Een geschenk van het geheim opgedragen aan iemand heel speciaal. Het geheim naar jou ...
Vandaag is het begin van mijn nieuw leven . Ik herbegin ... Alle goeie dingen komen naar me toe ... . Ik ben dankbaar dat ik leef
Ik zie schoonheid rondom mij Ik leef met passie en een doel Ik neem tijdom te lachen en tespelen ... elke dag . Ik ben wakker, vol energie en oooh zo levendig
Ik focus me op alle goeie dingen in het leven en zeg dank je wel voor deze. Ik ben in vrede en één met alles... Ik voel de Liefde, de vreugde , de overvloed ...
Ik ben vrij om mezelf te zijn Ik ben magnifiek in een menselijke vorm Ik ben de perfectie van het leven... ! Ik ben dankbaar mezelf te mogen zijn...
Er wordt nog wel eens gedacht dat het een halfedelsteen betreft, maar de Abalone is een schelp. De meeste onder ons kennen haar van de mooie sieraden die van het parelmoer worden gemaakt. Met een rijke schakering van kleuren die variëren van groen, blauw, paars en zwart is zij een lust voor het oog. De meest waardevolle Abalone heeft een blauwe kleur en wordt wel zeeopaal genoemd. De Nederlandse naam voor de Abalone is Zeeoor, wat niet zo gek is als je de vorm van de schelp ziet.
Abalone wordt al eeuwen geoogst. In eerste instantie als voedsel, later ook voor sieraden en gebruiksvoorwerpen. In California wordt het weekdier beschouwd als een delicatesse en de start van het oogstseizoen heeft een karakter zoals die van onze haring. De Abalone is een langzame groeier en kan heel oud worden. Ze leeft van kelp en bruine algen. Langs de rand heeft ze 5 openingen, gevolgd door een serie bulten. Naarmate ze groeit, vallen de achterste openingen dicht en worden nieuwe openingen gevormd. De openingen dienen voor de toevoer van zuurstofrijk water en het uitstoten van afval. De Abalone is de meest primitieve van de éénkleppigge weekdieren en is weinig veranderd sinds haar ontstaan in het Cambrium. Ze wordt gevonden in Amerika, Azië en Australië.
De Abalone schelp heeft in veel culturen als magisch ornament gediend. De reflectie van het parelmoer zou het kwade oog afwenden. Hiervoor werden kleine schelpen gebruikt in kettingen en armbanden. Indianen gebruikten de Abalone om water te offeren aan hun Maïsgodinnen. De iridiserende kwaliteiten symboliseerden de bliksem. Thunderman, hun god van het onweer zou ogen hebben van Abalone en als er donder hoorbaar was zou hij zijn jas schudden die bedekt was met kralen van de Abalone.
Omdat het een natuurlijke substantie betreft wordt aangenomen dat het parelmoer van de Abalone net zulke krachten in zich draagt als edelstenen. De verschillende kleuren hebben een balancerend effect op alle chakras. Vooral de hartchakra wordt verlicht van angst, verdriet en bezorgdheid. De link met het element water suggereert dat Abalone een krachtige reiniger is. Meditatie met de schelp helpt je nieuwe inzichten te verkrijgen zodat oude gewoontes kunnen worden losgelaten. De schelp schenkt inspiratie en magische creativiteit welke vooral kunnen worden ingezet om spreuken, rituelen en affimeraties te schrijven. Abalone heeft de eigenschap om emoties te verzachten. Ze werkt positief in situaties waar samengewerkt moet worden. Ze stimuleert de intuïtie en psychische ontwikkeling. Algemeen wordt gezegd dat de Abalone rijkdom, kracht en een lang leven schenkt. Astrologisch wordt ze verbonden met het teken Kreeft. Lichamelijk is Abalone inzetbaar bij problematiek van het bewegingsapparaat, de spijsvertering en nerveuze hartklachten. In Vietnam wordt het poeder van de Abalone ingenomen bij oogproblemen.
Gendha is de Hindi benaming voor de Tagetes, bij ons beter bekend als het afrikaantje.
Het Afrikaantje staat bekend als een wat oubollige perkplant die zijn populariteit heeft weten te behouden omdat ze een nuttige toevoeging is in menig moestuintje. Het plantje verleent namelijk goede diensten in het bestrijden van aaltjes die de gewassen in de moestuin gevoelig maken voor een invasie van schimmels en bacteriën. Daarnaast scheiden de bovengrondse delen een geur af die de witte vlieg verdrijft. Slakken zijn echter dol op het afrikaantje en kunnen haar binnen een nacht kaalvreten.
De bloem trekt dan ook niet direct de aandacht, totdat je een bezoek aan India brengt. Bloemen, o.a. de Tagetes, nemen daar een belangrijke plaats in als offer voor - en het eren van - de goden en het verwelkomen van gasten. De bloemen sieren de ruimtes tijdens festivals en huiselijke feesten en worden ingezet om zegeningen af te roepen op gebruiksvoorwerpen of gebouwen. Hiertoe worden de bloemen geregen in slingers en opgehangen. De bloemblaadjes van het afrikaantje worden gedroogd en tot poeder vermalen om speciale plaatsen te markeren zoals de rituele vuurplaats of de kunds (Een constructie van leem om regenwater te verzamelen voor droge perioden.). Tijdens het festival Holi wordt het poeder gebruikt om elkaar te bestrooien.
Het poeder aangelengd met water tot een papje dient om huizen te decoreren of om bindies op het voorhoofd te plaatsen. Een bindi is de stip tussen de wenkbrauwen om het derde oog te stimuleren en te beschermen tegen kwade invloeden. Overledenen worden op weg naar de crematie gewikkeld in doeken waarop kransen van Tagetes worden gelegd. De fotos van de betreffende personen worden elke verjaardag nadien versierd met deze bloemen. Van het afrikaantje wordt een traditioneel parfum gedestilleerd: de Gendha attar. De geur is zoet en groen. Het oranje van de Tagetes is prominent aanwezig in alle facetten van het leven in India, maar waarom is de bloem daar zo populair?
Practisch gezien is de Tagetes een stevige bloem die lang goed blijft. Ze is makkelijk te kweken, zolang ze maar genoeg zonlicht en water ontvangt. Hierdoor is ze een ideale bloem om te telen in een land als India en behoudt zij lang haar schoonheid als ze verwerkt wordt in een bloemenketting. De plant staat vanuit de oudheid bekend om zijn insect en bacteriewerende eigenschappen. Van de geur van de Tagetes wordt gezegd dat het de ademhaling verdiept en de meditatie intensiveert. Letterlijk en figuurlijk verbetert het de inspiratie en verheldert de geest. Een ideale bloem om de tempel rein te houden en een devote atmosfeer te creëren.
De kleur oranje wordt geassocieerd met blijheid, leven en onthechting. Het is de kleur van de eerbaren. De bloem symboliseert de gunst die van de goden wordt gevraagd, het vertrouwen in het goddelijke en de kracht om hindernissen te overbruggen. Ze wordt beschouwd als de bloem van de zon. Voor elke zegening wordt men geacht een bloem te offeren. Daar de Tagetes een samengestelde bloem is bevat elk bloemhoofdje wel 10 afzonderlijke bloempjes en geldt dus voor tien zegeningen.
Het plantje is inheems in Mexico, waar de bloem een rol speelt in de Mexicaanse vorm van Allerzielen. Op deze dag worden de doden geëerd en voedsel geofferd. De geur van Tagetes zou de zielen van de overledenen aantrekken zodat zij zich tegoed kunnen doen aan de spirituele essentie van de offerande. De Spaanse kolonisten introduceerden Tagetes in Europa en van hieruit verspreidde zij over de continenten. De bloem is op grote schaal gecultiveerd en er bestaan nu vele soorten, die vaak vernoemd werden naar het land waar dit geschiedde. De kans is groot dat de naam Afrikaantje daar zijn oorsprong heeft. De Engelse benaming voor de Tagetes is marigold, wat suggereert dat de bloem een rol speelt bij de Maria verering. De bloem zou geofferd worden op Maria Boodschap, 25 maart. Op deze dag werd zij bezocht door de engel Gabriël die haar meedeelde dat zij zwanger zou worden van een zoon. Marias goud verwijst wellicht naar de kleur van de Tagetes die op haar beurt weer verwijst naar de zon. De zon als levensschenker en Maria als bruid van de zon. De engelse naam roept verwarring op daar met marigold ook wel naar de goudsbloem wordt verwezen.
De band tussen broer en zus heeft in India een gewijd karakter. Deze band wordt elke jaar versterkt middels een eenvoudig ritueel tijdens Raksha Bandhan. Dit festival wordt gevierd op de dag van de volle maan van de Hindu maand Shravan welke meestal valt in de maand augustus.
De zus bezoekt haar broer en presenteert hem de gevlochten draad op een schaal met zoetigheden. Na het plaatsen van een tika (rode stip) op zijn voorhoofd bindt zij de draad om zijn rechter pols en begeleidt dit met een mantra voor een lang en gelukkig leven. Daarna geeft ze hem iets zoets uit de schaal. In ruil geeft de broer zijn zus een klein cadeautje. Het ritueel kan vooraf worden gegaan door een aarti (lichtoffer). Er wordt rijst geofferd en gereinigd met Durva.
Durva, (Cynodon dactylon) is een grassoort wat wordt in gezet om water te sprenkelen tijdens een ritueel. Er wordt aangenomen dat zij een reinigende werking heeft. Het gras wordt geassocieerd met het haar van moeder aarde, want het beschikt over een enorm sterk wortelstelsel en is daardoor moeilijk uit de grond te trekken. In de aryuveda wordt durva ingezet bij gal en lever problemen.
Raksha betekent bescherming en Bandhan relatie. De Rakhi, zoals de draad genoemd wordt, symboliseert de bescherming die haar broer haar zal bieden. Traditioneel wordt de Rakhi gemaakt van rode zijde vermengt met gouden of zilveren draden. Vaak wordt de Rakhi versiert met knoopwerk, borduursels en amuletten. De symbolen die daarvoor worden gebruikt zijn de swastika en het Ohm teken.
Swastika. De swastika heeft in het westen een negatief imago omdat het door het nazisme is misbruikt, echter in de hindoeïsme staat zij al eeuwen lang voor voorspoed en geluk. Het verschil tussen de swastika en het hakenkruis is dat de swastika rechte en het hakenkruis alleen schuine lijnen gebruikt. De rechtsdraaiende swastika staat voor de evolutie (pravritii), de links draaiende swastika voor de involutie (nivritii). Het symbool wordt geassocieerd met Surya, de zonnegod, en de vier windrichtingen. De verticale lijn staat voor het kosmische bewustzijn en de horizontale lijn voor de scheppende kracht.
Ohm. (aum) Het ohm teken staat symbool voor de oerklank der schepping. Zij belichaamt de creatie, de instandhouding en de regeneratie.
De mythe achter Raksha Bandhan symboliseert de kracht van de Rakhi om al het kwaad te kunnen weren: Eens was er een godheid, Indra genaamd, die zijn lange gevecht tegen demonen dreigde te verliezen. Hij vroeg zijn leraar om naar zijn paleis te komen voor advies. Nog voor de leraar kon spreken stond Indrani ,de vrouw van Indra op.
Zij zei: Ik weet hoe we de goden van een overwinning kunnen verzekeren. De volgende dag was het volle maan in de maand Shravan. Indrani had een amulet vervaardigd volgens de heilige geschriften en bond dit om de rechter pols haar echtgenoot. Op het moment dat Indra op het slagveld verscheen met de amulet om zijn pols vluchtten de demonen. Vanuit deze mythe wordt er geloofd dat de Rakhi de persoon verzekerd van gezondheid, geluk en succes voor het komende jaar.
De Rakhi wordt ook wel uitgewisseld tussen goede vrienden of buren als een symbool van sociale binding, waar in een ieder de verantwoordelijkheid op zich neemt om de ander te helpen en te respecteren. Als een meisje het gevoel heeft dat ze niet de liefde van een jongen kan beantwoorden stuurt ze hem een Rakhi als een manier om te zeggen dat ze gewoon vrienden wil blijven. De goden die met dit feest worden geëerd zijn Ganesha, de god van wijsheid en trouw en Krishna en Radha. Zij symboliseren de platonische liefde.
De populaire vriendschapsbandjes zijn van deze traditie afgeleid
De Tantrameesters hebben de regel van één uur geïntroduceerd, daar ze zich realiseerden dat beginners te kort bezig zouden zijn om tantra te leren beheersen en dan toch voor directe bevrediging zouden kiezen. Deze 1 uur regel houdt in dat er geen geslachtsgemeenschap of masturbatie plaats mag vinden een uur voor of na een tantrisch ritueel. De geest focust zich op deze manier op een speciale tijd en voorkomt dat het een gewone lichamelijke bevrediging wordt. De geest concentreert zich op de opbouwende energie tijdens het uur voordat deze gebruikt gaat worden. Als de energie tijdens het ritueel gecontroleerd wordt, blijft de geest ook tijdens het uur nadien geconcentreerd.
Beginnen met Tantrische Sex
Met tantrische sex kun je leren dat de weg naar bevrediging toe fijner kan zijn dan het eindpunt of de bevrediging zelf. Het gaat niet om technieken, standjes of om een bepaald einddoel te bereiken. Tantra maakt een feest van sex en sexualiteit. Het leert dat lichamelijk genot in jezelf en je partner de sleutel is tot levensgenot en een hoger bewustzijn. Bij tantra draait het om het zijn, om het moment en de harmonie tussen de mannelijke en vrouwelijke energieën. Het gaat niet om zo snel mogelijk het bereiken van een climax. Daar de effecten van tantra langduriger zijn, zal een vluchtig moment van voldoening steeds meer op de achtergrond raken. Tantra geeft de mogelijkheid om intimiteit, eenheid en harmonie met je partner te bereiken
Belangrijk is dat je voorafgaand aan het ritueel beide in de stemming bent en ruim de tijd en ruimte neemt. Kies of creëer verder een plek die prettig is voor alle zintuigen en waar je je ontspannen voelt.
Principes en rituelen
Hieronder staan belangrijke Tantrische principes. Lastig hierbij is om dit alleen via een tekst duidelijk te maken. Je moet je visueel het een en ander voor de geest roepen. Mocht het je aanspreken, dan is het natuurlijk beter om een boek, video of DVD met visuele en illustratieve uitleg te bekijken.
Eer de Partner De bedoeling is om iets uit elkaar te gaan staan. Buig naar elkaar toe en kijk elkaar in de ogen. Als je inademt, beeld je dan in dat de energie naar het hart wordt getrokken. Als je uitademt, leg je de voorhoofden tegen elkaar. Belangrijk is om eventuele onderlinge misverstanden en irritaties eerst uit de weg te ruimen voordat je verder gaat.
Hart naar Hart Ademhaling Kijk je partner in de ogen. Leg je rechterhand op het hart van de ander. Als je uitademt, stel je dan voor dat je energie in het hart van de ander blaast.
Erotische Aanrakingen Voel de sensualiteit van de aanraking, stel je er echt voor open. Ga door de giechel van 'het kietelt' heen. Gebruik bv. sensuele stoffen, veertjes, vingertoppen en je adem. Streel eerst zachtjes het naakte lichaam van je partner met bv. een veertje of zijden sjaaltje. Ga langzaam van boven naar beneden: van de nek naar de voeten. Doet hetzelfde met je vingertoppen en je adem. Dit is een 'geven en ontvangen oefening' (dat overigens iets anders is dan een voorspel)
Eer Yoni en Linga Je op je gemak voelen is belangrijk voor deze oefening. Neem de tijd en bewonder de Yoni: vrouwelijke en Linga: mannelijke geslachtsdelen. Het vertrouwen en het gevoel van eenheid tussen jou en je partner wordt hierdoor vergroot.
Zielen Verbinden Als je het genieten van aanraking en de verbintenis van Yoni en Linga hebt ervaren, is het de bedoeling dat je je openstelt voor de ervaring van voortdurend genot. Ga in de yab-yom positie zitten: elkaar aankijkend, ruggengraten en harten op één lijn, sexueel verbonden zonder beweging. Blijf oogcontact houden en focus je op alle zintuigen. Je voelt dan dat sex(uele) energie je verbindt met hart, ziel en lichaam.
Gelijkwaardigheid Het is belangrijk om je te bevrijden van elk gevoel van ongelijkwaardigheid in je relatie. Een tantrische relatie is gebaseerd op gelijkwaardigheid, waarbij mannelijke en vrouwelijke energieën samenkomen, met de bedoeling om optimaal te genieten.
Geven en Ontvangen Bij tantrische sex is het niet de bedoeling dat één partner actie onderneemt. Het gaat om wederzijdse verering, geven en ontvangen, het zijn en waar dit zijn je kan brengen.
Afwisselen Een manier om een relatie in balans te houden is, om afwisselend, om de beurt een tantra sessie te organiseren en te beslissen welke oefeningen je gaat doen.
Meditatie Bij Tantra is meditatie een krachtig middel. Doordatje mediteert wordt je niet afgeleid en open je je geest voor tantrische energie. Belangrijk is om eerst een rustige sfeer te creëren; zet bv. een mooie cd op of brand wierook. Het beeld van vuur is in tantra een symbolisch: het verbrandt afleiding en negativiteit. Ga bij een vuurmeditatie rechtop staan en stel je voor dat er een vlam door alle energiecentra gaat. Stel je voor dat de vlam van rood naar wit gaat na elke chakra die gereinigd en in balans is gebracht.
Lepeltje Lepeltje Lepeltje lepeltje liggen is een goede manier om verbinding met je partner te krijgen voordat je de liefde bedrijft. Wie voor of achter ligt, maakt niet uit. Wel moet je alletwee op je linkerzijde liggen, zodat de chakra's overeenkomen. Probeer gelijktijdig te ademen: degene die achter ligt, bepaalt het ritme en stelt zich voor dat zijn of haar energie in het hart van de ander stroomt. Daarna moeten beide partners bij elke chakra in- en uitademen tot ze bij de kruinchakra zijn.
De Vlinder Bij de vlinderoefening richt je je op de energie in het bekken en de geslachtsdelen. Ga op je rug liggen. Buig je knieën en laat ze open vallen. Probeer te blijven ontspannen als je kleine trillingen in je dijen voelt. Laat de energie vanuit het bekken en geslachtsdelen naar je hart stromen. Maak met een gebaar duidelijk dat je deze energie 'aanbiedt' aan je partner.
Ademen De energie tussen jou en je partner circuleert door beurtelings adem te halen. Het liefdesgevoel voor de partner kan door deze oefening toenemen. Ga tegenover je partner zitten, adem in door Yoni (vrouwelijke geslachtsdeel) en wieg het bekken langzaam heen en weer. Laat de adem naar het hart stromen en zend die adem dan naar het hart van je partner. Je partner inhaleert dan jouw adem door zijn hart, laat het door zijn energiekanalen stromen en blaast het tenslotte uit door zijn Linga (mannelijke geslachtsdeel)
Tantra is de kracht van een natuurlijke energie die yogabeoefenaars Kundalini noemen. Dit is de elektrische prikkeling die je voelt bij sexuele opwinding. Als je Tantra eenmaal beheerst, kan de sexuele opgewondenheid een hele intense en veel diepere ervaring zijn. Kundalini is in perfecte overeenstemming met het lichaam, omdat het door je eigen lichaam wordt opgewekt. Het begint onderaan de ruggengraat en verspreidt zich over aangrenzende lichaamsdelen. Door middel van bepaalde rituelen kun je zorgen dat het langs je ruggengraat omhoog gaat en de kracht gebruikt in de hersenen. Hierdoor ontstaat een zogenaamd orgasme van de geest, welke ook een lichamelijk orgasme opwekt.
Mannelijke en Vrouwelijke Verbintenis
Tantra ziet de vrouw en de man als twee helften van een eenheid. Kundalini is niet mannelijk en niet vrouwelijk. Het geheel is groter dan de som der delen: de combinatie van twee Kundalini's is groter dan de optelsom van de twee delen.
Prikkelen van de Zintuigen
Tantra concentreert zich op lichamelijke sensaties en verhoogde sensualiteit. Tantra begint met de vijf zintuigen:
Zien
Zien is het eerste zintuig. De beoefening van Tantra is gewoon met het licht aan. Het kan echter goed zijn om je partner te blinddoeken om in eerste instantie beter op de andere zintuigen te kunnen focussen en niet-visuele sensaties te verhogen
Proeven
Het tweede zintuig is proeven. In een tantrisch ritueel wordt altijd voedsel gebruikt, om de smaak te stimuleren. Voedsel kan variëren van een enkel hapje tot een uitgebreid feestmaal. Over het algemeen wordt voor kaas en wijn gekozen. Bij voorkeur wordt dit alleen tijdens het ritueel genuttigd
Aanraken Aanraken is het derde zintuig. Je gebruikt bij tantrische aanrakingsrituelen vaak de duim en wijsvinger van beide handen. De nagels dienen afgeknipt te worden voor een zachte aanraking. Bij tantrische sex wordt geen massage-olie gebruikt, omdat hierdoor een snellere climax kan ontstaan. En dit strookt niet met het doel van het ritueel (hoewel er wel speciale tantrische massage bestaat)
Ruiken Het vierde zintuig is ruiken. Het gaat om de unieke geur van elkaar en algemene hygiëne van beide partners. Hygiëne dient bij iedere tantrabeoefenaar natuurlijk aanwezig te zijn, maar het elkaar wassen, elkaars handen en een warm, vochtig washandje kan een dieper bewustzijn van elkaars sexualiteit geven. Het sensuele genot kan versterkt worden door bv. geurkaarsen of wierook
Horen Het vijfde zintuig is horen. Een tantrabeoefenaar moet luisteren naar instemming en overgave van de partner. Het is nooit de bedoeling dat één van de partners domineert. Bij tantra gaat het om partners die alletwee echt willen. Het sensuele genot kan verder gestimuleerd worden door achtergrondmuziek of door het geluid van belletjes of een windgong.
Vriendelijkheid is een woord dat een behaaglijk gevoel geeft, en is etymologisch verbonden met vriend of vriendschap. Vriendelijkheid is in betekenis verwant met mededogen, maar dat is een ernstig woord dat meer van me vraagt dan ik gewoonlijk kan opbrengen. Het vraagt van ons onvoorwaardelijk lief te hebben, en hoewel er nog verre van ben dat te kunnen, ontdek je dat je tenminste één stap kan zetten in de richting daarvan – je kan vriendelijk zijn.
Het gaat niet om de Gulden Regel. Om volkomen aandacht te geven aan wat anderen graag willen of nodig hebben en ze daarbij te helpen is ware vriendelijkheid. Er zijn geen voorgeschreven formules: we gaan met een sinaasappelboom op een andere manier vriendelijk om dan met een huilend kind of een boze politieagent. We ontdekken op het moment dat dit nodig is waar behoefte aan bestaat en proberen vanuit het hoogste deel van ons wezen te handelen.
Twee van de vriendelijkste en meest geruststellende woorden die je ooit hebt gehoord zijn ‘ik ook’. In welke verschrikkelijke omstandigheden we ons ook bevinden, hoe ontsteld we ook zijn, als iemand anders bekent precies dezelfde ellende te hebben doorgemaakt, hetzelfde heeft gevoeld, geeft dat opluchting, en we voelen ons weer fris en opgeknapt. Het herinnert ons eraan dat we niet alleen zijn. En dat is een van de magische sleutels van vriendelijkheid: we voelen ons niet langer een buitenstaander – verkeerd begrepen, in verlegenheid gebracht, en alleen – maar we voelen ons weer een waardevol onderdeel van de groep. Dat bevrijdt ons zodat we ons weer erbij voelen horen in plaats van op een afstand te zijn.
Een prijs die we voor een materialistisch leven betalen terwijl we de filosofische basis ervan verwerpen is gebrek aan integriteit. Hoe meer we de veronderstelling verwerpen dat het leven een gelukkig samenkomen is van willekeurige gebeurtenissen maar toch doen alsof dat wel het geval is door uiterlijke zaken hoger te waarderen dan innerlijke, des te meer leggen we de basis om ons afgescheiden, depressief, bezorgd en geïsoleerd te voelen. Indien we geloven dat het goddelijke de kern van het universum is, de wortel van het leven, laten we dan ook een leven leiden dat meer waarde hecht aan zijn dan aan hebben, aan wezens boven dingen.
Voor degenen die de belangstelling en discipline hebben om te studeren en de dingen tot op de bodem uit te zoeken, biedt de oude wijsheid een krachtig tegengif tegen de holle beloften van het materialisme. Maar het aantal mensen dat zo’n poging wil wagen is niet erg groot, en dus bied ik een verkorte versie: Laten we vriendelijk zijn. Niet omdat we denken dat dat moet, maar omdat het in onze diepste natuur weerspiegelt wie we zijn. Laten we vriendelijkheid losmaken uit het terrein van de sociale omgangsvormen en haar occulte basis onderzoeken: theosofische, soefi- en boeddhistische tradities leren ons dat de fundering van het heelal liefdevolle vriendelijkheid is. De soefi’s zeggen dat ‘Alles de Geliefde is’, en de christenen leren dat God liefde is. Theosofen zeggen dat wat we onze innerlijke of goddelijke natuur noemen de uitdrukking van mededogen is.
Talloze wijzen hebben ons verteld dat het lijden van één persoon ons allemaal beïnvloedt, en dat als er één mens in slavernij leeft, niemand van ons vrij is. Hoe we het ook wenden of keren, onverschilligheid voor het welzijn van anderen komt voort uit onwetendheid, niet uit intelligentie. Kunnen we ons ontspannen en gelukkig voelen als we ondraaglijke pijn lijden? Kunnen we gelukkig zijn terwijl anderen lijden? Ons leven is in hoge mate afhankelijk van dat van anderen: we beginnen ons aardse leven in het lichaam van onze moeder, en iedere minuut daarna zijn we op een of andere manier afhankelijk van anderen voor ons welzijn, hoewel we ons dat gewoonlijk pas realiseren als er een staking is, of een tekort aan een bepaald product. Wat is onze verantwoordelijk voor dit web van onderlinge verbindingen? Albert Einstein schreef: ‘Ik herinner mezelf honderd keer per dag eraan dat zowel mijn innerlijke als mijn uiterlijke leven afhankelijk zijn van het werk van andere mensen, zowel levende als dode, en dat ik me moet inspannen om evenveel te geven als ik heb ontvangen en nog steeds ontvang.’ En bijna 2000 jaar daarvoor smeekte de Romeinse keizer Marcus Aurelius ons om ons heelal voortdurend als één levend wezen te beschouwen dat uit één substantie bestaat en één ziel heeft; en waar te nemen hoe alle dingen verwijzen naar één gewaarworden, het gewaarworden van dit ene levende wezen; en hoe alle dingen in één beweging handelen; en hoe alle dingen de samenhangende oorzaken zijn voor alle dingen die bestaan; kijk ook naar het voortdurende spinnen van de draad en de structuur van het weefsel.
Vaak willen we niet horen hoe belangrijk we zijn, maar de behoefte aan warmte en vriendelijkheid is voor ieders welzijn onontbeerlijk.
Vriendelijkheid heeft daarentegen het vermogen om al deze omstandigheden onder ogen te zien en ze te neutraliseren. Ze brengt een ruimhartigheid van geest met zich mee die ons doet herleven, ons bezielt en die als een zegening wordt ervaren. Vriendelijkheid maakt ruimte vrij voor meer innerlijke vrijheid.
Het begint met een intentie, een belofte aan onszelf om vriendelijk te zijn. Als we besluiten vriendelijk te zijn, merken we steeds meer gelegenheden daartoe op. We merken ook wanneer we in onze schulp kruipen, waar het lijden te groot voor ons is en we het niet kunnen aanzien, laat staan helpen. Hoe meer we vriendelijkheid in praktijk brengen, zelfs tegenover mensen die zo in de ellende zitten dat het ons afstoot, des te sterker we worden en des te beter we in staat zijn om stand te houden bij het zien van groot lijden zonder onze blik af te wenden – om de belichaming van vriendelijkheid te worden.
We kunnen echter ook in de verleiding komen om vriendelijk te zijn met verkeerde intenties. We hoeven mensen geen misbruik van ons te laten maken – ware vriendelijkheid omvat niet alleen anderen, maar ook onszelf. Zijn we werkelijk vriendelijk als we verhullen wat we bedoelen, inhoudloze complimenten maken en doen alsof we iets leuk vinden als dat niet zo is? Als we het alleen om ‘vriendelijk’ te zijn doen voorkomen alsof we iets prettig vinden, liegen we tegen onszelf terwijl we geen respect hebben voor de ander – en dat is niet vriendelijk.
Wanneer je in het woordenboek kijkt valt het op hoeveel betekenissen de sleutel kan hebben, het ligt er maar aan in welke context het woord wordt gebruikt. De sleutel is een veelzijdig instrument: Je kunt er mee openen, sluiten, aan en uit zetten, herstellen en stemmen. Figuurlijk bied het bescherming en geeft het opheldering. Symbolisch staat het ook voor geheimen, kennis, autoriteit en macht.
De eerste sleutels dateren uit het tijdperk van de farao’s. Ze werden gemaakt van hout en gebruikt om opslagplaatsen te vergrendelen. Door de keuze van het materiaal waren deze sleutels groot en werden op de rug gedragen. De Romeinen ontwikkelde het zogenaamde bontebaardslot. (De baard van de sleutel is dat gedeelte dat in het slot wordt gestoken en de vergrendeling opzij schuift). De sloten en sleutels werden van brons en ijzer vervaardigd. De sleutels kregen een meer handzaam formaat en werden als ring gedragen. Het dragen van zo’n ring gold als statussymbool en er werden daarom ook sleutels gemaakt die uitsluitend als sierraad dienden. Ook nu worden er nog sleutels vervaardigd die uitsluitend een symbolische waarde hebben. Een mooi voorbeeld zie je in sommige loges van de vrijmetselaren, waar elke graad een eigen sleutel heeft. Als afbeelding zie je de sleutel op vlaggen, de kledij van de paus, op papiergeld en op de wapens van families en steden.
De Romeinse god Janus wordt vaak met een sleutel afgebeeld. Hij is heerser van doorgangen, het begin en einde en de deur van de zon. De maand Januari is naar hem vernoemd. Met zijn twee gezichten, waarmee hij naar het verleden en het heden kon kijken, functioneerde hij als de wachter van het pad der initiatie. Het is makkelijk voor te stellen dat de sleutel als een magisch object werd gezien. In de middeleeuwen was het een geliefd object om mee te divineren. Het traditionele doel van Cleidomantie (divineren met sleutels) was de onthulling van de schuldige partij of de dief. De naam van de verdachte werd hiertoe op de sleutel geschreven en aan de bijbel vast gebonden. Het geheel werd middels een touwtje op gehangen aan de ringvinger van een maagd, ter hoogte van haar nagel. De maagd moest 3 keer de volgende spreuk prevelen:
Exurge Domine, adjuva nos et redime nos propter nomen sanctum tuum. ( vrij vertaald: Verrijs oh heer, help ons en overhandig ons, in uw heilige naam.)
Als de sleutel ging draaien was de naam de juiste. De procedure mocht overigens alleen uitgevoerd worden als de zon of maan in het sterrenbeeld maagd stond. Een ander traditioneel gebruik was het determineren van de sekse van het ongeboren kind. Hiertoe werd de sleutel in een van de gesloten vuisten verborgen. Als de zwanger vrouw voor de vuist koos met de sleutel werd het een meisje.
In Germaanse en Keltische culturen had de sleutel veelzijdige magische functies. Een ijzeren sleutel geplaatst in de wieg van een pasgeborene zou de elfen verhinderen het kind te stelen. Een sleutel in de kist van een overledene zou er voor zorgen dat de persoon in kwestie in staat is om de hekken naar de volgende wereld te kunnen openen. Vroedvrouwen gebruikten een sleutel om de bevalling te bespoedigen. Een koperen sleutel gedragen op de rug zou bloedingen stoppen. IJzeren sleutels boden bescherming tegen demonen en kwade geesten. In het laatste geval was het feit dat de sleutel van ijzer is belangrijker dan het voorwerp zelf. IJzer werd in die tijd als een beschermend metaal gezien.
Hiermee komen we gelijk op het feit dat de hedendaagse heks liever gebruik maakt van ouderwetse sleutels tijdens sleutelmagie. De moderne sleutels zijn gemaakt van legeringen, waarin de kracht van een metaal minder tot uitdrukking komt. Het metaal waar de sleutel van is gemaakt maakt onderdeel uit van de vorm van magie die wordt bedreven. De ijzeren sleutel, welke correspondeert met mars, wordt ingezet voor bescherming. De koperen/bronzen sleutel wordt ingezet om zon en vuur energieën aan de magie te verbinden. Ook aan de vorm van oude sleutels wordt waarde geacht. In de ronde steel wordt het fallische en dus mannelijke principe gezien, in de ring het vrouwelijke. Twee belangrijke krachten verenigd in één symbool. Deze vormen zijn in nieuwe sleutels haast niet meer als zodanig te ontdekken.
In onze dromen representeert de sleutel de toegang tot geheimen. Om ze te verbergen, maar ook om ze te ontdekken. Als je in je droom een sleutel vindt, wordt dit geïnterpreteerd als een te verwachten oplossing die zal komen voor de moeilijke situatie waarin je je bevindt. Als je een sleutel verliest wordt dit gezien als een onverwachte tegenvaller. Geef je de sleutel aan iemand dan wijst dit op een verbetering van huiselijke omstandigheden of relaties. Krijg je een sleutel aangeboden dan wordt dit als een teken gezien van hulp uit je vriendenkring. Een sleutel in een slot steken wordt geïnterpreteerd als een bevredigende seksuele romance. De sleutel omdraaien in het slot betekent letterlijk dat er nieuwe deuren voor je geopend zullen worden. Een sleutel breken wijst op een gemiste kans en de verantwoordelijkheid krijgen voor sleutels voorspelt een positie van autoriteit.
We leven in een tijd van snelle communicatie en worden ogenblikkelijk betrokken bij alles wat dichtbij en ver weg gebeurt, zodat de toeschouwer in zijn stoel getuige kan zijn van, en tot op zekere hoogte deel kan hebben aan, de gebeurtenissen die aan het andere eind van de wereld plaatsvinden. We leven in een tijd dat we elkaars noden beter kennen; een tijd waarin wordt gepoogd de kloof te overbruggen, ontstaan door economische en culturele verschillen die er tussen de verschillende bevolkingsgroepen en landen bestaan. Maar helaas leven we ook in een tijd van eenzaamheid, vooral bij ouderen, een zo om zich heen grijpende eenzaamheid dat ze in onze grote steden de plaats schijnt in te nemen die eens een hongersnood innam.
Na gesprekken met mannen en vrouwen uit verschillende milieus, met allerlei opvattingen en van alle leeftijden, beseffen we al gauw dat dit gevoel niet hoeft te ontstaan door een bepaalde omgeving of door het alleen wonen; evenmin blijft het beperkt tot een bepaalde levenswijze of persoonlijke omstandigheden. Het schijnt veeleer te wijten te zijn aan een duidelijke of verborgen karaktertrek van het individu zelf. Wie kent niet ‘het zwarte schaap’ in een grote en overigens gezellige familie, dat door een gevoel van verlatenheid wordt gekweld, alsof hij alleen op de wereld is? Hele gezinnen, opgenomen in het rumoerige onpersoonlijke wezen van een huizenblok in een grote stad, kunnen eenzaam zijn. Het is ook mogelijk dat iemand die veel persoonlijke contacten heeft en veel bezoek ontvangt, bekent ‘alleen’ te zijn.
Ieder van ons heeft in een of andere periode eenzaamheid ondervonden. We kunnen een onbeantwoorde liefde hebben, of een geheim dat we niet met anderen kunnen of durven delen, of we kunnen zo’n andere betekenis aan het leven hechten dan de mensen die we kennen, dat we in een andere wereld schijnen te leven. Als bijvoorbeeld onze vrienden en kennissen een levensbeschouwing hebben die is gebaseerd op materiële successen en prestaties, op het verwerven van rijkdom en macht, dan is er, als wij aan deze dingen niet meer zoveel waarde hechten, weinig gespreksstof en lijkt het of we alleen staan. Zonder het zich te realiseren, isoleren sommige intellectueel begaafden zich, doordat ze iedereen, van wie het intellect niet op hetzelfde plan staat, afweren. Omgekeerd voelen handarbeiders zich vaak buitengesloten als ze tussen meer ontwikkelde mensen wonen.
In plaats van te zoeken naar een filosofie op basis van algemene menselijkheid en dienstbaarheid aan de gemeenschap, waren velen uitsluitend eropuit hun eigen positie te handhaven, zelfs in die mate dat ze apart wilden wonen – in blokken voor handarbeiders en niet-handarbeiders – om ervoor te zorgen dat hun kinderen niet zouden omgaan met kinderen van wie de ouders op een lagere sociale trap stonden.
Aan de andere kant komen we ‘zonderlingen’ tegen die zich volkomen uit het normale leven terugtrekken. Men kan ze vinden, zoals een krant opmerkte, ‘in alle streken van het platteland waar ze in schuren en grotten en meer van dergelijke plaatsen leven en geen vlieg kwaad doen’. Na een bezoek aan twee oude dames die in zo’n schuur huisden, was het commentaar van de verslaggever, een inspecteur voor de volksgezondheid: ‘Het gesprek was filosofisch, het ontbrak hen niet aan gezond verstand, en er waren geen pijnlijke stiltes. Zij weten precies wat ze van het leven verlangen en zelden heb ik mensen ontmoet die meer tevreden zijn. . . . De vraag is of dit een slechter leven is dan in een kelder in een Londense achterbuurt?’
Ook leiden niet alle gepensioneerden een leeg bestaan. Ondanks dat hun eens grote gezin is teruggebracht tot ‘wij tweeën’ of ‘ik alleen’, blijven velen midden in het leven staan. Ook als ze alleen wonen, voelen ze zich niet verlaten. Waarom is hun geval zo anders? Als we een onderzoek instellen, vinden we in hen een voortdurende stroom van belangstelling voor iedereen, van de postbode tot de winkeliers waar ze hun dagelijkse boodschappen doen en de kinderen die ze toewuiven of waarmee ze praten in hun eigen straat. Voor hen heeft het begrip ‘mijn gezin’ zich verruimd tot alle mensen die ze elke dag ontmoeten. Het is deze oprechte genegenheid voor anderen en niets meer of minder, die hen gelukkig maakt.
Een middel om onze oude dag in de richting van die gezegende toestand te sturen is misschien door bewust belangstelling te hebben voor het gezin – dit geldt voor ons allemaal als we een gezin hebben – maar ook door zich sterker bewust te worden van het grotere gezin om ons heen, vóór we geheel alleen achterblijven en denken overbodig te zijn. Het gebeurt nogal eens dat gezinnen er prat op gaan dat ze zo’n besloten eenheid zijn en weinig met hun buren te maken hebben. Ze beweren met een zekere mate van trots dat ze, afgezien van nu en dan een ‘goedemorgen’ of ‘goedemiddag’ verder niets afweten van de zaken van hun buren, noch van hun leven en interesses, hun beproevingen en verdriet, en ze willen dat ook niet. Is het dan te verwonderen dat deze onafhankelijke mensen, als voor hen de dag van het ‘helemaal alleen zijn’ aanbreekt, jaren van eenzaamheid tegemoet gaan? We kunnen niet jarenlang onze buren zien als nummers of als ‘bomen die wandelen’ en dan, als we hen plotseling nodig hebben, verwachten dat ze aan de deur van ons eenzame huis zullen aankloppen en bereid zullen zijn dit nieuwe leven met ons te delen. Wordt vriendschap niet het meest waardevolle bezit in het leven genoemd? En wat is vriendschap anders dan een uitbreiding van de liefdevolle belangstelling die we zo vanzelfsprekend voor ‘ons gezin’ voelen?
Er wordt beweerd dat eenzaamheid slechts een mentale illusie is en dat het in de eerste plaats nodig is ons innerlijke bewustzijn te leren kennen en daarmee ‘bevriend te raken’. Is dit de juiste benadering? Als alleen het verstand en allerlei daarmee samenhangende vermogens van belang waren, was de puzzel gemakkelijk op te lossen door verstandelijk de goede richting in te slaan.
Ligt daar niet ons antwoord? Als menselijke familie zijn we onderling verschillend, maar we vormen een eenheid. Het is onze opdracht te proberen deze eenheid in onze dagelijkse contacten met anderen te verwerkelijken; doen we dit niet, dan verhogen we eenvoudig de druk van vreemde, door onszelf opgetrokken scheidsmuren. Zo zonderen we ons voortdurend en onbewust af door wat we bezitten – aan goederen, positie, talenten – terwijl in werkelijkheid alleen van belang is wat we zijn en wat we worden. Als ons streven erop gericht is ons bewust te blijven van de fundamentele eenheid van het leven, dan beginnen we een brug te bouwen voor een tweerichtingsverkeer, die de menselijke harten zal verbinden door vriendschap en wederzijdse hulpvaardigheid. Als ieder van ons in deze spirituele zin een bruggenbouwer is geworden, zal ‘eenzaamheid’ een verouderd woord zijn, dat te maken had met een minder gelukkig en minder begripvol verleden.
Meestal wordt onze intuïtie ons 'zesde zintuig' genoemd. Maar omdat onze intuïtie niet verbonden is aan een van de fysieke zintuigen (ogen, oren, neus, mond, huid en hersens) is dat niet correct. Wat is intuïtie dan wel? En waar komt het vandaan? Intuïtie is de stem van onze ziel. Onze ziel weet wat goed voor ons is en leidt ons.
Natuurlijk ervaren we deze stem wel in ons hoofd. Maar haar oorsprong is niet fysiek. Onze hersens zijn slechts de 'ontvanger'. Daarom is het vaak zo moeilijk om gedachten en intuïtie (eigenlijk: inzichten) uit elkaar te houden. Voor ons lijken ze dezelfde oorsprong te hebben. Maar de stem van onze ziel, onze intuïtie, komt vanuit een gebied dat het fysieke overstijgt
Ga rustig op je rug liggen op een bed, op de zetel, je ziet maar. Ontspan je zoveel als je kan. Je doet vervolgens maar één ding, het klinkt bijna banaal:
"ik voel wat er in mijn lichaam vanzelf gebeurt" Dat vraagt om nadere toelichting:
- je brengt je bewustzijn naar de opgenoemde plaatsen in je lichaam
- je kijkt a.h.w. met je innerlijke oog, je kan het ook voelen noemen, maar dan een strikt spontaan opkomend voelen.
- je bent je bewust van je arm b.v., je bent dan niet actief iets aan het doen.
- wanneer echter het lichaam zich aandient met een gevoel van warmte, met kriebelen, rillen van spieren e.d. moet je met je concentratie zoveel mogelijk in dat gevoel begeven, zodat het denken geen kans krijgt zich ermee te gaan bemoeien. Ga er maar heel voorzichtig of omzichtig bovenop of er helemaal in zitten, MAAR WEL OP TWEE PLAATSEN TEGELIJK.
Door deze concentratie, die ook NIET betekent dat je best moet doen, krijgt het lichaam nog meer ruimte.
- wanneer het gevoel gaat afnemen ga je over naar een volgende plek
Daar gaan we:
- Je richt eerst je aandacht op je handpalmen. Voel die handpalmen, links en rechts tegelijk. Ga eerst even van de een naar de ander en probeer ze dan tegelijk in je aandacht te vangen. Laat het dan gebeuren. Verwacht niets. Ga niet met je denken tussen je waarnemende eenheid, je innerlijk voelen en je handpalmen inzitten. De handpalmen worden warm, gaan kriebelen, je merkt het wel. Doe niets. Probeer alleen zo dicht mogelijk bij- of in het gevoel van die handpalmen te komen. Laat je meestromen met het gevoel waar dat vanzelf ontstaat. Het lichaam ontwaakt. Doordat jij je bewustzijn richt op die plek in jouw lichaam, zonder dat je er iets aan dwang aan toevoegt, kan die plek zich gaan ontspannen en tot leven komen.
Concentreer je zoveel mogelijk op dat gevoel, maar alleen als waarnemer. Oordeel niet. Denk niet, "bah wat voel ik nu", of: "fijn is dat."
DENK NIET MAAR VOEL ALLEEN.
- ga naar de onderarmen. De spieren kunnen gaan trillen. Versterk dat niet. Laat het gebeuren. Verwacht bij een volgende keer niet dat ze eerst moeten gaan trillen, wil je succesvol zijn. Je hebt niks te willen. Je kijkt en ervaart alleen.
- ga naar de ellebogen. Ze springen misschien heen en weer of ze tintelen alleen maar. Wat geeft het. Ze doen maar.. Geef ze veel van je aandacht. Verwacht niet de volgende keer dat ze precies hetzelfde gaan doen. Laat het gebeuren.
- de bovenarmen, je biceps, VOEL !
- de schouderkoppen, je kunt nu reeds de warme chi voelen loskomen. Dat is onze basisenergie. Lekker breed door al je spieren. Laat maar gaan.
- Ga naar je oksels. Gaan je spieren al vanzelf bewegen en spelen ? Zij worden wakker.
- daarna ga je naar de borstspieren en vervolgens naar de zijkanten van je borst.
- Geef daar nog al wat aandacht aan. Ga dan van je zijkanten tegelijk naar binnen, door de longen naar het hart.
Probeer daar nooit iets anders te doen dan gewoon voelen wat in die plek opkomt. Verkramping duidt op het teveel je best doen. Je dwingt weer. Laat het los. Kijk alleen, voel alleen. Denk je raar te voelen of dreigt er een verkramping, ga dan door naar je middenrif, de maag, de lever, de milt enz. Steeds weer van twee kanten tegelijk naar binnen gaande.
- Dat doe je ook vanuit de heupen, naar binnen gaande in de darmen.
- voel de bekkenschaal, de geslachtsorganen
- Vervolgens ga je via het perineum naar de achterbenen, knieholten, kuiten, hielen en langduriger de onderkant van de voeten. Laat die energie maar lopen.
De energie weet zelf wel waar hij naar toe gaat. Vervolgens ga je naar de bovenkant van de voeten, de scheenbenen, knieën en bovenbenen. Blijf ook daar enige tijd, want dit zijn beruchte punten.
Blijf met de kern van je waarnemen in de as van je lichaam.
- Dan gaan we naar de billen. Voel hoe ze zijn. Voel ook in de diepte. Voel ze tot ze gaan prikken, voel die rug, voel die schouders. Je kan gaan schokken. Laat maar gebeuren. Je blokkades zijn aan het oplossen. Er komt leven in de brouwerij.
- de schouders, voel die spanning, voel het loslaten.
- De nek. Die kan zeer gaan doen, niet te geloven. Hou vol. Het lost zich wel op.
- In twee banen ga je over je hoofd naar voren. Heel langzaam.
- Ga in beide oren zitten. Dan naar voren in het hele gezicht, de slapen, de ogen, de neus, de kaken, de tanden, de keel. Dan naar de hals.
- De keel met de schildklier. Voel hem warm worden. De thymus, onder het borstbeen. Ga dan naar de navel en breng in gedachten het teveel aan energie in die navel.
STOP NOOIT BIJ JE HOOFD, anders blijft daar teveel energie zitten.
De geleide bewustwording kan je naar behoefte later qua volgorde wijzigen, maar probeer in elk geval de richting van de controlemeridiaan te blijven volgen, D.w.z. van voren van de keel naar de navel naar beneden, via het perineum van achteren naar boven over de kruin.
De vergissing die we dikwijls maken, is dat we een heleboel dwang moeten uitoefenen om in het leven iets gedaan te krijgen.Velen gaan ervan uit dat ze veel eisen moeten stellen.
Ons ego kent vele trucs om anderen naar zijn hand te zetten.Het ego is daar heel goed in, het is een gewiekste manipulator.Het gelooft niet dat het iets ‘zomaar’ krijgt zonder druk uit te oefenen omdat het vertrouwen mist.In die gebieden van ons leven waar we ervoor kiezen ons hulpeloos of bang te voelen, lijken we de macht of controle over onszelf kwijt te zijn.
Ons ego tracht dan uit alle macht anderen in zijn greep te houden om de eigen onmacht niet te hoeven voelen.We spelen dan allerlei ‘beheersingsrollen’ uit om de omgeving dwangmatig te beïnvloeden in ons voordeel.Sommige rollen zijn duidelijk herkenbaar, anderen zijn subtieler en minder herkenbaar :
Sommigen spelen de‘tiran’ die respect wil opeisen door anderen angst in te boezemen.Anderen spelen de rol van de ‘veroordeler’ die zichzelf wil opladen door iemand schuldgevoelens aan te praten.
Dan is er ook de ‘controleur’ die zich zo graag moeit met anderen en hun leven wil bepalen.Ook de ‘preker’ is het ego-stemmetje dat het altijd wel beter weet en zijn ‘wijsheid’ aan een ander wil opdringen.
Soms is men de ‘onderdanige’ die braaf volgens andermans regels leeft, zich gedienstig opstelt en anderen de boodschap geeft dat ze niet zonder hem/haar kunnen bestaan.
Dan is er de ‘verschuiler’ die zich gefrustreerd terugtrekt en wacht totdat iemand vraagt wat er aan de hand is.Ook een gekoesterde rol is de‘martelaar’ of het ‘zielige ik’ dat bekommering en troost wil afsmeken door zich hulpeloos en beklagenswaardig op te stellen.
Met deze beheersingsrollen zijn we eigenlijk uit op persoonlijk voordeel. We geloven dat we hiermee onze eigen overleving kunnen garanderen.Het lijkt zo verleidelijk om in die rollen te blijven steken. Maar zijn ze werkelijk zo doeltreffend ?
Levert eisen en dwingen met harde of zachte hand werkelijk iets op ?
Worden wij en anderen er beter van, gelukkiger, vrediger... ?
Wellicht krijgen we door onze eisenop korte termijn wat we willen, zoals directe aandacht, gehoorzaamheid, snelle bevrediging, ...Maar op langere termijn krijgen we met eisen steeds minder wat we willen.
Weet je waarom ?
Omdat mensen zich bij eisers niet op hun gemak voelen.Eisers creëren ‘afstotingsverschijnselen’ bij hun medemensen.
Ze plegen inbreuk op de vrije wil van anderen.We hoeven enkel te kijken naar onze eigen reacties op ‘eisende’ mensen om te weten dat het geen prettig gevoel geeft.Let op, we kunnen dus ook heelsubtiel dwingen door anderen het gevoel te geven dat ze niet zonder ons kunnen.
Soms is het inderdaad nodig om anderen even een ‘kruk’ aan te bieden als tijdelijke ondersteuning, maar als we er een gewoonte van maken, ontnemen we de ander de kans om zelfredzaam te worden.
Wie nooit naar de rand van het ‘nest’ geduwd wordt, zal nooit ontdekken dat hij vleugels heeft …Durven we wel eens duidelijk ‘nee’ zeggen tegen iemand die ons graag als ‘steunbeer’ gebruikt ?
Steeds ‘ja’ zeggen tegen een ander, is eigenlijk zeggen :‘Jij bent niet bekwaam of sterk genoeg om op eigen kracht te leven, daarom mag je op mij leunen.’En toch weten we van binnen dat er iets niet klopt, want we geven soms zoveel – uit morele verplichting - dat we geleidelijkleeglopen.
Dikwijls komt daar nog eens bij dat we weinig waardering terugkrijgen, zelfs al werken we ons totaal uit de naad.Juist deze twee signalen - een lege ‘batterij’ en het feit dat anderen (onbewust) misbruik van ons maken – geven aan dat we ons beter even zouden terugtrekken om ons in te pluggen in onze eigen Krachtbron, én dat we tegelijkertijd de ander ook even op zichzelf dienen terug te werpen.Als we de rol van ‘redder’ willen spelen, vinden we steeds wel ergens een ‘slachtoffer’ dat zich hulpeloos genoeg gedraagt.Maar als we alle slachtoffers in onze omgeving te hulp willen snellen, geraken we vrij vlug opgebrand en ‘ontredderd’, met het gevolg dat we zelf slachtoffer worden van onze verwoede pogingen.Soms houden slachtoffers en hulpverleners elkaar graag in stand en putten ze mekaar geleidelijk uit.Gezonde hulp evolueert nog steeds naar het overbodig maken van hulp, in de mate van het mogelijke.
Dit kan alleen als wij op tijd ‘nee’ zeggen als we intuïtief voelen dat we nee willen zeggen -, zodat de andere de kans krijgt zijn eigen energie-potentieel aan te spreken.Op die manier geven we elkaar uiteindelijk meer vrijheid :
Wij hoeven niet meer gedwongen te geven en de ander vindt een grotere vrijheid in het minder afhankelijk zijn van onze bijstand.Echte dienstbaarheid begint dus met nee-zeggen tegen zelfopgelegde gedienstigheid en de ander liefdevol te wijzen op zijn/haar eigen zelfredzaamheid !
Het is zinvoller ze te leren ‘vissen’ in plaats van ze telkens opnieuw vis te geven.Door regelmatig ook eens ‘nee ‘ te zeggen, wordt er minder aan ons getrokken en komt de ander los van de overtuiging dat wij ‘onmisbaar’ zijn voor zijn of haar welbevinden
Soms krijgen we een goed bedoeld advies van een vriend(in), partner, familielid of therapeut: "Je moet het loslaten". Maar hoe doen we dat? En wat is loslaten nu eigenlijk?
Eigenlijk is het advies niet goed verwoord. Het is te abstract. Voor velen van ons betekent loslaten het 'uit ons leven verwijderen' van iets of iemand. Of misschien zelfs dat we stoppen met het 'houden van'. Soms wordt loslaten ook wel 'iets een plaats geven' genoemd. Maar eigenlijk is dat net zo abstract en een andere omschrijving van het begrip 'loslaten'. Velen van ons kunnen niet zo heel veel met dit advies. Want hoe laat je datgene wat je niet kwijt wil los? En zelfs als datgene wat we los moeten laten niet prettig is, houden we het vaak (meestal onbewust) toch vast.
Wij mensen houden niet van veranderingen. Sterker nog: we zijn er bang voor. We zijn zo gehecht aan onze bezittingen en de mensen die ons omringen dat we ze, meer of minder krampachtig, vast proberen te houden. De reden is dat we denken dat ons geluk afhangt van het bezit en de aanwezigheid ervan.
Als we bovenstaande adviezen wat uitgebreider zouden verwoorden zou het luiden: "Laat je gehechtheid (aan iets of iemand) los". Dat brengt ons bij de vraag wat gehechtheid is. Gehecht zijn (aan iets of iemand) wil zeggen dat we het graag willen hebben en/of behouden. We willen liefde van anderen, bezittingen (huis, auto, geld e.d.) en prettige omstandigheden (leuke baan, status, vakanties, gelukkig gezinsleven). We willen de zekerheid dat alles waarvan we denken dat het ons gelukkig maakt voor altijd in ons leven blijft. Dreigen we het te verliezen dan willen we het uit alle macht vasthouden en/of terugkrijgen. Lukt dat niet dan komen we emotioneel in de problemen. We voelen ons ongelukkig en denken dat dit komt omdat we dat wat we graag willen hebben zijn kwijtgeraakt.
Voorbeeld
Iemand was 53 en kreeg - na een periode van arbeidsongeschiktheid - een nieuwe baan. Hij hoopte deze tot aan zijn pensioen te kunnen houden. In het begin leek die mogelijkheid aanwezig te zijn. De baan was hem op het lijf geschreven en werkte met veel plezier. Twee jaar later begonnen er problemen te ontstaan. Zijn werkgever bleek een moeilijke baas te zijn. Lange tijd kon hij daar redelijk mee omgaan. Hij zag de kwetsbaarheid achter haar masker van zelfverzekerdheid. Hij zag de baas als zijn leraar en hoopte dat hij dat ook voor hem zou kunnen zijn. Helaas werd hun verhouding steeds slechter. Maar hij had een beeld van de toekomst waarin hij tot zijn pensioen voor hem zou werken. En hij wilde dat kostte wat kost vasthouden.
"Je moet hem/haar vergeven". Deze zin is net zo abstract als "Je moet loslaten". De manier om te vergeven is dezelfde als die om los te laten. D.w.z.: laat je negatieve emoties over de ander los! Want ook hier lijden we door ons nare gevoel over de ander. De ander kan de aanleiding zijn voor ons nare gevoel. Maar het is ons eigen gevoel waar de problemen door ontstaan. Als we in staat zijn om de ander objectief (neutraal) te zien, zouden we niet lijden!
Soms heeft de ander iets kleins gedaan dat ons heeft gekwetst. In onze gedachten 'blazen we het op' door onze sterke emoties. Als we neutraal naar het voorval zouden kunnen kijken, blijkt het sop vaak de kool niet waard te zijn. Het kan ook zo zijn dat de ander echt iets heel ergs heeft gedaan. Ons lichamelijk of geestelijk heeft beschadigd. In dat geval zijn de emoties natuurlijk heel sterk en is het veel lastiger om ze tot bedaren te brengen. Het is belangrijk dat we beseffen dat - vooral in zo'n geval - vergeven niet betekent: het gedrag van de ander goedkeuren. Vergeven betekent: niet langer toestaan dat je negatieve gedachten en emoties ten aanzien van de ander je beheersen. Het betekent: neutraal naar de ander gaan kijken. Als het nodig is voor je gemoedsrust, kan je het kontact beëindigen of zoveel mogelijk beperken.
In het begin zal er nog verdriet zijn. Dat is ok, met verdriet is niets mis. Maar zorg dat haat, wrok, woede en verbittering geen kans krijgen. Als we ons gekwetst voelen, denken we dat de ander ons iets heeft ontnomen of onthouden, wat ons gelukkig maakt of zou hebben gemaakt. Onze gezondheid, liefde, veiligheid, bescherming, erkenning etc. En als iemand ons het leven ontneemt, kunnen we dit leven verlaten met een gevoel van woede of verbittering. Besef dat, zelfs als je iemand nooit meer ziet, hij/zij nog in je leven is zolang je op een negatieve manier aan hem blijft denken. Zelfs wanneer hij niet meer in deze wereld leeft. Besef ook dat de enige die jou gelukkig kan maken jijzelf bent. Jij bepaalt hoe je verleden ziet, hoe je in het heden leeft en geeft vorm aan je eigen toekomst.
Voorbeeld
Een werkgever was heel rancuneus naar een werknemer toe. Dat uitte zich in steken onder water, openlijke verwijten, opdrachten die voor de persoon in kwestie niet plezierig waren, de weigering van dingen die voor de persoon belangrijk waren. Die voelde zich gekwetst en teleurgesteld want die had zich immers vele jaren voor meer dan 100% ingezet voor het bedrijf. Toch kon die persoon zijn ongezonde gevoelens loslaten. Het was een enorme opluchting. Tijdens de ontslagprocedure voelde die alleen maar opluchting. De persoon had niet de behoefte om wraak te nemen, ondanks de negatieve houding naar deze toe. Het was een tijd van afscheid nemen. Maar het slachtoffer kon het zonder wrok doen
Woorden als niet, geen, kunnen, moeten, willen en zullen komen niet in een affirmatie voor. Je kunt een affirmatie het beste beginnen met ik ben in plaats van ik wil, moet en zal. Als je zegt ik ga van mezelf houden dan zeg je tegelijk dat je dat op dit moment niet doet. Je affirmeert dus ik hou van mezelf in plaats van ik moet van mezelf leren houden. Woorden als ik wil niet falen impliceren dat mislukken tot de mogelijkheden behoort en je wilde jezelf nu net van het tegenovergestelde overtuigen. Formuleer datgene wat je affirmeert altijd positief, in de tegenwoordige tijd en in een bevestigende zin. Maak maar 1 affirmatie tegelijk. Denk goed na over de boodschap van de affirmatie. Wat wil je bereiken? Het gevoel dat de bevestiging opwekt kan meer betekenis hebben dan de woorden zelf.
Voelt de affirmatie die je hebt gemaakt goed aan? Hou het realistisch en haalbaar. Affirmeren is geen goochelen ! Ook een goede manier om tot een voor jou goede passende affirmatie te komen is kijken naar de gemoedstoestanden van een remedie als deze in balans is. Aan de hand daarvan kun je kijken wat momenteel het hoofddoel is van wat je wil bereiken. Affirmaties worden nooit gebruikt om emoties weg te stoppen. Wie zich gekwetst voelt, kan door het herhalen van het zinnetje: ik ben waardevol rust en kalmte in zichzelf brengen. Het is echter van het grootste belang om tevens bij jezelf na te gaan waarom je je zo gekwetst voelt.
Hulpmiddeltjes
Een affirmatie herhaal je meerdere malen per dag.
Je kunt de zinnetjes innerlijk of hardop zeggen of opschrijven en daarna een paar keer per dag lezen. Herhaal de affirmatie met grote regelmaat. Schrijft de affirmatie op een papiertje in een bepaalde kleur. Kies deze kleur met zorg uit. Door een bij de bevestiging passende kleur te kiezen wordt de affirmatie versterkt. Daarnaast behang je je leefomgeving met blanco, onbeschreven, papiertjes van dezelfde kleur. Hiervoor zijn zelfklevende post-it memo's uiterst geschikt. Ze zijn in vele kleuren verkrijgbaar. Elke keer als je zo'n onbeschreven gekleurd papiertje ergens ziet hangen word je herinnerd aan de affirmatie die je maakte.
Iedereen heeft wel eens een liedje in het hoofd wat je ergens gehoord hebt en maar door je hoofd blijft zingen. Hiervan kan je gebruik maken. Maak een liedje van je affirmatie en zing het. Grote kans dat het, zonder dat je er bewust mee bezig bent, door je hoofd blijft zingen. Het beste werken melodieën waar je prettige herinneringen aan hebt. De melodie zelf geeft dan al een goed gevoel. Kies je voor een bepaalde affirmatie dan is het belangrijk om die in de tegenwoordige tijd te kiezen. Ik ben gezond is beter dan ik 'ik wil gezond worden, aangezien het universum of ons onderbewuste alles letterlijk neemt en we anders ons hele leven blijven 'willen' in plaats van gewoon gezond zijn.
Zelfvertrouwen
Ik bereik alles wat ik wil Ik kan alles Ik hou van mijzelf
Relatie
Ik ben het waard liefde te ontvangen Ik kijk altijd liefdevol naar de ander Ik kies altijd de weg van de liefde Ik sta sterk in mezelf in iedere relatie
Lichaam & Gezondheid
Ik neem iedere dag beweging Ik doe wat goed is voor mijn lichaam
Werk & Stress
Ik kan het werk aan Ik heb bereik al mijn doelen Ik laat alle angst rond het nemen van een verkeerde beslissing los Ik laat mijn zorgen los Ik ben kalm en ontspannen
Tot besluit
Maak gebruik van een combinatie van therapievormen inclusief de reguliere geneeswijzen. Wanneer men alleen de oorzaak (succesvol) behandeld zal de blokkade op een gegeven moment ook vanzelf oplossen, maar dat zal dan wel enige tijd duren. Het zal dus sneller gaan wanneer men ook op het energetisch vlak wordt behandeld.
Het is ook zo dat wanneer men al lang blokkades heeft en men niet tijdig tot behandeling overgaat deze blijvende fysieke problemen veroorzaken die door een reguliere arts behandeld moeten worden !!!
Verander je leven door je gedachten te veranderen.
Heb je wel eens opgelet wat je zo dagelijks allemaal denkt ? Je zou het eens een dag moeten doen. Normaal hebben we dagelijks enkele tientallen negatieve gedachten ook al heb je een heel positieve instelling. Lees maar eens of deze gedachten je bekend voorkomen.
Oh nee, dat lukt me nooit ! Dit krijg ik nooit voor elkaar Daar ben ik toch te dom voor Dat kan ik toch niet
Wat je eigenlijk aan het doen bent is jezelf affirmeren: Maar dan op een negatieve manier! Je denkt het niet alleen, maar je spreekt het vaak ook nog uit: tegen jezelf, in gesprekken met anderen, en naar anderen toe, bijvoorbeeld je kinderen.
Wat ben jij toch vervelend vandaag. Laat mij het maar doen, dat is toch veel te moeilijk voor jou. Doe je dat nou alweer verkeerd.
Heb je enig idee hoeveel kracht je gedachten hebben? Gedachten zijn krachten d.w.z. :
Gedachten (visies) Gevoelens (emoties) Alles is energie Woorden (decreten) Daden (doen en laten)
Denken is iets wat jij doet. Je hebt er zelf invloed op. Denken, of de manier waarop je denkt, is een gewoonte. En net als alle andere gewoontes ben jij degene die er de controle over kan hebben. Het is net als met sporten of diëten, je moet er aan werken. Mediteren, Yoga en Tai Chi zijn goede hulpmiddelen om je gedachten tot rust te brengen, en door je hoofd te vullen met positieve gedachten kun je daadwerkelijk veranderingen in je leven aanbrengen. Als je vaak genoeg iets herhaalt, herprogrammeer jij jezelf.
Wat is een affirmatie?
Affirmaties zijn positieve teksten die je in gedachten of hardop uitspreekt en die je gedachten beïnvloeden en versterken. Zonder dat je het door hebt, gebruik je de hele dag affirmaties, naar jezelf (Dit lukt me nooit!), naar je kinderen (Wat ben jij toch vervelend vandaag!), naar anderen (Dat is veel te moeilijk voor jou). Meestal gebruiken we affirmaties op een negatieve manier. Door ze bewust en op een positieve manier te gebruiken en regelmatig te herhalen kun je je gedachten over jezelf veranderen - en dus ook je leven. Want als je denkt dat je iets kunt, dan trek je als het ware de energie naar je toe om het te kunnen. Als je denkt dat je iets niét kunt, maak je een self-fulfilling prophecy, meestal kun je het dan ook niet omdat je overtuigingen je tegenhouden.
Waarom zou je niet de meest verheven gedachten over jezelf mogen hebben?
Ik ben goed zoals ik ben Mijn lijf is prachtig Ik hou van mijzelf Ik ben mooi
Soms kan het gebeuren dat je een bepaalde affirmatie bijna niet over je lippen kunt krijgen. Of dat je kwaad wordt of verdrietig als je een bepaalde affirmatie leest of uitspreekt. Dat kan betekenen dat bij jou de overtuiging van het tegendeel heel diep zit. Om uit te vinden waar het probleem zit en hoe je jezelf steeds weer negatieve gedachten voorhoudt helpt de volgende oefening:
Neem een stuk papier en trek middendoor een verticale lijn. Schrijf aan de linkerkant de affirmatie. Schrijf nu aan de rechterkant de gedachte die in je opkomt tijdens het schrijven van de affirmatie. Herhaal dit net zo lang tot de gedachtes die je rechts opschrijft positief zijn in plaats van negatief. Ga door met het opschrijven van de affirmatie, ook al schrijf je 'm honderd keer.
Oefen net zo lang op die bepaalde affirmatie tot je 'm lachend, met een blij hart, hardop en duidelijk kunt uitspreken. Pas dan heb je de positieve tekst als waarheid geöntegreerd in jezelf.
Visualiseren
Een andere manier van affirmeren is visualiseren. In je hoofd draai je een speelfilm af van hoe jij wilt dat een bepaalde gebeurtenis plaatsvindt. Dit kan een gebeurtenis in de nabije toekomst zijn (een belangrijk gesprek met een klant de volgende ochtend) of in de verre toekomst (het bereiken van een mijlpaal, bijvoorbeeld 23 kilo afvallen).
Een visualisatie kun je zo gedetailleerd maken als je wilt. Zie voor je wat je gaat zeggen tegen die potentiële klant, dat hij of zij positief reageert, dat je rustig en kalm blijft, dat je er perfect uitziet, dat je op het laatste moment nog een idee krijgt waarmee je de klant kunt overhalen en zie dat de klant zegt: Ja, jij krijgt de opdracht! En in het tweede voorbeeld: zie voor je dat je slank bent, dat je fit bent, dat je mooie nieuwe kleren aan hebt, dat mensen bewonderend naar je kijken, dat je op de weegschaal staat en dat je inderdaad 23 kilo minder weegt. Het regelmatig herhalen van een visualisatie versterkt het resultaat. Als je met affirmaties gaat werken, is het doel om positieve gedachten vast te zetten in je hoofd. Maar het is ook een middel op het pad naar bewustwording. Als je met affirmaties gaat werken ontkom je er niet aan om steeds bewuster in het leven te gaan staan. In mijn hoofd is alleen nog plaats voor positieve, levenskracht versterkende gedachten. Ik maak nu de stap om mijn leven te veranderen door mijn gedachten te veranderen.
Tegenwoordig wordt de traditionele bezem als het gereedschap van de heks gezien, maar het magische gebruik van de bezem heeft in meerdere culturen een rol gespeeld. Zo zijn er verschillende godinnen bekend die geassocieerd worden met de bezem
In China kennen ze Sao Ch’ing Nian, de vrouw van de bezem. Zij heerst over het mooie weer en wordt aangeroepen als het te lang regent. De Romeinen vereerden Devara. Zij regeerde over de bezems die gebruikt werden om de tempels te reinigen. In de huizen van pasgeborenen werd zij ingezet om het kind te beschermen tegen demonen. Ook zij zou in staat zijn om met haar bezem de wolken te verdrijven.
Lakshmi, de godin van rijkdom uit India bezoekt alleen die huizen die schoon zijn, en zodoende wordt de bezem versierd met offerande om haar te verwelkomen. Dan is er ook nog bij de Azteken Tiazolteotl. Tijdens haar riten werden bezems in het vuur gelegd zodat zonden werden weggeveegd.
In westerse culturen werd de bezem vooral gezien als een vruchtbaarheidssymbool. (de fallische overeenkomsten lijken me duidelijk) De bezem werd bereden en er werden sprongen gemaakt rond de graanvelden. Een mooi voorbeeld van sympathetische magie, waarbij de sprongen het graan toonden hoe hoog het moest gaan groeien. Ook hooivorken en schoffels konden voor dit doel dienen.
Op de Britse eilanden was het gebruikelijk dat de bruid en bruidegom over de bezem in het huis sprongen om een vruchtbaar huwelijk af te dwingen. Om een huwelijk te ontbinden moest men achterwaarts over de bezem uit huis springen, voor dezelfde getuigen. Het bezemhuwelijk werd overigens door de kerk als onwettig beschouwd, daar deze niet in de kerk had plaatsgevonden. Het engelse besom (bezem) kreeg een dubbele betekenis: gewillige vrouw.
De bezem heeft altijd symbool gestaan voor het huiselijke leven. In de middeleeuwen was het gebruikelijk om de bezem voor het huis te plaatsen of door de schoorsteen te steken als de vrouw des huizes niet aanwezig was. Het is makkelijk voor te stellen hoe de bezem op deze manier als beschermer van het huis werd gezien. Het is vrijwel zeker dat deze oude gebruiken als “inspiratiebron” hebben gediend in de verhalen die door de eeuwen heen over de bezem en het vliegen, zijn ontstaan.
Het grappige is dat rond de 11de eeuw men nog als heiden werd beschouwd als men geloofde dat een heks daadwerkelijk kon vliegen op haar bezemsteel. Er werd toen al geopperd dat het vliegen iets moest zijn wat in hun hoofd gebeurde. Met het verschijnen van de Heksenhamer draaide men het verhaal om. Je werd nu als heiden beschouwd als je niet geloofde dat een heks kon vliegen, hetzij lichamelijk of in de geest.
Ook het visuele beeld van de heks op haar bezem is aan verandering onderhevig geweest. Op de eerste afbeeldingen van heksen is de bezem geheel afwezig. Zij zou vliegen op een hooivork of achterwaarts gezeten op een geit, welke de duivel voorstelde. Pas later kwam de bezem in beeld, en wel met de borstel achter, waarmee zij haar spoor in de lucht wegveegt. Eind 17de eeuw verschijnt zij echter op kunstwerken met de borstel naar voren gericht. Vaak met een kaars die haar weg naar de sabbat zou verlichten. Er wordt wel gezegd dat heksen de bezem als magisch gereedschap gingen gebruiken omdat het niet als zodanig geïdentificeerd kon worden. De uitspraak “in de bezemkast” zou hiernaar verwijzen.
De oorsprong van de zogenaamde vliegzalf is omhuld met vele fantastische verhalen. Feit is echter dat mandragora, een belangrijk ingrediënt van de vliegzalf, vroeger veelvuldig werd gebruikt als pijnstiller. Een zalf van de wortel werd ingezet bij vrouwenklachten zoals menstruatiepijn en baringspijn. Het is een bijzonder sterk kruid dat in een overdosis o.a. hallucinaties teweeg brengt. Het zou de bron kunnen zijn van de verhalen van de vlieg.
De traditionele bezem van de heks in de 21ste eeuw is gemaakt van een essen steel, takken van de Berk en gebonden met Wilgentenen. De keuze van het materiaal is gebaseerd op de magische en praktische toepassingen.
De Es is een buigzame houtsoort en vooral de jonge loten groeien kaarsrecht. Ook nu nog wordt essenhout het meest gewaardeerd als materiaal voor het vervaardigen van stelen voor tuingereedschap. Magisch gezien geeft dit bescherming, voorspoed en gezondheid. Het staat symbool voor het mannelijke.
De berk is traditioneel verbonden met reinigen. Het sap van de berk is een eerste klas voorjaarsreiniger. De takken zijn het best te oogsten in de winter, voordat de sapstroom op gang komt, anders zal de boom dood”bloeden”. De berkentakken staan symbool voor het vrouwelijke. De wilg wordt magisch ingezet bij wensen en genezing. De schors van de wilg bevat een stof waarvan de aspirine is afgeleid en heeft pijnstillende en koortswerende eigenschappen. Mijn ervaring is dat de takken van de treurwilg zich het beste voor dit doel lenen. De Wilg correspondeert met de maan. Volgens traditie wordt er elk jaar tijdens Beltane een nieuwe bezem gemaakt en de oude verbrandt.
De bezem wordt vooral ingezet om de werkplek ritueel te reinigen. Vanaf het midden wordt er deosil (rechtsom) in een spiraal naar buiten geveegd. Visualiseer hoe alle negativiteit verdwijnt. Het reinigen van je werkplek zorgt ervoor dat je magie effectiever is. De bezem correspondeert met het element water. Daarnaast is de bezem nog steeds een ritueel voorwerp tijdens het handvasten, de trouwceremonie binnen de hekserij. Het bruidspaar springt over de bezem voor een gelukkig en vruchtbaar huwelijk.
Als je etherische oliën koopt voor je gezondheid of welzijn, is het van belang dat je op de zuiverheid en kwaliteit let. Alleen die oliën hebben geneeskrachtige waarden. De makkelijkste manier om uit te vinden of de olie echt is, is door te kijken hoe de prijsverhoudingen onderling zijn in de aangeboden selectie. Wanneer verschillende oliën voor de zelfde prijs worden aangeboden, kun je er vanuit gaan dat ze niet zuiver zijn. Etherische oliën zijn afkomstig uit planten welke elk een specifieke bereidingswijze hebben. Sommigen zijn arbeidsintensief, weer andere bevatten relatief weinig etherische olie zodat er veel plantenmateriaal nodig is. Ook de oogstopbrengst heeft invloed op de prijs.
Lees het etiket aandachtig. Daar moet je minstens de Nederlandse en botanische naam aantreffen. Als voorbeeld de ceder olie. Je hebt ceder “virginia” welke is gemaakt van de virginiaceder die eigenlijk een jeneverbes is. De Ceder “atlas” is van de altasceder gemaakt, en is de echte. De laatste is ook duurder. Het is dus van belang dat je goed op de hoogte bent van de botanische namen. Een goed boek hiervoor is van Julia Lawless, encyclopedie van etherische oliën. Op sommige etiketten kun je ook de herkomst van het product aantreffen. Dit gegeven helpt je te determineren hoe de kwaliteit van de olie is. Lavendel uit Frankrijk is van betere kwaliteit dan uit andere landen. Ook hier zul je dan een prijsverschil zien.
Er zijn oliën die met behulp van chemische oplosmiddelen worden gewonnen. In het eindproduct blijven er restjes achter. Deze oplosmiddelen zijn doorgaans zeer giftig, en de kleinste hoeveelheden kunnen allergische reacties oproepen en het immuunsysteem verzwakken. Deze oliën zijn niet geschikt voor therapeutische doeleinden. Het gaat hier vaak om absolues en concreten. Alleen absolues gewonnen door middel van het oplosmiddel alcohol zijn bruikbaar, zoals het honing absolue.
Helaas geven lang niet alle merken aan op het etiket hoe de olie wordt gewonnen. Het nieuwste procédé is door middel van CO2 extract. De zo ontstane olie wijkt qua bestanddelen af van de zelfde olie die door waterdampdestilatie is gewonnen. Er is nog te weinig ervaring met deze olie om te bepalen of ze geschikt zijn om therapeutisch in te zetten. De manier van verbouwen is ook van invloed op de kwaliteit van de olie. In veel landen wordt er nog op uitgebreide schaal met pesticiden gewerkt die weer terug te vinden zijn in het eindproduct. In de aromatherapie genieten biologische oliën dan ook de voorkeur.
Veel dure oliën worden vermengd met goedkopere. Dit kan de genezende werking verminderen. Dit wordt niet vermeld op het etiket. Alleen de prijs en de betrouwbaarheid van een merk kan hier een indicatie over geven. Als je er zeker van wilt zijn dat je een goede olie in handen hebt, zul je je via de leverancier op de hoogte moeten stellen. Zie het als een goed teken als een olie af en toe niet geleverd kan worden omdat de jaarlijkse oogst uitverkocht is. Sommige firma’s bieden olie aan die in een basisolie zoals druivenpit of amandel olie zijn opgelost. Op het etiket staat dan alleen de naam van de etherische olie. Dit werkt misleidend. Afgezien van het feit dat je niet weet wat de concentratie is, kun je er ook niet achterkomen of er wel echte of synthetische olie is toegevoegd.
De aanduiding “echte etherische olie” is niet beschermd. Het zegt dus niets over de kwaliteit van een olie. De aanduiding “natuuridentiek” geeft met zekerheid aan dat we met een mengsel of met een synthetische olie te maken hebben. Synthetische oliën hebben geen therapeutische waarde en hebben een vlakke geur. Ze missen de “ziel” van de plant. Om het verschil te leren herkennen zou je ze eens qua geur moeten vergelijken. Dan weet je wat er bedoeld wordt.
Etherische oliën worden ook wel aromatische- of essentiële oliën genoemd. Het is dat deel van de plant wat maakt dat ze geurt. Ze vormen de kracht, de essentie van planten, bloemen, grassen, struiken en bomen. Het percentage etherische olie verschilt per plant, van minder dan 1% (bijvoorbeeld citroen melisse) tot 10 % zoals rozemarijn. Dit maakt dat etherische oliën erg kostbaar zijn. Ze wordt gewonnen door middel van destillatie, koude persing, extractie, aftappen en enfleurage uit bloesem, vrucht, bladeren, takken, schors en wortels. Eigenlijk kan je niet spreken van een olie daar ze erg vluchtig is.
Er zijn wel een paar honderd soorten oliën met veelal een verschillende uitwerking op ons. Elke olie is in zekere mate antiseptisch (ontstekingswerend) en heeft daarnaast specifieke eigenschappen, welke zich richten op een of meerdere organen of aandoeningen. Ze dragen bij aan het herstellen van het natuurlijke evenwicht in ons lichaam.
werking etherische olie?
Geur en herinneringen worden in onze hersenen gezamenlijk opgeslagen. Dit gedeelte wordt het lymbische systeem genoemd. Dit systeem beïnvloedt de gemoedstoestand door middel van hormonen. Iedereen heeft een speciale binding met een specifieke geur. Als je iets geroken hebt op een fijne dag, zal die geur altijd fijne gevoelens oproepen. Geuren zorgen voor de aantrekkingskracht tussen mensen. Ze bepalen of je iemand aantrekkelijk vindt of juist niet. Dit gebeurt onbewust.
Etherische oliën verspreiden hele kleine geurmoleculen die allemaal een eigen structuur hebben en daardoor verschillende eigenschappen. De geur komt via de neus en de geurzenuw in het lymbisch systeem terecht, alwaar de informatie wordt omgezet in het aanzetten van de hormoonproductie. Deze hormonen veranderen de gemoedstoestand.
Het is bekend dat gemoedstoestanden hun weerslag hebben op de organen. Denk maar aan de volgende uitspraken: iets op je lever hebben, (boosheid/lever) in je broek plassen van angst (nieren/angst),iemands hart breken (liefde/hart) iets onverteerbaar vinden (verwerking/darmen). Daarom zijn etherische oliën juist zo interessant. Ze kunnen door hun eigen specifieke trilling ons onderbewustzijn beïnvloeden. Op deze manier kunnen we ons hele organisme, onze ademhaling, onze algemene spanningstoestand, ons gevoel en ons geestelijk vermogen veranderen en reguleren
Etherische oliën vallen het meest op om hun verscheidenheid aan geuren. Ze worden ingezet om te helen, een bepaalde sfeer te creëren en magische handelingen kracht bij te zetten. Waar zelden bij stilgestaan wordt is het feit dat het de mooiste grondstoffen zijn voor het maken van parfum. Ook al zijn de meest intrigerende geuren zoals roos, jasmijn, tuberoos en iris duur, een fles parfum van je favoriete merk is dat ook. En dan is 10% van de prijs voor de inhoud, en de rest is verpakking, reclame, belasting en het designerflesje.
Daarbij wordt er in de huidige parfumindustrie steeds vaker gebruik gemaakt van synthetische stoffen. Als je zelf een parfum creëert weet je precies wat er in zit. Het maken van parfum is een kunst op zich. Een betere training voor je neus bestaat er niet. Maar er zijn ook wat regels waar je aan moet conformeren om het meeste eruit te kunnen halen. Het creëren van een parfum wordt wel vergeleken met het componeren van een muziekstuk. De verschillenden geuren hebben elk een bepaalde noot. We onderscheiden de hoofdnoot, de geur die je het eerste waarneemt, de hartnoot, de geur die je in tweede instantie waarneemt en de basisnoot, die pas na enige tijd geroken wordt.
Er zijn ook geuren die werken als een brug, die als het ware de hoofd en hartnoot verbinden of de hartnoot met de basis verbinden. De compositie die hierdoor ontstaat wordt wel een akkoord genoemd. Een geur kan gebaseerd zijn op één enkele olie, of alleen een hoofd en hartnoot, maar een uitgebalanceerde volle geur bevat ze alle drie. Het is goed te beginnen met drie oliën. Later kun je met meerdere experimenteren en gaan werken met bruggen en modificaties. Een modificatie is een olie die je als laatste toevoegt om je parfum een interessante draai te geven.
Een algemene regel in de verhouding tussen de hoofd, hart en basisnoot is 3:2:1. Beslis welke hartnoot je wilt gaan gebruiken. Zoek daarbij een basis noot die er bij past. Doe de gewenste hoeveelheid druppels van de basisnoot in een glazen potje. Voeg de hartnoot hieraan toe in de juiste verhouding. Zoek een hoofdnoot die het geheel kan completeren en voeg toe.
Grofweg kan gezegd worden dat de citrusgeuren tot de hoofdnoten behoren, de bloemengeuren tot de hartnoten en de hout en harsgeuren tot de basisnoten. Of bepaalde geuren mooi samengaan zul je een goed boek over etherische oliën moeten raadplegen. Om de proef op de som te nemen kun je van twee oliën een druppel op een papieren zakdoekje laten vallen.
Een goed parfum ruikt als één geheel. De onderlinge ingrediënten moeten niet meer te onderscheiden zijn. Het geheel zou beschreven moeten kunnen worden als bijvoorbeeld bloemig, kruidig, houtachtig enz. Natuurlijk is het zo dat de geur niet statisch is. Zij zal zich in de loop van tijd ontplooien en zullen de verschillende componenten de boventoon voeren. Bij een goed parfum zullen deze overgangen vloeiend verlopen. Is je parfum te fris, voeg dan wat basisnoot toe, is ze te zwaar, voeg dan wat hart of hoofdnoot toe. Als je werkt met een modificatie is te weinig beter dan te veel. Mocht je de modificatie boven de creatie ruiken dan heb je er teveel van gebruikt. Je kunt dit corrigeren door wat van de hartnoot toe te voegen. Werk met druppels en maak notities van wat je hebt gedaan.
Nu je geur klaar is moet je beslissen of je haar als parfum ofau de toilette wil gaan gebruiken. Het verschil zit in de hoeveelheid alcohol en bronwater. Het parfum bestaat voor ongeveer 25% uit etherische oliën Eau de toilette bestaat voor ongeveer 10% uit etherische oliën. De rest is een mix van alcohol en bronwater. Deze rest bestaat bij parfum voor 90% alcohol en 10% water, bij eau de toiletteuit 80% alcohol en 20% water.
Voeg de alcohol bij je geurmengsel en roer rustig tot dat alle olie is opgelost. Laat het geheel 48 uur afgesloten rusten. Voeg dan het water toe en roer weer rustig maar grondig. Laat het dan 4 tot 6 weken rijpen. Hierdoor wordt je creatie krachtiger. Mocht het te sterk zijn dan kun je altijd nog achteraf met wat water verdunnen. Na de rijpingstijd filtreer je het geheel door een koffiefilter om eventuele ongewenste sedimenten te verwijderen.
Enkele tips: Gebruik materiaal van glas wat je van te voren hebt uitgekookt. De parfum is zeer gevoelig voor licht en zon. Je uiteindelijke product kan dus het beste bewaard worden in donker glas op een donkere en koele plek. Gebruik reukloze alcohol met een zo hoog mogelijk percentage. Gedestilleerd water of bronwater zijn de beste keuze.
Je geurcreaties zijn natuurlijk op meerdere manieren in te zetten. Denk aan een geparfumeerde shampoo, als spoeling voor je was, of in de olie waarmee je houten meubels onderhoud.
Er is waarheid in het heelal. Wat is die waarheid? Ze is het heelal zelf. Zijn wetten zijn de gedragslijnen van dat heelal dat zich in kosmische perioden manifesteert; en een ware filosofie, een ware religie, een ware wetenschap probeert deze essentiële zaken weer te geven door het formuleren van gedachten. Het verlichte menselijke intellect kan deze essentiële zaken op die manier weergeven omdat wij, als voortbrengselen van het heelal, alle vermogens en krachten die het heelal bezit latent in ons hebben.
Het begripsvermogen is iets dat we kunnen ontwikkelen. Dat wil niet zeggen dat we een orgaan om te kunnen begrijpen moeten opbouwen, zoals iemand een huis bouwt van steen of hout. Ons begrip ligt binnenin ons, niet buiten ons; en naarmate ons zelfbewustzijn groeit, zullen we steeds beter het zich manifesteren van het innerlijke licht begrijpen. Maar al komt de waarheid uiteindelijk van binnenuit, toch kunnen we veel leren van de vruchten van het gerijpte denken van iemand anders. Zelfs al zijn ze ons denken binnengebracht en zijn ze niet de vruchten van onze eigen innerlijke ontdekkingen, toch kunnen we veel leren als we dit in ons opnemen, er eerlijk over nadenken en proberen het te begrijpen.
Maar aanvaarden we zomaar wat iemand beweert en wegen we daartegen alles af wat tot ons komt? Als we dat doen, toetsen we alleen de ene dogmatische uitspraak aan een andere. Als we iets van buitenaf aannemen, doen we dat op gezag of te goeder trouw, tenzij we in onszelf de vermogens tot oordelen en onderscheiden, intuïtie en begrip, hebben ontwikkeld. Deze kunnen we ontwikkelen door diep na te denken, door meditatie, door te weigeren beweringen van anderen zomaar aan te nemen en door het gebruik van onze wilskracht, vastbesloten om alle vragen zelf op te lossen, koste wat het kost. Wanneer we ons op die manier oefenen, zullen we, zo zeker als de zon de aarde met licht overstraalt, bereiken wat we ons ten doel hebben gesteld: het vermogen om alle dingen te toetsen door te weten of ze waar zijn of onwaar.
Evenals in ieder ander tijdperk zoeken de mensen nu naar waarheid. Maar wat is er nog veel te leren! Hoe meer we weten, des te meer beseffen we wat er nog is te weten; hoe meer we leren, des te meer gaan we inzien dat er nog grotere hoogten te beklimmen zijn. Grote kennis leidt tot bescheidenheid; toenemende kennis leidt tot een groeiende eerbied voor de waarheid. Alleen zij die een beperkt verstand hebben, die in zichzelf niet die brandende liefde hebben voor waarheid en alleen waarheid, zoals die is gebaseerd op de feiten van de kosmos, kunnen denkbeeldige grenzen trekken en zeggen: ‘Hier eindigt de waarheid! We mogen niet, we kunnen niet, verdergaan.’ Wie kan er grenzen stellen aan de zich verheffende menselijke geest?
Er is een radicale verandering nodig in het bewustzijn van de mens. Als deze plaatsvindt en door de van binnenuit stromende krachten van het licht en het hart wordt geleid, heeft de mensheid noch van binnenuit noch van buitenaf iets te vrezen. Maar zo’n verandering in het hart, het denken en de wil van de mens is een kwestie van langdurige ontwikkeling en vindt niet van de ene op de andere dag plaats. Het is echter een grote steun bij het tot stand komen van die verandering als men een geest van eerbied voor de waarheid ontwikkelt, zo groot dat vergeleken daarmee niets anders van waarde wordt geacht; en vanaf dat moment zouden alle religieuze en wetenschappelijke ontdekkingen als een onpersoonlijk offer op het altaar van de waarheid worden gelegd. Wat een prachtig ideaal om na te streven, niet alleen voor wetenschapsmensen, religieus ingestelde mensen en filosofen, maar ook voor ieder van ons. Er zouden dan geen dogmatische hypothesen of theorieën meer worden verkondigd, maar men zou zijn levenswerk eerbiedig offeren op het altaar van dat goddelijke ideaal, de eeuwige waarheid.