bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be

Archief

Zaterdag 26 november 2011

VAN HARTE BEDANKT !

deze week ontving Annie van haar collega Liliane het duizendste lapje van dit jaar, dat brengt haar totaal op 7500 lapjes !!!!!
daarvoor verdient ze wel een pluim hé. Liliane zette zich van in het begin in voor onze actie, onder impuls van Annie uit Drongen. elke week gaf ze trouw lapjes mee met Annie. die worden dan verder verwerkt door Annie, die ze dan aan elkaar naait tot dekens.   Liliane heeft een hart voor minderbedeelden,   en met haar lapjes heeft ze al aardig bijgedragen tot het succes van onze actie.   en niet alleen Liliane, natuurlijk, ook alle mensen die breien, dragen hun steentje bij. daarom probeer ik zoveel mogelijk mensen, of groepen die breien hier te vermelden met wat zij allemaal al gebreid hebben.
Annie zei nog : moesten we eens al die lapjes samenzien, we zouden nogal verschieten....... en dat is waar, het zijn er duizenden !!!!!! ongelofelijk wat er al gebreid is.
en we gaan door.... want er is veel nood. we zijn één grote familie, die warmte geeft aan daklozen, armen.....   door ons mooi breiwerk, en dat is iets om terecht fier op te zijn.
stilaan is het kouder geworden, we zijn ook al eind november.   mensen die op straat slapen zullen dat ook heel hard voelen. onze dekens zullen heel erg welkom zijn.
in deze koude, donkere winteravonden, is breien een plezier.    dus als je zin hebt, brei rustig voort, de lapjes en dekens komen van pas.
dinsdag is het breinamiddag in Ruiselede, en Antoinette en ik gaan er naartoe. de zusters hebben al laten weten dat er heel wat dekens en truitjes klaarstaan.
een heel prettig weekend gewenst !

Geschreven door dino om 08:30

Donderdag 24 november 2011

RITA UIT HEESTERT

dinsdagmiddag vertrokken Annie en ik vanuit Drongen naar Heestert. we hadden nog allebei nooit over dit dorp gehoord, maar met ons madam van mijn navigatiesysteem, konden we niet verkeerd rijden. we hadden de keuze uit drie routes : 1 eco - route 2 kortste route   3 snelste route.
we kozen voor de eco-route. ik dacht dat zal ecologisch zijn : weinig uitlaatgassen, groen.....   en groen hebben we gezien. we reden langs smalle veldbanen, het uitzicht was prachtig, alleen waren we wat langer onderweg. sowieso, rond kwart over twee kwamen we op onze bestemming aan.   Rita had me een tijd geleden gemaild dat ze een heleboel handgemaakte knuffels had, en nog wat dekens.   die knuffels had ze indertijd gemaakt voor verkoop op een kerstmarkt, en de opbrengst was voor een goed doel. maar ze zijn toen gestopt met die actie, en ze had nog heel wat overschot en wilde die toch weer aanwenden voor een goed doel. via internet was ze op mijn blogje terechtgekomen.   of wij met die knuffels niets konden doen?
da is natuurlijk geen probleem als je weet dat we veel bij gezinnen en dus kinderen komen.   we zijn van plan om in december naar het rode kruiscentrum van Sint Niklaas te gaan met dekens, maar dan kunnen we die kinderen daar ook verrassen met knuffels. het zijn prachtige in allerlei kleuren.    Rita haar dochter Inne, was ook aanwezig. ze interesseerde zich duidelijk ook voor goede doelen, en minderbedeelden.  ze luisterde naar alles wat we vertelden over onze actie.
het was een gezellige namiddag,   koffie en een lekkere zelfgebakken taart van Rita....
Rita breit verder en we hopen haar in de toekomst zeker terug te zien. je ziet dat dat recht uit haar hart komt en dat ze blij is dat ze anderen
kan plezieren met haar breiwerk.
omdat het toch al vroeg donker wordt, zijn we op tijd weer huiswaarts gekeerd. dit keer namen we de kortste route, maar.... de kortste route is niet altijd de snelste : we zijn tot in Waregem Centrum geweest, en dat op het drukste uur van de dag.....   maar we hebben er heel veel mee gelachen, en nu weten we , volgende keer nemen we de snelste route !!!
ik heb Rita gevraagd om de fotos van de knuffels nog eens door te sturen, en dan zet ik ze op mijn blogje.   nog eens hartelijk bedankt Rita voor het mooie werk van jou !

Geschreven door dino om 00:00

Vrijdag 11 november 2011

11 NOVEMBER WAPENSTILSTAND

een frisse ochtend... heb al een wandeling gemaakt... en eens nagedacht over vandaag.   daar mijn vader heel erg geïnteresseerd is in de twee wereldoorlogen, heeft hij heel veel documentatie daarover, en heb ik die al eens ingekeken.     ikzelf heb geen wereldoorlog meegemaakt, ben 58 jaar, maar vooral van mijn grootouders heb ik veel gehoord. ze hebben armoede, angst, verdriet meegemaakt. het waren gruwelijke tijden.   ik heb heel veel eerbied voor de soldaten,   die in onmenswaardige omstandigheden aan het front streden. ik heb de dodengang bezocht : je kan je niet voorstellen dat daar mensen leefden om ons te beschermen van de vijand.
velen zijn gestorven, velen zijn teruggekomen na de oorlog. vorig jaar ging ik samen met mijn vader naar een namiddag hier in Eeklo, in het Zonneheem. daar kwam iemand praten die jaren in een concentratiekamp had doorgebracht, zijn broer en vriend daar was verloren, onmenselijke pijnen had doorstaan.   met een vriend is hij na de oorlog thuisgekomen, maar getekend voor de rest van zijn leven.   heel veel later is hij teruggegaan naar dat kamp, hij voelde opnieuw de pijn.   hij had ook beeldmateriaal mee. iedereen zat er bewogen en stil bij.....
de tranen rolden over zijn wangen toen hij vertelde....
hij doet regelmatig zijn verhaal voor groepen die dat vragen, maar hij gaat ook veel naar scholen. toen wij klein waren vertelden ons grootouders, die het meegemaakt hadden, maar hoe verder in de tijd, hoe minder mensen die er nog zullen zijn die het meegemaakt hebben en dat kunnen vertellen.
hij wil de jeugd eens laten zien welke gruwel er bestaan heeft, om hen bij te brengen dat het niet altijd mooi en tof was....
daarom vandaag vind ik dat we speciaal aan die mensen moeten denken, die hun leven hebben gegeven voor ons land, voor ons.
na de oorlog werd gezegd : NOOIT MEER OORLOG ! VREDE MOET ER ZIJN !!!

het is nu weer een triestige, gespannen tijd.   het vormen van een regering lukt blijkbaar niet na al die dagen..... zeker niet bevorderlijk in de huidige situatie.  grote problemen in Griekenland, Italië, Portugal..... en zeg maar ons land. het wordt soms allemaal rooskleuriger voorgesteld.   na de oorlog moest er veel heropgebouwd worden, er was armoe, maar de mensen hadden de hel gezien en wilden vooruit, er kwam weer werk, er kwamen betere tijden.   maar een mens zou een mens niet zijn als hij altijd maar méér wilde.    en het ging goed, ze konden al eens een keer op reis gaan....   ze konden stilaan aan een eigen huis denken.... vrouwen gingen werken en met twee inkomens gaat dat gemakkelijk : twee, drie keren op reis, iedereen een auto,   naar de fitness, op restaurant,  dure kleren, schoenen die ze eigenlijk niet nodig hebben, maar gewoon omdat ze mooi zijn....
daartegenover staan heel veel mensen in de kou, die met een minimuum inkomen moeten rondkomen, armoede hebben, ja zelfs op straat leven.
nu met de crisis, kan daar verandering in komen, en zullen alle gezinnen moeten inleveren, er zal moeten bespaart worden.   en dat zal pijn doen. maar nog meest aan diegenen die het al niet gemakkelijk hebben.
Radio JOE Fm doet een oproep voor gebruikt of nieuw speelgoed. het moet proper zijn en zeker niet kapot. op de site kan je zien waar ze in jou buurt rondkomen om het op te halen. met dat speelgoed gaan ze kinderen in instellingen, in arme gezinnen toch een eindejaarskadootje geven onder de kerstboom.
heb je nog iets   waar je kinderen niet meer mee spelen en in goede staat ? geef het aub aan die actie, het komt goed terecht en kan kinderen heel blij maken.
Kerstmis is een feest van vrede,   vrede die niet zo evident is in deze tijd, maar die er altijd zou moeten heersen.   en het begint bij   de gewone mensen,   want, als wij als gewone mensen niet in vrede kunnen leven, hoe kan dat dan in een land, in de rest van de wereld.....
beginnen we bij onszelf !

Geschreven door dino om 11:54

Zondag 6 november 2011

EEN MOOI VERHAAL

vorige week was ik bij Antoinette in Rumbeke. deze kranige vrouw breit al van in het begin van de actie, en sinds haar man twee jaar geleden overleed en ze altijd alleen zit, nog meer. ze had drie grote zakken lapjes staan. vroeger stuurde ze de lapjes op maar sinds mijn schoonbroer en schoonzus daar dichtbij wonen, ga ik ze afhalen. ze is altijd content als ik eens kom, we praten dan wat, drinken een kopje koffie, soms gaan we naar de Phildar winkel in de buurt, en dan rijd ik door naar mijn familie.
van Lena Dezwarte uit Diksmuide kreeg ik een volle doos dekens toegestuurd, en donderdag was ik in Brugge in Integraal.   daar trek ik altijd een volle namiddag voor uit. mijn mama was heel benieuwd en wilde eens meegaan. samen arriveerden we daar rond half drie. zuster Noëlla Lapon had een grote lading dekens, truitjes, sjaaltjes.... klaarstaan. zuster Maria Goretti was er ook. deze zuster is 82 jaar, en was 38 jaar in een missiepost in Belgisch Congo. ze kan er uren over vertellen.     zij naait de lapjes aan elkaar die de vrijwilligsters en andere mensen binnenbrengen, en zelf breit ze ook.
er was een vrijwilligster gekomen, een vrouw die vroeger les gaf bij de Maricolen.   s avonds na school komt ze allochtone kindjes helpen bij hun huiswerk.   ze breit lapjes , en zette een vriendin van haar ook aan om lapjes te breien.   die vriendin gaat regelmatig thuiswachten bij een zieke vrouw. om zich daar wat bezig te houden had ze haar breiwerk meegedaan. de zieke vrouw vroeg waarvoor dat diende. ze vertelde van de lapjes waar we dekens van maken.   de vrouw wilde ook breien, zo ging de tijd goed vooruit. en zo gebeurde....   de vrouw is zo blij dat ze zich niet meer verveelt, en wij hebben in feite weer een breister bij !
zuster Noëlla vertelde nog een leuk feit : op het Zand in Brugge in de ondergrondse parking, hebben ze nu toiletten gebouwd, en zoals overal is er daar een WC-dame.   op een dag zat ze daar te breien en een Indiër (die in Integraal komt) kwam daar naar toilet.   ze babbelden wat en hij vroeg haar wat ze breidde.   zomaar wat, om de tijd te doden....
hij zei : je moet eens naar Integraal gaan, ze breien daar lapjes om dekens te maken....
en die vrouw is naar Integraal gekomen,   uitleg gevraagd, en ze breit nu ook voor onze actie.
dat zijn echt hartverwarmende verhalen. en zo weten we iedere keer wat verteld. mijn mama genoot zichtbaar.
43 dekens heb ik ingeladen, en nog heel veel andere breiwerkjes.   gisteren ben ik alles bij Antoinette in Vinkt gaan afgeven omdat zij opslagruimte heeft.
binnenkort gaan we eens een dagje tellen, en alles klaarzetten om naar het Rode Kruiscentrum naar Sint Niklaas te doen.   we moeten daar 190 dekens voor apart houden, de rest gaan we voorlopig naar Huize Triest doen,   want daar zouden ze er ook heel graag hebben met de winter die voor de deur staat.
het geeft me een wrang gevoel : dat mensen die dekens nodig hebben , is door het feit dat ze niet in een gewoon bedje in hun eigen huis slapen, dat ze in de miserie zitten.
met die crisis , zal het er niet op verbeteren.   de kerstdagen naderen, een feest van vrede en hoop, en laat ons hopen dat het tij eens keert...... dat men inziet dat het zo niet verder kan.   alles zou beter verdeelt moeten zijn. ieder mens zou een menswaardig bestaan moeten kunnen leiden, een dak boven zijn hoofd, voldoende voedsel, verzorging als ze ziek zijn, scholing, kleding.... hebben.   het is misschien een utopie, maar eens....eens.... komt het wel goed. soms moeten we door een dal omdat alles weer goed zou komen. de crisis doet ons beseffen dat het minder goed gaat, de mensen moeten meer besparen, minder luxueus gaan leven, en net daardoor komt er misschien een kentering, gaan ze misschien eens beseffen wat het voor arme mensen moet zijn, die niet moeten minderen, maar helemaal niets hebben, eigenlijk véél tekort.
toch ben ik gelukkig dat wij een klein beetje van hun miserie kunnen verlichten, door hen warmte te geven. en warmte is belangrijk voor de mens.   de baby'tjes in Senegal hebben betere levenskansen als ze gewikkeld worden in een warm dekentje, vertelde Trees Van Hove, die elk jaar veertien dagen moedertjes helpt bevallen in Mbour, Senegal. ze neemt steeds dekentjes van ons mee naar daar.
maar ook voor oudere , zwakkere mensen is de warmte heel belangrijk. ieder mens kan genieten van warmte, daar kan ik van meespreken.   ik knuffel me zo graag in een deken, dat geeft me een fijn gevoel, is dat bij jullie ook niet zo?
wel , die warmte en dat fijn gevoel geven wij door met onze dekens !

Geschreven door dino om 11:50

Maandag 24 oktober 2011

OP NAAR ALLERHEILIGEN.....

we zijn bijna Allerheiligen dus dat wil zeggen dat we deze week het graf van onze overleden geliefden gaan opnetten en bloemen neerleggen.   het lijkt misschien raar, maar ik vind dit een week waar mensen bewuster denken aan hun kind, echtgenoot, ouders..... die er niet meer zijn. die week wil je eens extra aandacht besteden aan hun graf. alles moet er piekfijn uitzien voor 'hun feestdag'.   bij ons in Eeklo en waarschijnlijk overal is het kerkhof op 1 november één bloemenzee. het is echt prachtig !
maar bij mij is het elke keer een fijn moment als ik naar het graf ga van mijn echtgenoot, die ondertussen al 26 jaar overleden is. het is een moment van nog eens iets te kunnen zeggen tegen hem, gewoon eens in alle rust daar bij hem zijn ..... zo ervaren mijn dochters dat ook.

vorige maandag moest ik naar het ziekenhuis voor mijn jaarlijks onderzoek. het is nu vier jaar geleden dat ik darmkanker kreeg.   ik was deze keer best wel zenuwachtig, maar alles bleek in orde te zijn, binnen een half jaar moet ik dan voor een scan.   ik was heel blij en met mij iedereen die me kent.

deze week heb ik nogal wat te doen, maar ik probeer eens naar Ruiselede te gaan waar op dinsdagnamiddag de missiekring samenkomt. ik moet dringend naar Rumbeke naar Antoinette waar heel veel lapjes klaarliggen, maar dat zal voor deze week niet meer zijn.     ik wil heel graag eens een dagje in Vinkt doorbrengen om met Antoinette op haar zolder de voorraad dekens te controleren.    we moeten 190 dekens hebben voor het opvangtehuis van Sint Niklaas tegen eind november, en verder wil ik zeker Huize Triest niet vergeten.   het begint al koud te zijn ,   en dan komen de dekens van pas.    het stemt me droef als ik op tv die daklozen zie in Brussel en andere gemeenten, die families die met kleine kinderen op straat moeten doorbrengen...... langs de andere kant zie je dan die politiekers die maar bakkeleien over van alles en nog wat, en geld uitgeven aan dure projecten..... dit kan toch allemaal niet !!!!
als gewone mens kunnen we daar niet veel aan veranderen, maar met onze dekentjes kunnen sommige daklozen zich toch een beetje warmen. ik wou dat we ze allemaal een warme plaats in een huis of oude kazerne, of een ander gebouw dat toch leegstaat, en zo zijn er hoor,   konden geven, zodat ze beschut zijn tegen de kou. dat zou toch al een begin zijn.   laat ons dat hopen en eens speciaal bidden voor die problemen.
wij hebben het hier goed, maar dat zou voor iedereen zo moeten zijn.
wij zijn allemaal gelijk, we zijn allemaal mensen onder elkaar.

Geschreven door dino om 00:00

Woensdag 12 oktober 2011

HEEL BIJZONDERE GEBEURTENIS

mijn ouders zijn 60 jaar getrouwd,   en dit komt niet zoveel meer voor.    toen ze 50 jaar getrouwd waren, hoopte ik stilletjes dat ze de 60 zouden halen, en eindelijk is het zo ver.    ze zijn allebei nog in redelijk goede gezondheid, buiten wat ongemakken die wel niet abnormaal zijn voor hun leeftijd.   ze genieten nog beiden van hun hobby's : mijn pa heeft een indrukwekkende postzegelverzameling van wel 250 boeken, en hij vult alles nog verder aan.   mijn mama heeft haar hart verloren aan kaarten. samen met haar nichten en een vriendin kaarten ze soms verschillende keren per week.
mijn broer, mijn drie zussen en ik zijn heel blij dat we onze ouders nog bij ons hebben en hopen dat dat zo lang mogelijk zo blijft.    zondag was er groot feest voor de familie.   iedereen heeft er van genoten en het was tevens een gelegenheid om onze tantes en nonkel, neven en nichten nog eens weer te zien. als je ouder wordt gebeurt dat niet zo vaak meer, spijtiggenoeg.
normaal moest ik vandaag naar het ziekenhuis voor mijn jaarlijkse coloscopie, om te kijken of alles nog in orde is of dat de kanker weer de kop opsteekt.......
maar de dokter is ziek, dus moet ik aanstaande maandag binnen.

vorige week zijn Antoinette, Annie en Patricia bij mij op bezoek geweest om mijn verjaardag te vieren. Patricia was op reis op 24 september, dus hadden we dat uitgesteld.   het was echt weer zalig om een namiddag samen door te brengen en wat te kunnen bijpraten.   de winter komt eraan en dan hebben we weer veel brei-werk.   we gaan weer op zoek naar wol want de voorraad is fel verminderd.   we zijn dekens aan het maken voor het opvangcentrum van het Rode Kruis in Sint Niklaas,   ook voor Huize Triest natuurlijk en er zal nog wel één of ander bijkomen.
zo gaat ons leven verder hé, met één rode draad : onze actie. we hebben mekaar gevonden door de actie en vormen echt een klavertje vier, we vullen mekaar perfect aan.
we gaan er weer tegenaan   om arme mensen, daklozen te beschermen tegen de koude en een knus gevoel te geven, want zeg nu zelf, wat is er aangenamer dan je te kunnen wikkelen in een mooi , warm, gebreid deken !

Geschreven door dino om 07:47

Donderdag 22 september 2011

HET IS WEER HERFST

sinds gisteren is het weer herfst ! jullie merkten het wellicht al aan de bladeren van de bomen, het is ook wel iets kouder.   de dagen worden korter, het is vroeger donker, echt een tijd van het jaar dat je liever thuis in je zetel zit.   het breiwerk wordt weer bovengehaald,   er wordt méér televisie gekeken.   zo heeft ieder tijd van het jaar zijn eigenheden.
ik kreeg deze week een mail van Frieda. Frieda heeft Parkinson en breit vierkantjes. ze vroeg me of we verder doen met de actie?   zeker en vast Frieda, en proficiat dat je zoveel moed hebt om dat allemaal te doen !
en net als Frieda zijn er nog heel veel die weer aan het breien zijn gegaan.
gisteren was ik in Waarschoot-Beke bij Agnes. daar stonden heel veel dozen klaar. we hebben ze ingeladen en de auto zat echt vol ! we zijn er dan mee naar Huize Triest gereden.   op de pad zaten vier kindjes te spelen, eentje ervan had één van onze gebreide truitjes aan ! zij waren zo blij toen ze ons zagen toekomen. op de binnenplaats was het heel druk, ik vermoed van allemaal mensen die opvang kwamen zoeken.   ik heb de auto uitgeladen en ze kwamen nieuwsgierig kijken. alles werd in de voorraadkamer gezet om ze dan te verdelen.
toen ik naar huisreed dacht ik : we zijn weer vertrokken hoor Nadine.
gisternamiddag kreeg ik dan telefoon van het opvangtehuis van het Rode Kruis uit Sint Niklaas. we gaan eind november, begin december naar daar met dekens voor de bewoners (190).   daar kunnen we dan eens samen koffiedrinken en een praatje slaan met de   begeleiders en wie weet met de bewoners.   dat zou eens leuk zijn.

Geschreven door dino om 07:25

Donderdag 15 september 2011

CRASH

twee weken geleden crashte onze computer ! we schrokken er heel erg van..... je verwacht dat niet. langs de andere kant hij was acht jaar, en naar het schijnt is dat een redelijke ouderdom voor een pc.
maar, daar ik eigenlijk niet zoveel ken over de pc had ik geen back-ups gemaakt met als gevolg dat ik alles wat opgeslagen was kwijt was, inbegrepen alle e-mail adressen en zo....

daarom in de eerste plaats een oproep aan RITA : ik ben al je mailtjes kwijt, je e-mail adres,   je gewoon adres.....   wil je me aub eens mailen zodat ik weer contact met je kan opnemen.

ondertussen heb ik een reservecomputer zodat ik weer op mijn blogje kan schrijven en mailen (naar de adressen die ik heb)
en ondertussen kreeg ik telefoon uit Waarschoot - Beke om dekens op te halen.   in Ruiselede starten ze weer met breien op 26 september, we krijgen dan ook een rondleiding in de tentoonstelling van Illud Mane.   Antoinette uit Rumbeke heeft ook weer heel wat vierkantjes klaar. bij mij thuis zijn er ook heel wat vierkantjes afgeleverd..... en zo zie je maar dat alles weer zijn normale gang gaat, en er weer meer gebreid wordt. ik had contact met het opvangcentrum in Sint Niklaas,   en ze gaan ons binnenkort een afspraak geven. we mogen dan dekens brengen die ze dan als cadeautje aan de bewoners gaan geven.
in Watervliet zijn ze ook weer aan het breien na de zomer.
Huize Triest is ook weer open om gerief te brengen, dus zullen we daar zeker gebruik van maken. en daar zullen zij niet rouwig om zijn.
laat ons dus maar met gerust hartje de winter tegemoet gaan,   we zullen heel veel dekens, truitjes, mutsjes en sjaals hebben om te bedelen ! dank voor jullie inzet !

Geschreven door dino om 07:43

Woensdag 31 augustus 2011

STILTE

ik kreeg een heel mooie tekst van Bond zonder Naam die ik heel treffend vond.

Bond zonder Naam gaat samen met heel de samenleving door woelige tijden. elk systeem wordt vandaag in vraag gesteld. de grenzen van de democratie lijken bereikt. justitie is hopeloos verouderd. we lijken weinig geleerd te hebben van de financiële crisis van 2008. we hebben ons laten verleiden en misleiden door het verhaal van "steeds meer". met z'n allen zijn we weggedreven van het wezenlijke. vervreemding is het diepe trauma van het Westen. velen leven met een stil verdriet.

de mensen zijn moe. Hét moe. voelen zich uitgewrongen. de nood aan rust is groot. ze willen vrede, tijd voor zichzelf. stilte.

kost wat kost vasthouden aan antwoorden waarvan iedereen weet dat ze niet meer werken, is geen goede zaak. daarom kan een eerlijke "ik weet het niet meer" een zeer hoopvolle boodschap zijn. durven zeggen dat we het niet meer weten is een begin van waaruit we naar nieuwe en betere antwoorden kunnen zoeken. en daarvoor is stilstaan zo belangrijk.

de duurzame stilte is helend. zuiverend. ze maakt dat het lawaai aan de binnenkant verstomt en de zintuigen worden aangescherpt. omdat je vertraagt, ontstaat van binnen een open ruimte waarin nieuwe antwoorden kunnen groeien. willen we de problemen die op ons af komen aankunnen, dan zal deze oase van verstilling en verdieping een centrale plaats moeten krijgen.

ik denk dat dit een beetje de geest van de tijd weergeeft, daarom ook dat ik het zo treffend en mooi vond.

Geschreven door dino om 11:06

Woensdag 31 augustus 2011

ZOMERVAKANTIE VOORBIJ

ongelofelijk.... maar die grote vakantie is voorbij.

morgen gaan ontelbare kinderen weer naar school ! en ik bedacht zo : hier vinden we dat helemaal normaal dat er schoolgebouwen zijn, leraars, lessen..... maar in heel wat landen is dat niet zo normaal en zijn er kinderen die ongeletterd blijven. en toch is dat iets heel essentieel voor onze opvoeding en voor ons leven later. we hebben heel veel kansen daardoor die we anders niet hadden. de landen waar wij al dekentjes voor maakten zijn arm en minder ontwikkeld, en daardoor geraken ze ook niet verder. als we dan de verhalen van Trees Van Hove horen over hoe de bevallingen gebeuren in Senegal en met wat primitief materiaal zij zich moeten behelpen in de weinige ziekenhuizen begrijpen we dat de gezondheid en de levenskansen van die mensen ook niet alles is. het sterftecijfer bij borelingen is daar heel hoog. de beelden die we de laatste weken heel frequent zien op teevee van de honger in Afrika, drukken ons met onze neus op het feit dat we hier toch wel heel gelukkig zijn , en eigenlijk niets te kort hebben. ik hoop dat al veel mensen hun duit in het zakje gedaan hebben. alle beetjes helpen . laat ons dat zeker niet vergeten.

en wij gaan ook verder dekentjes maken en ander breiwerk voor al diegenen die we kunnen bereiken en die het kunnen gebruiken.

Geschreven door dino om 10:44

Archief

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN