Stadsmuren.

Vandaag willen we het Badi-paleis bezoeken, maar als we daar aankomen blijkt het dicht.Geen nood, dan gaan we naar het Bahia – paleis.

Terwijl we op onze plattegrond kijken om te zien hoe we er moeten komen worden we aangesproken door een Marokkaans mannetje, hij wil ons door de oude Joodse wijk (=Mellah) loodsen en naar de Synagoge brengen, we vragen wat dat moet kosten …niks, alleen iets geven aan de bewaker van de synagoge.Dus vooruit maar,

De voormalige Joodse wijk van Marrakech had ooit 16.000 bewoners. Tot de onafhankelijkheid was het de grootste Mellah in Marokko, vroeger tot 1936 werd de wijk omringd door een muur met 2 poorten, de ene poort leidde naar de begraafplaats en de andere naar de stad.

Marokko kent sinds de oudheid al een joodse gemeenschap, de meeste sultans boden hun een bescherming, nu kent Marokko nog steeds een kleine joodse gemeenschap.

Toch wel aardig om in zo’n islamitisch bolwerk nog een ander geloof te ontdekken.

Na het bezoek aan de synagoge willen we onze trip verder zetten naar het Bahia-paleis, maar eerst moeten we van het mannetje nog even een kruidenwinkeltje binnen…en daar draaide het hem om, de eigenaar is zijn zoon. Hebben we ons laten overhalen om thee en wat kruiden te kopen….wou Giel toch al.

Op naar Bahia (=Favoriet), dit paleis werd aan het eind van de 19^de eeuw gebouwd door 2 grootviziers, vader en zoon. Het bestaat dan ook uit 2 delen. Het oudste deel heeft appartementen rond een met marmer geplaveide binnenplaats, verder is er een open binnenplaats met cipressen, sinaasappel en jasmijnbomen.

Het nieuwere deel heeft niet echt een plan, het bestaat uit luxueuze appartementen met uitzicht op lommerrijke binnenplaatsen. De ontvangstruimte is versierd met cederhout, verder veel mooie tegels en marmer, allemaal even mooi om te zien.

Ook is er een moskee en een medersa (=koranschool) maar deze zijn niet te bezoeken.

Hierna gaan we ons weer vergapen, lekker op terras, aan alles wat er op het Jemaa-El-Fna plein gebeurd.

Vandaag de toeristen bus genomen om een goeie indruk van de stad te krijgen.Opgestapt bij het plein aan de Koutoubia-moskee.

We rijden vrijwel meteen de oude stad uit via Place de la Liberté, de nieuwe stad is er een van brede avenue’s en doet heel westers aan, grote gebouwen, veel mooie riante hotels, Théâtre Royal (zie foto hiernaast) en Mc Donalds…en Zara.

Guéliz een deel van de nieuwe stad, werd in de periode van het Protectoraat aangelegd. De moderne zakenwijk dankt zijn naam aan de zandsteen uit de lokale groeven en werd ontworpen door Prost. De ruime opzet is geheel in de lijn met de principes van de moderne stedenbouw. Door de brede avenues, openbare plantsoenen, grote hotels en cafés met schaduwrijke terrassen is het wel aangenaam om te bezoeken.

De Avenue Mohammed V , tussen Guéliz en de medina wordt omzoomd door kantoren , banken, bioscopen en diverse chique winkels, tussen de vele moderne gebouwen zie je nog resten uit de koloniale tijd , zoals het Gigelgebouw.

We stappen uit op de Avenue Mohammed V bij het office du tourisme, jammer genoeg dicht en gaan van hier uit een stukje lopen in de omgeving. Je ziet hier ook meer Marokkaanse mensen die westers gekleed zijn, al hebben de meeste vrouwen toch een hoofddoek op, ook heb ik het idee dat hier meer Frans gesproken wordt dan in de oude stad. Wel zie je hier op een of ander plein toch weer een soort souk.

Na onze wandeling, weer op de bus die ons nu Marrakech buiten de stad laat zien. We rijden door La Palmeraie, de enorme plantage omvat een gebied van ongeveer 120 vierkante km en bestaat uit akkers, tuinen en boomgaarden. Deze worden door sloten, bronnen en khettara’s (= ondergrondse kanalen) van water voorzien. De plantage staat wel onder druk want hier en daar zie je mooie villa’s en hotels verschijnen.

Al met al zijn we hier de hele dag mee zoet geweest.