bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be

Archief

Woensdag 4 februari 2009

HALVERWEGE....

we zijn weer al in de helft van de week. deze middag ga ik onze Tom halen op school. normaalgezien brengt de bus de kinderen maar 's avonds naar huis en doen ze in de namiddag een activiteit op school, maar dat is niet verplicht. als het enigszins mogelijk is haal ik hem af en doen we iets leuks. hij kijkt er elke week naar uit en is dolgelukkig als ik aan de schoolpoort sta. zelf voel ik me er heel goed bij.
gisteren had ik het over Lucas en de Missiekring in Ruiselede maar er kwamen ook weer veel lapjes richting Eeklo :
de Caspers leverden een hele lading dekens af, in Meulebeke ging ik mijn wagen volladen met lapjes, Lena Dezwarte stuurde een grote doos lapjes op, en nog enkele mensen stuurden een pakketje op met lapjes... we zullen dus zeker niet zonder vallen, en ze zullen goed van pas komen op de "aanéénzetdag van de lapjes" op 21 april in Vinkt ! Annie gaat alvast verlof nemen, zo kunnen we met ons drieën deze dag in goede banen leiden.
straks ga ik me aan het werk zetten om een mooi afficheke te maken.

om ons gemoed wat op te krikken een paar mopjes van Baziel :
Zulma : "Baziel, je kiek zo rare. wa schilt er?"
Baziel : "'k he juuste e boekstje gelezen met e gheel triestig ende."
Zulma : "en waffer boekstje is da? "
Baziel : " ons spoarboekstje "

Zulma was zwaar ziek en moest berecht worden.
vroeg de pastoor : "Baziel, heb je geen kaars, een beetje wijwater en een palm? "
" een keirsse en wiewoter hemme" antwoordde Baziel, "mo gin Palm, is e Jupiler ook goed?"

zei de dokter : " Baziel, gij hebt gij zeker dikwijls dorst?"
"ba neen 'k meneere den dokteur, 'k en loaten ik dat nooit zo verre kommen."

toen Baziel thuiskwam vroeg Zulma : "hoeveel heb je d'er nu weer gedronken? "
Baziel : " Zulma, 'k gon ik ip café vor e pientje te drinken en nie vo te leren tellen."

Baziel kwam weer een gat in de nacht thuis. zei hij tegen Zulma :
" ieder ki dat er e kalant weggieng begosten d'andere kwood te klappen over zien vrouwe. 'k zoen nie willen da ze van joen kwood klappen Zulma, zo ' k zien gebleven toe den latsten."

Geschreven door dino om 08:35

Dinsdag 3 februari 2009

HALLO ..... EINDELIJK TERUG !!!!

hallo allemaal, je moest eens weten hoe gelukkig ik ben dat ik weer op mijn blogje kan schrijven.
het waren triestige dagen zonder mijn pc.   de gast die onze pc repareert was zich aan het voorbereiden voor zijn examen, en had vergeten de nodige stukken bestellen, en daardoor dat het zo lang duurde voor alles in orde kwam... maar gelukkig is al die miserie nu voorbij !
er is natuurlijk heel wat gebeurt in die tijd.
als ik het over de dekentjes heb, was er Lucas, waarvan we de reportage konden volgen in Karrewiet op Ketnet. het was echt fantastisch om te zien hoe hij daar alles persoonlijk kon uitdelen.   tijdens de uitzending op vrijdag zag ik verschillende van onze dekentjes! je kan alles nog eens bekijken (voor het geval je het niet gezien hebt) als je klikt op http://karrewiet.ketnet.be/ketnet/subsites/karrewiet/html/dossier/Senegal/index.html
vorige week was er de nieuwjaarsvergadering van de missiekring van Ruiselede.
een echtpaar uit Eeklo, waarvan de vrouw enkele weken geleden meedeed in Blokken, heeft enkele jaren geleden in Toubacouta, Senegal, de bouw aangevat van een schooltje waar de jongeren met de computer kunnen leren werken. ondertussen is dat schooltje bijna af en in april gaan William en Carine terug (met het geld dat ze verdiende in Blokken!) om alles te inspecteren en te zien of het geld die ze verzamelen met hun vzw goed besteed wordt.
wel... die mensen zijn mogen komen vertellen over hun vzw Negro Y Rubia.
de zusters Cécile en Noëlla, de mensen van de missiekring , Antoinette en ik hebben genoten van hun uiteenzetting. het is altijd interessant mensen te horen vertellen over de gebieden waar we onze dekentjes naartoe sturen.
over de vzw van William en Carine kan je terecht op www.everyoneweb.com/vzwnegroyrubia
wat die mensen daar allemaal al gedaan hebben om de plaatselijke bevolking te helpen, je kan het allemaal lezen op hun website.
wenst u een gezin te adopteren in Toubacouta, dat kan voor 20 euro per maand. William en Carine hebben van alle gezinnen die het moeilijk hebben een dossier gemaakt, zodat je weet hoe ze leven, je kan ermee corresponderen, en hen eventueel een bezoek brengen.   reeds tien gezinnen worden zo financieel geholpen, door de vzw van Carine en William. je kan hen ook bereiken via e-mail : vzwnegroyrubia@euphonynet.be     voor verdere inlichtingen .

ondertussen deed Antoinette het voorstel om een "aanéénzetdag van lapjes" te organiseren in Vinkt waar zij woont. samen met haar creaclub zouden we zoveel mogelijk lapjes aan elkaar zetten tot dekens. 's middags zou er soep met brood zijn en in de namiddag koffie. dit alles zou doorgaan op dinsdag 21 april e.k. je moet wel op voorhand inschrijven zodat we een overzicht hebben met hoeveel we zijn.
voor wie Vinkt niet weet zijn : het is gelegen tussen Aalter en Deinze.   ik maak nog een afficheke en zal later nog meer gegevens op mijn blogje schrijven. uitkijken dus...
dit was zo een beetje het nieuws over de dekentjes.   ik hoop dat U net als ik blij ben dat er weer wat nieuws op mijn blogje komt. morgen ben ik er terug.

een heel gelukkige dino...

Geschreven door dino om 21:07

Zondag 18 januari 2009

TOT BINNENKORT....

héél even kom ik eens op mijn blogje. veel kan ik nu niet schrijven, want de pc is nog steeds niet in orde. ik mis jullie allemaal en zal heel wat te vertellen hebben, zodra mijn computerke gerepareerd is. alvast heel veel groetjes, en tot heel binnenkort. dino

Geschreven door dino om 19:57

Woensdag 7 januari 2009

MAIL VAN LIES

vandaag ontving ik van Lies, de mama van Lucas een mail. ze laat weten dat van 12 tot 16 januari er op Karrewiet jeugdjournaal van Ketnet/Canvas om 18.10 u en 19.20u reportage zal zien van hun verblijf in Senegal , waar ze de hulpgoederen zelf zijn gaan uitdelen, die Lucas hier ingezameld heeft.
ik zou zeggen, allemaal kijken want wat Lucas verwezenlijkt heeft is echt super, een voorbeeld voor onze jeugd !

gisteren heb ik de 18 dekens van de "Caspers" van Aalst afgehaald en die gaan binnen de kortste keren mee met Wereldmissiehulp, of naar Huize Triest. Angèle uit Meulebeke telefoneerde dat we dringend lapjes moeten komen halen van "ocra". binnen twee weken gaan Antoinette en ik de lapjes halen. we gaan ook een bezoek brengen aan de zusters van Ruiselede, dat is ondertussen ook al geleden van bij het missiefeest.
het worden dus drukke tijden.
maar dat hebben we graag.

Geschreven door dino om 19:35

Zondag 4 januari 2009

LEI CLIJSTERS OVERLEDEN

deze namiddag is Lei Clijsters op 52-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van longkanker.
het nieuws sloeg in als een bom, hoewel begin vorig jaar longkanker was vastgesteld bij hem, toch hoopte ik dat Lei dit wel zou overwinnen.
hoewel ik niet echt een sportfanaat ben, kende ik Lei als ex-rode duivel, die zijn grootste successen bij KV Mechelen kende onder trainer Aad De Mos. in 1988 kreeg hij de gouden schoen.
na zijn voetbalcarrière begeleidde hij Kim bij al haar tenniswedstrijden. ze reisden samen naar de talrijke tornooien, waarvan Kim er héél véél won. steeds zat Lei op de tribune en volgde de wedstrijden nauwgezet. Kim zette ons kleine landje op de wereldkaart. zij was onze nationale tennistrots !
toen ze in 2007 stopte met tennissen omdat ze mama wilde worden, werd Lei trainer van derdeklasser Tongeren.
begin 2008 kwam toen het nieuws over de ziekte van Lei...
Bob Verbeeck, directeur van het sportmanaging bureau Golazo, en vriend des huizes van de familie Clijsters, schreef een open brief aan Lei, en eindigt met de woorden : "Jij was één van de fijnste mensen die ik ooit heb gekend"
België verliest een groot sportman, een héél bijzonder iemand. Kim en Elke verliezen een fantastische vader, en Jada een héél trotse opa....

Geschreven door dino om 22:39

Zaterdag 3 januari 2009

2009 is begonnen...

het nieuwe jaar is weer gestart. onze pc is nog niet helemaal in orde, de nodige stukken zijn besteld en éénmaal die er zijn, kunnen ze hem volledig in orde stellen.
ik maak dus dankbaar gebruik om weer een beetje op mijn blogje te schrijven.
deze middag was ik aangenaam verrast toen ik naar het nieuws op vtm keek om 13 uur, om twee redenen :
Lucas kwam terug in Zaventem, na zijn verblijf in Senegal, waar hij het gerief uit zijn container uitdeelde aan de mensen daar. we zagen er beelden van en er was een kort interview met Lucas.
de tranen sprongen me in de ogen... het is onvoorstelbaar wat dat kereltje verwezenlijkt heeft !
de tweede reden die me blij maakte : er was een reportage over de vzw De Samaritanen. die mensen bieden hulp aan de daklozen in Brussel.
ik ben onmiddelijk op zoek gegaan op internet en las daar dat ze ook dekens aan de daklozen geven.
een mailtje van mij is al onderweg naar daar om te vragen of we hen kunnen helpen met onze dekens. wie weet....

Monique van de Caspers gaf drie zakken met achttien dekens mee naar hier. voor wie nog niet zo lang mijn blogje leest : de Caspers zijn kinderen die niet zo goed kunnen sporten door één of andere handicap. toch komen zij elke zaterdagvoormiddag samen in een sporthal in Aalst , daar maken ze kennis met één of andere sport en leren die dan. de mama's zitten samen te kijken terwijl hun kinderen sporten. van zodra ze over mijn aktie wisten, namen ze contact op en zijn beginnen breien. ik kreeg al heel veel dekens van hen. Monique is zowat de contactpersoon, die ondertussen een mailvriendin van me is.
het liedje dat jullie horen, bij het bezoek aan mijn blog is het liedje van de film "Casper", dit herinnert me steeds aan die Caspertjes in Aalst, die met zoveel plezier de zaterdagmorgen sporten, terwijl hun mama's met evenveel plezier dekentjes maken voor mijn aktie !
dank je Monique en alle ander mama's van de Caspertjes !

Geschreven door dino om 17:47

Woensdag 31 december 2008

NIEUWJAAR

onze pc heeft de laatste tijd nogal kuren, en straks komt de pc dokter hem halen om eens helemaal na te zien.
het kan dus zijn dat ik een aantal dagen niet meer op mijn blog kan schrijven. ik hoop dat het niet te lang duurt, zodat jullie me niet vergeten....
ik neem dus afscheid van jullie voor een paar dagen met een mooie tekst over het nieuwe jaar :

een nieuw jaar kun je beginnen
met de mooiste kleren aan
dat is wel erg gezellig
maar je hebt er niet veel aan

een nieuw jaar kun je beginnen
met een grote zak goud
maar dat heeft weinig waarde
als niemand van je houdt

een nieuw jaar kun je beginnen
met een lekker glaasje wijn
maar als dat op is, wat dan nog?
er moet iets beters zijn...

een nieuw jaar kan je beginnen
met een heel mooi gedicht
maar het beste is nog altijd...
begin met een blij gezicht !

ik wens jullie allen een heel gelukkig én gezond 2009 en hoop zo spoedig mogelijk weer op mijn blogje te kunnen schrijven.

Geschreven door dino om 09:01

Dinsdag 30 december 2008

EINDE 2008....

het einde van dit jaar nadert... wat zal het nieuwe jaar ons brengen?
ik denk dat veel mensen er niet zo veel goed in zien, als we de berichten in de kranten lezen en wat we horen op teevee, is niet zo hoopgevend.
mensen denken minder gelukkig te zijn als ze niet meer alles kunnen kopen wat hun hartje verlangt, als ze niet meer op reis kunnen gaan...
maar misschien moeten we "geluk" nu in kleinere dingen zoeken.
voor mensen die niets hebben, is een kleinigheid al heel veel.
voor een eenzame is het bezoek van een vriend, fantastisch.
voor een zwaar zieke mens, is het bericht van beterschap hoopgevend.
zo zijn er talrijke dingen die een mens toch gelukkig kunnen maken ondanks de financiële crisis, want geld alléén maakt niet gelukkig.
we zullen misschien leren anders met geld om te gaan .
onze tijd zullen we misschien ook op een andere manier invullen. inplaats van te gaan fitnessen, zullen we misschien eens een fikse wandeling maken in openlucht met onze kinderen... kost veel minder en is veel gezonder.
de oudere generatie herinnert zich wel de tijd dat we met een pop of een doos lego-blokken tevreden waren in ons pakjes onder de kerstboom.....
benieuwd wat er dit jaar onder de kerstboom ligt ?

Geschreven door dino om 08:58

Zaterdag 27 december 2008

KERSTDAGEN

het waren drukke dagen deze week. dinsdag en woensdag was ik aan de kookpotten te vinden. mijn twee dochters hadden gevraagd om een hoofdschotel voor hun kerstdiner klaar te maken.
woensdagavond was het dan zo ver : alles klaar en piekfijn in orde, maar doodmoe begon ik aan het kerstmenu.
het werd een gezellige avond bij ons Tamara en Sven. opa en oma waren er ook .  we doen dit al jaren,   het is een echte traditie geworden.
Tamara is kampioen in het maken van lekkere hapjes en creeëren van een gezellige sfeer.
de hondjes zijn tevreden dat het bij hen thuis is, zo kunnen ze genieten van ons gezelschap.
zonder dat je het weet is het heel laat.
woensdagmorgen brachten we de kerstschotel, die ik klaarmaakte, naar ons Inge, die 's namiddags bezoek kreeg, en daar deed ik me tegoed aan de koude hapjes die ze klaargezet had. ik vergat erbij dat rauwkost voor mij absoluut te mijden is !!!!!
woensdagnamiddag waren we bij mijn ma uitgenodigd. zoals elk jaar, groeit de familie aan. dit jaar zijn Nathan en Janne erbij gekomen. ondertussen kan Frauke al lopen en ze genoot volop om haar toertje te doen.
bij mijzelf ging het niet zo best, mijn darmen lagen overhoop en ik voelde me verre van goed. de meesten merkten op dat ik er heel wit uitzag. het was mijn eigen schuld,  ik vergeet wel eens als ik al dat lekkers zie   staan dat ik nog altijd moet opletten wat ik eet... maar ja...
ben dan ook 's avonds heel vroeg in mijn bed gekropen en heel veel geslapen want ik was heel moe. gisteren was het ook niet bijzonder goed met me. vandaag begint het een beetje te beteren ...
ik hoop dat het bij jullie beter verlopen is met Kerst.
mijn gedachten gingen dit jaar vooral uit naar de mensen van huize Triest, en anderen , die zorgen hebben omdat ze geen werk hebben of onzeker zijn over hun toekomst.     de berichten van de laatste weken over ontslagen en faillissementen moeten hard aankomen bij veel gezinnen. met heel veel moed doe ik verder met de dekentjes, want soms denk ik dat er in de toekomst nog méér zullen nodig zijn. de derde wereld komt soms heel dichtbij...

laat ons even stilstaan bij wat we hebben, en dankbaar zijn !   laat ons bidden voor die mensen die véél minder hebben, dat alles een beetje beter verdeeld wordt, dat alle mensen recht hebben op een menswaardig bestaan, dat alle kinderen op de wereld recht hebben aan onderwijs, kledij, en vooral liefde van hun ouders en medemensen.
laat ons bidden dat iedereen een beetje zijn best doet om van deze wereld weer een thuis voor iedereen te maken.

Geschreven door dino om 09:12

Vrijdag 19 december 2008

OPROEP

Mieke Van Noppen zoekt helper voor project in Malawi + oproep
Mieke Hendrickx (55), de weduwe van Karel Van Noppen die vorige week in het afrikaanse land Malawi onverwachts haar nieuwe partner Johan De Mulder (60) , verloor, zoekt mensen die met haar ter plaatse in Malawi hun ontwikkelingsproject mee willen dragen.
twee jaar geleden startten Mieke Hendrickx en Johan De Mulder het ontwikkelingsproject Yoce in Malawi. niemand die kon voorzien dat een hartaanval zo snel een einde zou maken aan zijn engagement.
begin januari keert Mieke terug naar Malawi om er hun gezamelijke droom, een betere toekomst voor de kinderen van Sitima, voort te zetten.
als blanke vrouw alleen terugkeren wil ze niet, want de positie van de vrouw in Malawi is niet zoals hier. in januari gaat haar vriendin daarom voor een maandje mee.
Mieke zoekt nog mensen in Malawi of België die samen met haar het project een tijdje willen dragen. het verlies van Johan heeft een gat geslagen. hij was gepensioneerd leerkracht en leidde kandidaat-onderwijzers op. Johan was samen met de lokale mensen volop bezig met de bouw van een tweede school. de kinderen krijgen er niet alleen onderwijs, maar ook een middagmaal en er is opvoedingsondersteuning voor de moeders.
omdat Mieke geen onderwijsopleiding heeft gehad, zou het ideaal zijn als een leerkracht de verdere uitbouw van Yoce komt ondersteunen, maar dat hoeft niet noodzakelijk. er moet bijvoorbeeld ook voedsel worden aangedragen. het mag een man of een vrouw zijn, het huis van Mieke in Zomba is groot genoeg om er met twee te wonen.
Mieke weet nog niet hoe de mensen en kinderen in Sitima het verlies van hun "onculo" reageren, maar zij wil hun droom verder zetten, dat heeft Johan haar in zijn laatste minuten te kennen gegeven.
wie interesse heeft om het project Yoce in Malawi samen met Mieke Hendrickx mee te dragen kan contact opnemen via dit e-mail adres : yocevim@hotmail.com

deze oproep vond ik de moeite om eens op mijn blog te vermelden, en ik hoop dat Mieke iemand vind zodat het project niet doodbloed.
vandaag is voor onze kinderen/kleinkinderen de laatste schooldag en begint het kerstverlof. mijn Patriek heeft ook zijn laatste werkdag van dit jaar en dan heb ik hem twee weken thuis. daar ben ik heel blij om.
ik wens iedereen dan een gezellig kerstverlof !

Geschreven door dino om 08:43

Archief

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN