog maar een groot glas witte Saint-Pourçain in. Vervolgens troostte de presentator van dit nachtprogramma mij door een waardig eerbetoon te brengen aan, wat mij betreft, het belangrijkste lid van Springsteen's E Street Band.
Zijn dood is blijkbaar redelijk onopgemerkt voorbijgegaan. Tussen de verjaardag van Dylan en het begin van het festivalseizoen in is dit mediagewijs begrijpelijk maar niet goed te keuren.
Alhoewel Clemons ook samengewerkt heeft met artiesten als Jackson Browne, Ringo Starr, Aretha Franklin, Janis Ian, Joan Armatrading e.v.a. en hij ook heel wat solo-projecten gehad heeft, blijft hij voor mij toch de muzikant die Springsteen nummers als 'Born to Run', 'Jungleland', 'Badlands', 'The Ties That Bind' et j'en passe met zijn tenor-saxofoon kleur gaf en mee groot gemaakt heeft. En net zoals de rest van The E Street Band gaf 'The Big Man' ook op het podium altijd het beste van zichzelf. Dat heb ik zelf tot drie keer toe mogen ervaren.
Voor mij zal Clemons voor altijd een essentieel deel zijn van Springsteen's muziek en The E Street Band kan nooit meer zijn wat hij ooit geweest is. R.I.P. Clarence Clemons.
Mijn Muziek-Canon 17
1964 - The Beatles: Beatles For Sale.

Amper weken na het succesvolle 'A Hard Day's Night' kwamen The Fab Four, onder druk van hun platenmaatschappij, met alweer een nieuw album: 'Beatles for Sale'. In de UK bleef deze plaat gedurende 46 weken in de album top-lijst staan waarvan maar liefst 9 weken op één. Door hun drukke leven van touren, promo, schrijven en opnemen blijven de eigen nummers op dit album enigszins achterwege. Er werden voor dit album maar liefst 7 covers geselecteerd waaronder het hele goeie 'Rock 'n' Roll Music' van Chuck Berry. Met uitzondering van 'I'm a Loser' en 'Eight Days a Week' zijn de eigen nummers ook niet van de beste die ze ooit geschreven hebben.
Verder valt ook nog te vermelden dat The Beatles, onder invloed van Dylan, voor het eerst ook de persoonlijke song ontdekt hebben. Getuige daarvan Lennon's 'I'm a Loser'.
Rating: 15%
Top 20 Week 26
| 1 | |||||
| 2 | |||||
| 3 | |||||
| 4 | |||||
| 5 | |||||
| 6 |
Bruno Deneckere – By & By (6)
|
||||
| 7 | |||||
| 8 | |||||
| 9 | |||||
| 10 |
Intergalactic Lovers – Delay (11)
|
||||
| 11 | |||||
| 12 |
The Paramounts – About Girls (9)
|
||||
| 13 | |||||
| 14 |
The Monotrol Kid – Greenville (17)*
|
||||
| 15 | |||||
| 16 |
C.W. Stoneking – The Love Me Or Die (15)
|
||||
| 17 | |||||
| 18 |
Elvis Presley – I Got Stung (-)*
|
||||
| 19 | |||||
| 20 |
Top 20 Week 25
| 1 |
Love – A House Is Not a Motel (1)
|
||||
| 2 | |||||
| 3 | |||||
| 4 | |||||
| 5 |
Fleet Foxes – Grown Ocean (5)
|
||||
| 6 |
Bruno Deneckere – By & By (6)
|
||||
| 7 |
Warren Zevon – Please Stay (7)
|
||||
| 8 |
Dick Dale – Greenback Dollar (8)
|
||||
| 9 |
The Paramounts – About Girls (9)
|
||||
| 10 |
Gene Vincent – Crazy Legs (10)
|
||||
| 11 |
Intergalactic Lovers – Delay (12)
|
||||
| 12 | |||||
| 13 |
Maxine Brown – Oh No Not My Baby (17)*
|
||||
| 14 | |||||
| 15 |
C.W. Stoneking – The Love Me Or Die (18)*
|
||||
| 16 |
Bob Dylan – John Wesley Harding (19)*
|
||||
| 17 |
The Monotrol Kid – Greenville (-)*
|
||||
| 18 | |||||
| 19 | |||||
| 20 |
Lucinda Williams – Seeing Black (16)
|
Top 20 Week 24
Top 20 Week 23
Top 20 Week 22
Mijn Muziek-Canon 16
1964 - The Beatles: A Hard Day's Night.

