bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be

Woensdag 13 juli 2011

EINDELIJK WEER EENS ALLEMAAL SAMEN.....

op 10 juli was Antoinette jarig en we zouden allemaal samenkomen bij haar thuis.... maar een sterfgeval in haar familie zorgde ervoor dat we deze samenkomst een weekje moesten uitstellen.       vandaag was het zo ver !   we zouden er om half twee zijn.   Annie en ik hadden samen een prachtig boeket bloemen,   en nog wat lekkers gekocht en Patricia had een mooie handdoek en badgerief gekocht.       Antoinette had eens een ganse namiddag vrij zodat we over van alles en nog wat konden praten.   Patricia had mooie truitjes gebreid en toonde ons die.      Antoinette had dan een ganse voorraad knopen, waar Patricia haar keuze mocht maken, om de truitjes mooi af te werken.
we praten over Sint Niklaas waar we in het najaar een home gaan bezoeken om gebreide kleertjes, truitjes, mutsen en sjaals en dekens gaan afgeven.   we hadden het ook over Huize Triest, waar we momenteel niets naartoe kunnen doen omdat ze in de zomer gesloten zijn. maar vanaf september gaan we er weer naartoe.
Patricia had ook de kans om een voorraad mooie wol te kopen maar vroeg toch onze mening.       Antoinette had Elke van de Bosrank gezien, en die heeft ook wat ideetjes , waar we nog eens zullen over praten....
Mariette van Drongen, die de boorden rond onze dekens haakt staat te popelen om ons op haar manier te helpen. en dat doet ze hoor !!!!! zonder die boorden zijn de dekens maar half zo schoon.     dat is haar verdienste !!!!!
ik kreeg deze week nog een doos van twee oude vrouwtjes uit Borgerhout, die er zoveel plezier aan beleven om te breien, en als ze een doos vol hebben, sturen ze die op.
maar met al dat vertellen, gaat de namiddag vlug voorbij, neem dat van mij aan.    en ja, dan moet je weer naar huis.
maar niet getreurd, in september ben ik jarig en dan zijn we weer samen.

Geschreven door dino om 20:58

Zaterdag 2 juli 2011

VERLOF VOORBIJ.....

ik hoop dat jullie me allemaal vergeven dat ik zo lang niet meer op mijn blog schreef.   er was niet alleen het verlof van mijn Patriek maar vooral mijn gezondheidstoestand die daarvoor zorgde : grote vermoeidheid en diarree zorgden ervoor dat ik niet veel buitenkwam.   wat onderzoeken gaven als resultaat dat het gevolgen waren van mijn operatie, en gevolgen van de bestralingen, en dat ik ermee moet leren leven....    zoals iedereen weet doden de bestralingen slechte cellen maar ook goede.   langs de andere kant ben ik blij dat ik hier nog ben.
er zijn veel dekens gemaakt her en der en Lena De Zwarte stuurde me weer een doos prachtig breiwerk !   ik moet naar Waarschoot Beke dekens halen, in Ruiselede hebben ze ook heel veel dekens klaar.
in Meulebeke ga ik straks lapjes halen.
maar Annie is thuis van een fietsvakantie in Nederland,   Patricia woont ondertussen in haar huis,   en Antoinette is af en toe eens alleen thuis omdat haar man soms busreizen doet.   dat wil zeggen dat we mekaar weer volop kunnen steunen, wat soms nodig is. zondag is Antoinette jarig en we gaan dat samen vieren.
daarbuiten heb ik heel veel tijd met mijn kleinkinderen doorgemaakt.   meest met Floortje, tis ook de kleinste,   maar de liefde die ik van haar krijg is enorm.
onze Tom gaat volgend schooljaar naar de middelbare school en kijkt daar geweldig naar uit. Fien gaat naar het zesde leerjaar,   nu had ze 93 procent,   dus dat zesde zal zeker lukken.
volgende donderdag gaat ze naar het UZ Gent voor controle (om de zes weken).    hopelijk is alles goed.
iedere keer bekruipt mij toch een wrang gevoel.....je weet nooit.....
ik plaats hier een fotootje van onze Floor bij. ze is al 19 maanden, en ongelofelijke energieke meid. ze is heel braaf maar zit geen minuut stil,   en tatert dat het een lieve lust is . ze kruipt overal op, danst graag, is superfan van Studio 100.   kortom je valt er niet mee in slaap !
ik denk dat alle oma's zo fier zijn op hun kleinkinderen, dat is waarvoor we leven......

Geschreven door dino om 22:21

Zaterdag 11 juni 2011

MISSIEKRING RUISELEDE BEZOEKT.....

mijn Patriek is in verlof en dat zorgt ervoor dat we niet veel thuis zijn, en dat nog voor twee weken, en we proberen er het beste van te maken en enkele uitstappen te doen.   op reis gaan we niet omdat we een pracht van een 'raskat' hebben, die we niet kunnen missen.......
vorige week kreeg ik een mailtje van zuster Cécile : ze kwamen met de missiekring naar het arboretum van het Leen.
woensdag om 13 uur zouden ze aankomen in de cafétaria voor een kop koffie en een stukje taart.
nu zij hier in Eeklo waren moest ik zeker eens bij hen zijn.    eerlijk gezegd, ik woon ik Eeklo, maar k had eigenlijk nog nooit dat arboretum bezocht.   het was een blij weerzien met de mensen van de missiekring.   ze melden me dat ze zonder lapjes zaten.......!!
zuster Noëlla en ik maakten een afspraak voor 28 juni, wanneer de missiekring de laatste keer samenkomt voor de vakantie.   ik zal dan lapjes brengen, zodat zij weer wat voorraad hebben.
de koffie en de taart waren lekker en iedereen was wel benieuwd wat er daarna volgde.
eerst kwam Johan ons uitleggen wat dat eigenlijk allemaal was,   een arboretum. het arboretum van het Leen is door de jaren heen steeds gegroeid en aangevuld met nieuwe struiken , en met de nieuwe middelen zoals internet staan zij in verbinding met arboretums over gans de wereld en kunnen zij planten uitwisselen.     we hadden heel veel geluk dat het mooi weer was om het arboretum te bezoeken.   de verschillende bloemen en planten waren een lust voor het oog. hier en daar stopte onze gids om wat meer te vertellen over één of andere plant.   t was een serieuze wandeling, en ik vermoed dat iedereen het mooi vond maar blij was dat ze op de bus konden stappen.     het is wel een heel goeie tip voor een namiddag : een mooie wandeling in het arboretum, het bos,   en nadien rustig genieten in de cafetaria en het bijhorend terras van een lekkere ijscoupe, pannekoeken, wafels,   maar net zo goed van een croque monsieutje.
zo zie je maar dat niet zo bekende uitstappen toch heel mooi kunnen zijn.   met dank aan zuster Cécile die me de kans gaf dit mooi stukje natuur te leren kennen.

