chand

vandaag was ik niet alleen gelukkig omdat de zon scheen,  maar ook omdat ik samen met annie een bezoek mocht brengen aan de lagere school van drongen.
juffrouw chris had me uitgenodigd om aan de kinderen van het vijfde en zesde leerjaar te komen vertellen  hoe ik aan de actie begonnen ben,  en waar die dekentjes naartoe gingen.
alle kinderen luisterden aandachtig en waren vol bewondering  toen ik enkele dekens en truitjes toonde.  ze gaven die aan elkaar door,  en voelden meteen hoeveel warmte zo'n dekentje geeft.
toen de juf vroeg of ze wilden meewerken,  en of er mama's of oma's waren die misschien zouden kunnen helpen om de lapjes aan elkaar te naaien,  waren ze  heel enthousiast. 
ik kan me voorstellen dat ze deze avond aan hun ouders en grootouders zullen vertellen waarover we het hadden,  en ook hulp zullen vragen.
en weer kwam hetzelfde naar voor :
ONZE KINDEREN HEBBEN EEN GROOT HART  VOOR DE MINDERBEDEELDEN !
dat staat als een paal boven water,  in elke school waar ik reeds kwam hoor ik hetzelfde :  nog nooit waren de kinderen zo enthousiast om aan iets mee te werken.
het kost geen geld,  de restjes wol worden opgewerkt,  het resultaat mag gezien worden !
annie en ik waren  zo blij met ons bezoek,  en hopen later misschien nog eens te kunnen terugkomen .
ik dank hierbij juffrouw chris en haar collega voor de hartelijke ontvangst,  de kinderen voor hun grote luisterbereidheid en hun enthousiasme.
dan wil ik nog iets zeggen over iets waar ik echt naar opkeek :  één meisje in de klas van juf chris bleek niet te kunnen horen.  via een soort zendertje en een hoorapparaatje kon het meisje toch alles volgen. 
dit vond ik nu echt fantastisch :  vroeger zou dit kind naar een speciale school  gegaan zijn......nu,  kan dit meisje naar een gewone school !
als dat niet prachtig is... 

ik had de kleinkinderen beloofd dat ze elk om beurt een dagje bij mij mochten komen en we dan samen iets gingen doen.  dinsdag was het de beurt aan fien.  het was een regenachtige dag dus kon ik  niet ergens naar een speelplein,  maar we namen genoegen met mc donalds : een lekker ijsje en spelen in het ballenbad,  vond ze ook fijn.  we gingen ook langs bij mijn jongste dochter,  maar eigenlijk had ze méér aandacht voor de honden.  daarna heb ik haar getrakteerd op een nieuwe outfit,  en dat vond ze de max !  ze zag er ook beeldig uit met haar nieuwe rok, vest,  en bijpassende muts en sjaal. 
gisteren was het dan de beurt aan tom,  die was zo gelukkig als wat.  een dag met zijn mémé,  daar kijkt hij echt naar uit.  en je kan hem met niet meer plezieren dan ergens te gaan waar ze dieren hebben.  de liefde voor de dieren gaat bij hem voor alles.  ook hij kreeg een nieuwe tenue.  hij moest op tijd weer naar huis want vandaag begon de school,  en moest hij uitgeslapen zijn.
en vandaag was het dan de grote dag,  vooral voor fien die naar het eerste leerjaar gaat.
zopas ben ik hun boeken gaan halen,  om te kaften.  iets wat ik altijd héél graag doe,  en ik ben zo blij dat ik dat elk jaar nog eens kan doen voor mijn kleinkinderen.
ik denk dat waarschijnlijk véél grootouders dit zullen doen dit weekend,  of ben ik verkeerd???
ik wens iedereen een fijn weekend,  en dat het zonnetje zich nu maar weer laat zien.....

een koppel ,  die me heel nauw aan het hart ligt,  wou héél graag  een kindje krijgen.  ondertussen waren ze reeds twee jaar gehuwd ....  onderzoek wees uit dat ze waarschijnlijk niet op een normale manier zwanger zouden worden,  dus werden  de mogelijkheden bekeken.
in februari startten ze met IVF.  vorige week had zij een heel zware dag.  reeds maanden lukte het niet. hun  leven wordt er helemaal door beheerst.  ik sprak hen wat moed in,  het zou allemaal wel goed komen.
en zie,   deze week mocht ze naar het ziekenhuis om eitjes weg te halen,  enkele dagen later werd een embryootje ingepland.... 
het kan natuurlijk nog verkeerd gaan,  maar het is toch al het begin van nieuw leven.  hopelijk verloopt alles goed,  en gaat hun droomwens in vervulling !!!
ik leef het zo intens met hen mee.  binnen veertien dagen,  moeten ze op controle.  veertien lange dagen...
als je zelf makkelijk zwanger  raakt,  sta je daar niet zo bij stil,  dat er anderen zijn,  die heel wat moeite hebben om kinderen te krijgen,  of zelfs geen kinderen kunnen krijgen.
de wetenschap is al heel ver gevorderd,   ik verwonder mij er zo over dat zoveel dingen al  kunnen... dat ze op die manier toch mensen gelukkig kunnen maken met een kindje.

Een verhaaltje voor iedereen.......

Op een dag nam een vader van een zeer rijke familie zijn zoon mee op vakantie naar het platteland

met de gedachte zijn zoon te tonen hoe arm de mensen daar wel leefden.

Ze verbleven een aantal dagen op de boerderij van wat beschouwd werd als een erg arme familie.

Op de terugtocht vroeg de vader aan zijn zoon:" Hoe beviel de vakantie je?"

'"Het was geweldig, vader"

"Heb je gezien hoe arme mensen leven?" vroeg zijn vader.

"O ja," zei de zoon.

"En, vertel me eens wat je geleerd hebt van deze vakantie?", vroeg zijn vader.

De zoon antwoordde :

"Ik zag dat wij één hond hebben en zij vier.

Wij hebben een zwembad tot het midden van onze tuin en zij hebben een eindeloze vijver.

Wij hebben aangelegde verlichting in de tuin en zij hebben duizenden sterren 's nachts.

Onze patio reikt tot aan de voortuin en zij hebben de volledige horizon.

Wij hebben een klein stukje land om op te leven en zij hebben velden voor zover ze kunnen zien.

Wij hebben bedienden die ons dienen, maar zij dienen anderen.

Wij kopen ons eten, zij telen het zelf.

Wij hebben muren rond onze eigendom om ons te beschermen, zij hebben

vrienden om hun te beschermen."

De vader was sprakeloos...

Dan vervolgde zijn zoon, "Bedankt vader, om te laten zien hoe arm we zijn..."