Met 'A Hard Day's Night', hun derde studio-lp, vestigden The Beatles en meer bepaald Lennon en McCartney definitief hun reputatie van song-schrijvers. Op dit album heeft het duo alle songs geschreven. Het is zeker niet hun beste, verre van zelfs, maar de lp was wel belangrijk in die zin dat jonge Amerikaanse bands zoals The Lovin' Spoonful, The Byrds, The Beau Brummels e.a., net zoals The Beatles hun eigen ding gingen doen.
De gelijknamige film die een enorm kassucces was en waarvan de zeven songs op dit album staan, maakte het voor Britse groepen als The Kinks, The Stones, The Animals...ook veel gemakkelijker om in Amerika voet aan de grond te krijgen.
Alhoewel alles songs zoals gewoonlijk toegeschreven werden aan Lennon/McCartney, is dit toch de plaat waarvoor Lennon veruit de meeste songs heeft geleverd. Liefst negen van de dertien nummers werden door hem geschreven. Ook opmerkelijk is het feit dat dit één van de weinige albums is waarop Ringo geen enkele lead zang heeft. Op 'Matchbox' dat in dezelfde periode werd opgenomen zingt Ringo wel de lead maar het belandde op de EP 'Long Tall Sally' en niet op deze hier besproken LP.
Met het titelnummer en met 'Can't Buy Me Love' staan er twee wereldwijde nummers 1 op de plaat. "If I Fell'' was één van de eerste pogingen van Lennon tot het schrijven van een ballad en het nummer mag zo een beetje als de voorloper van 'In My Life' beschouwd worden. Hetzelfde geldt voor McCartney's 'And I Love Her', de voorloper van 'Yesterday'.
Rating: 20%
Top 20 Week 21
Mijn Muziek-Canon 15
1964 - The Rolling Stones: The Rolling Stones


1964 was het jaar van de doorbraak van die andere 'monstres sacrés' van de rock in de sixties, The Rolling Stones. In 1963 hadden ze met 'Come On' en 'I wanna be your man' (nota bene een Lennon/McCartney compositie) al 2 kleinere hitjes gehad in thuisland UK. Het componistenduo Jagger/Richards moest toen eigenlijk nog geboren worden. The Stones was toen een groep die bijna uitsluitend covers speelde van blues- en r&b-nummers maar ze deden het wel op hun geheel eigen manier: wild en opwindend.
Met als producers hun toenmalige manager Andrew Loog Oldham en Eric Easton doken ze begin 1964 de studio in voor de opname van een reeks nummers waaruit hun eerste LP, met als titel in de UK 'The Rolling Stones', zou voortkomen. Uit die sessies kwam ook 'Not fade away', hun doorbraaksingle in de UK. Het zou een nummer 3 worden. Gek genoeg staat dat nummer niet op hun eerste UK-LP maar wel op hun eersteling in de US die de titel 'England's Newest Hitmakers' meekreeg.
De 12 nummers op 'The Rolling Stones' zijn een verzameling uitstekende covers zoals 'Route 66', 'I'm a King Bee', 'Honest I Do' et j'en passe, aangevuld met 1 Jagger/Richards compositie, 'Tell Me' (dat enkel in Nederland een redelijke hit werd) en 'Now I've got a Witness' en 'Little by Little', 2 Nanker Phelge composities (Nanker Phelge was een pseudoniem voor de voltallige groep)
Als muzikanten zijn ook Gene Pitney (piano op 'Little by Little), Phil Spector (co-auteur van en maracas op datzelfde 'Little by Little) en uiteraard Ian Stewart die instond voor orgel en piano op de rest van de nummers, te horen.
Rating: 34%
Top 20 Week 20
Mijn Muziek-Canon 14
1963 - The Beatles: Please Please Me

We blijven nog eventjes hangen in 1963 met The Beatles, de groep die de pop- en rockmuziek grondig door elkaar zou schudden en de sixtis volledig zou overheersen.
De groep had met 'Please Please Me' en 'Love Me Do' al twee hitjes gehad in de UK. Op dat ogenblik was zo goed als iedereen er van overtuigd dat hun succes van voorbijgaande aard zou zijn en dus wou hun platenmaatschappij Parlophone dat succes zo snel mogelijk verzilveren met een eerste LP en dat werd dan 'Please Please Me'.
Oorspronkelijk was het producer George Martin's bedoeling de LP live op te nemen in de Cavern, de club in Liverpool waar The Beatles zowat het huisorkest waren. Om technische redenen besloot Martin dan toch maar de EMI studios aan Abbey Road te gebruiken voor de opname. Het mag dus niet verbazen dat de 14 nummers op 'Please Please Me' een neerslag zijn van het toenmalige live-repertoire van de groep.
Op 'Please Please Me' staan maar liefst 8 composities van Lennon/McCartney. Naast de hitjes 'Please Please Me' en 'Love Me Do' zijn daar ook 'I Saw Her Standing There' en 'P.S. I Love You' bij. Verder vinden we er ook 'Anna (Go To Him)' van Arthur Alexander op terug. Deze Alexander was een grote invloed op John Lennon's manier van zingen. Een andere cover was 'Twist and Shout' dat zou uitgroeien tot één van de Beatles-klassiekers en dat vooral dankzij de zang van Lennon.
Merkwaardig genoeg werd de LP als dusdanig pas in 1987 in de US uitgebracht. De meeste nummers zijn wel terug te vinden op de LP's 'Introducing...The Beatles' (Vee-Jay Records 1964) en op 'The Early Beatles' (Capitol Records 1965).
In de loop van deze Muziek-Canon zullen we The Fab Four nog geregeld tegenkomen.
Rating: 48%
Top 20 Week 19
Mijn Top 400 van de Zeros (Nr. 181 t/m nr. 200)181. Lieven Tavernier: Hemelbed/2003
182. Manu Chao: Mi Vida/2001
183. Raymond van het Groenewoud: Keinijg/2001
184. Irish Coffee: Brand New Day/2004
185. Richard Hawley: Dark Road/2007
186. Roland Van Campenhout: Secret Love/2005
187. William Souffreau & The Moonlovers: Everybody Says/2008
188. The Magic Numbers: Love Me Like You/2005
189. Dolly Parton: Little Sparrow/2001
190. Warren Zevon: Dirty Lifes & Times/2003
191. Imelda May: Dealing With The Devil/2007
192. Johnny Cash: One/2000
193. Monza: Van God Los/2001
194. Mavis Staples: Have A Little Faith/2004
195. PJ Harvey: When Under Ether/2007
196. Ragheb Alama & Andy: Yalla Ya Chabab/2001
197. Candi Staton: When Will I?/2006
198. The Drums: Saddest Summer/2009
199. Green Day: I Fought The Law/2004
200. Queens of the Stone Age: Make It With Chu/2007
Mijn Top 400 van de Zeros (Nr. 161 t/m 180)161. Lieven Tavernier: Wind & Rook/2008
162. Manu Chao: Promiscuity/2001
163. Raymond van het Groenewoud: Jezus was Sexy/2005
164. Richard Hawley: Coles Corner/2005
165. Arno: Mourir à Plusieurs/2007
166. Bob Dylan: Mississippi/2001
167. Dolly Parton: Shine/2001
168. Eva De Roovere: Anoniem/2006
169. Johnny Cash: Before My Time/2000
170. Noisettes: Wild young Hearts/2009
171. Amy Winehouse: Some Unholy War/2006
172. Emmylou Harris: Sailing Round The Room/2008
173. Joni Mitchell: Slouching Towards Bethlehem/2000
174. Kings of Convenience: Mrs. Cold/2009
175. Leonard Cohen: In My Secret Life/2001
176. Joss Stone: I Had A Dream/2003
177. The Hillbilly Moon Explosion: All I Can Do Is Cry/2001
178. Los Lobos: Good Morning Aztlan/2002
179. Lucinda Williams: Are You Alright?/2007
180. Babyshambles: Delivery/2007