Geschreven door dino om 18:40

Donderdag 26 mei 2011

MET DE TREIN......

de warmste lente sinds het begin van de metingen,   landbouwers vragen regen..... zo zie je maar dat het weer zich niet laat dwingen, we moeten nemen zoals het komt.   voor de communiekantjes die zondag hun communie deden was het heerlijk. we hadden er eentje in de familie, maar velen onder jullie zullen er ook wel eentje gehad hebben.   Antoinette haar kleindochtertje Arwen doet op 2 juni haar communie.   allemaal fijne gebeurtenissen in de familie.   ik weet niet of jullie dat ook hebben, maar als oma ben je dubbel zo fier, en een traantje is nooit ver weg......
ondertussen plannen al veel mensen hun reis, of een verblijf aan zee, maar Annie en haar man gaan op reis met de fiets. daar heb ik echt bewondering voor. ik wens hen heerlijk weer, dan genieten ze er dubbel van.
ik vermoed dat er nu niet zoveel gebreid wordt of toch.....
Annie stuurde me gisteren een krantenartikel door :

Met de trein van Brugge naar Eupen en terug...om te breien
Met de trein van Brugge en terug om onderweg te kunnen breien. die uitstap plant een groep Brugse breisters naar aanleiding van de Wereldbreidag op 13 juni. "de trein is de ideale brei-omgeving" zegt initiatiefneemster Gerda Vandewalle. "zelfs als geëmancipeerde vrouw vind je thuis nooit een rustig moment. op de trein wel. regelmatig stap ik met mijn breitas op de trein, zoals een ander naar de sportclub trekt." de bestemming is dan ook geen toeval. "twee uur en vijftig minuten : het is de verste trip die we vanuit Brugge kunnen maken zonder overstappen." een afgewerkt resultaat zit er evenwel niet in. "misschien een sjaal. meer zal niet lukken in die tijdspanne." inschrijven kan mits betaling van 20 euro na een e-mail info@ajour.be niet vergeten : eigen breiwol en naalden.

daar had ik nog nooit van gehoord ! maar ik moet zeggen dat het heel origineel is.    alhoewel onze samennaaidagen dat ook zijn : eens niemand die ons lastig valt, gezellig samennaaien,   het is wel niet breien, maar de vierkantjes zijn gebreid,   en tegen de avond hebben we heel wat dekens gemaakt.
t zijn initiatieven om verder te zetten.....
hier in Eeklo is het niet zo warm en het waait nogal, maar k wou dat er toch wat regen viel vandaag want de bloemen en planten hebben het hard nodig om nog maar niet te spreken van de landbouwgewassen....
ik wens iedereen een fijn weekend toe, moet je nog naar een communie of ander feestje, amuseer U,   volgende week gaan we al naar de maand juni om maar te zeggen dat het allemaal heel snel gaat.

Geschreven door dino om 07:48

Donderdag 5 mei 2011

ZONDAG MOEDERDAG

zondag moederdag ! we weten het allemaal. de meesten onder ons zijn moeder dus verwachten we onze kinderen zondag op bezoek. in de voormiddag komen mijn kinderen, en in de namiddag kom ik samen met mijn broer en drie zussen samen om ons mama in de bloemetjes te zetten. we vieren ook vaderdag omdat het moeilijk is om ons allemaal samen vrij te maken, en voor mijn ouders is dat ook makkelijker.
maar ik denk in het bijzonder nog aan enkele andere moeders die me heel nauw aan het hart liggen : Antoinette, Annie en Patricia die samen met mij onze actie "dragen".   Mariette, die trouw rond al onze dekentjes mooie randjes haakt,   Oma die al van in het begin breit en contact houd, Rosette van Watervliet die daar alles regelt en ondersteunt,   en dan nog de zuster Cécile en Noëlla van Ruiselede en zuster Noëlla van Integraal die wel geen moeder zijn in de echte zin van het woord maar voor mij zijn het toch moedertjes die zoveel doen voor mij   en alles helpen ondersteunen. ik herinner me trouwens, toen ik schoolging in Sint Andreasinstituut in Brugge, dat we de zusters moesten aanspreken met Mère....
Angèle Perdu van Meulebeke verzamelt al de lapjes van de Ocra, Mariette uit Kleit verzamelt afgewerkte dekens van haar breiclub.   voor mij zijn al deze mensen heeeeeeeeeeel belangrijk, het voelt aan als 'mijn moeder', ik draag ze in mijn hart, en ze helpen onze droom om mensen te helpen waar te maken. zonder al deze mensen stond ik nergens, en als er een feestdag is voor hen dan is het wel deze van moederdag.

