gelukkige verjaardag

deze namiddag ben ik naar ruiselede gereden bij zuster cécile en zuster noëlla  van O.L.Vrouw van 7 Weeën .  daar lagen weer al prachtige dekens klaar.  wat die zusters en de mensen van de missiekring allemaal doen  voor het goede doel  ! 
we genoten van een lekker kopje koffie .  ik voel me daar zo thuis bij hen.  het is een schitterend klooster,  het straalt rust uit.  en wat ik ondertussen ook wil vertellen is dat er  een tentoonstelling loopt  met werken van willem vermandere  van 10 september tot 1 oktober  in de koepelzaal en de gangen van het klooster Zusters O.L.Vrouw van 7 Weeën .
de openingsuren zijn :
elke dag (behalve maandag) van 14 tot 18 uur
vrijdag doorlopend open van 14 tot 21 uur
de zaterdag van 9.30 tot 12 uur en van 14 tot 18 uur
groepen kunnen de tentoonstelling begeleid bezoeken mits
voorafgaande afspraak tel. 051 688 184

"kunstenaars zijn bezig met materie.  maar uiteindelijk met de dingen 'des geestes'.  zo'n oud klooster is een gezegende plek om dit eens te tonen.  ik mag de gangen, kamers en kasten vullen met mijn verbeelding, mijn geesteskinderen,  beelden en schilderijen,  tekeningen en druksels.  kijk en lees maar de prenten,  de vormen van hout en ijzer,  ze vertellen allemaal dat ik zeer hevig leef."
                                                         willem vermandere

ik denk dat die tentoonstelling voor velen van jullie  een uitstap is waar je echt van zou genieten en misschien ( net zoals bij mij ) de herinneringen aan vroeger oproept.

na een gezellige babbel,  hebben we de dekens ingeladen en ben ik huiswaarts gekeerd met een goed gevoel vanbinnen. 

Een verhaaltje voor iedereen.......

Op een dag nam een vader van een zeer rijke familie zijn zoon mee op vakantie naar het platteland

met de gedachte zijn zoon te tonen hoe arm de mensen daar wel leefden.

Ze verbleven een aantal dagen op de boerderij van wat beschouwd werd als een erg arme familie.

Op de terugtocht vroeg de vader aan zijn zoon:" Hoe beviel de vakantie je?"

'"Het was geweldig, vader"

"Heb je gezien hoe arme mensen leven?" vroeg zijn vader.

"O ja," zei de zoon.

"En, vertel me eens wat je geleerd hebt van deze vakantie?", vroeg zijn vader.

De zoon antwoordde :

"Ik zag dat wij één hond hebben en zij vier.

Wij hebben een zwembad tot het midden van onze tuin en zij hebben een eindeloze vijver.

Wij hebben aangelegde verlichting in de tuin en zij hebben duizenden sterren 's nachts.

Onze patio reikt tot aan de voortuin en zij hebben de volledige horizon.

Wij hebben een klein stukje land om op te leven en zij hebben velden voor zover ze kunnen zien.

Wij hebben bedienden die ons dienen, maar zij dienen anderen.

Wij kopen ons eten, zij telen het zelf.

Wij hebben muren rond onze eigendom om ons te beschermen, zij hebben vrienden om hun te beschermen."

De vader was sprakeloos...

Dan vervolgde zijn zoon, "Bedankt vader, om te laten zien hoe arm we zijn..."

deze morgen was ik al vrij vroeg op.  vrijdag is poetsdag .  met zo'n hitteweer is dat niet altijd zo leuk,  maar kom, t'is achter de rug en dan was het tijd voor een verfrissend badje. 
vlug pc aanzetten,  mailkes nakijken,  even naar seniorennet kijken, en daar zie ik een gezegde :
de ideale man flirt niet, rookt niet,  drinkt niet...bestaat niet!
ik herinner me een mail die ik eens toegestuurd kreeg en die ik even met jullie wil delen :

THE PERFECT MAN 

The perfect man is gentle
Never cruel or mean
He has a handsome smile
And keeps his car so clean.

The perfect man likes children
And will raise them by your side
He will be a good father
A good husband to his bride.

The perfect man loves cooking
Cleaning and vacuuming too
He'll do anything in his power
To convey his feelings to you.

The perfect man is sweet
Writing poetry from your name
He's a best friend to your mother
And kisses away your pain.

He never has made you cry
Or hurt you in any way
Oh, fuck this stupid poem
The perfect man is gay.

wat dit gedicht in het kort wil zeggen is in feite  ook :  de perfecte man bestaat niet,  net als de perfecte vrouw niet bestaat.
we hebben allemaal ons fouten en gebreken,  maar ook onze gaven en goeie kanten. 
in een relatie is dat zo belangrijk ,  dat we elkaar aanvaarden zoals we zijn  en dat we onszelf kunnen zijn. 
mede door mijn ervaring  van het overlijden van mijn man,  nu 21 jaar geleden,  besef ik maar al te goed dat  wie hier het ene moment is,  er het volgende niet meer kan zijn.
dan is het te laat om dingen uit te praten,  om je liefde te tonen,  om te zeggen wat je op het hart ligt.
dingen waaraan je je ergert, zijn er dan niet meer hoor,  maar fijne momenten ook niet meer...
wat ik wens voor alle mensen  is een beetje geduld om de ander te aanvaarden voor wie hij is,  te waarderen,  lief te hebben  met de foutjes en de gaven.  een goede raad is elkaar nooit te  verlaten zonder dat één en ander niet is uitgepraat.  desnoods wat water bij de wijn te doen,  liever dan eeuwig met een wrang gevoel te zitten dat je dit of dat niet meer hebt kunnen zeggen.
vandaag wordt mijn kleinzoontje tom 8 jaar. dat is weer zo'n fijn moment in mijn leven.  ik hou zielsveel van dit kind,  en hij van mij.  een knuffel van hem is me alles waard.   een kind is eerlijk en oprecht.  we kunnen er nog véél van leren.
ik hoop dat jullie een aangenaam en zonnig weekend beleven, en ik dank alle mensen die eens op bezoek komen naar mijn blog.  er is misschien nog veel werk aan,  maar wat ik schrijf komt recht uit mijn hart.

Bruggen bouwen

"U heeft een mooi beroep", zei het kind tegen de oude bruggenbouwer, "het moet wel zwaar zijn, bruggen te bouwen".
"Als men het geleerd heeft, is het niet lastig", zei de bruggenbouwer. "Bruggen van beton en staal bouwen is gemakkelijk, maar andere bruggen, die ik in mijn dromen bouw, die zijn veel moeilijker".
"Welke andere bruggen?" vroeg het kind. De oude bruggenbouwer keek het kind nadenkend aan. Hij wist niet of het kind het begrijpen zou. Toen zei hij: "Ik wil een brug bouwen van nu naar de toekomst. Ik wil een brug bouwen van de ene naar de andere mens, van het donker naar het licht, van verdriet naar vreugde. Ik wil een brug bouwen van nu naar de eeuwigheid over al het ver- gankelijke heen".
Het kind had opmerkzaam geluisterd. Het had niet alles begrepen, maar merkte dat de oude man verdrietig was. Om hem weer op te vrolijken zei het kind:" Ik geef u mijn brug"! En het kind schilderde voor de bruggenbouwer: EEN KLEURRIJKE REGENBOOG.
                                                     door albert buschman

vanavond om 19.30u woon ik de proclamatie bij van de afgestudeerde verpleegsters hier in eeklo.   en wel om een bijzondere reden  :  mijn jongste dochter krijgt vanavond haar  eindrapport en diploma  voor verpleegster.
dit is meteen de bekroning van haar drie jaar durende studie. 
als je nog thuiswoont ,  is dat misschien niet zo een grote opdracht,  maar als je eerst zes jaar gewerkt hebt,  getrouwd bent  en dus een huishouden runt,   is dat wel héél wat anders !
ik heb zo veel bewondering voor haar.  enkele dagen voor ze trouwde begon ze haar eerste jaar.  de stages en leertijden wisselden  elkaar af,  en ook het schoolwerk nam veel tijd in beslag.  ze nam het heel serieus,  en wilde kost wat kost slagen. 
met een voldoende nam ze geen genoegen. 
maar nu is het eindelijk voorbij.   ik ben benieuwd al die jonge meisjes te zien vanavond,  die zich nu met hart en ziel zullen inzetten in de maatschappij .  het is geen beroep,  vind ik,  het is een roeping!!!!
zoiets moet je graag doen,  anders hou je het niet uit.
het is voor zieke mensen  leuk, als zo'n opgewekte, vriendelijke verpleegster je kamer binnenkomt.  je zou er je pijn even door vergeten...
binnen enkele dagen begint ze te werken in het ziekenhuis,  en ik weet zeker dat ze  een zonnetje zal zijn voor  de mensen die ze gaat verzorgen. 
ik ben zo fier op mijn dochter,  en ik kan het niet nalaten om te denken,  dat mijn overleden man van hierboven meekijkt en ook even fier is op zijn dochter!
dat zijn van die momenten,  dat je onvermijdelijk denkt aan hoe het zou geweest zijn  als hij  hier nog was geweest.