lagere school van drongen
vandaag was ik niet alleen gelukkig omdat de zon scheen, maar ook omdat ik samen met annie een bezoek mocht brengen aan de lagere school van drongen.
juffrouw chris had me uitgenodigd om aan de kinderen van het vijfde en zesde leerjaar te komen vertellen hoe ik aan de actie begonnen ben, en waar die dekentjes naartoe gingen.
alle kinderen luisterden aandachtig en waren vol bewondering toen ik enkele dekens en truitjes toonde. ze gaven die aan elkaar door, en voelden meteen hoeveel warmte zo'n dekentje geeft.
toen de juf vroeg of ze wilden meewerken, en of er mama's of oma's waren die misschien zouden kunnen helpen om de lapjes aan elkaar te naaien, waren ze heel enthousiast.
ik kan me voorstellen dat ze deze avond aan hun ouders en grootouders zullen vertellen waarover we het hadden, en ook hulp zullen vragen.
en weer kwam hetzelfde naar voor :
ONZE KINDEREN HEBBEN EEN GROOT HART VOOR DE MINDERBEDEELDEN !
dat staat als een paal boven water, in elke school waar ik reeds kwam hoor ik hetzelfde : nog nooit waren de kinderen zo enthousiast om aan iets mee te werken.
het kost geen geld, de restjes wol worden opgewerkt, het resultaat mag gezien worden !
annie en ik waren zo blij met ons bezoek, en hopen later misschien nog eens te kunnen terugkomen .
ik dank hierbij juffrouw chris en haar collega voor de hartelijke ontvangst, de kinderen voor hun grote luisterbereidheid en hun enthousiasme.
dan wil ik nog iets zeggen over iets waar ik echt naar opkeek : één meisje in de klas van juf chris bleek niet te kunnen horen. via een soort zendertje en een hoorapparaatje kon het meisje toch alles volgen.
dit vond ik nu echt fantastisch : vroeger zou dit kind naar een speciale school gegaan zijn......nu, kan dit meisje naar een gewone school !
als dat niet prachtig is...