Geschreven door dino om 10:03

Zondag 24 april 2011

ZALIGE PASEN

ik wens al de lezers van mijn blogje een "zalige pasen". en dat zeg ik met gans mijn hart. het is schitterend weer en dat maakt dat dit paasweekend extra aangenaam is. je voelt je goed bij dit alles,   maar vergeet alsjeblieft niet de ware betekenis van "pasen".   en in deze woelige tijden zouden we eens meer moeten stilstaan bij het lijden en sterven van Jesus.    met wat ik in het verleden geleerd heb in het achterhoofd,   denk ik vaak : Jezus is gestorven voor ons, maar wat heeft het opgebracht........ beseffen de mensen wel wat Jezus voor ons gedaan heeft?
ik moet zeggen,   ik besef het , met ouder worden, méér en méér.......
velen beseffen dat maar als ze ongeneeslijk ziek zijn, als ze geen uitweg meer zien in hun uitzichtloze situatie.....
toch is het simpel hoor : als we eens nadenken wat we hier allemaal hebben,   hoe we ons voelen,   wat er leeft en groeit op de aarde, dan kom je maar bij één iemand terecht : Onze Vader in de hemel.
en die Vader waakt over ons, maar het moet ook van onze kant komen. we moeten niet gans de dag in de kerk zitten, dat vraagt Hij niet, maar enkele momenten nadenken, aandacht schenken, leven naar het voorbeeld van God.
als dat méér zou gebeuren, zou onze wereld en samenleving er veel mooier uitzien, zou er véél minder egoisme zijn.
dit wou ik toch even kwijt op deze Paaszondag.
een fijn weekend gewenst.

Geschreven door dino om 12:49

Vrijdag 15 april 2011

WERELMISSIEHULP

wat maandag als een heel gewone rustige dag begon, veranderde al gauw in een drukke dag.   in de voormiddag werd ik opgebeld door Wereldmissiehulp met de vraag of ik dekens kon klaarleggen voor verzending?   ze zouden dinsdagvoormiddag komen afhalen met hun vrachtwagen.....
ik belde onmiddelijk Antoinette, want er liggen er heel wat op haar zolder .   samen zouden we dan alles beneden kunnen halen en klaarzetten. maar ik dacht eraan dat er bij Mariette in Drongen ( je weet wel die vrouw die rond onze dekentjes een prachtige boord haakt ) nog redelijk wat dekens lagen om afgehaald te worden, dus zou ik eerst bij haar gaan om ze mee te nemen.
in Ruiselede ligt er ook altijd heel wat breiwerk klaar . een telefoontje naar zuster Cécile Bonamie ,   en het was geregeld.
bij Mariette had ik zoveel dekens, dat ik ze eerst bij Antoinette moest afgeven, en daarna reed ik naar Ruiselede.   samen met zuster Cécile laden we mijn auto vol.   ongelofelijk dat de missiekring weer al zoveel klaar had !
en dan konden we beginnen met alles klaar te zetten.   af en toe kwam Raoul, Antoinette haar man, een kijkje nemen.
en terwijl we bezig waren de dekens van de zolder te halen, belde de chauffeur van Werelmissiehulp om te vragen of hij mocht passeren om de lading mee te nemen, hij moest daar in de buurt zijn.
toen hij vertrok, waren Antoinette en ik zo content. Annie en Patricia wisten niet wat er die dag allemaal gebeurd was,   het moest allemaal zo snel gaan.
vandaag moest ik in Integraal zijn bij zuster Noëlla Lapon, om hun breiwerk op te halen. ik had het Koen van Wereldmissiehulp laten weten, en hij zou ook naar Integraal komen. we hadden daar een goed interessant gesprek, waarin Koen vertelde dat ze nu een grote lading naar Haiti gingen sturen, en ook naar de oostbloklanden .   waar ons dekens naartoe gaan, is voor mij eigenlijk gelijk. Werelmissiehulp is een betrouwbare organisatie, die overal mensen in nood probeert te helpen, en daar kunnen wij alleen maar blij om zijn .   we moeten ook eerlijk zijn : wij kunnen het ons niet veroorloven van goederen te versturen, wij hebben daar geen geld voor.   Wereldmissiehulp neemt onze dekens gratis mee en we weten dat het goed terechtkomt.
en wij kunnen weer beginnen een nieuwe voorraad aan te leggen....

Geschreven door dino om 18:44

Vrijdag 8 april 2011

WEEKEND

na de fijne samennaaidag is het wat rustiger geweest in ons "fabriekske"....   Annie moest een operatie ondergaan waardoor ze zich rustig moest houden.   op 5 april was ze jarig dus hebben we haar een namiddagje gezelschap gehouden.   we hebben een beetje besproken wat we allemaal gaan doen.   Mariette had al om dekens gevraagd om randjes rond te kunnen haken.
Antoinette sukkelt ook wat , en moet zich van de dokter rustig houden, en dat is nu net wat ze NIET kan !!!!
Patricia is heel druk bezig in haar nieuwe huis, ik vermoed dat ze binnenkort gaan verhuizen..... wat niet spijtig zal zijn. ze zijn al zo lang bezig met de verbouwingen, dan kijk je wel uit naar het einde van de werken, en het resultaat daarvan.    natuurlijk gaan we dan eens kijken !
voor mij kwam mijn grote controle : een volledige scan om te zien of er geen kanker te bespeuren valt.   en het resultaat was positief : alles ziet er goed uit, ik heb weer een half jaar   en dan is het coloscopie.   maar ik kijk er telkens naar uit, dat geeft weer een gevoel van rust.   zoals jullie kunnen lezen, zijn de weken goed voorbijgegaan.
en we zijn ook weer volop lapjes aaneen aan het zetten.
zuster Noëlla Lapon van Integraal belde dat ik om een lading dekens mag gaan tijdens de paasvakantie. zo zal de voorraad weer goed aandikken, om aan de vraag te kunnen voldoen.    eind september, begin oktober gaan we naar een centrum van het Rode Kruis in Sint-Niklaas met dekens voor alle bewoners en gebreide truien, mutsen, sjaals..... voor de winter.   dit staat al allemaal klaar !
en voor de rest gaan er dekens naar Huize Triest en andere projecten.
het weekend staat voor de deur, en ik kreeg daarjuist de nieuwsbrief van Pascal Vyncke over "fietsen". ik heb het eens doorgelezen   en het is een goed idee met dit mooie weer, en het is nog gezond ook !   men denkt er niet altijd bij na als men aan het fietsen is, maar toch is het zo.
ik wens jullie allemaal een aangenaam, zonnig weekend toe !

Geschreven door dino om 08:19

Woensdag 23 maart 2011

GESLAAGDE SAMENNAAIDAG

we zetten maandag de lente in op een heel speciale manier.   waar anderen in de tuin werken of een flinke wandeling maken, zaten wij binnen om lapjes aan elkaar te zetten.
wie waren wij?   leden van de Crea van Vinkt, de breiclub 'de vierkantjes' van Watervliet,   Mariette, haar dochter en een vriendin, Jacqueline uit Merelbeke en haar zoon,   Monique was met mij meegekomen uit Eeklo.   zij doet reeds heel veel vrijwilligerswerk en wilde dit zeker niet missen. Maggy van Rumbeke was er ook bij.   in de namiddag zijn daar nog eens mensen uit Waarschoot Beke bijgekomen en nog leden van de Crea Vinkt, en Elke kwam met het busje van haar werk met nog mensen van de Bosrank. en Antoinette , Annie, Patricia en ik .
waar hebben wij onze dag doorgebracht?   in de verwarmde zaal van de oude jongensschool van Vinkt, waar alles was wat we nodig hadden om er smiddags te eten, en om een sanitaire stop te maken .
wat hebben we gedaan?   Annie en ik hadden op voorhand pakjes gemaakt, waar voldoende lapjes inzaten om een deken van te maken. iedereen die binnenkwam nam een pakje mee en kon van start gaan.
het gaat eigenlijk zo vanzelfsprekend , na de twee vorige keren.   ieder jaar wordt het beter en leren we nog wat bij om de organisatie zo goed mogelijk te laten verlopen.
het was echt mooi om te zien hoe iedereen zo bezig was en ondertussen een babbeltje deed met zijn buur.   voor de middag had Rita, een buurvrouw van Annie, soep gemaakt  : Paprika soep en Wortelsoep, en Antoinette had Courgettesoep gemaakt.   lekker boterhammen en toespijs hoorden daarbij natuurlijk, en vulden onze maag.
in de namiddag konden we nog genieten van taart die Rita gebakken had, en koekjes van Maggy. maar.....tussendoor werd er voort genaaid !
tegen de avond waren al mooie dekens gemaakt en sommigen namen nog één of twee pakken mee om thuis verder te werken.
Antoinette, Annie, Patricia en ik waren wel wat moe, maar héél tevreden van onze derde samennaaidag.....op naar de vierde !
ik wil Rita speciaal bedanken voor de lekkere soep en taart, Annie voor haar bijdrage aan deze toffe dag,   en Antoinette die toch altijd zorgt dat het in de zaal kan doorgaan, en alle eten aanhaalt.   ze is voor mij onmisbaar. dank je.

Geschreven door dino om 15:47

Vrijdag 18 maart 2011

SAMENNAAIDAG

maandag is het weer zo ver : voor de DERDE keer houden we onze samennaaidag !
de inschrijvingen lopen binnen,   en naar wij zien gaan we met ongeveer evenveel zijn als vorige jaren.   Antoinette heeft het al heel druk gehad met de voorbereidingen. daar zij dicht bij de zaal woont haalt zij de frisdrank, koffie, brood, toespijs.....   Annie en ik hadden het druk met pakjes lapjes maken, zodat we de mensen die binnenkomen onmiddelijk hun gerief kunnen geven waarmee ze aan de slag kunnen.   we gaan de mensen ook vertellen waar alles naartoe gaat en wat de projecten zijn waar we willen aan meewerken.
zoals altijd wordt het heel gezellig.   Rita uit Drongen maakt de soep .   Mariette, die altijd de boordjes rond de dekens haakt, komt ook, samen met haar dochter.
er komt een groep uit Watervliet en uit Beke, natuurlijk heel veel leden van de Crea van Vinkt, Ten Bossche uit Deinze, mensen uit Drongen, Merelbeke, zelfs uit Rumbeke !     ik hoop dat ik niemand vergeet..... want ze zijn allemaal welgekomen.   er komen er veel van s morgens, en de rest sluit rond de middag aan.    tegen de avond zullen we al een deel mooie dekens hebben, deze die nog niet afgewerkt zijn, kunnen de mensen meenemen en thuis verder afwerken.
Antoinette, Annie, Patricia en ik hebben er lang naar uitgekeken, en we zijn er klaar voor !

Geschreven door dino om 07:47

Maandag 7 maart 2011

STOP KINDERMISHANDELING

de laatste veertien dagen was ik helemaal van de kaart ,   door zes kinderen, heel gewone kinderen   ware het niet dat ze op jonge leeftijd "de hel" meemaakten......
U hebt er waarschijnlijk allemaal over gelezen in de krant, gezien op televisie.
Louise Deblaere 2,5 jaar krijgt van haar stiefvader twee harde stampen in haar buik.   het kind stierf aan een inwendige bloeding door een gescheurde lever !   ze was al vier keer op de spoed beland met verdachte verwondingen maar niemand trok aan de alarmbel !
Alicia M. 4 jaar,werd in het Brussels Erasmusziekenhuis binnengebracht nadat ze vreselijk was toegetakeld door vrienden van de moeder.    wat de kleine Alicia M. moest ondergaan was al te gruwelijk : nadat ze drie weken geleden door haar moeder werd afgezet bij "vrienden" werd ze gestoken met een voorwerp, en met kokend water overgoten.   de twee duwden ook sigaretten uit op haar lichaampje.     de kleuter kreeg een hartstilstand door de folteringen, waarop een vriend van het koppel de hulpdiensten alarmeerde.    het kind kon nog gereanimeerd worden maar ligt in coma en de dokters weten niet of ze het haalt !
Giovanni uit Gent, 6 jaar ,   bont en blauw geslagen en in een beek gegooid door zijn stiefvader.    sinds donderdagavond ligt het jongetje in het uz in Gent. hij heeft het jongetje harde klappen verkocht, hem dan in een gracht gegooid, weer uitgehaald, de kleine Giovanni weer in zijn auto gegooid. het kind rilde van de kou en de pijn. uiteindelijk dumpt hij het kind op een plein, in het pikdonker,achter een hoog hekken en verborgen door een gebouwtje dat er staat.   toen vrijwilligers hem vijf uur later vonden was hij levensbedreigend onderkoelt.
dan zijn er nog de drie Roemeense meisjes Christina 10 jaar, Andrea 7 jaar en Brigitta 4 jaar.   ze zijn nu ondergebracht bij belgische pleegouders en hebben het daar goed. maar ze moeten terug naar Roemenië waar ze in moeilijke omstandigheden moeten leven, en waar hun vader kortelings vrijkomt.   die vader heeft de drie meisjes sexueel misbruikt !!!!!
de belgische pleegouders zijn doodsbang dat de kinderen weer misbruikt worden.   de roemeense kinderbescherming beloof alles te volgen en zo, maar dat kan de pleeggezinnen niet geruststellen......

dat zijn allemaal gevallen die mijn hart zo'n pijn doen...... dat dit in onze maatschappij gebeurt..... wie kan een kind zo'n pijn doen?????? ik kan er met mijn verstand niet bij.   als ik lees van de kleine Alicia dat haar folteringen drie weken hebben geduurd !!!!! wat ging er door dat kleine meisje, hoe bang is ze geweest al die weken, als die folteraars maar hun gang gingen. haar mama zette haar zomaar bij een bevriend koppel af, blijkbaar is ze gedurende die drie weken niet langs geweest.......dat kleine meisje heeft dat allemaal moeten doorstaan, de daders moesten een levenslange straf krijgen !
voor Louise is het allemaal voorbij....ze is er niet meer.......
Waar moet Giovanni nu heen.....   zijn mama woont bij diegene die hem voor dood achtergelaten heeft....

het is een tijd dat die kinderen moesten spelen, zich amuseren, geknuffeld worden door hun ouders, een tijd waar ze geen zorgen moesten hebben, maar het is anders uitgedraaid.    er wordt in ons land hier veel te laks op gereageerd.   wanneer ze enkele keren in het ziekenhuis worden opgenomen met verwondingen waarvan men de herkomst niet weet,   mag er toch een belletje rinkelen....
vooral bij Kind en Gezin komen ze vaak in contact met kinderen die bijvoorbeeld abnormaal veel blauwe plekken hebben.   kan ook een teken zijn.....   maar waar we misschien niet aan denken dat is dat de gewone burger soms signalen opvangt van zo'n situaties.   als we dan de kop in t zand steken, dan laten we de daders hun gang gaan. er zijn instanties waar je anoniem   situaties kan kenbaar maken.   ik denk dat er op die manier vele kinderen zouden gespaard blijven van mishandeling

ik hoop dat we op die manier   een steentje kunnen bijdragen   en kinderen kunnen helpen.
kinderen zijn onze toekomst, ze zijn het mooiste wat ons kan overkomen. laat ons dan ook zorg dragen over alle kinderen !

Geschreven door dino om 11:50

Maandag 7 maart 2011

SAMENNAAIDAG

nog twee weken en het is weer zo ver..... onze derde samennaaidag !
diegenen die er de vorige jaren bijwaren weten hoe het er allemaal aan toe gaat : ofwel kom je s morgens rond 9-9.30u, ofwel kom je in de namiddag.   s middags is er lekkere zelfgemaakte soep met boterhammen met kaas, hesp......   en in de namiddag hebben we koffie met cake.
soep en cake worden gemaakt door Rita, die op haar manier een steentje wil bijdragen.
Mariette, die al die mooie boordjes rond onze dekens maakt, komt samen met haar dochter.
maar dit jaar hebben we een primeur : er komt een man mee ! en niet zomaar een man,   hij   breit !
het is de zoon van Jacqueline, die al van heel in het begin breit.    ze kwamen soms op bezoek    in het uz in Gent toen ons Fientje daar lag met leukemie.     ze hadden altijd iets kleins mee ,   en daar was Fientje heel content mee.      Jacqueline kan honderduit vertellen over kruiden en homeopatische geneesmiddelen, ongelofelijk.
haar zoon is uit hetzelfde hout gesneden en breit samen met zijn ma voor onze actie.     ben eens benieuwd hoe hij zich daar gaat voelen tussen al die vrouwen.......
ik wil bij deze ook vragen   jullie naam door te geven, of aantallen voor groepen,   dit om organisatorische reden.
wij hopen dat het mooi weer is zodat jullie niet in slecht weer moeten doorkomen,   en dat is het alleszins al aangenamer.....
Antoinette, Annie, Patricia en ik doen er alles aan om jullie een mooie , aangename dag te bezorgen.

Geschreven door dino om 08:07

Zondag 13 februari 2011

MARIE ROSE MOREL

toen ik woensdagmorgen haar overlijden vernam, voelde ik me heel verdrietig.     ik weet ,   het gebeurt elke dag wel ergens anders, maar toch deed haar dood me heel veel verdriet.......
of je nu van dezelfde mening was als zij,   doet er niet toe.   ze had een heel mooie leven tot ze plots het nieuws kreeg dat ze kanker had.   dat is iets wat elke dag , spijtiggenoeg, velen onder ons te horen krijgen, en elk gaat er op een ander manier mee om. zij besliste om deze strijd met ons te delen,   en zo anderen moed te geven, die ook in hetzelfde straatje zaten.    haar grootste drijfveer waren haar twee 'prinsen' ,   zoals ze haar twee zoontjes noemde.   daarvoor wilde ze leven !   het werd een lange strijd met hoogtes en laagtes,   ze bleef erin geloven, ondanks hetgeen dokters ook zeiden,   en gesteund door haar engelbewaarder Frank Van Hecke.    ze ging nog naar het buitenland om andere therapieën te proberen.   maar vorige week maandag ging ze dan heel snel achteruit om dinsdag de strijd helemaal te verliezen.
Marie-Rose, ik vond jou een fantastische vrouw,   een sterke vrouw,   een voorbeeld voor ons allen.   dit had niet mogen gebeuren, maar je zal niet vergeten worden.   je zoontjes zullen opgroeien met het idee aan hun supermama,   op tijd en stond een envelopke krijgen met enkele woordjes van jou,   en iedereen die jou gekend heeft zal kunnen vertellen hoe jij was.
je engelbewaarder Frank, die ondertussen je man werd, is het beste wat je kon overkomen, hij is zo fier op 'zijn vrouw'.
je kinderen, Frank, je ouders, je zus en broer en je familie wacht nu een zware tijd,   beseffen dat je hier niet meer lijfelijk aanwezig bent... maar wel nog hierboven. van daar   zal je waken over hen, ze zullen nooit alleen zijn,   altijd je steun kunnen vragen.......
Het ga je goed, Marie-Rose, je was een toffe madam, die ik me altijd zal herinneren.....

Geschreven door dino om 15:01

Zondag 13 februari 2011

SAMENKOMST IN OOSTENDE

na de mooie zonnige namiddag van dinsdag, hadden we gehoopt op een herhaling op woensdag, maar niets was minder waar want het was een beetje gure wind die waaide toen we in Oostende aankwamen.   Annie was in Drongen op de trein gestapt, Antoinette en ik in Aalter. zo maakten we met ons drieën deze aangename treinreis mee.   het herinnert me aan de tijd dat ik van Zeebrugge(waar ik woonde toen ik een jaar of zeven was)   naar Brugge ging met de trein.
in Oostende gekomen voegde Patricia zich bij ons en gingen we eerst een lekkere kop koffie drinken.   we wandelden door de winkelstraten, om dan rond de middag een warme maaltijd te gebruiken in een tof restaurant.    het dessert moesten we bij Patricia thuis in Bredene gaan eten.   eerst wat 'sightseeing', daar de bakker over de middag gesloten was, en zo leerden we Bredene eens een beetje kennen.   het is een stukje kust die misschien niet zo gekend is als Knokke en Blankenberge, maar zeker even mooi, of nog mooier.   er worden ook volop appartementen gebouwd, zoals overal trouwens.    na twee uur haalde Patricia haar taart af en reden we naar het "vissershuisje" van Patricia. eigenlijk is het een buitenverblijf, maar in afwachting dat haar huis in Gistel af is, resideren ze daar.
dit mooie vissershuisje is echt een droomhuisje, zo gezellig, zo aangenaam en knus....... dat vonden we alledrie.   dan kwam de taart op tafel,   en wat lag er bovenaan : een klavertje vier !!!!!
dit had ze speciaal besteld.    Patricia is echt een supervriendin en een deel van ons klavertje vier.
we hebben   onze agenda's samengelegd om zo de zaal te kunnen bespreken in Vinkt voor onze , ondertussen 3de samennaaidag.   Antoinette zorgt daar allemaal voor. van zodra ik de datum weet van die Samennaaidag schrijf ik het onmiddelijk op mijn blog.
we zijn ook van plan van naar het weeshuis in Sint Niklaas te gaan om voor deze kinderen mooi breiwerk te brengen.
Annie gaat naar Huize Triest met dekens.   ikzelf heb een mail gestuurd naar een jongen die vorig jaar een container naar Haïti stuurde, en dit jaar opnieuw wil doen. misschien neemt hij dekens van ons mee???
we zien wel, we proberen te helpen waar we kunnen, en met ons vieren moet dat zeker lukken.
na deze gezellige namiddag vertrokken we weer uit Oostende naar Aalter en Drongen. ik was heel moe maar heel content, en de anderen ook denk ik.....
ik wil hierbij ook nog vermelden dat Trees Van Hove op 17 februari in de Bosrank komt vertellen over haar laatste reis naar Senegal. iedereen die geïnteresseerd is ,   is welkom !

Geschreven door dino om 14:40

Maandag 31 januari 2011

AANEENZETTEN LAPJES

ik kreeg vorige week een mailtje over het aaneenzetten van de lapjes. ik kon deze mail niet beantwoorden, kreeg mijn antwoord steeds terug, dus doe ik het via mijn blog. daar we lapjes genoeg hebben, brei ik niet maar zet de lapjes aan elkaar en ik doe dat op de volgende manier : ik leg twee lapjes naast elkaar , en dan neem ik een beginsteek van het ene lapje op , en een beginsteek van het andere lapje enz.....
zo verkrijg je dat je dekentje uiteindelijk helemaal plat is en het aan beide kanten even mooi is.
tenslotte wil ik hier nog eens vertellen dat we ondertussen met vier enthousiaste vrouwen zijn die deze actie "dragen". wie voor ons wil breien, of helpen aan elkaar zetten of wat dan ook kan altijd terecht bij Antoinette in Vinkt, Annie in Drongen, Patricia in Bredene (en ze verhuist naar Gistel) en bij mij in Eeklo.
hebt U weet van een hulpactie die onze dekentjes of truitjes kan gebruiken, mail het ons gerust : wij breien om mensen te helpen.

Geschreven door dino om 06:59

Zondag 30 januari 2011

BREICLUB IN OOSTENDE....

ik vertelde al dat Patricia kennisgemaakt heeft met een groep breisters in Oostende.   ze stuurde mij een kort relaas van die kennismaking :

een week of drie geleden las ik in het gazetje van Oostende, dat de breiclub van 't hoekje in de Opex te Oostende mutsen en sjaals   gebreid hadden voor het goede doel, namelijk voor de daklozen. dit clubje komt elke maandagnamiddag bijeen en hangt af van het Sociaal Huis Oostende.
ik heb toen telefonisch contact opgenomen met hen, en dezelfde dag een mail verstuurd met onze gegevens, een foto van de compilatie van onze samennaaidag, alsook verwezen naar de website van Huize Triest en van de blog "dekens voor pakistan".     dit alles om ons voor te stellen en kennis met hun te maken eventueel voor wisselwerking.    ik beloofde om eens langs te gaan.
deze namiddag kreeg ik een telefoontje, en de mevrouw zei dat ze een   dame in Oostende kende die al jaren dekentjes breide en dat ze deze namiddag die dekentjes voor ons ging ophalen bij die mevrouw en me vanavond telefonisch ging melden waar ik ze mocht gaan afhalen. het zou eventueel over heel veel dekentjes gaan.....
k ben dan maandag kennis gaan maken en de dozen opgehaald, er waren mooie afgewerkte dekentjes bij, gebreide kussentjes en gebreide repen die nog aan elkaar gezet moeten worden.
wat die breiclub zelf betreft heb ik beloofd contact te houden zodat wij eventueel kunnen bijspringen met kinderkleding te breien ....    hun doel en thema dit jaar is truitjes, sjaals,   mutsen.... breien voor kindjes van alleenstaande moeders.
zo kan er weer een mooie wisselwerking ontstaan tussen beide   "breiclubs"  , die allemaal eenzelfde doel hebben, namelijk breien voor mensen in nood en hen daardoor een beetje meer comfort te kunnen geven.

met dank aan Patricia die zoveel voor onze actie doet !!!

Geschreven door dino om 20:05

Vrijdag 28 januari 2011

MISSIEKRING RUISELEDE EN BREIWERK UIT MEULEBEKE

op dinsdag was het nieuwjaarsvergadering in Ruiselede : dat is de eerste keer dat de missiekring samenkomt in het nieuwe jaar !   ik had beloofd mijn best te doen om aanwezig te zijn,    en ik keek er ook heel erg naar uit.    ik denk dat alle leden aanwezig waren,   er waren zelfs een paar nieuwe leden....   het is ongelofelijk hoe die missiekring daar bloeit,   zeker en vast door de inzet van de zusters Noëlla en Cécile.   zuster Noëlla was het breiwerk aan het bekijken, want het was weer  wondermooi !     later op de namiddag hadden we een gezellige babbel bij koffie en boterkoeken.
dan kon ik de auto laden en die zat stampvol, maar we moesten alles overladen toen Antoinette arriveerde.    ze was naar een vergadering geweest die was uitgelopen, en tenslotte verzamelen we alle breiwerk bij haar, dus.....
daar kwam nog bij dat ik woensdagmorgen naar Angèle in Meulebeke moest om lapjes en breiwerk, en mijn auto weer leeg moest zijn.   Ocra Meulebeke had ook ferm zijn best gedaan !   gelukkig dat er nu al velen zijn die hun lapjes aaneenzetten...... vroeger waren het alleen lapjes die ik daar haalde, nu zit er al veel breiwerk bij. en het is heel mooi ! ik wou het met Angèle hebben over haar kleindochtertje van 18 maand,   die kanker had toen ik daar de laatste keer was. het meisje had eerst zware chemo gekregen om het gezwel te verkleinen, en dan een zware operatie om het gezwel weg te nemen.....    dat zo'n klein meisje dat allemaal moet meemaken.... maar nu is ze genezen, al moet ze regelmatig onder controle.    gans de familie is opgelucht en hoopt dat alles goed blijft.
zo was mijn week weer "vruchtbaar" , volgende keer vertel ik over Patricia die een nieuwe breigroep gevonden heeft in Oostende !

Geschreven door dino om 06:07

Donderdag 13 januari 2011

SCHADEGEVAL IN HUIZE TRIEST

woensdagmorgen trok ik goedgezind met de verantwoordelijke van Waarschoot - Beke naar Huize Triest.   de auto was volgeladen met prachtig breiwerk, en daar waren we best fier op.
bij Triest aangekomen hadden we al rap in de gaten dat daar iets gebeurd was .    Werner kwam op me af en deed het verhaal : er was daar iemand toegekomen, die helemaal door het lint ging.   met de kasseien die het siertuintje omringden, had hij de ruiten ingesmeten, ook in het zo mooie nieuwe deel waar de broodjes verkocht worden was veel schade.    er was juist vergadering om de vrijwilligers aan het werk te zetten, en deze week is de deur van Huize Triest gesloten......
ons breiwerk hebben ze zoals altijd in dank aanvaard.   het voelde zo raar aan, daar te staan en eigenlijk niets te kunnen doen aan het verdriet die die persoon veroorzaakt had.
in de namiddag kreeg ik telefoon van Annie, die wel wist dat alles daar toe was bij Triest, maar niet wist wat er gebeurd was.
Ik kreeg telefoon van Antoinette : ze was heel ziek, ik kon haar bijna niet verstaan. zo ellendig klonk ze..... we hebben toch wat kunnen praten en dat helpt ons ook al een eind vooruit. ik hoop dat ze snel beter wordt, zodat ik eens daarheen kan. haar man Raoul is ondertussen op pensioen, ik denk dat dat voor Antoinette een grote steun is.
op 25 januari is het nieuwjaarsvergadering bij de zusters Cecile en Noëlla   en missiekring van Ruiselede. als alles goed gaat ga ik ernaar toe.
het wordt dus weer druk de komende weken wat de actie betreft.
verder pas ik heel veel op mijn jongste kleindochter Floortje, en zoals je ziet is ze al heel wat verandert.

Geschreven door dino om 18:25

Vrijdag 7 januari 2011

GELUKKIG NIEUWJAAR

gelukkig nieuwjaar !

deze morgen was het net of ik kwam uit een winterslaapje....
de tijd rond Kerst en Nieuwjaar geeft mij een dubbel gevoel.
op Kerst moest ons Tamara werken, en was Inge met haar gezin in de Ardennen, wat mij een eenzaam gevoel gaf zo zonder mijn kinderen en kleinkinderen.
toen we hier zo met ons tweetjes een eenvoudige maaltijd hadden klaargemaakt, besefte ik dat er wel heel veel mensen zijn die zich zelfs dat niet kunnen permitteren....
door het gure weer en de sneeuw bedacht ik dat onze dekens toch wel soelaas zou brengen aan de daklozen die het geluk hadden er één te krijgen....
Annie is er nog komen halen, zodat Mariette ze van een mooi randje kan voorzien, dan kunnen ze weer naar de armen en daklozen... voor hen een mooi nieuwjaarscadeau !
en cadeau's zijn er gekocht..... ongelofelijk   hoeveel geld mensen daar aan uitgeven...
ook de winkelkarren waren helemaal gevuld met alle lekkere voedingswaren en drank, om te vieren...
er is een groot contrast hier in ons land als het daarop aankomt !
eigenlijk ben ik blij dat we weer aan een heel gewone week zijn begonnen, een week als alle anderen..
tijdens het kerstverlof heb ik heel veel geslapen, ik begon al te denken dat de kanker was weergekomen omdat ik zo moe was.   ik heb wel heel veel deugd gehad van mijn winterslaapje. zo kan ik het nieuwe jaar met volle moed inzetten.
2011 wordt hopelijk een goed jaar. er is weer een achterkleinkindje voor mijn ouders op komst,   we hebben een neef die trouwt en mijn ouders zijn dit jaar 60 jaar getrouwd. dat zijn toch dingen om naar uit te kijken !

Geschreven door dino om 10:10

Maandag 27 december 2010

RITA SOMERS

deze morgen ontving ik het boekje van Wereldmissiehulp. ik keek het even door en één tekst trok mijn bijzondere aandacht :
"Met Kerstmis krijgen de mensen van ons een speciaal pakje, met daarin iets waar ze normaal gesproken geen of te weinig geld voor hebben. en dat is dan vaak ook het enige pakje dat ze met die dagen krijgen..."
zegt Rita Somers van de Gemeenschap van Villers.
samen met nog 32 andere vrijwilligers bekommert ze zich om de armsten van de stad, in de Antwerpse Sint-Antoniusparochie.   het gaat vaak om oudere mensen,   maar ook om jongeren, steeds meer jongeren, en 'sans papiers', alleenstaanden, straatbewoners, zoals ze soms genoemd worden.     "Met Moederkesdag en Vaderkesdag is er ook een speciale attentie.   wij doen wel eens iets in samenwerking met het O.L.Vrouwcollege, zamelen zeep, shampoo en toiletartikelen in...."
voor de hulpverlening is de parochie altijd op zoek naar 'gespecialiseerde vrijwilligers' zoals Rita die noemt.       mensen die tijd en geduld hebben, talen kennen.        "wij hechten heel veel belang aan de gesprekken die wij met de mensen voeren.     vaak komen ze, ouderen maar ook jongeren, door gezondheidsproblemen en ziekte in de armoede terecht.   en jongeren steken zich meer en meer in de schulden. ze kopen op krediet en kunnen daarna de afbetalingen niet meer volgen."
"wij van de parochie betalen géén schulden van mensen, wel schoolgeld voor de kinderen, rechtstreeks aan de school.
wij helpen met voedselpakketten, tweedehandskleding, andere materiële dingen.   en wees maar gerust de mensen weten de Paardenmarkt goed te vinden. vroeger was dat een middenstandsbuurt, dat is verandert.        nu houden we hier tweedehandsmarkten en delen voedselpakketten uit.
Rita, die zich reeds 14 jaar met de problematiek van de armoede in de stad bezighoudt, heeft wel een en ander zien veranderen. "vroeger waren het meestal gepensioeneerden die in financiële problemen kwamen.   vandaag komen er veel jongeren ! de vreemdelingen zijn op dit ogenblik in de minderheid, maar alle oorlogsgebieden in de wereld zijn vertegenwoordigd.
Rita vertelt terloops nog dat hun parochiewerking in het verleden genomineerd werd voor de Pluim. dat is een onderscheiding die door de Vlaamse regionale televisiezenders, in samenwerking met de Koning Boudewijstichting, wordt uitgereikt aan organisaties die zich belangeloos voor anderen inzetten?

en dat is bij Rita en haar medewerkers zeker het geval !!!
ik schrijf hier nu onder ook het gedicht die bij de tekst van Rita staat :

herders voor mensen

is het Kerstekind vandaag een zonderling,
alleen bekend in kleine kringe,
zoals in die os- en ezelstal,
met Jozef en Maria, was dat?

later kwamen eenvoudige lieden
zich als vrome herders aanbieden,
waren er koninklijke wijzen,
moe van het verre reizen.

laten we herders zijn voor de mensen
levend met eenvoudige wensen,
zodat de vrede ons zal wenken,
en wij, eenvoudiger , wijzer denken.

Rita, proficiat met je mooie werk, er zouden nog meer mensen moeten zijn als jij !

Geschreven door dino om 18:24

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN