bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be

Donderdag 5 mei 2011

ZONDAG MOEDERDAG

zondag moederdag ! we weten het allemaal. de meesten onder ons zijn moeder dus verwachten we onze kinderen zondag op bezoek. in de voormiddag komen mijn kinderen, en in de namiddag kom ik samen met mijn broer en drie zussen samen om ons mama in de bloemetjes te zetten. we vieren ook vaderdag omdat het moeilijk is om ons allemaal samen vrij te maken, en voor mijn ouders is dat ook makkelijker.
maar ik denk in het bijzonder nog aan enkele andere moeders die me heel nauw aan het hart liggen : Antoinette, Annie en Patricia die samen met mij onze actie "dragen".   Mariette, die trouw rond al onze dekentjes mooie randjes haakt,   Oma die al van in het begin breit en contact houd, Rosette van Watervliet die daar alles regelt en ondersteunt,   en dan nog de zuster Cécile en Noëlla van Ruiselede en zuster Noëlla van Integraal die wel geen moeder zijn in de echte zin van het woord maar voor mij zijn het toch moedertjes die zoveel doen voor mij   en alles helpen ondersteunen. ik herinner me trouwens, toen ik schoolging in Sint Andreasinstituut in Brugge, dat we de zusters moesten aanspreken met Mère....
Angèle Perdu van Meulebeke verzamelt al de lapjes van de Ocra, Mariette uit Kleit verzamelt afgewerkte dekens van haar breiclub.   voor mij zijn al deze mensen heeeeeeeeeeel belangrijk, het voelt aan als 'mijn moeder', ik draag ze in mijn hart, en ze helpen onze droom om mensen te helpen waar te maken. zonder al deze mensen stond ik nergens, en als er een feestdag is voor hen dan is het wel deze van moederdag.

Geschreven door dino om 10:03

Zondag 24 april 2011

ZALIGE PASEN

ik wens al de lezers van mijn blogje een "zalige pasen". en dat zeg ik met gans mijn hart. het is schitterend weer en dat maakt dat dit paasweekend extra aangenaam is. je voelt je goed bij dit alles,   maar vergeet alsjeblieft niet de ware betekenis van "pasen".   en in deze woelige tijden zouden we eens meer moeten stilstaan bij het lijden en sterven van Jesus.    met wat ik in het verleden geleerd heb in het achterhoofd,   denk ik vaak : Jezus is gestorven voor ons, maar wat heeft het opgebracht........ beseffen de mensen wel wat Jezus voor ons gedaan heeft?
ik moet zeggen,   ik besef het , met ouder worden, méér en méér.......
velen beseffen dat maar als ze ongeneeslijk ziek zijn, als ze geen uitweg meer zien in hun uitzichtloze situatie.....
toch is het simpel hoor : als we eens nadenken wat we hier allemaal hebben,   hoe we ons voelen,   wat er leeft en groeit op de aarde, dan kom je maar bij één iemand terecht : Onze Vader in de hemel.
en die Vader waakt over ons, maar het moet ook van onze kant komen. we moeten niet gans de dag in de kerk zitten, dat vraagt Hij niet, maar enkele momenten nadenken, aandacht schenken, leven naar het voorbeeld van God.
als dat méér zou gebeuren, zou onze wereld en samenleving er veel mooier uitzien, zou er véél minder egoisme zijn.
dit wou ik toch even kwijt op deze Paaszondag.
een fijn weekend gewenst.

Geschreven door dino om 12:49

Vrijdag 15 april 2011

WERELMISSIEHULP

wat maandag als een heel gewone rustige dag begon, veranderde al gauw in een drukke dag.   in de voormiddag werd ik opgebeld door Wereldmissiehulp met de vraag of ik dekens kon klaarleggen voor verzending?   ze zouden dinsdagvoormiddag komen afhalen met hun vrachtwagen.....
ik belde onmiddelijk Antoinette, want er liggen er heel wat op haar zolder .   samen zouden we dan alles beneden kunnen halen en klaarzetten. maar ik dacht eraan dat er bij Mariette in Drongen ( je weet wel die vrouw die rond onze dekentjes een prachtige boord haakt ) nog redelijk wat dekens lagen om afgehaald te worden, dus zou ik eerst bij haar gaan om ze mee te nemen.
in Ruiselede ligt er ook altijd heel wat breiwerk klaar . een telefoontje naar zuster Cécile Bonamie ,   en het was geregeld.
bij Mariette had ik zoveel dekens, dat ik ze eerst bij Antoinette moest afgeven, en daarna reed ik naar Ruiselede.   samen met zuster Cécile laden we mijn auto vol.   ongelofelijk dat de missiekring weer al zoveel klaar had !
en dan konden we beginnen met alles klaar te zetten.   af en toe kwam Raoul, Antoinette haar man, een kijkje nemen.
en terwijl we bezig waren de dekens van de zolder te halen, belde de chauffeur van Werelmissiehulp om te vragen of hij mocht passeren om de lading mee te nemen, hij moest daar in de buurt zijn.
toen hij vertrok, waren Antoinette en ik zo content. Annie en Patricia wisten niet wat er die dag allemaal gebeurd was,   het moest allemaal zo snel gaan.
vandaag moest ik in Integraal zijn bij zuster Noëlla Lapon, om hun breiwerk op te halen. ik had het Koen van Wereldmissiehulp laten weten, en hij zou ook naar Integraal komen. we hadden daar een goed interessant gesprek, waarin Koen vertelde dat ze nu een grote lading naar Haiti gingen sturen, en ook naar de oostbloklanden .   waar ons dekens naartoe gaan, is voor mij eigenlijk gelijk. Werelmissiehulp is een betrouwbare organisatie, die overal mensen in nood probeert te helpen, en daar kunnen wij alleen maar blij om zijn .   we moeten ook eerlijk zijn : wij kunnen het ons niet veroorloven van goederen te versturen, wij hebben daar geen geld voor.   Wereldmissiehulp neemt onze dekens gratis mee en we weten dat het goed terechtkomt.
en wij kunnen weer beginnen een nieuwe voorraad aan te leggen....

Geschreven door dino om 18:44

Vrijdag 8 april 2011

WEEKEND

na de fijne samennaaidag is het wat rustiger geweest in ons "fabriekske"....   Annie moest een operatie ondergaan waardoor ze zich rustig moest houden.   op 5 april was ze jarig dus hebben we haar een namiddagje gezelschap gehouden.   we hebben een beetje besproken wat we allemaal gaan doen.   Mariette had al om dekens gevraagd om randjes rond te kunnen haken.
Antoinette sukkelt ook wat , en moet zich van de dokter rustig houden, en dat is nu net wat ze NIET kan !!!!
Patricia is heel druk bezig in haar nieuwe huis, ik vermoed dat ze binnenkort gaan verhuizen..... wat niet spijtig zal zijn. ze zijn al zo lang bezig met de verbouwingen, dan kijk je wel uit naar het einde van de werken, en het resultaat daarvan.    natuurlijk gaan we dan eens kijken !
voor mij kwam mijn grote controle : een volledige scan om te zien of er geen kanker te bespeuren valt.   en het resultaat was positief : alles ziet er goed uit, ik heb weer een half jaar   en dan is het coloscopie.   maar ik kijk er telkens naar uit, dat geeft weer een gevoel van rust.   zoals jullie kunnen lezen, zijn de weken goed voorbijgegaan.
en we zijn ook weer volop lapjes aaneen aan het zetten.
zuster Noëlla Lapon van Integraal belde dat ik om een lading dekens mag gaan tijdens de paasvakantie. zo zal de voorraad weer goed aandikken, om aan de vraag te kunnen voldoen.    eind september, begin oktober gaan we naar een centrum van het Rode Kruis in Sint-Niklaas met dekens voor alle bewoners en gebreide truien, mutsen, sjaals..... voor de winter.   dit staat al allemaal klaar !
en voor de rest gaan er dekens naar Huize Triest en andere projecten.
het weekend staat voor de deur, en ik kreeg daarjuist de nieuwsbrief van Pascal Vyncke over "fietsen". ik heb het eens doorgelezen   en het is een goed idee met dit mooie weer, en het is nog gezond ook !   men denkt er niet altijd bij na als men aan het fietsen is, maar toch is het zo.
ik wens jullie allemaal een aangenaam, zonnig weekend toe !

Geschreven door dino om 08:19

Woensdag 23 maart 2011

GESLAAGDE SAMENNAAIDAG

we zetten maandag de lente in op een heel speciale manier.   waar anderen in de tuin werken of een flinke wandeling maken, zaten wij binnen om lapjes aan elkaar te zetten.
wie waren wij?   leden van de Crea van Vinkt, de breiclub 'de vierkantjes' van Watervliet,   Mariette, haar dochter en een vriendin, Jacqueline uit Merelbeke en haar zoon,   Monique was met mij meegekomen uit Eeklo.   zij doet reeds heel veel vrijwilligerswerk en wilde dit zeker niet missen. Maggy van Rumbeke was er ook bij.   in de namiddag zijn daar nog eens mensen uit Waarschoot Beke bijgekomen en nog leden van de Crea Vinkt, en Elke kwam met het busje van haar werk met nog mensen van de Bosrank. en Antoinette , Annie, Patricia en ik .
waar hebben wij onze dag doorgebracht?   in de verwarmde zaal van de oude jongensschool van Vinkt, waar alles was wat we nodig hadden om er smiddags te eten, en om een sanitaire stop te maken .
wat hebben we gedaan?   Annie en ik hadden op voorhand pakjes gemaakt, waar voldoende lapjes inzaten om een deken van te maken. iedereen die binnenkwam nam een pakje mee en kon van start gaan.
het gaat eigenlijk zo vanzelfsprekend , na de twee vorige keren.   ieder jaar wordt het beter en leren we nog wat bij om de organisatie zo goed mogelijk te laten verlopen.
het was echt mooi om te zien hoe iedereen zo bezig was en ondertussen een babbeltje deed met zijn buur.   voor de middag had Rita, een buurvrouw van Annie, soep gemaakt  : Paprika soep en Wortelsoep, en Antoinette had Courgettesoep gemaakt.   lekker boterhammen en toespijs hoorden daarbij natuurlijk, en vulden onze maag.
in de namiddag konden we nog genieten van taart die Rita gebakken had, en koekjes van Maggy. maar.....tussendoor werd er voort genaaid !
tegen de avond waren al mooie dekens gemaakt en sommigen namen nog één of twee pakken mee om thuis verder te werken.
Antoinette, Annie, Patricia en ik waren wel wat moe, maar héél tevreden van onze derde samennaaidag.....op naar de vierde !
ik wil Rita speciaal bedanken voor de lekkere soep en taart, Annie voor haar bijdrage aan deze toffe dag,   en Antoinette die toch altijd zorgt dat het in de zaal kan doorgaan, en alle eten aanhaalt.   ze is voor mij onmisbaar. dank je.

Geschreven door dino om 15:47

Vrijdag 18 maart 2011

SAMENNAAIDAG

maandag is het weer zo ver : voor de DERDE keer houden we onze samennaaidag !
de inschrijvingen lopen binnen,   en naar wij zien gaan we met ongeveer evenveel zijn als vorige jaren.   Antoinette heeft het al heel druk gehad met de voorbereidingen. daar zij dicht bij de zaal woont haalt zij de frisdrank, koffie, brood, toespijs.....   Annie en ik hadden het druk met pakjes lapjes maken, zodat we de mensen die binnenkomen onmiddelijk hun gerief kunnen geven waarmee ze aan de slag kunnen.   we gaan de mensen ook vertellen waar alles naartoe gaat en wat de projecten zijn waar we willen aan meewerken.
zoals altijd wordt het heel gezellig.   Rita uit Drongen maakt de soep .   Mariette, die altijd de boordjes rond de dekens haakt, komt ook, samen met haar dochter.
er komt een groep uit Watervliet en uit Beke, natuurlijk heel veel leden van de Crea van Vinkt, Ten Bossche uit Deinze, mensen uit Drongen, Merelbeke, zelfs uit Rumbeke !     ik hoop dat ik niemand vergeet..... want ze zijn allemaal welgekomen.   er komen er veel van s morgens, en de rest sluit rond de middag aan.    tegen de avond zullen we al een deel mooie dekens hebben, deze die nog niet afgewerkt zijn, kunnen de mensen meenemen en thuis verder afwerken.
Antoinette, Annie, Patricia en ik hebben er lang naar uitgekeken, en we zijn er klaar voor !

Geschreven door dino om 07:47

Maandag 7 maart 2011

STOP KINDERMISHANDELING

de laatste veertien dagen was ik helemaal van de kaart ,   door zes kinderen, heel gewone kinderen   ware het niet dat ze op jonge leeftijd "de hel" meemaakten......
U hebt er waarschijnlijk allemaal over gelezen in de krant, gezien op televisie.
Louise Deblaere 2,5 jaar krijgt van haar stiefvader twee harde stampen in haar buik.   het kind stierf aan een inwendige bloeding door een gescheurde lever !   ze was al vier keer op de spoed beland met verdachte verwondingen maar niemand trok aan de alarmbel !
Alicia M. 4 jaar,werd in het Brussels Erasmusziekenhuis binnengebracht nadat ze vreselijk was toegetakeld door vrienden van de moeder.    wat de kleine Alicia M. moest ondergaan was al te gruwelijk : nadat ze drie weken geleden door haar moeder werd afgezet bij "vrienden" werd ze gestoken met een voorwerp, en met kokend water overgoten.   de twee duwden ook sigaretten uit op haar lichaampje.     de kleuter kreeg een hartstilstand door de folteringen, waarop een vriend van het koppel de hulpdiensten alarmeerde.    het kind kon nog gereanimeerd worden maar ligt in coma en de dokters weten niet of ze het haalt !
Giovanni uit Gent, 6 jaar ,   bont en blauw geslagen en in een beek gegooid door zijn stiefvader.    sinds donderdagavond ligt het jongetje in het uz in Gent. hij heeft het jongetje harde klappen verkocht, hem dan in een gracht gegooid, weer uitgehaald, de kleine Giovanni weer in zijn auto gegooid. het kind rilde van de kou en de pijn. uiteindelijk dumpt hij het kind op een plein, in het pikdonker,achter een hoog hekken en verborgen door een gebouwtje dat er staat.   toen vrijwilligers hem vijf uur later vonden was hij levensbedreigend onderkoelt.
dan zijn er nog de drie Roemeense meisjes Christina 10 jaar, Andrea 7 jaar en Brigitta 4 jaar.   ze zijn nu ondergebracht bij belgische pleegouders en hebben het daar goed. maar ze moeten terug naar Roemenië waar ze in moeilijke omstandigheden moeten leven, en waar hun vader kortelings vrijkomt.   die vader heeft de drie meisjes sexueel misbruikt !!!!!
de belgische pleegouders zijn doodsbang dat de kinderen weer misbruikt worden.   de roemeense kinderbescherming beloof alles te volgen en zo, maar dat kan de pleeggezinnen niet geruststellen......

dat zijn allemaal gevallen die mijn hart zo'n pijn doen...... dat dit in onze maatschappij gebeurt..... wie kan een kind zo'n pijn doen?????? ik kan er met mijn verstand niet bij.   als ik lees van de kleine Alicia dat haar folteringen drie weken hebben geduurd !!!!! wat ging er door dat kleine meisje, hoe bang is ze geweest al die weken, als die folteraars maar hun gang gingen. haar mama zette haar zomaar bij een bevriend koppel af, blijkbaar is ze gedurende die drie weken niet langs geweest.......dat kleine meisje heeft dat allemaal moeten doorstaan, de daders moesten een levenslange straf krijgen !
voor Louise is het allemaal voorbij....ze is er niet meer.......
Waar moet Giovanni nu heen.....   zijn mama woont bij diegene die hem voor dood achtergelaten heeft....

het is een tijd dat die kinderen moesten spelen, zich amuseren, geknuffeld worden door hun ouders, een tijd waar ze geen zorgen moesten hebben, maar het is anders uitgedraaid.    er wordt in ons land hier veel te laks op gereageerd.   wanneer ze enkele keren in het ziekenhuis worden opgenomen met verwondingen waarvan men de herkomst niet weet,   mag er toch een belletje rinkelen....
vooral bij Kind en Gezin komen ze vaak in contact met kinderen die bijvoorbeeld abnormaal veel blauwe plekken hebben.   kan ook een teken zijn.....   maar waar we misschien niet aan denken dat is dat de gewone burger soms signalen opvangt van zo'n situaties.   als we dan de kop in t zand steken, dan laten we de daders hun gang gaan. er zijn instanties waar je anoniem   situaties kan kenbaar maken.   ik denk dat er op die manier vele kinderen zouden gespaard blijven van mishandeling

ik hoop dat we op die manier   een steentje kunnen bijdragen   en kinderen kunnen helpen.
kinderen zijn onze toekomst, ze zijn het mooiste wat ons kan overkomen. laat ons dan ook zorg dragen over alle kinderen !

Geschreven door dino om 11:50

Maandag 7 maart 2011

SAMENNAAIDAG

nog twee weken en het is weer zo ver..... onze derde samennaaidag !
diegenen die er de vorige jaren bijwaren weten hoe het er allemaal aan toe gaat : ofwel kom je s morgens rond 9-9.30u, ofwel kom je in de namiddag.   s middags is er lekkere zelfgemaakte soep met boterhammen met kaas, hesp......   en in de namiddag hebben we koffie met cake.
soep en cake worden gemaakt door Rita, die op haar manier een steentje wil bijdragen.
Mariette, die al die mooie boordjes rond onze dekens maakt, komt samen met haar dochter.
maar dit jaar hebben we een primeur : er komt een man mee ! en niet zomaar een man,   hij   breit !
het is de zoon van Jacqueline, die al van heel in het begin breit.    ze kwamen soms op bezoek    in het uz in Gent toen ons Fientje daar lag met leukemie.     ze hadden altijd iets kleins mee ,   en daar was Fientje heel content mee.      Jacqueline kan honderduit vertellen over kruiden en homeopatische geneesmiddelen, ongelofelijk.
haar zoon is uit hetzelfde hout gesneden en breit samen met zijn ma voor onze actie.     ben eens benieuwd hoe hij zich daar gaat voelen tussen al die vrouwen.......
ik wil bij deze ook vragen   jullie naam door te geven, of aantallen voor groepen,   dit om organisatorische reden.
wij hopen dat het mooi weer is zodat jullie niet in slecht weer moeten doorkomen,   en dat is het alleszins al aangenamer.....
Antoinette, Annie, Patricia en ik doen er alles aan om jullie een mooie , aangename dag te bezorgen.

Geschreven door dino om 08:07

Zondag 13 februari 2011

MARIE ROSE MOREL

toen ik woensdagmorgen haar overlijden vernam, voelde ik me heel verdrietig.     ik weet ,   het gebeurt elke dag wel ergens anders, maar toch deed haar dood me heel veel verdriet.......
of je nu van dezelfde mening was als zij,   doet er niet toe.   ze had een heel mooie leven tot ze plots het nieuws kreeg dat ze kanker had.   dat is iets wat elke dag , spijtiggenoeg, velen onder ons te horen krijgen, en elk gaat er op een ander manier mee om. zij besliste om deze strijd met ons te delen,   en zo anderen moed te geven, die ook in hetzelfde straatje zaten.    haar grootste drijfveer waren haar twee 'prinsen' ,   zoals ze haar twee zoontjes noemde.   daarvoor wilde ze leven !   het werd een lange strijd met hoogtes en laagtes,   ze bleef erin geloven, ondanks hetgeen dokters ook zeiden,   en gesteund door haar engelbewaarder Frank Van Hecke.    ze ging nog naar het buitenland om andere therapieën te proberen.   maar vorige week maandag ging ze dan heel snel achteruit om dinsdag de strijd helemaal te verliezen.
Marie-Rose, ik vond jou een fantastische vrouw,   een sterke vrouw,   een voorbeeld voor ons allen.   dit had niet mogen gebeuren, maar je zal niet vergeten worden.   je zoontjes zullen opgroeien met het idee aan hun supermama,   op tijd en stond een envelopke krijgen met enkele woordjes van jou,   en iedereen die jou gekend heeft zal kunnen vertellen hoe jij was.
je engelbewaarder Frank, die ondertussen je man werd, is het beste wat je kon overkomen, hij is zo fier op 'zijn vrouw'.
je kinderen, Frank, je ouders, je zus en broer en je familie wacht nu een zware tijd,   beseffen dat je hier niet meer lijfelijk aanwezig bent... maar wel nog hierboven. van daar   zal je waken over hen, ze zullen nooit alleen zijn,   altijd je steun kunnen vragen.......
Het ga je goed, Marie-Rose, je was een toffe madam, die ik me altijd zal herinneren.....

Geschreven door dino om 15:01

Zondag 13 februari 2011

SAMENKOMST IN OOSTENDE

na de mooie zonnige namiddag van dinsdag, hadden we gehoopt op een herhaling op woensdag, maar niets was minder waar want het was een beetje gure wind die waaide toen we in Oostende aankwamen.   Annie was in Drongen op de trein gestapt, Antoinette en ik in Aalter. zo maakten we met ons drieën deze aangename treinreis mee.   het herinnert me aan de tijd dat ik van Zeebrugge(waar ik woonde toen ik een jaar of zeven was)   naar Brugge ging met de trein.
in Oostende gekomen voegde Patricia zich bij ons en gingen we eerst een lekkere kop koffie drinken.   we wandelden door de winkelstraten, om dan rond de middag een warme maaltijd te gebruiken in een tof restaurant.    het dessert moesten we bij Patricia thuis in Bredene gaan eten.   eerst wat 'sightseeing', daar de bakker over de middag gesloten was, en zo leerden we Bredene eens een beetje kennen.   het is een stukje kust die misschien niet zo gekend is als Knokke en Blankenberge, maar zeker even mooi, of nog mooier.   er worden ook volop appartementen gebouwd, zoals overal trouwens.    na twee uur haalde Patricia haar taart af en reden we naar het "vissershuisje" van Patricia. eigenlijk is het een buitenverblijf, maar in afwachting dat haar huis in Gistel af is, resideren ze daar.
dit mooie vissershuisje is echt een droomhuisje, zo gezellig, zo aangenaam en knus....... dat vonden we alledrie.   dan kwam de taart op tafel,   en wat lag er bovenaan : een klavertje vier !!!!!
dit had ze speciaal besteld.    Patricia is echt een supervriendin en een deel van ons klavertje vier.
we hebben   onze agenda's samengelegd om zo de zaal te kunnen bespreken in Vinkt voor onze , ondertussen 3de samennaaidag.   Antoinette zorgt daar allemaal voor. van zodra ik de datum weet van die Samennaaidag schrijf ik het onmiddelijk op mijn blog.
we zijn ook van plan van naar het weeshuis in Sint Niklaas te gaan om voor deze kinderen mooi breiwerk te brengen.
Annie gaat naar Huize Triest met dekens.   ikzelf heb een mail gestuurd naar een jongen die vorig jaar een container naar Haïti stuurde, en dit jaar opnieuw wil doen. misschien neemt hij dekens van ons mee???
we zien wel, we proberen te helpen waar we kunnen, en met ons vieren moet dat zeker lukken.
na deze gezellige namiddag vertrokken we weer uit Oostende naar Aalter en Drongen. ik was heel moe maar heel content, en de anderen ook denk ik.....
ik wil hierbij ook nog vermelden dat Trees Van Hove op 17 februari in de Bosrank komt vertellen over haar laatste reis naar Senegal. iedereen die geïnteresseerd is ,   is welkom !

Geschreven door dino om 14:40

Maandag 31 januari 2011

AANEENZETTEN LAPJES

ik kreeg vorige week een mailtje over het aaneenzetten van de lapjes. ik kon deze mail niet beantwoorden, kreeg mijn antwoord steeds terug, dus doe ik het via mijn blog. daar we lapjes genoeg hebben, brei ik niet maar zet de lapjes aan elkaar en ik doe dat op de volgende manier : ik leg twee lapjes naast elkaar , en dan neem ik een beginsteek van het ene lapje op , en een beginsteek van het andere lapje enz.....
zo verkrijg je dat je dekentje uiteindelijk helemaal plat is en het aan beide kanten even mooi is.
tenslotte wil ik hier nog eens vertellen dat we ondertussen met vier enthousiaste vrouwen zijn die deze actie "dragen". wie voor ons wil breien, of helpen aan elkaar zetten of wat dan ook kan altijd terecht bij Antoinette in Vinkt, Annie in Drongen, Patricia in Bredene (en ze verhuist naar Gistel) en bij mij in Eeklo.
hebt U weet van een hulpactie die onze dekentjes of truitjes kan gebruiken, mail het ons gerust : wij breien om mensen te helpen.

Geschreven door dino om 06:59

Zondag 30 januari 2011

BREICLUB IN OOSTENDE....

ik vertelde al dat Patricia kennisgemaakt heeft met een groep breisters in Oostende.   ze stuurde mij een kort relaas van die kennismaking :

een week of drie geleden las ik in het gazetje van Oostende, dat de breiclub van 't hoekje in de Opex te Oostende mutsen en sjaals   gebreid hadden voor het goede doel, namelijk voor de daklozen. dit clubje komt elke maandagnamiddag bijeen en hangt af van het Sociaal Huis Oostende.
ik heb toen telefonisch contact opgenomen met hen, en dezelfde dag een mail verstuurd met onze gegevens, een foto van de compilatie van onze samennaaidag, alsook verwezen naar de website van Huize Triest en van de blog "dekens voor pakistan".     dit alles om ons voor te stellen en kennis met hun te maken eventueel voor wisselwerking.    ik beloofde om eens langs te gaan.
deze namiddag kreeg ik een telefoontje, en de mevrouw zei dat ze een   dame in Oostende kende die al jaren dekentjes breide en dat ze deze namiddag die dekentjes voor ons ging ophalen bij die mevrouw en me vanavond telefonisch ging melden waar ik ze mocht gaan afhalen. het zou eventueel over heel veel dekentjes gaan.....
k ben dan maandag kennis gaan maken en de dozen opgehaald, er waren mooie afgewerkte dekentjes bij, gebreide kussentjes en gebreide repen die nog aan elkaar gezet moeten worden.
wat die breiclub zelf betreft heb ik beloofd contact te houden zodat wij eventueel kunnen bijspringen met kinderkleding te breien ....    hun doel en thema dit jaar is truitjes, sjaals,   mutsen.... breien voor kindjes van alleenstaande moeders.
zo kan er weer een mooie wisselwerking ontstaan tussen beide   "breiclubs"  , die allemaal eenzelfde doel hebben, namelijk breien voor mensen in nood en hen daardoor een beetje meer comfort te kunnen geven.

met dank aan Patricia die zoveel voor onze actie doet !!!

Geschreven door dino om 20:05

Vrijdag 28 januari 2011

MISSIEKRING RUISELEDE EN BREIWERK UIT MEULEBEKE

op dinsdag was het nieuwjaarsvergadering in Ruiselede : dat is de eerste keer dat de missiekring samenkomt in het nieuwe jaar !   ik had beloofd mijn best te doen om aanwezig te zijn,    en ik keek er ook heel erg naar uit.    ik denk dat alle leden aanwezig waren,   er waren zelfs een paar nieuwe leden....   het is ongelofelijk hoe die missiekring daar bloeit,   zeker en vast door de inzet van de zusters Noëlla en Cécile.   zuster Noëlla was het breiwerk aan het bekijken, want het was weer  wondermooi !     later op de namiddag hadden we een gezellige babbel bij koffie en boterkoeken.
dan kon ik de auto laden en die zat stampvol, maar we moesten alles overladen toen Antoinette arriveerde.    ze was naar een vergadering geweest die was uitgelopen, en tenslotte verzamelen we alle breiwerk bij haar, dus.....
daar kwam nog bij dat ik woensdagmorgen naar Angèle in Meulebeke moest om lapjes en breiwerk, en mijn auto weer leeg moest zijn.   Ocra Meulebeke had ook ferm zijn best gedaan !   gelukkig dat er nu al velen zijn die hun lapjes aaneenzetten...... vroeger waren het alleen lapjes die ik daar haalde, nu zit er al veel breiwerk bij. en het is heel mooi ! ik wou het met Angèle hebben over haar kleindochtertje van 18 maand,   die kanker had toen ik daar de laatste keer was. het meisje had eerst zware chemo gekregen om het gezwel te verkleinen, en dan een zware operatie om het gezwel weg te nemen.....    dat zo'n klein meisje dat allemaal moet meemaken.... maar nu is ze genezen, al moet ze regelmatig onder controle.    gans de familie is opgelucht en hoopt dat alles goed blijft.
zo was mijn week weer "vruchtbaar" , volgende keer vertel ik over Patricia die een nieuwe breigroep gevonden heeft in Oostende !

Geschreven door dino om 06:07

Donderdag 13 januari 2011

SCHADEGEVAL IN HUIZE TRIEST

woensdagmorgen trok ik goedgezind met de verantwoordelijke van Waarschoot - Beke naar Huize Triest.   de auto was volgeladen met prachtig breiwerk, en daar waren we best fier op.
bij Triest aangekomen hadden we al rap in de gaten dat daar iets gebeurd was .    Werner kwam op me af en deed het verhaal : er was daar iemand toegekomen, die helemaal door het lint ging.   met de kasseien die het siertuintje omringden, had hij de ruiten ingesmeten, ook in het zo mooie nieuwe deel waar de broodjes verkocht worden was veel schade.    er was juist vergadering om de vrijwilligers aan het werk te zetten, en deze week is de deur van Huize Triest gesloten......
ons breiwerk hebben ze zoals altijd in dank aanvaard.   het voelde zo raar aan, daar te staan en eigenlijk niets te kunnen doen aan het verdriet die die persoon veroorzaakt had.
in de namiddag kreeg ik telefoon van Annie, die wel wist dat alles daar toe was bij Triest, maar niet wist wat er gebeurd was.
Ik kreeg telefoon van Antoinette : ze was heel ziek, ik kon haar bijna niet verstaan. zo ellendig klonk ze..... we hebben toch wat kunnen praten en dat helpt ons ook al een eind vooruit. ik hoop dat ze snel beter wordt, zodat ik eens daarheen kan. haar man Raoul is ondertussen op pensioen, ik denk dat dat voor Antoinette een grote steun is.
op 25 januari is het nieuwjaarsvergadering bij de zusters Cecile en Noëlla   en missiekring van Ruiselede. als alles goed gaat ga ik ernaar toe.
het wordt dus weer druk de komende weken wat de actie betreft.
verder pas ik heel veel op mijn jongste kleindochter Floortje, en zoals je ziet is ze al heel wat verandert.

Geschreven door dino om 18:25

Vrijdag 7 januari 2011

GELUKKIG NIEUWJAAR

gelukkig nieuwjaar !

deze morgen was het net of ik kwam uit een winterslaapje....
de tijd rond Kerst en Nieuwjaar geeft mij een dubbel gevoel.
op Kerst moest ons Tamara werken, en was Inge met haar gezin in de Ardennen, wat mij een eenzaam gevoel gaf zo zonder mijn kinderen en kleinkinderen.
toen we hier zo met ons tweetjes een eenvoudige maaltijd hadden klaargemaakt, besefte ik dat er wel heel veel mensen zijn die zich zelfs dat niet kunnen permitteren....
door het gure weer en de sneeuw bedacht ik dat onze dekens toch wel soelaas zou brengen aan de daklozen die het geluk hadden er één te krijgen....
Annie is er nog komen halen, zodat Mariette ze van een mooi randje kan voorzien, dan kunnen ze weer naar de armen en daklozen... voor hen een mooi nieuwjaarscadeau !
en cadeau's zijn er gekocht..... ongelofelijk   hoeveel geld mensen daar aan uitgeven...
ook de winkelkarren waren helemaal gevuld met alle lekkere voedingswaren en drank, om te vieren...
er is een groot contrast hier in ons land als het daarop aankomt !
eigenlijk ben ik blij dat we weer aan een heel gewone week zijn begonnen, een week als alle anderen..
tijdens het kerstverlof heb ik heel veel geslapen, ik begon al te denken dat de kanker was weergekomen omdat ik zo moe was.   ik heb wel heel veel deugd gehad van mijn winterslaapje. zo kan ik het nieuwe jaar met volle moed inzetten.
2011 wordt hopelijk een goed jaar. er is weer een achterkleinkindje voor mijn ouders op komst,   we hebben een neef die trouwt en mijn ouders zijn dit jaar 60 jaar getrouwd. dat zijn toch dingen om naar uit te kijken !

Geschreven door dino om 10:10

Maandag 27 december 2010

RITA SOMERS

deze morgen ontving ik het boekje van Wereldmissiehulp. ik keek het even door en één tekst trok mijn bijzondere aandacht :
"Met Kerstmis krijgen de mensen van ons een speciaal pakje, met daarin iets waar ze normaal gesproken geen of te weinig geld voor hebben. en dat is dan vaak ook het enige pakje dat ze met die dagen krijgen..."
zegt Rita Somers van de Gemeenschap van Villers.
samen met nog 32 andere vrijwilligers bekommert ze zich om de armsten van de stad, in de Antwerpse Sint-Antoniusparochie.   het gaat vaak om oudere mensen,   maar ook om jongeren, steeds meer jongeren, en 'sans papiers', alleenstaanden, straatbewoners, zoals ze soms genoemd worden.     "Met Moederkesdag en Vaderkesdag is er ook een speciale attentie.   wij doen wel eens iets in samenwerking met het O.L.Vrouwcollege, zamelen zeep, shampoo en toiletartikelen in...."
voor de hulpverlening is de parochie altijd op zoek naar 'gespecialiseerde vrijwilligers' zoals Rita die noemt.       mensen die tijd en geduld hebben, talen kennen.        "wij hechten heel veel belang aan de gesprekken die wij met de mensen voeren.     vaak komen ze, ouderen maar ook jongeren, door gezondheidsproblemen en ziekte in de armoede terecht.   en jongeren steken zich meer en meer in de schulden. ze kopen op krediet en kunnen daarna de afbetalingen niet meer volgen."
"wij van de parochie betalen géén schulden van mensen, wel schoolgeld voor de kinderen, rechtstreeks aan de school.
wij helpen met voedselpakketten, tweedehandskleding, andere materiële dingen.   en wees maar gerust de mensen weten de Paardenmarkt goed te vinden. vroeger was dat een middenstandsbuurt, dat is verandert.        nu houden we hier tweedehandsmarkten en delen voedselpakketten uit.
Rita, die zich reeds 14 jaar met de problematiek van de armoede in de stad bezighoudt, heeft wel een en ander zien veranderen. "vroeger waren het meestal gepensioeneerden die in financiële problemen kwamen.   vandaag komen er veel jongeren ! de vreemdelingen zijn op dit ogenblik in de minderheid, maar alle oorlogsgebieden in de wereld zijn vertegenwoordigd.
Rita vertelt terloops nog dat hun parochiewerking in het verleden genomineerd werd voor de Pluim. dat is een onderscheiding die door de Vlaamse regionale televisiezenders, in samenwerking met de Koning Boudewijstichting, wordt uitgereikt aan organisaties die zich belangeloos voor anderen inzetten?

en dat is bij Rita en haar medewerkers zeker het geval !!!
ik schrijf hier nu onder ook het gedicht die bij de tekst van Rita staat :

herders voor mensen

is het Kerstekind vandaag een zonderling,
alleen bekend in kleine kringe,
zoals in die os- en ezelstal,
met Jozef en Maria, was dat?

later kwamen eenvoudige lieden
zich als vrome herders aanbieden,
waren er koninklijke wijzen,
moe van het verre reizen.

laten we herders zijn voor de mensen
levend met eenvoudige wensen,
zodat de vrede ons zal wenken,
en wij, eenvoudiger , wijzer denken.

Rita, proficiat met je mooie werk, er zouden nog meer mensen moeten zijn als jij !

Geschreven door dino om 18:24

Zaterdag 25 december 2010

LAPJES UIT BORGERHOUT

op deze rustige morgen wil ik jullie allemaal een Zalige Kerst toewensen en ik heb het gevoel dat ik ieder jaar méér naar Kerstmis verlang omdat dat gevoel me vervult met tevredenheid, liefde, vriendschap.....
onze actie begon rond Kerstmis, dus is het elk jaar een beetje een "verjaardag". daarbij komt dat de actie zich nog steeds meer uitbreid, we nieuwe contacten leggen om onze dekens naartoe te brengen, we nieuwe mensen leren kennen die ons op hun beurt weer helpen of voor wie wij iets kunnen betekenen....het is als een sneeuwbal die rolt en steeds groter wordt !
in dit alles staat de vriendschap en liefde centraal : eerst vond ik hulp bij Antoinette, die me belde nadat ze het krantenartikel gezien had, we werden een echte "tandem" . kort daarop maakten we kennis met Annie, die in Drongen alles coördineerde en daar een hechte groep samenkreeg om te breien, samen te naaien. ze werd ons derde maatje. via Annie leerden we Patricia kennen, ik noem haar onze PR-vrouw! ongelofelijk wat zij uitzoekt op internet.....
eigenlijk zijn we een echte "vier-eenheid", de één kan niet en wil ook niet zonder de anderen.
met deze Kerst wil ik kort iets vermelden : elk jaar krijg ik rond Kerst een groot pakket lapjes, via de post, van twee kranige dames uit Borgerhout. ze zijn respectievelijk 82 en 91 jaar ! zo'n grote (!) doos bevat het werk van 1 jaar. er zit een mooi kerstkaartje bij om ook alle mensen die voor de actie breien en naaien een zalige Kerst te wensen. wat bij deze gebeurd is.
ik heb enorm veel respect voor die oudere mensen die breien of naaien, je moet het maar doen !

Geschreven door dino om 09:49

Zaterdag 11 december 2010

DE GOUDEN DRUPPEL

weldoener schenkt fortuin weg....
hij groeide op in zwarte armoede, overleefde zelfs op een pap van meel en goedkoop bier. maar Ludo Laerte werkte zich op tot een succesvol zakenman.   nu schenkt hij zijn fortuin aan goede doelen. zoals die Gentse organisatie voor daklozen, die gisteren in één klap 25.000 euro rijker werd.
'wij waren met zeven kinderen' zegt Ludo.   'mijn vader was een eenvoudige schrijnwerker.   mijn ouders waren zo arm dat ze in de oorlog een hypotheek moesten nemen op hun huis om eten te kunnen kopen. ik weet nog dat wij soms overleefden op bierpap.     in een café kocht mijn moeder dan een fles goedkoop bier die ze mengde met meel tot er een soort pap ontstond.   dus ja, ik weet wat het is om zwarte sneeuw te zien.'
ook na de oorlog achtervolgde de armoede het gezin nog lange tijd. 'eenvoudige zaken als een appelsien of een reep chocolade, die kenden wij niet.     bijna al mijn vrienden hadden een fiets, ik niet.    studeren heb ik wel kunnen doen en dat is mijn geluk geweest.     als technisch ingenieur ben ik er uiteindelijk in geslaagd een eigen bedrijf uit de grond te stampen.

dat bedrijf was Binzel Benelux, dat laspistolen produceert.     daar bouwde Ludo een indrukwekkende carr!ère uit, maar zijn achtergrond heeft hij nooit verloochend.      'ik wilde iets teruggeven aan al die mensen die vandaag nog in armoede leven.'    twintig jaar geleden gooide Ludo het roer om : hij verkocht zijn aandelen, stak een aanzienlijk deel van de opbrengst in een fonds en besloot het geld in stappen weg te schenken aan armoedeverenigingen.      zo ontstond De Gouden Druppel.   al zes keer reikte de vereniging een bedrag uit aan 12.500 euro, en ook een keer 16.000 euro.

gisteravond werd 25.000 euro (!!!!!) uitgereikt aan Huize Triest Gemeenschapshuis Tabor in Gent, die zich al decennia inzet voor daklozen. 'het is een enorm bedrag. wij kunnen er onze nieuwe keuken mee afbetalen', zegt Werner Van de Weghe van Huize Triest. 'natuurlijk zijn wij heel dankbaar.'

'pas op, het geld komt niet alleen van mij', zegt Ludo.      'ik heb voor een mooi startkapitaal gezorgd, maar heel wat particulieren en bedrijven hebben ons fonds de voorbije jaren gesteund.     en waarom we het fonds De Gouden Druppel hebben genoemd?   25.000 euro voor een armoedevereniging lijkt veel,   maar het is nog altijd maar een druppel op een hete plaat.   al is het deze keer wel een grote druppel'
(uit 'het nieuwsblad van zaterdag 11 december 2010)

Antoinette, Annie, Patricia en ik zijn héél blij dat Huize Triest zo'n schenking krijgt. wij hebben al met onze eigen ogen kunnen zien wat daar allemaal gedaan wordt voor de daklozen en andere mensen die het niet zo breed hadden.      daarom zijn we blij dat wij,   samen met jullie allemaal ook een steentje bijdragen .   misschien geeft jullie dat ook zo'n warm gevoel van binnen, zoals bij ons vieren?

Geschreven door dino om 19:05

Maandag 29 november 2010

OVERVALLEN DOOR DE VRIESKOU.....

we zijn vorige week toch wel overvallen door de vrieskou ! als dat niet vroeg is.....
Annie was bezig een levering klaar te maken voor de vzw Senegambia. om aan een mooi aantal te komen ging ik nog dekens bijhalen van Watervliet.   Rosette had ze verzamelt bij de leden van breiclub 'De Vierkantjes '.   ondertussen vertelde ze me dat ze in Krabbendijke de vraag gekregen had voor kindermutsen voor India.    er volgt nog een patroon maar mooie mutsen zijn altijd welkom.  je kan een kijkje nemen op www.breivoorindia.nl    want de nationale postcodeloterij van Nederland steunt het project !!!!!!! je kan er ook lezen aan hoeveel mutsjes ze al zitten ....
uit het verre Diksmuide kwam ook via de post een groot pak met allemaal breiwerk.   ik heb Lena bedankt voor het mooie breiwerk. zij helpt er bijna niet aan mee, maar coördineert en verzend alles naar mij, en dat al sinds het begin van de actie !!!!
Zaterdag was dan een bijzondere dag voor Huize Triest en ik was er graag naartoe geweest maar ons Floortje heeft vorige week in het ziekenhuis gelegen en ik moest er zaterdag mee thuiswachten .    dat zullen de meeste grootouders begrijpen....    maar : Patricia en Annie ware de vertegenwoordiging van onze 'dekentjes groep'.

ik ga Annie haar relaas hier neertypen zodat jullie weten wat daar allemaal gebeurt is :
er was weer een academische zitting waarin verschillende sprekers aan het woord kwamen
Broeder René Stokman gaf een uiteenzetting over 'gastvrijheid' die ik zeer de moeite waard vond. echt om over na te denken
je kan iemand een plaats aanbieden, maar dan in volledige vrijheid, om te leven zoals hij is, te dansen , te zingen, te eten, zoals hij is ...in vrijheid om er te zijn en in vrijheid om weer te vertrekken.... dat vond ik echt zeer treffend, want hoe vaak zijn we niet geneigd dan ook die andere zijn leven te regelen.....
ook Werner gaf een uiteenzetting en pleitte voor een gestructureerde opvang van de dak- en thuislozen op de begeesterde manier die we van hem kennen.
tussen de lezingen door was er een streepje muziek door Koen De Couter en zijn zoon, die speelden gitaar en zongen aangepaste liedjes op hun eigen manier.
dan was er een receptie met broodjes en daar zijn Patricia en ik aan de praat geraakt met Marc Vriends... de stille weldoener van het gekende VTM programma, waardoor een groot deel van de veranderingen in het tehuis mogelijk geweest zijn.

aansluitend bij de problematiek van Huize Triest, én door de geweldige vrieskou zien we de daklozen weer in de stations van Brussel verschijnen. op televisie,   in de kranten verschenen artikels...in het Nieuwsblad verscheen bijgaande foto, echt zielig dat zelfs kleine kindjes de vrieskou moeten trotseren. wat zijn wij hier allemaal verwend !!!!!    wij gaan proberen met 'ons dekentjes en mutsen, sjaals...'.. te helpen waar we kunnen. een gans jaar door wordt er gebreid en aan elkaar gezet en we weten dat de winter een piekmoment is, maar we gaan nu nog een tandje bijgeven om zoveel mogelijk mensen "warmte" te geven .   is dat niet een beetje de kerstgedachte?

Geschreven door dino om 17:01

Maandag 15 november 2010

GELUK EN VERDRIET

vorige week was weeral (!) een heel drukke week voor mij. telkens neem ik me voor om het wat rustiger aan te doen, en toch betrap ik mezelf erop, dat het weeral niet lukt.......
maar vorige week was daar een goede reden voor : op dinsdag 9 november was Floortje jarig : ze werd één jaar, en dat hebben we gevierd op donderdag 11 november die voor iedereen een vrije dag was.
Tamara had het huis mooi gemaakt en versierd met guirlandes, én de kaartjes die ze gekregen had.   het was een echte feeststemming. en onze kleine peuter,   die net kon stappen, ging dan ook van de één naar de ander.   ze genoot er echt van.   en wij ook. een jaar is toch snel voorbij, we hadden het erover dat we samen in de materniteit zaten naar dat kleine hummeltje te kijken, die nu al zo groot geworden is.
de geschenkjes moest de mama helpen opendoen, volgend jaar zal dat wel anders zijn....
ze worden rap groot, dat zal iedere grootouder beamen, maar ondertussen moeten we er echt van genieten, vinden jullie ook niet?

dan wou ik het hebben over onze dekens. via internet vond ik de vzw senegambia, dat is een vereniging die zich inzet voor zowel Senegal als Gambia.   ik nam contact op met hen , en ze kunnen dekens gebruiken. één van deze dagen gaan we alles klaarmaken om hen op te sturen.
Trees Van Hove,   is ondertussen in Senegal om moedertjes te helpen bevallen. zij doet altijd kleinere dekens mee en mutsjes voor de babies. zodra ze terug is, laat ik wat weten over haar verblijf.
daarna gaan we dekens klaarhouden voor de daklozen, want alle grote steden verwachten weer heel wat mensen die moeten geholpen worden. ik hoor soms van mensen, die zeggen, dat het hun eigen schuld is en zo, maar niets is minder waar. sommigen van hen komen uit een land waar ze elke dag vrezen voor hun leven, of waar de armoede zo groot is dat ze met hun gezin naar hier komen om toch een beetje beter leven te hebben.   tis allemaal makkelijk voor ons om van bij ons warme vuurtje te praten....wij hebben niets tekort, dus waarom zouden we onze dekentjes niet geven aan mensen die koude lijden.
kijken we nu even in eigen land : de waterellende !   tot nu toe zagen we dergelijke beelden alleen in het buitenland, niemand kan onbewogen blijven bij zoveel ellende.   stel je maar voor dat je living , keuken.... helemaal onder water komt te staan. meestal zijn de electrische toestellen kapot,   de meubels doordrongen van water.... het moet verschrikkelijk zijn.   en dat is maar zo ver van ons..... toen ik vannacht even opstond zag ik dat het niet meer regende... oef! dacht ik, een kleine geruststelling voor die mensen. k vind het zo erg !
misschien zijn er mensen die mijn blogje lezen die de waterellende ook meemaken?   lieve mensen, ik bid voor jullie dat het water snel wegtrekt en dat alles in orde komt, dat jullie alles vergoed krijgen. er wordt geld gegeven aan van alles en nog wat in dit land, maar voor die ellende mag men zeker geld vrijmaken.
ik vraag ook aan iedereen van eens stil te staan bij het leed van onze medeburgers uit de getroffen gebieden. groetjes, Nadine

Geschreven door dino om 08:05

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN