AYLAN


gisteren of vandaag heeft iedereen wel de foto van het kleine jongetje Aylan, aangespoeld aan de kust van Bodrum, gezien..... HARTVERSCHEUREND..... dit beeld is de wereld rondgegaan en laat NIEMAND onberoerd..... een jonge vrouw plaatste volgende tekst op internet :
Aylan, 3 jaar en dood aangespoeld... Een beeld dat me kippenvel deed krijgen, mijn adem even deed stokken, een traan over mijn gezicht deed rollen...
Mensen op de vlucht, ik heb medelijden... Aanranding en geweld tegenover hulpeloze slachtoffer blijft onbestraft... Ik treur... Twitter, Facebook en andere sociale media die ik nauwlettend volg vormen hun mening, ik verstar... 'Katholieke' Vlamingen palaveren, ik voel schaamte... 'Echte' Belgen die hun eigen leed in de media gooien en zichzelf boven anderen verheven, mijn maag keert om... Leerlingen die ze benoemen als 'die buitenlanders', ik walg... Mensen die zeggen: 'ik ben geen racist, maar'... Ik kots het uit...
Ik kom stilaan weer bij mijn positieven en plots besef ik het. De positieve cirkel wordt kleiner, de eigen-volk-mentaliteit groeit opnieuw... Vele goede bedoelingen ten spijt, meningen zijn al gevormd, woorden zijn al gebruikt, tweets en statussen werden al de wereld ingestuurd... En ik denk en hoe meer ik denk hoe minder ik 'mijn volk' begrijp, hoe triestiger ik word en hoe meer ik wil vluchten... Vluchten van mijn geboorteland, mijn taalgenoten, 'mijn volk'... Want ik schaam me en weiger deel uit te maken van deze samenleving die geen greintje inlevingsvermogen toont, die niet treurt om een kind dat dood aanspoelt, die niet wakker ligt van duizenden mensen die ergens onderweg zijn en overleven op hoop... Hoop op een toekomst voor hun kinderen zoals wij deze bieden aan onze kinderen...
Mijn bovenkamer draait verder. Wat verstaat men onder: ze gaan met ons belastingsgeld lopen, ze pakken ons werk af of ze nemen onze huizen in?
Ik voel me dom want ik begrijp het niet... Beste twittervriend: ik betaal ook belastingsgeld zodat jouw zoon of dochter kan gaan studeren of omdat u niet zonder geld zou vallen bij een ziekte. Beste facebookvriend: mogelijks ben ik met een job gaan lopen die u misschien ook wel wou. Beste medemens: heeft u geen onderdak omdat mensen die op de vlucht zijn worden opvangen?
Beste 'landgenoot': wat als het jouw kind is dat dood aanspoelt... Wat als het jouw lijf is dat stinkt omdat je al dagen niet in staat was om je op te frissen... Wat als het jouw kleinkind is dat sterft onderweg naar een betere toekomst... Wat als jij het bent die een familielid voor de ogen zag doodgeschoten worden...
Aylan, sorry dat wij onszelf belangrijker vinden dan jouw leven, dat wij meedogenloos blijven tegenover jouw overlijden, dat wij egoïstische wezens zijn en blijven...


















