Iris
Iris
De aarde wordt beetje bij beetje opzij geschoven
Nieuwsgierig richt zij zich met ranke gestalte naar boven
Haar lange stengels zijn al naar de hemel uitgelopen
Oogverblindend stelt ze haar kroonbladeren open
Ontvangt je met open en gestrekte armen, haar hoofd omhoog
Zo mooi getooid met betoverende kleuren van de regenboog
Haar sensualiteit en vrouwelijkheid doet mijn adem stokken
Onweerstaanbaar voel ik mij tot haar gewaad aangetrokken

