EEN MOOI VERHAAL

op 10 juli was Antoinette jarig  en we zouden allemaal samenkomen bij haar thuis....  maar een sterfgeval in haar familie zorgde ervoor dat we deze samenkomst een weekje moesten uitstellen.        vandaag was het zo ver !   we zouden er om half twee zijn.   Annie en ik hadden samen een prachtig boeket bloemen,   en nog wat lekkers gekocht  en Patricia had een mooie handdoek en badgerief gekocht.       Antoinette had eens een ganse namiddag  vrij zodat we over van alles en nog wat konden praten.   Patricia had mooie truitjes gebreid  en toonde ons die.      Antoinette had dan een ganse voorraad knopen,  waar Patricia haar keuze mocht maken,  om de truitjes mooi af te werken. 
we praten over Sint Niklaas waar we in het najaar een  home gaan bezoeken om gebreide kleertjes,  truitjes, mutsen en sjaals  en dekens gaan afgeven.   we hadden het ook over Huize Triest,  waar we momenteel niets naartoe kunnen doen omdat ze in de zomer gesloten zijn.  maar vanaf september gaan we er weer naartoe.
Patricia had ook de kans om een voorraad mooie wol te kopen maar vroeg toch onze mening.       Antoinette had Elke van de Bosrank gezien,  en die heeft ook wat ideetjes ,  waar we nog eens zullen over praten....
Mariette van Drongen,  die de boorden rond onze dekens haakt  staat te popelen  om ons op haar manier te helpen.  en dat doet ze hoor !!!!!  zonder die boorden zijn de dekens maar half zo schoon.       dat  is haar verdienste !!!!!
ik kreeg deze week nog een doos van twee oude vrouwtjes uit Borgerhout,  die er zoveel plezier aan beleven  om te breien,  en als ze een doos vol hebben, sturen ze die op.
maar met al dat vertellen,  gaat de namiddag vlug voorbij,  neem dat van mij aan.    en ja,  dan moet je weer naar huis.
maar niet getreurd,  in september ben ik jarig  en dan zijn we weer samen.

mijn Patriek  is in verlof en dat zorgt ervoor dat we niet veel thuis zijn,  en dat nog voor twee weken,  en we proberen er het beste van te maken en enkele uitstappen te doen.   op reis gaan we niet omdat we een pracht van een 'raskat' hebben,  die we niet kunnen missen.......
vorige week  kreeg  ik een mailtje van zuster Cécile : ze kwamen met de missiekring naar het arboretum van het Leen.
woensdag  om 13 uur zouden ze aankomen in de cafétaria  voor een kop koffie en een stukje taart. 
nu zij hier in Eeklo waren moest ik zeker eens bij hen zijn.    eerlijk gezegd,  ik woon ik Eeklo,  maar k had eigenlijk nog nooit dat arboretum bezocht.   het was een blij weerzien met de mensen van de missiekring.   ze melden me dat ze zonder lapjes zaten.......!!
zuster Noëlla en ik maakten een afspraak voor 28 juni,  wanneer de missiekring de laatste keer samenkomt voor de vakantie.   ik zal dan lapjes brengen,  zodat zij weer wat voorraad hebben.  
de koffie en de taart waren lekker en iedereen was wel benieuwd wat er daarna volgde.
eerst kwam Johan ons uitleggen wat dat eigenlijk allemaal was,   een arboretum.  het arboretum van het Leen is door de jaren heen steeds gegroeid en aangevuld met nieuwe struiken , en met de nieuwe middelen zoals internet staan zij in verbinding met arboretums over gans de wereld en kunnen zij planten uitwisselen.       we hadden heel veel geluk dat het mooi weer was  om het arboretum te bezoeken.   de verschillende bloemen en planten waren een  lust voor het oog.  hier en daar stopte onze gids om wat meer te vertellen over één of andere plant.   t was een serieuze wandeling,  en ik vermoed dat iedereen het mooi vond maar blij was dat ze op de bus konden stappen.     het is wel een heel goeie tip voor een namiddag :  een mooie wandeling in het arboretum,  het bos,   en nadien rustig genieten in de cafetaria  en het bijhorend terras  van een lekkere ijscoupe,  pannekoeken,  wafels,   maar net zo goed van een croque monsieutje.
zo zie je maar dat niet zo bekende uitstappen toch heel mooi kunnen zijn.   met dank aan zuster Cécile die me de kans  gaf dit mooi stukje natuur te leren kennen.