GRIJS KOPJE

de laatste dagen stond ik in twijfel wat ik zou doen : mijn haar kort knippen, of nog even laten groeien. ik verlies mijn haar niet door de chemo die ik krijg, maar ik mag wel mijn haar niet kleuren. dat zorgde ervoor dat het de laatste weken een beetje een bonte mengeling was...
een bezoekje aan de kapper deze morgen, zorgde voor een metamorfose : een kort grijs kopje !
ik had er tegen niemand wat van gezegd en was benieuwd naar de reacties.
toen tom en fien hier toekwamen met hun mama , zei fien : "mémé, je hebt je haar gekleurd!!!!"
"net niet ", zei ik. hoe dan ook , ze vonden het alle drie wel even wennen, maar mooi.
toen vanavond patriek thuiskwam, stelde hij mij gerust : "ik kom je vlug achterna (hij is ook al grijs aan het worden!) en onze poes is al heel haar leven grijs, dus ..."
de reacties zijn positief.
deze avond kreeg ik dan nog een mailtje van huize triest, dat ze onze dekentjes en truitjes goed kunnen gebruiken. we zullen hen in de komende weken een bezoek brengen en een levering meenemen.
vandaag was koen van wereldmissiehulp hier ook om even te polsen of we al één en ander liggen hebben.
volgende week gaan we naar de zusters van ruiselede waar , zoals altijd, juweeltjes van breiwerk klaarliggen.
ik kijk er naar uit om zuster cécile en zuster noëlla terug te zien.
morgen is er in het inloophuis voor kankerpatiënten een themanamiddag : "depressieve gevoelens tijdens en na de strijd tegen kanker "
ik heb me laten inschrijven en denk dat het een interessante namiddag wordt.
zo is mijn week behoorlijk gevuld. dat doet me deugd, daar voel ik me goed bij.
het doet me zo'n plezier dat we na meer dan twee jaar nog altijd bezig zijn, en dat het goed is, lijdt geen twijfel.
mijn idee was, enkele dekentjes voor pakistan te kunnen maken en aan één of andere organisatie kunnen meegeven...
uiteindelijk was het een levering van 500 kg, die ik , dank zij onze koning kon meegeven met een militair vliegtuig.
na pakistan zijn we blijven voortdoen en die dekentjes zijn ondertussen naar verschillende landen over de wereld gegaan.
ik heb het geluk gehad, door die dekentjes, fantastische mensen te leren kennen, die mij nu nog altijd helpen en steunen met hun inzet.
daar ben ik héél dankbaar en intens gelukkig om !












