Archief

Gele kornoelje


Als gouden zonnestralen ons omringen
Staan er massa's geelgroene knoppen op springen
Wanneer de bolronde knoppen dan eindelijk ontluiken
Zie je kleine bloemen in het licht opduiken 
De overdadige hoeveelheid botergele bloemen die dan verschijnen
Doen de lente inluiden en laten de grille winter verdwijnen
De gele kornoelje met z'n bloeiwolken spant de kroon
Een bijzonder schouwspel, zo rustgevend, zo schoon

Valentijn
 

Een kaart, een klein en vriendelijk gebaar
Brengt twee mensen dichter bij elkaar
Met al die warme woorden om je heen
Is je hart niet meer zo koud, leeg en alleen
Met je tedere gevoelens bij iemand zijn
14 februari, de dag van Valentijn
Valentijn doet je hart van blijheid bevangen
Laat ogen glanzen en je zuchten van verlangen
Met heel je hart om die ander geven
Mijn Valentijn, voor altijd in je verdere leven 

Zonsverduistering


Een duistere nacht daalt als een deken op aarde neer
Een ijzige stilte en kou omklemmen me meer en meer
Een donkere deken heeft het licht verbannen en uitgedaan
Net of het leven op aarde ineens ophoudt met bestaan
Lijkt net of vogels zo abrupt zijn gestopt met zingen
Dat vlinders niet meer dansen en ons niet meer omringen
Dat sierlijke dames van schrik hun hoofden laten hangen
Dat de natuur verstrikt zit, van slag is en in een web is gevangen  

Stille kerst


Nog even ... voor velen is het zo weer kerstfeest
Anderen vrezen deze gezellige tijd het meest
Er zijn mensen die kerstmis in eenzaamheid beleven
Daklozen die zich in nacht en ontij op straat begeven
Net verdwaalde zielen die schoorvoetend door straten gaan
Al bedelend proberen kleur te geven aan hun uitzichtsloos bestaan
Ze missen in hun ogen het feest van het licht
En de weerspiegeling van blijheid op hun gezicht

Hulst


Buigt Koning Winter zich over ons land
Dan komt ze tot bloei, een meest geliefde plant
Met je leerachtige gekrulde bladeren in allerlei standen
Diep groene glans én puntige en stekelige randen
Helderrode bessen waarmee je je takken hebt overladen
Ben je zo opvallend, wondermooi, niet te versmaden
Je weet vrede, vreugde en liefde op de mensen over te dragen
Mystieke krachten toe te kennen aan de donkere feestdagen 

Sneeuw


Wanneer dwarrelen er witte vlokken op aarde neer
Brengen ons veel licht en vrede weer
Miljoenen witte vlokken die zo uit de hemel op ons neer dalen
Ontelbaar, zo puur en vers, die zo mooi als heldere kristallen stralen
Zachte witte sneeuwvlokken die ons zachtjes aanraken
Die op onze gezichten smelten en onder onze schoenen kraken
Wat rustgevend is toch deze witte wade op ons pad
Romantisch, zo'n smetteloze witte wereld in de stad
Alles lijkt zo heerlijk te rusten onder een winters kleed
Net een sprookjeswereld op onze planeet

Winterkoninkje

Als de dagen beginnen te lengen, de nachten te strengen
Komt een bijzondere piepkleine vogel de winter doorbrengen
Een zeer rustloze, levendige, lawaaierige deugniet
Al dansend, schel, ratelend en luid brengt die zijn lied
Met z'n wippend parmantig staartje op een neer
Is dit kleine druktemakertje altijd in de weer
Omdat deze koning helemaal niet goed tegen de kou is bestand
Laat kleinjantje zich toch niet klein krijgen in winter wonderland

De toverhazelaar

Terwijl andere planten op rust zijn
Kom je als vreemde heester in de winter te voorschijn
Opvallend door jouw buitengewone vroege bloei
Eigenzinnig door jouw kronkelige groei
Bloemen in gele, rode of bronsachtige kleuren
Die heerlijk fruitig, kruidig of zoetig geuren
Met je smalle, lintvormige kroonblaadjes in de knop
Trotseer je de winter en geeft het niet op
Door je teer uitziende anemoonachtige bloemen
Ben jij buitengewoon begerenswaardig te noemen

De nacht

Als de nacht als een deken over ons heen is gekomen
Je sluierend al het zicht en je tijd heeft ontnomen
Die duistere deken langzamerhand al het licht verbant
Krijgen in de duisternis, het mysterie en een rust de overhand
Enkel een zilveren maan die ons stilletjes van boven toelacht
Vergezelt ons, met haar blik gevangen in de eindeloze nacht
Wanneer aan de horizon het licht dan weer gloort naar hartelust
De eerste zonnestraal mijn gezicht heeft wakker gekust
Een vogel in alle vroegte zijn danklied heeft laat horen
Dringt de nieuwe dag zich aan mij op en heeft de duisternis verloren

Hermelijn


Als de bomen hun kostbare schatten hebben laten vallen
De winter alles heeft betoverd met zijn ijskristallen
Verschijnt die in een maagdelijke witte pelsjas
Een vacht die eens warm en bruin van kleur was
Een onvermoeibaar wezen, die dag en nacht vol vlijt
Alom bekend staat om zijn lenig- en stoutmoedigheid
Die uit nieuwsgierigheid zijn lichaam lang uitstrekt
Z'n omgeving afstruint en alles nauwkeurig nacheckt 
Gemakkelijk te herkennen is aan zijn zwarte pluimpunt
Een kleine felle rover die zichzelf nauwelijks rust gunt