klavertje vier was vandaag heel toepasselijk : van twee vriendinnen kreeg ik goed nieuws. mijn goede vriendin, die kanker heeft, kreeg een positieve uitslag van de dokter, ze is aan de beterhand. een goede breivriendin kreeg ook goed nieuws betreffende de gezondheid van haar kleinkind. dit vind ik gewoonweg fantastisch. de zon liet ons dan ook nog eens genieten van een warme, zonnige dag. deze namiddag ging ik met marleen naar het dorpshuis in watervliet. daar breien ze voor pakistan. vorige maand was ik daar ook en liet daar een truitje van lapjes achter, en nu hebben zij er al een hele reeks bijgemaakt. allemaal om het mooist, keurig in elkaar gezet door magda. en van haar leerde ik hoe je de lapjes mooi aan elkaar kunt zetten, zonder een zichtbare naad. gewoonweg heel mooi, hoe zij dat doet. je ziet dat je nooit te oud bent om te leren. op 2 en 3 juli, tijdens de kermis in watervliet houden zij een hobbytentoonstelling. daar zullen zij hun werkjes en hun dekens en truitjes voor pakistan uitstallen. allen daarheen, zou ik zeggen, want watervliet is echt een hele mooie poldergemeente op de grens met nederland. het is ook gewoonweg een prachtige streek : hun kerk is gekend als de kathedraal van het noorden, er zijn ook een paar tea-rooms en restaurantjes waar je lekker kan smullen, vandaar ben je ook dicht bij sluis, aardenburg...
na schooltijd kwamen ook weer enkele kinderen van het vijfde en zesde leerjaar om te leren breien. juffrouw annie heeft hen al heel wat geleerd, want hun breiwerkjes zijn al heel mooi. wanneer ze dan de truitjes zien, zijn ze enthousiast. nog wat oefenen, en ze kunnen voor zichzelf ook zo'n trui maken...
ze zeggen als je anders bent dan hoor je er niet bij ze doen alsof je anders bent als jij niet zo bent als zij
maar kijk eens naar de regenboog... zie je het soms gebeuren dat van die zeven kleuren bijvoorbeeld rood of groen er één niet mee mag doen
neen, de één staat naast de ander en ze zijn zoals je ziet steeds verbonden met elkander kunnen mensen dat dan niet...
weer een mooi gedichtje die ik vond op internet! ik zet het hier speciaal neer, voor alle mensen. indien we elkaar allemaal beter zouden aanvaarden zoals we zijn, zou er veel verdriet gespaard blijven. laat de mensen zichzelf zijn, want ieder heeft bijzondere gaven, hoewel je dat misschien niet zou denken. allemaal vormen we een éénheid, of we nu blank of zwart zijn, of we nu rijk of arm zijn, baas of knecht... de één heeft de ander nodig, we zijn allemaal gewoon mensen. marco borasato heeft een liedje : "aan het einde van de lijn". het is een heel mooi lied, het komt er op neer dat we naakt geboren worden, en op het eind van ons leven nemen we niets mee, vertrekken we eigenlijk weer naakt, en wat je hier op aarde ook had, je neemt niets mee.... de wereld zou zo mooi kunnen zijn! maar als we elk voor ons eraan werken , zal er toch iets verbeteren. zeg niet, één mens verandert de wereld niet, maar we moeten ergens beginnen.
toen ik de eerste keer op seniorennet iets over de blogs las, wist ik niet goed wat dat betekende. ik bezocht er enkele, en het leek voor mij op het eerste zicht de beste manier om de mensen die breiden voor de dekens voor pakistan op de hoogte te houden. en zo begon ik aan mijn blog... regelmatig kreeg ik bezoek van andere bloggers. en zo ga je ook eens kijken naar hun blog. het is een fantastische ontdekkingstocht doorheen de vele blogs. ik raad het iedereen aan : de ene schrijft over zijn hobby, de andere over evenementen die plaats hebben, nog anderen schrijven gedichten. zo ging ik gisteravond nog eens rondneuzen in blogland. zo kwam ik bij lien terecht. wondermooie gedichten kan je er lezen. één wil ik hier neerschrijven, ik ben overtuigd dat jullie het héél mooi zullen vinden.
volg je eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag : ga ervoor!
luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal
vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan je zelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf
dit en nog vele gedichten vind je er terug. ik wens jullie allemaal een fijne week en de zon komt ons stilaan verwennen.
Hoe lang is het geleden dat je - een boek las van je lievelingsauteur, die voor jou altijd een boodschap heeft? - een muziekstuk beluisterde, dat je zeer diep kan ontroeren? - een museum bezocht, dat je een gevoel van vervulling geeft? - een lange wandeling maakte in de natuur, die je doet verademen en je hart sportief houdt? - op een terassje rustig een biertje dronk of een kopje koffie met slagroom? - met ruimte van tijd hebt geluisterd naar wie je veel moet vertellen? - in de morgen innig bad om uur na uur schoon te leven? Het komt voor mekaar als je je tijd goed plant. Valeer Deschacht
volgende zaterdag om 10 uur gaat de tweedehandskledingsbeurs dus van start in gent op de poel, het is een onderdeel van de duurzaamheidsbeurs. maar nu weet ik dat daar heel veel aan vooraf gaat. deze week hebben we al massa's kleren binnengekregen : allemaal worden ze bekeken of er geen foutjes, of vlekken op zijn, of ze nog verkoopbaar zijn, of ze proper zijn..... dan moeten we ze nummeren met het nummer van de eigenaar, zodat we nadien de afrekening kunnen maken, en alles terugvinden. dit werk gebeurt allemaal gratis door vrijwilligers. ik verheug me er al op dat vele mensen voor een prikje toch mooie, trendy kleren zullen kunnen kopen. maar nu ben ik toch blij dat het zaterdag is, en een lang weekend voor de deur staat. en ik niet alleen denk ik!!!! en de zon komt er door! mag wel ook, hé na zo' miezerige weken... ik hoop dan ook dat iedereen er met volle teugen kan van genieten.
gisteren las ik ergens op een blog : "een succesvol man is er één die genoeg geld verdient, zodat zijn vrouw het niet kan opdoen, en een succesvolle vrouw is er ene, die zo'n man aan de haak slaat." dat deed me denken aan de tweedehandskledingbeurs in gent, waarvoor ik me de komende twee weken inzet met nog enkele vrijwilligers. het is de eerste keer dat ik eraan meewerk. deze beurs wordt elk jaar georganiseerd in juni. er gaat wel veel voorbereidend werk aan vooraf, maar het resultaat zal er zijn. het is meer de bedoeling om voorwerpen, in dit geval kleding een tweede leven te geven, en betaalbaar te zijn, voor mensen die het niet zo breed hebben, of graag eens voor een prijsje iets anders kopen. mijn eerste dag viel reuze mee. we hebben ontzettend hard gewerkt. ik kwam tevreden naar huis terug. en morgen met volle moed er weer tegenaan. voor wie zin heeft de kleding te komen bewonderen, de beurs gaat door op de poel in gent van 10 tot en met 14 juni.
het was een lang weekend, en boordevol biljart bij ons!!!! vrijdagavond, zaterdagmiddag& avond.... maar deze middag had ik toch zin om even in mijn eentje thuis te blijven. ik zat boordevol energie om er eens lekker in te vliegen : de volgende twee weken ga ik vrijwilligerswerk doen in gent, en ben ik dus veel weg, dus wou ik alles eens flink poetsen. ook heb ik me wat beziggehouden met de lapjes sorteren, en een plaatsje geven.... de namiddag vliegt voorbij. rond 18 uur kon ik me uiteindelijk neervleien in mijn zetel. floor, mijn poes, is er als de kippen bij om zich naast me neer te leggen. ze wordt zo graag geknuffeld, en dat laat ze je ook weten hoor. het is zo'n bijzondere poes. ik haalde ze in het dierenasiel. ze zat er pas, en was verschrikkelijk bang. wat wil je? ze was vier jaar, en dan kom je plots in een dierenasiel, waar een tiental honden blaffen, en vreemde mensen rondlopen. ik vroeg of ik ze eens mocht vastnemen, en ja, je voelde zo dat ze heel bang was. ze was heel mooi, het is een brit, zo'n sheba-kat. patriek zei dat we ze zouden nemen. en we hebben er nog geen seconde spijt van gehad. ze moest wel wennen aan ons, maar nu kan ze ons niet meer missen, en wij haar ook niet. als we thuiskomen, staat ze ons al op te wachten, en dan moeten we haar eerst een knuffel geven. het is ongelofelijk wat zo'n dier kan betekenen in je leven. ja, en nu staat ze al te kijken wanneer we gaan slapen.... morgen vroeg op, eerst gaan fitnessen, want k moet om 9 uur in gent zijn. maar t zal toch slecht weer zijn, dus kan ik maar iets doen voor anderen.
nieuw ben je, als je elke morgen verwondert kunt zijn, en dankbaar voor het licht van de dag; als je juicht als je ogen zien, je benen lopen, je handen tasten.
nieuw ben je, als je 'n verse kijk hebt op de mensen en de dingen, als je nog lachen kunt en genieten van de kleinste en gewoonste bloemen op je levensweg, als je zingt omdat je hart klopt.
nieuw ben je, als je weet dat je leeft, als je beseft dat vandaag de eerste dag begint van de rest van je leven.
zondagnacht werd ik wakker met verschrikkelijke hoofdpijn, ik voelde me echt niet goed, dus besloot ik een pijnstiller te nemen. de pijn ging geleidelijk aan weg, en ik kon de slaap weer vinden. rond 11.30u werd ik wakker! ik schrok dat het al zo laat was, maar het had me toch wel deugd gedaan. toen ik opstond voelde ik me wel nog een beetje suf, en zwakjes. om 14u had ik een afspraak met zuster cécile en zuster noëlla in ruiselede, om de dekens af te halen die zij voor mij gemaakt hadden. ik vroeg marleen, mijn goede buurvrouw, me te vergezellen. de koffie en de koekjes stonden al klaar, en het werd een gezellige babbel, over alles en nog wat. zuster cécile heeft in het onderwijs gestaan, en zo kwam de school ter sprake, waar ze gestudeerd had, en wat bleek, ik studeerde in dezelfde school : sint-andreasinstituut in brugge. het was een heel strenge school, maar we hebben er allebei heel goeie herinneringen aan overgehouden. het was ook een prachtige school, met een mooie tuin, een vijver....gewoonweg uniek. naar het schijnt is daar nu veel veranderd, wat normaal is, na al die jaren! we praatten over de zusters en de leerkrachten, die we beiden gekend hebben. het was ook de tijd, dat de zusters gewone mantelpakjes mochten dragen, inplaats van die lange zwarte kleren, en die witte kap... ik zal het nooit vergeten, na de paasvakantie, zouden alle zusters dus hun nieuwe kleren dragen. wij waren natuurlijk allemaal benieuwd hoe ze er zonder witte kap zouden uitzien? het was wel wennen hoor, maar ja, de katholieke kerk moest met zijn tijd mee. priesters droegen van dan af ook kostuums, alleen een kruisje op hun vest, toonde aan dat ze priester waren. zo zie je maar dat de wereld toch klein is, je ontmoet nieuwe mensen en uiteindelijk hebben we in dezelfde school gestudeerd. toen we bijna naar huis gingen, kwam daar iemand van een grote hulporganisatie toe. de zusters stelden me aan hem voor, en zeiden dat ik dekens en truitjes maakte voor pakistan. de persoon bleek geïnteresseerd. ik vertelde hoe ik aan de aktie begonnen was, en dat ze zoveel succes heeft, dat we nog altijd verder doen, maar dat het vervoer soms voor problemen zorgt. we wisselden telefoonnummers uit, en hij zou me vast en zeker iets laten weten. gisteren belde hij me al op . hij had mijn project voorgelegd, en ik mag binnen enkele weken, mijn verhaal doen op het hoofdkantoor. toeval? ik denk het niet. toeval bestaat volgens mij niet echt. het geeft me in elk geval goede hoop, dat ik nu op regelmatige basis, een lading kan meegeven naar pakistan. ik hou jullie op de hoogte. ondertussen is het al woensdag, en met die feestdag van morgen, is het voor velen de laatste werkdag. ik wens iedereen een zalige feestdag, en een fijn verlengd weekend. hopelijk komt de zon er toch nog eens door. t zou mooi zijn voor de vele communicanten. ik wens ook alle communicanten, hun ouders en familie proficiat. groetjes, dino
toen ik daarnet thuiskwam, stond hier een groot pakket op de tafel. op de doos stond als afzender : huize rozenwingerd, bitterzoetlaan, oostduinkerke. van de namen alleen zou je gaan dromen! ik wou wel eens weten wie daar woont of werkt en zocht het telefoonnummer op. de directrice vertelde me dat in hun instelling volwassen mentaal gehandicapten verblijven. elk jaar kiezen ze zo een project uit waar zij kunnen aan werken, en het deken voor pakistan leek hen wel gepast. vol enthousiasme zijn ze beginnen breien, en ze beleefden er veel plezier aan. het resultaat mag gezien worden : een mooi deken en nog heel veel lapjes zaten in de doos , die hier toekwam, en er zat nog een brief bij met al de namen van diegenen die gebreid hebben : monique, kurt, salange, stijn, diana, nicole, bernice, carine, wouter, nadine, helga, marika, marina, inge, caroline, els, aagje, catherine, els, kristien, linda, severine, patricia, rita, tanja, dominique, brigitte, an, els+mama, pascale, fio, linda, katrien, pat, en nog twee lieve mensen dank je wel voor jullie enorme inzet. jullie hebben zo ook meegeholpen om het leven van de mensen in pakistan een beetje meer "warmte" te geven.
fijne dag
klavertje vier was vandaag heel toepasselijk : van twee vriendinnen kreeg ik goed nieuws. mijn goede vriendin, die kanker heeft, kreeg een positieve uitslag van de dokter, ze is aan de beterhand. een goede breivriendin kreeg ook goed nieuws betreffende de gezondheid van haar kleinkind. dit vind ik gewoonweg fantastisch. de zon liet ons dan ook nog eens genieten van een warme, zonnige dag.