DEKEN VOOR PAKISTAN

Donderdag 10 april 2008

DUIZEND SOLDATEN

" duizend soldaten" is van willem vermandere.

willem vermandere is een vlaams kleinkunstenaar, schrijver, dichter, beeldhouwer, levensfilosoof, zanger en schilder.
hij werd geboren op 9 februari in 1940 in lauwe, deelgemeente van menen.
hij groeide op in muzikale sferen tussen moeders keuken en de werkbank van zijn vader-wagenmaker-klarinettist.
hij leerde grieks en latijn, maar was meer geboeid door de gitaar.
op zijn kladschriften tekende hij karikaturen van de leraars. hij studeerde later godsdienstwetenschappen en gaf ook les.
hij beschouwt zichzelf meer als beeldend kunstenaar dan als muzikant.
in 2002 werd hij ereburger van veurne. hij woont nu in de deelgemeente steenkerke.

als ge van ze leven in de westhoek passeert
deur regen en noorderwinden
keert omme den tijd als g'alhier passeert
den oorlog ga j'hier vinden
ja 't is den oorlog da j'hier were vindt
en 't graf van duizend soldaten
altijd iemands vader, altijd iemands kind
nu doodstil en verlaten
laat de bomen nu maar zwijgen
en dat 't gras niets verteld
en de wind moet 't ook maar nie zingen
da julder'n dood tot niets hè geteld
dat waren al te schrik'lijke dingen
zeg 't gaat al goed
der is welvaart in 't land
de vrede ligt vast in wetten
we maken veel wapens,
maar met veel verstand
maar just om den oorlog te beletten
en grote raketten atoom in den top
we meugen toch experimenteren
we mikken wel ne keer naar mekaar zijne kop
maar just om ons 't amuseren
als ge van ze leven in de westhoek passeert
deur regen en noorderwinden
keert omme den tijd,
als g'alhier passeert
den oorlog ga j'hier vinden
en 't graf van duizend soldaten....

Geschreven door dino om 07:42

Woensdag 9 april 2008

GRIJS KOPJE

de laatste dagen stond ik in twijfel wat ik zou doen : mijn haar kort knippen, of nog even laten groeien.
ik verlies mijn haar niet door de chemo die ik krijg, maar ik mag wel mijn haar niet kleuren. dat zorgde ervoor dat het de laatste weken een beetje een bonte mengeling was...
een bezoekje aan de kapper deze morgen, zorgde voor een metamorfose : een kort grijs kopje !
ik had er tegen niemand wat van gezegd en was benieuwd naar de reacties.
toen tom en fien hier toekwamen met hun mama , zei fien : "mémé, je hebt je haar gekleurd!!!!"
"net niet ", zei ik.      hoe dan ook , ze vonden het alle drie wel even wennen, maar mooi.
toen vanavond patriek thuiskwam, stelde hij mij gerust : "ik kom je vlug achterna (hij is ook al grijs aan het worden!) en onze poes is al heel haar leven grijs, dus ..."
de reacties zijn positief.

deze avond kreeg ik dan nog een mailtje van huize triest, dat ze onze dekentjes en truitjes goed kunnen gebruiken. we zullen hen   in de komende weken een bezoek brengen en een levering meenemen.

vandaag was koen van wereldmissiehulp hier ook om even te polsen of we al één en ander liggen hebben.
volgende week gaan we naar de zusters van ruiselede waar , zoals altijd, juweeltjes van breiwerk klaarliggen.
ik kijk er naar uit om zuster cécile en zuster noëlla terug te zien.

morgen is er in het inloophuis voor kankerpatiënten een themanamiddag : "depressieve gevoelens tijdens en na de strijd tegen kanker "
ik heb me laten inschrijven en denk dat het een interessante namiddag wordt.
zo is mijn week behoorlijk gevuld. dat doet me deugd, daar voel ik me goed bij.
het doet me zo'n plezier dat we na meer dan twee jaar nog altijd bezig zijn, en dat het goed is, lijdt geen twijfel.
mijn idee was, enkele dekentjes voor pakistan te kunnen maken en aan één of andere organisatie kunnen meegeven...
uiteindelijk was het een levering van 500 kg, die ik , dank zij onze koning kon meegeven met een militair vliegtuig.
na pakistan zijn we blijven voortdoen en die dekentjes zijn ondertussen naar verschillende landen over de wereld gegaan.
ik heb het geluk gehad, door die dekentjes, fantastische mensen te leren kennen, die mij nu nog altijd helpen en steunen met hun inzet.
daar ben ik héél dankbaar   en intens gelukkig om !

Geschreven door dino om 21:28

Zaterdag 5 april 2008

ONBETAALBAAR

gistermorgen trok ik welgezind naar het ziekenhuis in sijsele voor de laatste dag van mijn voorlaatste chemokuur. in de mooi vernieuwde inkomhal kocht ik de krant.   ik was de enige aanwezige in de zaal van de dagkliniek, dus installeerde ik me op mijn gemak, de radio aan, en gezellig wat lezen in de krant en de libelle.
zoals veel vrouwen lees ik dit laatste weekblad van voor naar achter...
een artikel trok mijn aandacht en ik zet het hier nog eens op mijn blog, omdat ik het echt wel tof vind :

de brusselse universiteit berekende wat een huisvrouw per maand zou verdienen, moest ze een loon krijgen.   ze werkt gemiddeld meer dan 30 uur per week, wat zou neerkomen op een netto maandinkomen van €1300 .   moeders zijn elke dag 273 minuten met de kinderen bezig, 60 minuten met schoonmaken en nog eens 60 met koken.   boodschappen doen kost dagelijks 18 minuten, de bedden opmaken 15 minuten.   als je al die taken door een professional zou laten doen, zou dat per jaar zo'n € 40 000 kosten......

huisvrouw is een beroep dat soms niet geacht wordt omdat iedereen het "gewoon" of "normaal" vindt dat je het doet.    maar ze is altijd in de weer voor haar gezin, en doet het graag. daarom mag het wel eens gezegd worden.

in de krant las ik een artikel over de boeren, wier inkomen erop achteruitgaat, door de heel zware normen die in ons land opgelegd worden inzake voedselbeveiliging enz...   wat ik heel goed vindt !
wat ik spijtig vindt is dat het een beroep is dat ondergewaardeerd wordt.
de boer is van 's morgens tot 's avonds in de weer, weekdag en zondag... voor onze levensbelangrijke behoeften : voeding.    we moeten weten dat hetgeen we nu nog op ons bord krijgen,   meestal van eigen land komt, waar alles goed gecontroleerd wordt en hoge eisen gesteld worden.    het aantal boeren vermindert elk jaar onrustwekkend, en niemand weet , als we het binnen x aantal jaren, uit het buitenland moeten halen, wat we dan op ons bord krijgen !
het is spijtig dat er niet meer "boerenmarkten" zijn ,   waar we de boeren zelf hun produkten kunnen aanbieden, zodat zij rechtstreeks aan de consument kunnen verkopen.

de krant had het ook uitvoerig over de "ronde van vlaanderen" die   morgen gereden wordt en waar alle wielerliefhebbers naar uitkijken. wie wordt het dit jaar? het zal weer een spannende wedstrijd worden .
een mooie afsluiter van de veertiende week van 2008 !!!!
het jaar is weer al meer dan een kwart voorbij.

vandaag is het dan de verjaardag van annie uit drongen, die me zoveel helpt met de dekentjes en alles uit drongen organiseert... ik kijk er naar uit om haar deze middag te gaan feliciteren...
proficiat , annie !!!!!

een mooi initiatief :
op alle Idee Kids Kampen in heel vlaanderen werd donderdagmiddag een ongewone middagpauze beleefd : stipt om 12.30u vlogen de jongeren elkaar spontaan in de armen voor een hartverwarmende knuffel !!!
"met het knuffelmoment willen ze de kinderen sensibiliseren tegen alle vormen van geweld tegen mensen, dieren en de natuur, " legt coödinator kristof francis van Idee Kids het initiatief uit.
de gigantische groepsknuffel is ook het startschot van de nationale campagnemaand tegen zinloos geweld.
een levensgrote ijsbeer kwam meeknuffelen, als symbool voor alle bedreigde dieren   en ook wegens zijn hoge knuffelgehalte natuurlijk.

verder wens ik iedereen een heel mooi weekend
voor alle kinderen, maandag de start van de laatste trimester
voor alle laatstejaars : ga ervoor !   en de hoop dat ze na die zware
inspanning  en   na een deugddoende vakantie,  snel werk vinden.
voor iedereen een toffe werkweek !

supergrote knuffel van mij voor alle bloggers en bezoekers van mijn blog !     dino

Geschreven door dino om 07:53

Dinsdag 1 april 2008

1 APRIL

vandaag 1 april. tot nu toe, en het is toch al avond, ben ik nog niet verzonden of beetgenomen. maar het kan nog altijd...
daar mijn bloedwaarden goed waren mocht ik deze week chemo krijgen. het einde is in zicht, na deze week, drie weken om te rusten en dan de , normaalgezien, laatste chemokuur.
zo mooi als de zon gisteren scheen, vandaag was ze niet echt van de partij. vorig jaar heeft het geen druppel geregent in de maand april, dat zullen we dit jaar al zeker niet kunnen zeggen.
ik kijk echt uit naar het mooie weer. het doet je echt zin krijgen om alles eens grondig te kuisen, de tuin of het terras op te doen, en dan genieten van je werk.
over ons dekentjes heb ik geen nieuws. ik stuurde een mail naar "huize triest" inverband met de straatkinderen, maar tot nu toe kreeg ik nog geen antwoord.
zaterdag is mijn lieve vriendin annie uit drongen jarig, dat is dan iets waar ik naar uitkijk. en misschien komt de zon ons eens verwennen op die dag. sowieso zullen we het niet aan ons hart laten komen. ik probeer haar op die dag een bezoekje te brengen.
tom en fien komen het weekend weer naar huis bij hun mama, de paasvakantie loopt op zijn einde, en voor velen die een trip naar het buitenland maakten , de terugkeer in het vooruitzicht. dus nog even genieten, en dan weer aan de slag op het werk of op school.
ik denk rond die tijd aan mijn laatste trimester op school, (nu al 37 jaar geleden !).
zo zijn er nu wel velen. het is een mooie tijd, en eigenlijk besef je het pas echt goed , als het voorbij is en werk gaat zoeken. het echte leven begint !!!!
ik wil dan meteen alle laatstejaars het beste wensen voor hun eindwerk en examen, het ga jullie goed !

Geschreven door dino om 20:49

Zondag 30 maart 2008

OM OVER NA TE DENKEN.....

ik geloof.....
dat onze achtergrond en omstandigheden misschien wel van invloed zijn geweest op wie we zijn, maar dat wij verantwoordelijk zijn voor wie we worden
dat hoe goed vrienden ook mogen zijn, zij je af en toe kwetsen en dat je hen dat vergeven moet
dat als iemand niet van je houdt zoals je dat zou willen, het niet betekent dat ze niet van je houden met alles wat ze hebben
dat ware vriendschap blijft groeien, zelfs op de grootste afstand. hetzelfde geldt voor ware liefde
dat je altijd met liefdevolle woorden weg moet gaan bij hen waar je van houdt, het zou de laatste keer kunnen zijn dat je hen ziet
dat je door kunt gaan, lang nadat je denkt dat je het niet meer kan
dat we verantwoordelijk zijn voor wat we doen, hoe we ons ook mogen voelen
dat helden mensen zijn die doen wat ze moeten doen als het gedaan moet worden, ongeacht de gevolgen
dat geld een beroerde middel is om de afstand van zaken te bepalen
dat mijn beste vrienden en ik wel of niet iets kunnen doen, en toch de tijd van ons leven hebben
dat soms mensen waarvan je vindt dat ze je een trap geven als je down bent, juist diegenen zijn die je helpen om weer op de been te komen
dat ik soms, als ik boos ben, het recht heb om boos te zijn, maar dat geeft me niet het recht om wreed te zijn
dat volwassenheid soms meer te maken heeft met het soort ervaringen die je gehad hebt en waaruit je geleerd hebt, en minder met het aantal verjaardagen die je gevierd hebt
dat het niet altijd voldoende is door anderen vergeving te krijgen, soms moet je leren om je zelf vergeving te schenken
dat hoe zeer je hart ook gebroken is, de wereld niet stopt vanwege jouw verdriet
dat als twee mensen ruzie maken met elkaar dat niet betekent dat ze niet meer van elkaar houden, en dat als ze geen ruzie maken, dat zou betekenen dat ze dat wel doen
dat je er niet zo happig op moet zijn om achter een geheim te komen, het zou je leven voor altijd kunnen veranderen
dat twee mensen naar precies hetzelfde kunnen kijken , en toch iets totaal anders kunnen zien
dat je leven in een paar uur tijd kan veranderen door mensen die jou niet eens kennen
dat zelfs als je denkt, dat je niets meer te geven hebt, en een vriend doet een beroep op jou, je de kracht zult vinden om te helpen
dat diploma's aan de muur je niet tot een fatsoenlijk wezen maken
dat de mensen waar je in het leven het meeste om geeft vaak veel te vroeg van je weggenomen worden
dat het leven waardevoller is, dan geld ooit zal kunnen zijn

Geschreven door dino om 09:25

Vrijdag 28 maart 2008

MET GERUST GEMOED HET WEEKEND IN....

ik heb zojuist vernomen van de dokter dat ik maandag aanstaande mijn voorlaatste chemokuur mag starten. dat is dan toch goed nieuws. het is ondertussen al een week na pasen, en voor tom en fien is de vakantie al bijna de helft voorbij.   deze namiddag is het paaseierenraap in het uz gent voor de kankerpatiëntjes en hun familie. ze keken er geweldig naar uit. volgende week verblijven ze bij hun papa.
morgennacht schakelen we dan over naar zomeruur. voor degenen die moeten werken wordt dat een uurtje minder werken , maar voor ons wordt dat een uurtje minder slapen.
we zullen savonds een beetje langer kunnen genieten van een terrasje, of van de tuin.   hopelijk laat de zon zich wat méér zien en dan zit dat goed hé.
nu is het misschien niet zo best buiten, maar daar komt verandering in.
ik wens iedereen een prettig weekend   en tot later. dino

Geschreven door dino om 14:30

Vrijdag 28 maart 2008

OPROEP VOOR LIEN

zopas kreeg ik een berichtje van Lien in mijn gastenboek met een vraag over het weeshuis in senegal. graag zou ik je een antwoord sturen , maar heb geen e-mail adres van je. via mijn blogje kan je ook mailen naar mij, zou je dat eens willen doen, dan kan ik je antwoorden. ik wil al meteen zeggen dat ik het niet ben die naar dat weeshuis geweest ben, maar trees uit deinze. wij hebben wel dekens en mutsjes en truitjes meegegeven, die zij daar bezorgd heeft. ik wil je altijd in contact brengen met trees. zij gaat elk jaar rond kerst naar senegal, naar Mbour. ik kijk uit naar je mail, Lien. groetjes, dino

Geschreven door dino om 14:20

Donderdag 27 maart 2008

STRAATKINDEREN IN GENT

deze morgen was ik al vroeg op en nam even de tijd om de nieuwe "dag allemaal" te lezen. een bijzonder onderwerp trok mijn aandacht : de nieuwe vlaamse schande, honderden kinderen leven op straat!!!!!
het is een artikel die iedereen van ons eens zou moeten lezen. men toont van overal op de wereld schrijnende toestanden, maar héél dicht bij ons ( het gaat in het artikel over de stad gent )    bestaan ook dergelijke toestanden.
het gentse opvangcentrum "huize triest" doet zijn best om mensen een onderdak of een maaltijd te geven.  maar het probleem is te groot geworden : huize triest barst uit zijn voegen, ze hebben veel te weinig plaats om al die mensen te helpen.
een kernteam van ministers gaat het daklozenprobleem aanpakken, maar.... het is nog niet bekend, en zelfs nog niet afgesproken wanneer ze de eerste keer samenkomen.....!!!!!
ondertussen brengen honderden kinderen de nacht door op straat, velen zelfs jonger dan twaalf jaar.   het gaat hem voornamelijk over romakinderen uit de oostbloklanden.   werner van de weghe , de coördinator van huize triest is de situatie van die mensen ginder in hun thuisland gaan bekijken. hij heeft ginder zo'n extreme vorm van racisme moeten ervaren , zodat hij begrijpt waarom ze liever hier in een vlaams park slapen en uit de vuilnisbakken eten . de toestand ginder voor die mensen is moeilijk te beschrijven zegt hij.
als ik dat allemaal las, en bedenk dat wij hier maar naar de supermarkt moeten gaan, en kunnen kopen wat we willen, soms veel te veel.
onlangs trof hij een gezin aan in een kraakpand, de mensen waren uitgehongerd. al snel reed hij naar huize triest en bracht twee broden uit de diepvries mee. de kinderen aten het brood op zonder te laten ontdooien, zoveel honger hadden ze. dat is maar één voorval, maar zo zijn er meerdere.
ik nodig jullie allemaal uit om eens naar de website te gaan www.huizetriest.be   . je ziet er beeldmateriaal en veel informatie. het is echt de moeite   èn ontnuchterend  dat zo'n toestanden bestaan.
ik schrijf liever eens leuke dingen, maar dit moest eens van mijn hart.

Geschreven door dino om 18:32

Woensdag 26 maart 2008

EUTHANASIE

de laatste week is al heel wat inkt gevloeid over het onderwerp euthanasie. er is voor en tegen... ieder heeft er zijn idee over.

hoe een koppel er over dacht :

een koppel zat een eind weg te filosoferen tot ze bij het onderwerp "euthanasie" belandden.
bij dit delicate onderwerp over de keuze tussen leven en dood zei de man : "laat mij nooit leven als een plant waarbij ik afhankelijk ben van machines en in leven moet gehouden worden met vloeibaar voedsel. als je mij zo ziet aftakelen, koppel dan die toestellen maar af die mij in leven houden."
de vrouw stond recht, trok de stekker van tv en de computer uit en goot al zijne palm weg.

Geschreven door dino om 08:06

Dinsdag 25 maart 2008

GEBOORTE

na tom en fien, gaëlle en estée, frauke, marte en amber werd gisteren het achtste achterkleinkind van mijn ouders geboren : NATHAN, 2kg 850 en 47 cm, drie weken te vroeg , maar toch kerngezond ter wereld gekomen.
het was een mooie gebeurtenis op paasmaandag.
en ondertussen kan ik verklappen dat nummer negen ook al onderweg is, maar dat is maar tegen oktober.
de familie wordt steeds groter en we zijn altijd blij als er eentje bijkomt.
mijn pa wordt in augustus 80 ! en mijn ma , ook in augustus, 77 jaar. ze zijn gelukkig dat ze dit nog allemaal mogen meemaken.
het zijn ook eens toffe momenten tussen de mindere leuke die we het laatste jaar te verwerken kregen.

morgen wordt in assenede LIEN begraven. zij is 16 jaar en had leukemie. ze verbleef in het uz gent en had regelmatig contact met fientje. we hebben het fien niet verteld, zeker nu niet. ik denk aan die ouders , die na al die tijd van onzekerheid, toch hun kind verliezen.
het is onmenselijk wat die mensen nu meemaken : een meisje voor wie het allemaal nog moest beginnen....
het leven kan soms héél hard zijn.

Geschreven door dino om 20:21

Archief