bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be

Dinsdag 1 augustus 2006

oogstfeesten

zondag was het hoogdag voor al wie maar van tractors en specials houd in aalter.
sinds jaaa...ren gaat dit evenement door het laatste weekend van juli. patriek is opgegroeid als boerenzoon, werkte bij een loonwerker en rijd nu met de vrachtwagen, dus al die machines interesseren hem mateloos, en dus is een bezoek aan de oogstfeesten voor ons een jaarlijkse uitstap; zeker met dit mooie weer was de opkomst heel goed.
maar wie er wel meest zin in had was mijn hartedief tom.
ik had hem vrijdag op zijn verjaardag beloofd dat hij meemocht.
hij wist echt niet wat hij kon verwachten : voor hem is een tractor zo heel gewoon, niet teveel paardekracht, niet te groot....
je kan je zijn verbazing inbeelden toen hij daar algauw enkele supermachines zag... dat was pas echt de max!
hij had ogen te kort en was zo enthousiast.
vooral de specials trokken zijn bijzondere aandacht, al moest hij zijn handen regelmatig voor zijn oortjes houden door het oorverdovend lawaai die deze machines meebrengen.
de presentator riep zo wat langs het publiek en zag plots tom zo aandachtig kijken. met zijn micro kwam hij naar hem toe en vroeg of hij ze mooi vond. "natuurlijk", zie tom.
"zou je ook zo één willen "vroeg de man. "vraag er één aan sinterklaas".
tom was zo gelukkig, en dat is mijn mooiste geschenk van dit weekend!

Geschreven door dino om 11:58

Vrijdag 28 juli 2006

de ideale man

deze morgen was ik al vrij vroeg op. vrijdag is poetsdag . met zo'n hitteweer is dat niet altijd zo leuk, maar kom, t'is achter de rug en dan was het tijd voor een verfrissend badje.
vlug pc aanzetten, mailkes nakijken, even naar seniorennet kijken, en daar zie ik een gezegde :
de ideale man flirt niet, rookt niet, drinkt niet...bestaat niet!
ik herinner me een mail die ik eens toegestuurd kreeg en die ik even met jullie wil delen :

THE PERFECT MAN

The perfect man is gentle
Never cruel or mean
He has a handsome smile
And keeps his car so clean.

The perfect man likes children
And will raise them by your side
He will be a good father
A good husband to his bride.

The perfect man loves cooking
Cleaning and vacuuming too
He'll do anything in his power
To convey his feelings to you.

The perfect man is sweet
Writing poetry from your name
He's a best friend to your mother
And kisses away your pain.

He never has made you cry
Or hurt you in any way
Oh, fuck this stupid poem
The perfect man is gay.

wat dit gedicht in het kort wil zeggen is in feite ook : de perfecte man bestaat niet, net als de perfecte vrouw niet bestaat.
we hebben allemaal ons fouten en gebreken, maar ook onze gaven en goeie kanten.
in een relatie is dat zo belangrijk , dat we elkaar aanvaarden zoals we zijn en dat we onszelf kunnen zijn.
mede door mijn ervaring van het overlijden van mijn man, nu 21 jaar geleden, besef ik maar al te goed dat wie hier het ene moment is, er het volgende niet meer kan zijn.
dan is het te laat om dingen uit te praten, om je liefde te tonen, om te zeggen wat je op het hart ligt.
dingen waaraan je je ergert, zijn er dan niet meer hoor, maar fijne momenten ook niet meer...
wat ik wens voor alle mensen is een beetje geduld om de ander te aanvaarden voor wie hij is, te waarderen, lief te hebben met de foutjes en de gaven. een goede raad is elkaar nooit te verlaten zonder dat één en ander niet is uitgepraat. desnoods wat water bij de wijn te doen, liever dan eeuwig met een wrang gevoel te zitten dat je dit of dat niet meer hebt kunnen zeggen.
vandaag wordt mijn kleinzoontje tom 8 jaar. dat is weer zo'n fijn moment in mijn leven. ik hou zielsveel van dit kind, en hij van mij. een knuffel van hem is me alles waard. een kind is eerlijk en oprecht. we kunnen er nog véél van leren.
ik hoop dat jullie een aangenaam en zonnig weekend beleven, en ik dank alle mensen die eens op bezoek komen naar mijn blog. er is misschien nog veel werk aan, maar wat ik schrijf komt recht uit mijn hart.

Geschreven door dino om 10:19

Dinsdag 25 juli 2006

fijne namiddag

gisteren was ik uitgenodigd door annie. enige tijd terug was ik daar ook samen met de andere breisters van drongen en onze wolvriendin, maar nu was het een uitnodiging voor een gezellig onder-onsje.
en wat heb ik er van genoten ! een lekkere frisdrank, taartjes, lekker keuvelen in haar prachtige tuin.... wat kan een mens nog meer wensen.
we zijn allebei 53, hebben over veel dingen dezelfde mening, houden van dezelfde waarden, kortom we zitten helemaal op dezelfde golflengte.
het was lang geleden dat ik nog zo een rustige namiddag had en daarom wil ik annie nog eens speciaal bedanken met deze roos ... dank je , annie voor je vriendschap en het gezellig onder-onsje!

Geschreven door dino om 22:24

Vrijdag 21 juli 2006

héét weekend

hallo vrienden bloggers en bezoekers, ik wens jullie van harte een fijn weekend. tis heel mooi weer, maar volgens mij toch een beetje van het goede teveel. graag had ik het liever wat minder warm, en een beetje regen zou ook goed zijn voor de tuin, gewassen op het land, voor onze dieren, en ook een beetje voor onszelf. toch zullen we nog even moeten wachten naar ik hoorde op tv. genieten ondertussen van wat we krijgen. we moeten nu toch niet naar spanje om mooi weer te hebben!!!

Geschreven door dino om 23:33

Woensdag 19 juli 2006

laatste tocht

straks begeleiden we mijn schoonvader naar zijn graf, zijn laatste tocht.
zaterdag ging ik samen met mijn dochter naar het funerarium om hem nog eens te zien. wat lag hij vredig, geen pijn meer...
afscheid nemen doet altijd pijn, maar is tevens een nieuw begin.
hij was niet bang om te sterven, wist héél goed dat het zo ver was.
wat mij troost is dat hij nu bij zijn zoon is.
velen staan er de dag van vandaag niet bij stil of geloven niet dat na dit leven nog iets komt.
men leeft tegenwoordig ook alsof het allemaal hier moet gebeuren. toch ben ik ervan overtuigd dat dit maar een tussenstop is, en er na dit leven nog iets wacht.
éénentwintig jaar geleden is danny gestorven, mijn man. in al die jaren heb ik dikwijls met hem gepraat, over de kinderen, hoe ik dit of dat zou aanpakken, over ons.
telkens had ik het gevoel dat we echt contact hadden.
toen mijn jongste, het jaar na zijn overlijden haar eerste communie deed, en ze mooi uitgedost klaar stond om naar de kerk te gaan, zei ze : mama, papa ziet mij hé, hij ziet dat ik mooi ben en mijn eerste communie ga doen.
toen we haar trouwkleed gingen kiezen, dacht ik bij mezelf dat het spijtig was dat hij er niet bij was, maar dat hij het wel allemaal zou zien van hierboven. ik zei er niets over. s'avonds stuurde mijn dochter me een smske, waarin ze zei dat haar papa fier op haar was, dat hij wel alles had gezien.
het maakt je verdriet ook draaglijker.
toon hermans schreef er een mooi gedicht over :

de laatste uren voor het einde
dan wordt de grote wereld klein,
is plotseling alles onbeduidend
tot aan het laatste beetje pijn.

wat wij zo indrukwekkend vonden
verliest zijn glans, verliest zijn zin
maar achter die gesloten ogen,
glanst een gigantisch groot begin.

Geschreven door dino om 08:31

Donderdag 13 juli 2006

mooi plekje

deze namiddag ontdekte ik een mooi, rustig plekje. eigenlijk niet zo ver, misschien dat ik het daarom nooit eerder ontdekte.
we zoeken het soms heel ver, en vinden het dan dichtbij...
om wat verfrissing te zoeken besloten we naar de zee te rijden. patriek stelde voor om naar cadzand te rijden, maar ik dacht dat het daar ook wel druk zou zijn. daarom reden we naar een plaatsje waar we nog nooit eerder gingen : hoofdplaat. klinkt misschien een beetje raar, maar dat heb je al meer met nederlandse namen.
het dorpje zelf is niet groot, wel héél gezellig en net. we wandelden naar de dijk. bovenop kregen we een prachtig zicht over de westerschelde : je kon duidelijk de zandbanken zien en de donkere vaargeulen, waar af en toe grote zeeschepen passeerden. er is een klein stukje strand. er was niet veel volk, een paar zonnebaders, een eind verderop enkele vissers, wat fietsers, en wij...
een mooi paneel bovenop de dijk toonde een duidelijke tekening van waar we ons bevonden en ook wat rechts en links van ons allemaal was. er was ook een paneel in brailleschrift. dat vond ik wel biezonder. achter de dijk ligt een heel mooi bungalowpark : village scaldia.
we zijn dan ook even door dit prachtige park gewandeld. onvoorstelbaar! wie daar zijn vakantie doorbrengt, zal er zeker mooie herinneringen aan overhouden.
op het einde van onze wandeling genoten we nog even op een bankje. er was enorm veel wind. links van de bank bemerkte ik een bloemenperkje met middenin een soort herdenkingsteken : voor de canadese soldaten die daar sneuvelden.
wéér een plaatsje om weer terug te gaan. het bracht me de rust.

Geschreven door dino om 23:46

Maandag 10 juli 2006

bruggen bouwen

Bruggen bouwen

"U heeft een mooi beroep", zei het kind tegen de oude bruggenbouwer, "het moet wel zwaar zijn, bruggen te bouwen".
"Als men het geleerd heeft, is het niet lastig", zei de bruggenbouwer. "Bruggen van beton en staal bouwen is gemakkelijk, maar andere bruggen, die ik in mijn dromen bouw, die zijn veel moeilijker".
"Welke andere bruggen?" vroeg het kind. De oude bruggenbouwer keek het kind nadenkend aan. Hij wist niet of het kind het begrijpen zou. Toen zei hij: "Ik wil een brug bouwen van nu naar de toekomst. Ik wil een brug bouwen van de ene naar de andere mens, van het donker naar het licht, van verdriet naar vreugde. Ik wil een brug bouwen van nu naar de eeuwigheid over al het ver- gankelijke heen".
Het kind had opmerkzaam geluisterd. Het had niet alles begrepen, maar merkte dat de oude man verdrietig was. Om hem weer op te vrolijken zei het kind:" Ik geef u mijn brug"! En het kind schilderde voor de bruggenbouwer: EEN KLEURRIJKE REGENBOOG.
door albert buschman

Geschreven door dino om 08:39

Maandag 10 juli 2006

schoonpa

Je probeerde
nog even te blijven bestaan,
ons nog even vast te houden,
nog even net niet te gaan.
En toen het licht
uit je ogen verdween,
was het nooit meer
zoals voorheen.
***

vanavond ben je er nog, vannacht of morgen verlaat je ons...
acht-en-twintig jaar geleden leerde ik je kennen, als de vader van de man, waar ik verliefd op geworden was, en voor wie ik naar de andere kant van de wereld zou gaan om hem te volgen.
één-en-twintig jaar geleden verloor ik mijn man, jou kind
onbegrijpelijk, zo'n jong leven plots afgebroken...
we bleven allen verweesd achter...
mijn man, jou kind!
toen we jullie kwamen vertellen, wat er gebeurt was,
keek je me aan, en zei dat je het zo erg vond
en dat terwijl je zelf kapot ging van de verdriet.
het leven was voor niemand van ons nog hetzelfde.
elke dag ging je danny bezoeken op het kerkhof
ondanks je soms wankele gezondheid.

nu lig je daar, omringd door degenen waar je zielsveel van houd
hierboven wacht je een nieuw leven, en een weerzien
je bent niet bang
maar ik zal je missen
ik zal je altijd herinneren als een fantastische vader
een héél liefhebbende opa voor de kleinkinderen
jou gezin was het enige wat telde!

Geschreven door dino om 00:00

Vrijdag 7 juli 2006

weer een pakje vandaag!

het was al een tijdje geleden, maar vandaag bracht de postbode een pak met lapjes. van wie zouden die komen?
het waren kleurige lapjes, waartussen een brief zat.
een brief van juf magda van het zesde leerjaar van de vrije basisschool van ingooigem! samen met haar collega greta, leerden ze de leerlingen breien, ook de jongens!
en net als in alle scholen die breiden, vonden de kinderen het een goed initiatief en deden ze enorm hun best.
en het resultaat mag gezien worden... vanavond begin ik er al een mooi deken van te maken.
je ziet maar dat onze kinderen hun hart op de juiste plaats hebben. laat het alsjeblieft zo blijven.
we leven in een land waar de meeste kinderen niets tekort hebben. maar tis niet overal zo goed. zelfs in eigen land is er veel verdoken armoede.
eigenlijk zouden we dekens en truitjes kunnen maken voor die mensen ook.
een warm deken om te slapen is toch het minste wat een mens moet hebben.
het is mijn droom om zoveel mogelijk scholen warm te maken voor mijn initiatief : zelf kunnen zij ook dekens maken voor projecten, en ondertussen leren de kinderen dat het niet vanzelfsprekend is, wat we allemaal hebben.
hoe dan ook, ik dank al de scholen, die al meegewerkt hebben aan mijn project!

Geschreven door dino om 18:58

Maandag 3 juli 2006

bakken

bakken... dat is het minste wat je kan zeggen van dit weer!
je mag dan nog zo een zonneklopper zijn, maar nu is het echt wel héél warm. ondanks dat ik geboren ben in blankenberge, kan ik niet zo goed tegen de warmte. bij zo'n weer blijf ik liefst binnen in de schaduw. zaterdagmiddag was ik even in watervliet, waar ze alles in gereedheid aan het brengen waren voor de hobbytentoonstelling. deze ging gisteren en vandaag door. allerhande naaiwerkjes, waaronder prachtige tafellopers, tafelkleden in kruisjessteek , lagen daar tentoon; ook zelfgemaakte juwelen en beelden kon je er bewonderen. het waren stuk voor stuk kunstwerkjes. er was ook een ruimte voorzien voor de dekentjes en truitjes, die de watervlietse vrouwen gebreid hebben voor pakistan. ze hadden graag mijn documentatiemap over de actie erbij gelegd. ondertussen toonden ze me fier de affiche die ze gemaakt hebben : breiclub "de vierkantjes"   nodigen uit om te breien voor het goede doel.
echt super! het is ook altijd een plezier om die mensen daar aan het werk te zien , telkens de tweede donderdagnamiddag van de maand in het dorpshuis.
vandaag was het verlof van mijn ventje voorbij, en ik moest hem naar bergeijck (dichtbij eindhoven, nederland) voeren om zijn vrachtwagen op te halen. hij werkt namelijk voor een nederlandse firma. ik heb het nuttige aan het aangename gekoppeld, en op de terugweg een bezoekje gebracht aan waasland shoppingcenter in sint-niklaas. dat is mijn favoriete shoppingadres. ik vind het er gewoon heel mooi, er zijn toffe winkels, je kan er in de verschillende eetgelegenheden eens lekker eten, of een koffietje drinken. alles is ruim en toch overzichtelijk, echt een aanrader.
mijn goeie vriendin annie is weer terug thuis, na haar fietsvakantie. ze is blij weer te kunnen breien en ik ben gelukkig dat ik haar weer kan mailen. dat contact mis je wel hoor.
juffrouw brigitte uit knokke belde me vanavond, dat ze van een mevrouw een ganse landing wol heeft gekregen. in september als de school weer begint, gaat ze met haar klas weer aan de slag. ondertussen geniet ze van een welverdiende vakantie. nog één jaar lesgeven en ze gaat met pensioen.   maar ik ben zeker dat ze zich niet zal vervelen.
eigenlijk zijn we allemaal bezige bijen ,   zo vind je elkaar bij zo'n actie.
ik ben al die mensen zo dankbaar, en ik heb zoveel nieuwe toffe mensen leren kennen. dat maakt me echt gelukkig!
ondertussen zie ik dat er bijna drieduizend mensen een bezoekje brachten aan mijn blog, waarvoor mijn dank. ik hoop er nog lang te kunnen mee doorgaan. en daarmee dank ik ook pascal vyncke die seniorennet opstartte en zo héél wat mensen de kans geeft hun eigen blog te kunnen maken, en ook andere mensen de kans geeft ervan te genieten. dank je , pascal!

Geschreven door dino om 20:14

Donderdag 29 juni 2006

stacey en nathalie

vandaag wil ik even stilstaan bij het vreselijke nieuws, dat stacey en nathalie vermoord teruggevonden zijn.
een vader vertelde op tv : "hoe kan je een kind uitleggen, wat niet uit te leggen valt?"
ja, hoe kan je zoiets uitleggen????
twee engeltjes, aan het begin van hun leven, worden zomaar koelbloedig vermoord....
de ouders, familie, bekenden, ja zelfs wij, blijven verweesd achter.
wat gebeurt toch allemaal in onze maatschappij?
men kan niet meer gerust over straat lopen, de tram of trein nemen.
er loopt zoveel fout.
hopelijk beseft de overheid, dat zij de enorme verantwoordelijkheid draagt, om onze maatschappij veiliger en leefbaarder te maken.

graag zou ik iedereen vragen om vandaag en ook de komende dagen enkele minuten per dag aan deze meisjes en hun familie te denken, misschien eens een kaarsje te branden, een gebedje aan hen opdragen.

Geschreven door dino om 21:12

Woensdag 28 juni 2006

een engel

een engel is iemand,
die God in je leven stuurt
zomaar, onverwacht en onverdiend
om als het donker wordt
een paar sterren aan te steken
*****

Geschreven door dino om 23:13

Maandag 26 juni 2006

fashion for africa

net thuis van de proclamatie. 11 toffe jonge vrouwen mochten hun diploma in ontvangst nemen, en starten in de loop van de maand juli als verpleegster in diverse instellingen of ziekenhuizen.
ze hadden ook gedurende de laatste trimester een actie gedaan voor het goede doel.
hun keuze viel op "fashion for africa" van guy vandesande.
1500 euro heeft hun actie opgebracht en guy wou dan ook graag naar eeklo komen om de cheque in ontvangst te nemen.
naast hun rapport, keken de jonge verpleegsters dus vooral uit naar zijn komst!!!!
hij vertelde over zijn project : in het dorpje toubacouta in senegal willen ze voor de gemeenschap daar een ziekenpost moderniseren. hij heeft nu ook een fotoboek uitgebracht waarvan de opbrengst ook naar toubacouta gaat. héél mooi boek! ik heb er ook één gekocht.
in het begin van mijn actie had ik al eens gemaild om te vragen of ze daar ook geen dekens konden gebruiken? vanavond had ik de kans er nog eens met hem over te praten, en ik maakte van de gelegenheid gebruik om hem een lappentruitje te overhandigen.
carine, die in toubacouta een hotel uitbaat was ook mee, en is dus heel goed op de hoogte van de noden van die mensen daar. zij vond het truitje heel goed. we zullen contact houden en zien of we iets kunnen meegeven.
het was dus een héél fijne avond, maar het gelukkigst was ik met de grote onderscheiding van mijn dochter : de bekroning van drie jaar inzet.

Geschreven door dino om 23:17

Maandag 26 juni 2006

bekroning

vanavond om 19.30u woon ik de proclamatie bij van de afgestudeerde verpleegsters hier in eeklo.   en wel om een bijzondere reden : mijn jongste dochter krijgt vanavond haar eindrapport en diploma voor verpleegster.
dit is meteen de bekroning van haar drie jaar durende studie.
als je nog thuiswoont , is dat misschien niet zo een grote opdracht, maar als je eerst zes jaar gewerkt hebt, getrouwd bent en dus een huishouden runt,   is dat wel héél wat anders !
ik heb zo veel bewondering voor haar. enkele dagen voor ze trouwde begon ze haar eerste jaar. de stages en leertijden wisselden elkaar af, en ook het schoolwerk nam veel tijd in beslag. ze nam het heel serieus, en wilde kost wat kost slagen.
met een voldoende nam ze geen genoegen.
maar nu is het eindelijk voorbij.   ik ben benieuwd al die jonge meisjes te zien vanavond, die zich nu met hart en ziel zullen inzetten in de maatschappij . het is geen beroep, vind ik, het is een roeping!!!!
zoiets moet je graag doen, anders hou je het niet uit.
het is voor zieke mensen leuk, als zo'n opgewekte, vriendelijke verpleegster je kamer binnenkomt. je zou er je pijn even door vergeten...
binnen enkele dagen begint ze te werken in het ziekenhuis, en ik weet zeker dat ze een zonnetje zal zijn voor de mensen die ze gaat verzorgen.
ik ben zo fier op mijn dochter, en ik kan het niet nalaten om te denken, dat mijn overleden man van hierboven meekijkt en ook even fier is op zijn dochter!
dat zijn van die momenten, dat je onvermijdelijk denkt aan hoe het zou geweest zijn als hij hier nog was geweest.

Geschreven door dino om 16:12

Donderdag 22 juni 2006

overspannen...

-"vertel eens wat er scheelt", zei de psychiater tegen de overspannen man
-"het is allemaal gekomen door mijn huwelijk. ik trouwde met een weduwe die een volwassen dochter had. zij werd mijn stiefdochter. mijn vader kwam op bezoek, werd verliefd op mijn stiefdochter en trouwde met haar. zo werd mijn stiefdochter mijn stiefmoeder.
mijn vrouw kreeg een zoon. die werd automatisch de schoonbroer van mijn vader, want hij is de halfbroer van mijn stiefdochter, die met mijn vader getrouwd is.
aangezien mijn zoon, de broer is van mijn stiefmoeder, is hij ook mijn oom.
de vrouw van mijn vader kreeg ook een zoon. dat is dus mijn broer, want hij is het kind van mijn vader. maar hij is ook mijn kleinkind, want hij is de zoon van mijn stiefdochter.
mijn vrouw is mijn grootmoeder, omdat ze mijn stiefmoeders moeder is.
en ik ben dus haar kleinzoon.
maar dat is nog niet alles.
aangezien ik getrouwd ben met mijn stiefgrootmoeder, ben ik niet alleen de echtgenoot en de kleinzoon van mijn vrouw, maar tevens ook mijn eigen grootvader!
dat verklaart waarom ik een beetje overspannen ben..."

'k zou ook een beetje overspannen zijn, denk ik. groetjes, dino

Geschreven door dino om 00:00

Woensdag 21 juni 2006

schoon brugge

vorige maandag toen ik terugkwam van de vergadering bij wereldmissiehulp, voelde ik me echt niet goed. ik dacht dat het de warmte was, die me parten speelde. 's nachts werd ik wakker van de keelpijn. dat gaat wel over dacht ik, en ja, je bent druk bezig, je weet hoe dat gaat : je denkt dat het vanzelf wel overgaat. in het weekend, werd duidelijk dat ik toch naar de dokter zou moeten. maandag had ik beloofd om te gaan helpen voor de tweedehandskledingsbeurs, en die belofte wilde ik toch nakomen, dus werd het dinsdag voor ik naar de dokter kon. natuurlijk had ik een beetje te lang gewacht en zat alles vast. zonder medicatie zou het niet goedkomen.
nu we toch in de buurt waren, wilde ik wel een wandeling in brugge maken. ik liep er vroeger school, in het sint andreasinstituut, weet je wel, en de liefde voor brugge is alleen maar groter geworden. een dag daar vertoeven, en ik voel me een héél ander mens.
iedereen in ons land, is wel al eens in brugge geweest, en als je er rondloopt, zie je wel dat de toeristen eigenlijk van overal over de wereld komen.
het is een stad die ons zoveel vertelt over de middeleeuwen en die zijn historische gebouwen goed heeft bewaard. de schoonheid van de stad treft ieder mens : het minnewater, het begijnhof, de o.l.vrouw en de sint salvatorkerk, het belfort....noem maar op. zeker niet te vergeten : een boottochtje op de reien, of een rit met de koets. het is een pracht van een stad.
na een lekkere maaltijd in één van de vele restaurantjes aan de markt, konden we weer opgewekt naar huis terug. en nu stipt mijn medicamentjes nemen en op tijd in bed.

Geschreven door dino om 22:53

Maandag 19 juni 2006

onze planeet Aarde

bij het begin van de 21ste eeuw wonen er op onze planeet 6 miljard mensen.
india telt 1 miljard inwoners. china 1,2 miljard.
de wereldbevolking blijft groeien : in 2050 zullen we met 9 miljard zijn.
azië zal dan de helft van de wereldbevolking uitmaken, terwijl afrika meer inwoners zal tellen dan europa en noord-amerika samen.
zou de aarde een dorp zijn met 100 inwoners, dan zouden in dat dorp
ca. 5 noord-amerikanen
     8 latijns-amerikanen
   10 oost-en westeuropeanen
    5 uit de voormalige sovjet-unie
   12 afrikanen
   58 aziaten              wonen.
er zouden 30 blanken en 70 kleurlingen wonen in dit werelddorp.
52 vrouwen en 48 mannen.
80 van hen zouden in een hut of iets van die aard wonen.
70 zouden niet kunnen lezen en/of schrijven
1 heeft een hogere opleiding gehad
1 is in het bezit van een computer
14 zijn ongeschoold
7 hebben één of méér auto's
in het dorp zouden 33 kinderen zijn
6 inwoners bezitten samen 59% van het totale vermogen en 5 van hen zouden noord-amerikanen zijn
50 in het dorp zijn ondervoed.

op de 6 miljard inwoners die onze planeet bevolken, leven er 3 miljard met minder dan 2 euro per dag.
800 miljoen mensen lijden honger.
door de combinatie van slechte voeding en infecties sterven ieder jaar
20 miljoen kinderen beneden de 5 jaar.
de armoede en de sociaal-economische ongelijkheid nemen toe : tussen de rijkste 5% en de armste 5% bedraagt het verschil van inkomsten vandaag 74 tegen 1, tegenover 30 tegen 1 in 1960.
het fortuin van de 200 rijkste mensen op aarde is groter dan de gezamelijke inkomsten van 41% van de wereldbevolking (2,3 miljard inwoners).
het patrimonium van de 3 meest gefortuneerden van deze aarde overtreft het bruto nationaal produkt van de 35 armste landen tesamen.
10% van de wereldbevolking legt beslag op 90% van de beschikbare energie.
aan wapens wordt veel geld besteed (méér dan 2150 miljard) dan aan gezondheidszorg en opvoeding.
zou de wereld een dorp zijn met 100 inwoners , dan zouden er 33 christenen wonen en 67 anders- of niet-gelovigen :18 moslims, 13 hindoes, 6 boeddhisten, 25 andersgelovigen en slechts 5 atheïsten.
(uit : wereldmissiehulp vzw. een kennismaking)

Geschreven door dino om 19:29

Zaterdag 17 juni 2006

kinderen

geef kinderen een warm nest,
aandacht en affectie,
zodat ze met de juiste waarden
hun plaats in de maatschappij kunnen vinden

Geschreven door dino om 16:10

Donderdag 15 juni 2006

nog een heel toffe blog....

Kruimels,

van gedroogd brood

vermorzeld tot fijn gruis,

voor ons van geen tel, waardeloos,

onze rijkdom zo groot

wij, badend in overvloed.

Mensen in armoede,

ontbering en zorgen geboren

hebben zelfs die kruimels niet

Het weinige dat wij delen,

een goedbedoeld handjevol

van overbodige luxe

is duidelijk voor hen

niet genoeg om te leven

te véél om te sterven.

Kruimels,

ons geweten gesust

het fluisterstemmetje

dat zindert in ons hoofd, gedoofd

het zwijgen opgelegd.

Wat zijn we trots op

het weinige dat we deelden

al zijn het maar de restjes,

onze kruimels.

Bomi.

dit gedicht schreef bomi.
het is een schitterend gedicht, dat ons eens doet nadenken over wat wij allemaal hebben, en anderen niet.   nog meer mooie gedichten vindt je   op https://blog.seniorennet.be/bomi2   . breng er ook eens een bezoekje, ik weet zeker dat jullie er ook zullen van genieten.
dank je bomi voor je prachtige gedichten!!!
dit gedicht vind ik heel goed passen in de geest van mijn blog, over de dekens voor pakistan.   daarom ook dat ik het hier vandaag neerschrijf.
deze namiddag ben ik in velzeke, naar het sint-fransiscusziekenhuis geweest . jacqueline had me gebeld, dat er een zestal dekens klaar waren.   de mensen daar hadden met plezier lapjes gebreid, en zij had ze aan elkaar genaaid, 's avonds en in haar vrije tijd.    ze vertelde me, dat de patiënten daar echt zo blij waren ook iets te kunnen doen voor pakistan, liefst wilden ze ook verder doen met de actie.
ja...dan kan je toch geen neen zeggen...
het is ook een leuke bezigheid voor deze patiënten.
als er mensen uit de buurt van dit ziekenhuis mijn blog lezen, en nog restjes wol liggen hebben, die je niet meer gebruikt, willen jullie ze dan daar gaan afgeven. alle beetjes helpen.
vandaag kwam de zon toch nog een beetje langs, gelukkig maar.
ik wens jullie dan ook allemaal een zonnig weekend, en veel blogplezier.

Geschreven door dino om 23:11

Woensdag 14 juni 2006

bijzondere blogs

vanavond wil ik even stilstaan bij enkele bijzondere blogs van Lien; ik heb reeds enkele van haar mooie gedichten neergeschreven op mijn blog. maar Lien heeft zoveel mooie gedichten geschreven, die jullie allemaal kunnen weervinden op twee blogs van haar :
https://blog.seniorennet.be/groeien_naar_het_licht

https://blog.seniorennet.be/regenboog

als je houd van poëzie, zijn dit zeker aanraders. ik sta echt in bewondering voor de mooie teksten en gedichten die zij schrijft.
zo heeft ieder zijn eigen talenten.
proficiat, Lien met je mooie gedichten!

Geschreven door dino om 00:00

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN