DEKEN VOOR PAKISTAN

Maandag 26 juni 2006

fashion for africa

net thuis van de proclamatie. 11 toffe jonge vrouwen mochten hun diploma in ontvangst nemen, en starten in de loop van de maand juli als verpleegster in diverse instellingen of ziekenhuizen.
ze hadden ook gedurende de laatste trimester een actie gedaan voor het goede doel.
hun keuze viel op "fashion for africa" van guy vandesande.
1500 euro heeft hun actie opgebracht en guy wou dan ook graag naar eeklo komen om de cheque in ontvangst te nemen.
naast hun rapport, keken de jonge verpleegsters dus vooral uit naar zijn komst!!!!
hij vertelde over zijn project : in het dorpje toubacouta in senegal willen ze voor de gemeenschap daar een ziekenpost moderniseren. hij heeft nu ook een fotoboek uitgebracht waarvan de opbrengst ook naar toubacouta gaat. héél mooi boek! ik heb er ook één gekocht.
in het begin van mijn actie had ik al eens gemaild om te vragen of ze daar ook geen dekens konden gebruiken? vanavond had ik de kans er nog eens met hem over te praten, en ik maakte van de gelegenheid gebruik om hem een lappentruitje te overhandigen.
carine, die in toubacouta een hotel uitbaat was ook mee, en is dus heel goed op de hoogte van de noden van die mensen daar. zij vond het truitje heel goed. we zullen contact houden en zien of we iets kunnen meegeven.
het was dus een héél fijne avond, maar het gelukkigst was ik met de grote onderscheiding van mijn dochter : de bekroning van drie jaar inzet.

Geschreven door dino om 23:17

Maandag 26 juni 2006

bekroning

vanavond om 19.30u woon ik de proclamatie bij van de afgestudeerde verpleegsters hier in eeklo.   en wel om een bijzondere reden : mijn jongste dochter krijgt vanavond haar eindrapport en diploma voor verpleegster.
dit is meteen de bekroning van haar drie jaar durende studie.
als je nog thuiswoont , is dat misschien niet zo een grote opdracht, maar als je eerst zes jaar gewerkt hebt, getrouwd bent en dus een huishouden runt,   is dat wel héél wat anders !
ik heb zo veel bewondering voor haar. enkele dagen voor ze trouwde begon ze haar eerste jaar. de stages en leertijden wisselden elkaar af, en ook het schoolwerk nam veel tijd in beslag. ze nam het heel serieus, en wilde kost wat kost slagen.
met een voldoende nam ze geen genoegen.
maar nu is het eindelijk voorbij.   ik ben benieuwd al die jonge meisjes te zien vanavond, die zich nu met hart en ziel zullen inzetten in de maatschappij . het is geen beroep, vind ik, het is een roeping!!!!
zoiets moet je graag doen, anders hou je het niet uit.
het is voor zieke mensen leuk, als zo'n opgewekte, vriendelijke verpleegster je kamer binnenkomt. je zou er je pijn even door vergeten...
binnen enkele dagen begint ze te werken in het ziekenhuis, en ik weet zeker dat ze een zonnetje zal zijn voor de mensen die ze gaat verzorgen.
ik ben zo fier op mijn dochter, en ik kan het niet nalaten om te denken, dat mijn overleden man van hierboven meekijkt en ook even fier is op zijn dochter!
dat zijn van die momenten, dat je onvermijdelijk denkt aan hoe het zou geweest zijn als hij hier nog was geweest.

Geschreven door dino om 16:12

Donderdag 22 juni 2006

overspannen...

-"vertel eens wat er scheelt", zei de psychiater tegen de overspannen man
-"het is allemaal gekomen door mijn huwelijk. ik trouwde met een weduwe die een volwassen dochter had. zij werd mijn stiefdochter. mijn vader kwam op bezoek, werd verliefd op mijn stiefdochter en trouwde met haar. zo werd mijn stiefdochter mijn stiefmoeder.
mijn vrouw kreeg een zoon. die werd automatisch de schoonbroer van mijn vader, want hij is de halfbroer van mijn stiefdochter, die met mijn vader getrouwd is.
aangezien mijn zoon, de broer is van mijn stiefmoeder, is hij ook mijn oom.
de vrouw van mijn vader kreeg ook een zoon. dat is dus mijn broer, want hij is het kind van mijn vader. maar hij is ook mijn kleinkind, want hij is de zoon van mijn stiefdochter.
mijn vrouw is mijn grootmoeder, omdat ze mijn stiefmoeders moeder is.
en ik ben dus haar kleinzoon.
maar dat is nog niet alles.
aangezien ik getrouwd ben met mijn stiefgrootmoeder, ben ik niet alleen de echtgenoot en de kleinzoon van mijn vrouw, maar tevens ook mijn eigen grootvader!
dat verklaart waarom ik een beetje overspannen ben..."

'k zou ook een beetje overspannen zijn, denk ik. groetjes, dino

Geschreven door dino om 00:00

Woensdag 21 juni 2006

schoon brugge

vorige maandag toen ik terugkwam van de vergadering bij wereldmissiehulp, voelde ik me echt niet goed. ik dacht dat het de warmte was, die me parten speelde. 's nachts werd ik wakker van de keelpijn. dat gaat wel over dacht ik, en ja, je bent druk bezig, je weet hoe dat gaat : je denkt dat het vanzelf wel overgaat. in het weekend, werd duidelijk dat ik toch naar de dokter zou moeten. maandag had ik beloofd om te gaan helpen voor de tweedehandskledingsbeurs, en die belofte wilde ik toch nakomen, dus werd het dinsdag voor ik naar de dokter kon. natuurlijk had ik een beetje te lang gewacht en zat alles vast. zonder medicatie zou het niet goedkomen.
nu we toch in de buurt waren, wilde ik wel een wandeling in brugge maken. ik liep er vroeger school, in het sint andreasinstituut, weet je wel, en de liefde voor brugge is alleen maar groter geworden. een dag daar vertoeven, en ik voel me een héél ander mens.
iedereen in ons land, is wel al eens in brugge geweest, en als je er rondloopt, zie je wel dat de toeristen eigenlijk van overal over de wereld komen.
het is een stad die ons zoveel vertelt over de middeleeuwen en die zijn historische gebouwen goed heeft bewaard. de schoonheid van de stad treft ieder mens : het minnewater, het begijnhof, de o.l.vrouw en de sint salvatorkerk, het belfort....noem maar op. zeker niet te vergeten : een boottochtje op de reien, of een rit met de koets. het is een pracht van een stad.
na een lekkere maaltijd in één van de vele restaurantjes aan de markt, konden we weer opgewekt naar huis terug. en nu stipt mijn medicamentjes nemen en op tijd in bed.

Geschreven door dino om 22:53

Maandag 19 juni 2006

onze planeet Aarde

bij het begin van de 21ste eeuw wonen er op onze planeet 6 miljard mensen.
india telt 1 miljard inwoners. china 1,2 miljard.
de wereldbevolking blijft groeien : in 2050 zullen we met 9 miljard zijn.
azië zal dan de helft van de wereldbevolking uitmaken, terwijl afrika meer inwoners zal tellen dan europa en noord-amerika samen.
zou de aarde een dorp zijn met 100 inwoners, dan zouden in dat dorp
ca. 5 noord-amerikanen
     8 latijns-amerikanen
   10 oost-en westeuropeanen
    5 uit de voormalige sovjet-unie
   12 afrikanen
   58 aziaten              wonen.
er zouden 30 blanken en 70 kleurlingen wonen in dit werelddorp.
52 vrouwen en 48 mannen.
80 van hen zouden in een hut of iets van die aard wonen.
70 zouden niet kunnen lezen en/of schrijven
1 heeft een hogere opleiding gehad
1 is in het bezit van een computer
14 zijn ongeschoold
7 hebben één of méér auto's
in het dorp zouden 33 kinderen zijn
6 inwoners bezitten samen 59% van het totale vermogen en 5 van hen zouden noord-amerikanen zijn
50 in het dorp zijn ondervoed.

op de 6 miljard inwoners die onze planeet bevolken, leven er 3 miljard met minder dan 2 euro per dag.
800 miljoen mensen lijden honger.
door de combinatie van slechte voeding en infecties sterven ieder jaar
20 miljoen kinderen beneden de 5 jaar.
de armoede en de sociaal-economische ongelijkheid nemen toe : tussen de rijkste 5% en de armste 5% bedraagt het verschil van inkomsten vandaag 74 tegen 1, tegenover 30 tegen 1 in 1960.
het fortuin van de 200 rijkste mensen op aarde is groter dan de gezamelijke inkomsten van 41% van de wereldbevolking (2,3 miljard inwoners).
het patrimonium van de 3 meest gefortuneerden van deze aarde overtreft het bruto nationaal produkt van de 35 armste landen tesamen.
10% van de wereldbevolking legt beslag op 90% van de beschikbare energie.
aan wapens wordt veel geld besteed (méér dan 2150 miljard) dan aan gezondheidszorg en opvoeding.
zou de wereld een dorp zijn met 100 inwoners , dan zouden er 33 christenen wonen en 67 anders- of niet-gelovigen :18 moslims, 13 hindoes, 6 boeddhisten, 25 andersgelovigen en slechts 5 atheïsten.
(uit : wereldmissiehulp vzw. een kennismaking)

Geschreven door dino om 19:29

Zaterdag 17 juni 2006

kinderen

geef kinderen een warm nest,
aandacht en affectie,
zodat ze met de juiste waarden
hun plaats in de maatschappij kunnen vinden

Geschreven door dino om 16:10

Donderdag 15 juni 2006

nog een heel toffe blog....

Kruimels,

van gedroogd brood

vermorzeld tot fijn gruis,

voor ons van geen tel, waardeloos,

onze rijkdom zo groot

wij, badend in overvloed.

Mensen in armoede,

ontbering en zorgen geboren

hebben zelfs die kruimels niet

Het weinige dat wij delen,

een goedbedoeld handjevol

van overbodige luxe

is duidelijk voor hen

niet genoeg om te leven

te véél om te sterven.

Kruimels,

ons geweten gesust

het fluisterstemmetje

dat zindert in ons hoofd, gedoofd

het zwijgen opgelegd.

Wat zijn we trots op

het weinige dat we deelden

al zijn het maar de restjes,

onze kruimels.

Bomi.

dit gedicht schreef bomi.
het is een schitterend gedicht, dat ons eens doet nadenken over wat wij allemaal hebben, en anderen niet.   nog meer mooie gedichten vindt je   op https://blog.seniorennet.be/bomi2   . breng er ook eens een bezoekje, ik weet zeker dat jullie er ook zullen van genieten.
dank je bomi voor je prachtige gedichten!!!
dit gedicht vind ik heel goed passen in de geest van mijn blog, over de dekens voor pakistan.   daarom ook dat ik het hier vandaag neerschrijf.
deze namiddag ben ik in velzeke, naar het sint-fransiscusziekenhuis geweest . jacqueline had me gebeld, dat er een zestal dekens klaar waren.   de mensen daar hadden met plezier lapjes gebreid, en zij had ze aan elkaar genaaid, 's avonds en in haar vrije tijd.    ze vertelde me, dat de patiënten daar echt zo blij waren ook iets te kunnen doen voor pakistan, liefst wilden ze ook verder doen met de actie.
ja...dan kan je toch geen neen zeggen...
het is ook een leuke bezigheid voor deze patiënten.
als er mensen uit de buurt van dit ziekenhuis mijn blog lezen, en nog restjes wol liggen hebben, die je niet meer gebruikt, willen jullie ze dan daar gaan afgeven. alle beetjes helpen.
vandaag kwam de zon toch nog een beetje langs, gelukkig maar.
ik wens jullie dan ook allemaal een zonnig weekend, en veel blogplezier.

Geschreven door dino om 23:11

Woensdag 14 juni 2006

bijzondere blogs

vanavond wil ik even stilstaan bij enkele bijzondere blogs van Lien; ik heb reeds enkele van haar mooie gedichten neergeschreven op mijn blog. maar Lien heeft zoveel mooie gedichten geschreven, die jullie allemaal kunnen weervinden op twee blogs van haar :
https://blog.seniorennet.be/groeien_naar_het_licht

https://blog.seniorennet.be/regenboog

als je houd van poëzie, zijn dit zeker aanraders. ik sta echt in bewondering voor de mooie teksten en gedichten die zij schrijft.
zo heeft ieder zijn eigen talenten.
proficiat, Lien met je mooie gedichten!

Geschreven door dino om 00:00

Dinsdag 13 juni 2006

mooi gedicht

laat ons samen
van de regen houden
zoals we hielden van de zon
laat ons hoge bruggen bouwen
van vroeger naar later
en andersom

laat ons samen één droom dromen
donker of licht, het maakt niet uit
laat ons kleine woorden spreken
ogentaal maakt geen geluid

samen lachen, samen dromen
in de regen, in de zon
nu meteen, niet straks of morgen
of nog vroeger als dat kon

geschreven door lien

Geschreven door dino om 22:40

Maandag 12 juni 2006

wereldmissiehulp

vandaag is weer een mijlpaal in onze actie.
toen ik enkele weken geleden bij zuster cécile en zuster noëlla in ruiselede op bezoek was, leerde ik er koen kennen van wereldmissiehulp. de zusters spraken hem over de dekens, en het probleem van het ter plaatse krijgen.
enkele dagen later kregen we een uitnodiging om naar de vergadering te komen op het hoofdbureau van wereldmissiehulp.
en ja, nu was het zo ver.
ik had antoinette meegevraagd, omdat ik vind dat zij zo belangrijk is voor mij. zonder haar had ik wel nooit kunnen bereiken, wat ik tot nu toe gerealiseerd heb.
dus, wij samen naar boechout.
eerst was er een moment van gebed en bezinning in de prachtige
sint - stefanuskapel.
in de vergadering die daarop volgde, mocht ik over mijn actie praten : ik vertelde hoe het allemaal begon, over de enorme respons van overal, over mijn bezoeken aan de scholen en bejaardentehuizen, de pakjes die maar bleven toekomen....
natuurlijk had ik enkele dekens en ook truitjes meegenomen , zodat alle aanwezigen konden zien wat het resultaat is van al dat breiwerk.
iedereen vond het een prachtig initiatief. pater augustinus van averbode, was er ook aanwezig. samen met enkele zusters doet hij verschillende scholen aan in vlaanderen, om de kinderen te vertellen over hun werk in de derde-wereld-landen. zuster claire vertelde met enorm veel enthousiasme over de voldoening, die ze daarbij ervaart. ze gaat helemaal op in haar streven om de jeugd te motiveren. samen zullen zij nu de dekens en de truitjes meenemen bij hun bezoek aan de scholen, om ze aan de kinderen te tonen.
iedereen was het er over eens, dat wereldmissiehulp, onze dekens en breiwerk   zal verzenden.
voor ons een oplossing van ons grootste probleem   : onze dekens ter plaatse krijgen.
na de vergadering kregen we ook een rondleiding, zodat we een inzicht kregen hoe allerlei goederen daar toekomen, gesorteerd worden, verpakt en klaargemaakt voor verzending.
in de drukkerij las de zuster een mooi gedicht voor, dat na het drukken,   meegenomen wordt naar de scholen, en uitgedeeld aan de kinderen   :

ik weet niet waarom

lieve god
ik weet niet
waarom zoveel mensen
meer moeten hebben dan wij.
ik weet niet hoe het komt
dat wij altijd honger hebben
en zij niet

ik vraag u :
geef aan mijn zusje
een nieuwe jurk,
als het kan
een mooie kleurige,
en ook een paar sandalen
het mogen oude zijn , hoor god
als ze maar passen,
is het goed.
               gebed van een chileens kind
zo zie je maar, en keer dat je in die wereld van hulp aan minderbedeelden terechtkomt, kom je steeds méér mensen tegen, die net zoals jij ,   begaan zijn met het lot van mensen, die niet zo veel geluk hadden als wij, die in een welstellend land geboren zijn. maar samen zullen we ons inzetten voor een betere wereld, waar deze mensen méér kansen moeten krijgen.

Geschreven door dino om 23:37

Archief