CHINEES

Koen van Wereldmissiehulp had Antoinette gebeld,  of we dekens hadden voor hen.   gisterenvoormiddag zijn ze  dekens  en truitjes komen ophalen,  en het was weer de moeite !  spijtiggenoeg kon ik er niet bij zijn,  want ik moest in de voormiddag naar de huisarts,  en in de namiddag naar een themanamiddag van de vlaamse stichting tegen kanker.    
de chauffeur van Werelmissiehulp  vertelde dat ze  in Roemenië een project opstarten.  volgende week vertrekken ze naar daar en deze tijd kan het daar al heel koud zijn.  de bevolking zal héél blij zijn met ons breiwerk.  waarschijnlijk zal binnen enkele maanden nog een levering naar daar gaan. 
deze middag ging ik op bezoek bij  Antoinette.  ze was zo blij  om te kunnen vertellen dat ze zoveel zakken dekens had kunnen meegeven. "als je bedenkt van waar we begonnen zijn,  en dat we nu nog steeds bezig zijn..." zei ze.   en het is waar ook...  ik had dit nooit verwacht.  en we beleven er nog steeds heel veel plezier aan.
Antoinette vertelde ook met heel veel trots (en terecht!!!)  dat er woensdag 47 leden  van haar hobbyclub aanwezig waren om te knutselen,   breien,  naaien... 
deze hobbyclub heeft ze samen met haar vriendin Mireille  opgericht,  en om de veertien dagen de woensdag komen ze samen en maken ze de mooiste dingen.     er is altijd een werkstukje  of demonstratie  voorzien maar diegenen die graag breien,  mogen gerust de ganse namiddag  breien .  er zijn heel veel leden van de hobbyclub die helpen lapjes aan elkaar zetten voor onze actie.  gelukkig,  want lapjes breien is één ding,  maar ze aan elkaar zetten,  vraagt ook veel tijd,  en geduld.  de mensen van de hobbyclub bedank ik hierbij van harte. 
binnenkort vertrekt Trees van Hove naar Senegal,  met een ganse lading truitjes en mutsjes.  bij Lucas van Populus  hebben we ook heel wat dekens en truitjes afgeleverd die in november naar Senegal vertrekken. 
de dekens en truitjes vinden dus overal hun weg.  en dat dank zij jullie allemaal.
ik wens jullie van harte een mooi weekend !

hallo  lieve bloggers,  ik wou graag een oproep doen.
diegenen die vaak mijn blog bezoeken,  hebben wel al gelezen over lucas.  dat is een jongen van elf ,  die na zijn vakantie vorig jaar in senegal een actie opstartte voor de kinderen van senegal.  hij zamelt schoolgerief,  voetbalschoenen,  kleren.... in .  op 10 november vertrekt een volle container naar daar en hij en zijn mama gaan daar ter plaatse alles uitdelen.  lucas is echt een jongen met het hart op de juiste plaats,  die bovendien "echt" iets onderneemt.  antoinette en ik zijn hem gaan bezoeken en onze dekens en truitjes getoond,  en hij vond ze heel tof en wilde er graag meenemen naar senegal. 
ik zou iedereen willen vragen  eens naar http://populus.skynetblogs.be  te gaan.  daar vind je op 14-10-2008 een berichtje van lucas zijn mama en een link waar je kan op klikken om je stem te geven aan lucas.  met die stemmen kan lucas een prijs winnen,  waarmee hij een deel van de kosten van de container en het vervoer kan betalen.  voor hem zou dat heel veel betekenen.  want zijn project "populus"  zal zeker een vervolg kennen,  hij is een geboren "ondernemer"  en wil heel veel doen voor de minderbedeelden.  hij is  uniek voor zijn leeftijd.  mede door de steun van zijn ouders  kan hij dit realiseren.  alle tekeningen op zijn blog zijn door zijn mama gemaakt.

velen stuurden me een mailtje om me een hart onder de riem te steken voor mijn eerste grote controle.  't is een jaar geleden dat darmkanker bij mij werd vastgesteld en ik geopereerd moest worden. 
schrik had ik niet ,   ik hoopte  op een goed resultaat.      rond 14 u was de coloscopie afgelopen,  en daar mijn jongste dochter erbij was als verpleegster wist ik al onmiddelijk dat het goed was.    de bloedanalyses waren goed maar de dokter maande me aan om het wat rustiger aan te doen,  om weer wat reserve op te bouwen.   ik zal dat proberen doen. 
ik bedank iedereen die me een mailtje stuurde of een kaarsje deed branden... jullie steun was me heel veel waard !

sinds deze namiddag is onze familie weer een meisje rijker : Janne .
het is het tweede dochtertje van mijn lievelingsnichtje Annelies en haar man Pieter.
twee jaar geleden mochten ze al een eerste dochtertje verwelkomen : Marte.
ik ben superblij want sinds Annelies geboren werd,  heeft ze een speciaal plaatsje in mijn hart.   als klein kindje kwam ze soms op vakantie bij ons,  ze was heel lief en braaf,  en ik genoot ervan als ze bij ons was.
toen ze nog geen twaalf was,  gingen haar ouders uit elkaar en bleven ze bij hun papa.  ze zorgde voor het huishouden zo goed en kwaad het ging.  haar jongere broer en zus dragen haar op handen.  van kind-zijn kon ze niet meer genieten,   want ze had zoveel zorgen op haar leeftijd,  veel dingen die ze niet kon begrijpen.   ze studeerde voor onderwijzeres en daar leerde ze Pieter kennen.    hij steunde haar en de liefde tussen hen was enorm.    het overlijden van haar vader bracht hen nog dichter bij mekaar.  ze  kochten het ouderlijk huis  ,  omdat ze daar met haar pa , zus en broer toch mooie tijden samen hadden.     het is  voor haar broer en zus een plaats waar ze nu nog altijd kunnen samenkomen. 
dat er kinderen zouden komen stond als een paal boven water.   door het gemis  van een mama,  en doordat ze heel vroeg eigenlijk de taken van een moeder moest opnemen,  is ze een  " supermama. "  ze beseft als geeneen  wat een moeder betekent voor haar kind. 
moest er een prijs bestaan voor "beste mama",  ik gaf hem aan haar,  ze is een voorbeeld voor velen. 
Marte en Janne mogen gelukkig zijn haar kinderen te zijn. 
ik ben fier dat ik haar tante ben  en zo'n speciale band met haar heb.
Proficiat Annelies en Pieter  met jullie kleine meisjes !

morgen 4 oktober is het Werelddierendag !
op deze dag wordt er speciaal aandacht gevraagd voor de huisdieren.
de datum van 4 oktober gaat terug op het overlijden van de heilige Franciscus van Assisi (04.10.1926)
hij bekommerde zich om het lot van de zwervers en de armen ,  maar ook om de dieren.    tijdens een internationaal congres van verenigingen voor de bescherming van dieren  in 1929 in Wenen werd 4 oktober uitgeroepen als "Werelddierendag".

in ons land leven zo'n 1 750 000 honden en ongeveer 1 600 000 katten.  één gezin op twee heeft een hond of een kat,  of beide.
een huisdier heeft een  goede invloed op   kinderen,  en zijn dikwijls een gezelschap voor alleenstaanden  en ouderen of een begeleider voor blinden of gehandicapten. 
de hond of het paard worden vaak  ingeschakeld bij autistische kinderen of kinderen met ADHD.   (op de rug van een paard bijvoorbeeld  worden ze héél rustig.)

op deze werelddierendag vragen dierenverenigingen speciaal aan mensen  om eens twee keer na te denken over de aankoop van een huisdier.
soms worden na een tijdje  dieren overgelaten aan hun lot omdat de baasjes het beu zijn,  ze niet genoeg tijd hebben,  het dier te groot geworden is...
daarom vraag je je beter eerst af  of je er wel tijd en ruimte voor hebt,  wat je ermee zult doen als je op vakantie gaat,  wie gaat ermee wandelen...
de regering heeft ook steeds meer aandacht voor het welzijn van de dieren.  zo werden de dierenmarkten afgeschaft,  en ook het verminken van dieren, zoals het knippen van staart en oren,  werd verboden.

dit jaar gaat er veel aandacht uit naar verenigingen  die dieren opleiden om mensen te helpen.  vooral golden retrievers en labradors worden daarvoor uitgekozen.

naar aanleiding van Werelddierendag is er ook een wedstrijd voor kinderen : ze kunnen de affiche voor de werelddierendag van volgend jaar tekenen.
voor info : Werelddierendag,  Albert-Elisabethlaan 46, 1200 te Brussel
tel. 02/732.70.70

denk dus morgen eens speciaal aan onze huisdieren en geef ze een extra knuffel.   een fijn weekend gewenst,  en voor wie nog geen plannen heeft voor zondag :  in Eeklo gaat de grootste Rommelmarkt van Vlaanderen door.

gisterennamiddag was er een thema-namiddag in het inloophuis voor kankerpatiënten in Brugge.
rita barilla kwam er praten over "angst voor controles".
de opkomst was erg groot.  het is  een thema dat iedere patiënt aanspreekt.
de meeste patiënten hebben een enorme angst,  reeds enkele weken voor de controle,  kunnen ze zich moeilijk concentreren,  slapen slecht,  zijn heel prikkelbaar...
wat duidelijk naar voor kwam was het contact met lotgenoten,  steun zoeken bij elkaar  is heel belangrijk in die momenten.
de communicatie met familie en vrienden is heel belangrijk,  alhoewel er  patiënten zijn,  die zich een beetje afsluiten.
we waren maar met een paar die nog onze eerste controle moeten hebben.
ik zei dat ik er erg naar uitkeek :  is het niet goed,  dan kan er misschien nog een behandeling gestart worden,  is het wel goed,  zoveel te beter.
ik stond blijkbaar alleen met mijn mening,  maar toch voel ik het zo aan.  als er daar binnen iets aan het woekeren is,  kan je het maar beter zo vlug mogelijk opsporen,  en bij controle kan dat.
het minder slapen, heb ik wel,  en onbewust ben ik daar waarschijnlijk wel mee bezig. 
deze morgen moet ik voor het eerste deel van de controle naar het ziekenhuis : uitgebreide bloedonderzoek .
de uitslagen zullen maar tegen begin volgende week allemaal binnen zijn,  en volgende woensdag is de grote dag.
dan volgt een  coloscopie (inwendig darmonderzoek).
tegen de avond zal ik wel weten hoe het gesteld is met mijn buikje...
ik kijk uit naar een (hopelijk!) positief resultaat.
duimen jullie mee?